Het laatste nieuws
Het laatste nieuws
 
 
© DeStadGorinchem.nl / Persburo Gorcum

Arun Basu neemt afscheid na 50 jaar badminton

© DeStadGorinchem.nl / Persburo Gorcum+

Arun Basu neemt na vijftig jaar afscheid van de badmintonsport. De tachtigjarige man is een buitengewone sportieveling en heeft zich jaren ingezet voor meerdere verenigingen.

Novos is de laatste van de rij waar hij zich nog steeds, min of meer, met coachen bezig hield. ,,Wanneer je ouder wordt, gaat alles wat langzamer.''

De Indiase Arun Basu komt in 1963 in Nederland aan. Hij heeft scheepsbouw gestudeerd en is aangenomen bij de Merwede. Hij verblijft in Hotel Vijfheerenlanden en zoekt vertier in zijn vrije tijd. De sportieve Basu wil eigenlijk hockeyen, maar wordt gehinderd door de kou. Hij treft het ook niet: vanuit het warme Calcutta belandt hij in de heftigste winter in de Nederlandse geschiedenis. ,,Ik herinner me dat ik Buiten de Waterpoort heb geprobeerd een potje mee te doen, maar het was véél te koud.'' Basu, inmiddels tachtig, bibbert nog steeds nu hij er aan terug denkt.

Een binnensport lijkt hem een beter idee. Op aanraden van zijn horlogemaker gaat hij badmintonnen bij Raptim. ,,Ik heb in India hoofdzakelijk hockey en cricket gespeeld, maar badminton kende ik nog wel uit mijn kindertijd'', vertelt Basu. Hij heeft het spel snel onder de knie. Helaas verloopt het contact met zijn ploeggenoten aanvankelijk moeizaam. ,,De mensen waren aardig, maar zwijgzaam. Ik was een vreemde voor hen, een vreemde uit India. Gelukkig is dat nu helemaal niet meer zo.''

Van hot naar her

Op zijn vijftigste wordt Basu trainer en coach. Tien jaar later volgt hij een officiële trainerscursus, maar hiervoor doet hij nooit examen. ,,Ik liep een hersenschudding op, omdat ik op de werf tegen een deur op liep. Ik kreeg de kans om het examen later te doen, maar uiteindelijk is dat er nooit van gekomen. Ik kreeg namelijk zoveel verzoeken voor training, dat ik er simpelweg geen tijd meer voor had!'' Basu reist van hot naar her: hij geeft training in Gorinchem, Arkel en Herwijnen en in Leerdam is hij aanwezig bij de examens van de junioren. Zijn vrouw Joke zegt lachend: ,,Hij was nooit thuis.''

Enige tijd later doet Basu onderzoek naar sportmogelijkheden voor geestelijk gehandicapten. Hij komt terecht bij stichting Novos, opgericht in 1979. ,,Met medewerking van badmintonclub Raptim kon Novos komen badmintonnen in de Van Rappardhal en werd er een officiële afdeling opgericht. Ja, ik ben misschien initiatiefnemer, maar ik blijf liever op de achtergrond. Ik kijk toe vanaf de zijkant.''

'Lekker bezig'

Badminton verveelt Basu nimmer. Hij houdt sowieso van sport in het algemeen. ,,Sport is een goede manier om lichamelijk te bewegen. Wanneer je van een vereniging lid bent, heb je meteen contact met mensen en ben je de hele avond lekker bezig.'' Maar bij alleen badmintonnen blijft het niet. Basu is ook nog ongeveer achttien jaar jurylid bij atletiekvereniging Typhoon, twee jaar trainer bij hockeyclub Rapid en fervent kijker van 'kwalitatief' voetbal op televisie. Echtgenote Joke: ,,Hij is allround. Een echt sportief type.'' De twee ontmoetten elkaar overigens bij de badminton. ,,We hebben nog jarenlang in dezelfde competitie gespeeld.''

'Minder snel'

Nu Basu de respectabele leeftijd van tachtig jaar heeft bereikt, neemt hij een belangrijk besluit. Hij gaat stoppen met badminton. Dat komt mede door zijn handicap: Basu is blind aan zijn rechteroog. ,,Een jaar of elf geleden heb ik een auto-ongeluk gehad. Ik kwam van een training in Herwijnen en schepte een koe vol op de motorkap op de provinciale weg. De airbag heeft mijn leven gered, maar heeft ook mijn rechteroog onherstelbaar beschadigd.'' Basu neemt een slokje van zijn koffie. ,,Ik geef nu al meer aanwijzingen, dan dat ik echt speel. Ik mis de diepte. Het is moeilijk om überhaupt te functioneren met één oog. Wanneer zo'n ongeluk op jongere leeftijd gebeurt kun je je makkelijker aanpassen, wanneer je ouder wordt gaat alles minder snel.'' Afgelopen vrijdag nam hij tijdens het wekelijkse koffierondje afscheid van de badmintonliefhebbers van Novos.

Zijn vrouw Joke is nog wat verbaasd: ,,Ik dacht dat hij nooit zou stoppen. Ik had altijd verwacht dat hij door zou gaan tot ie neer zou vallen.'' Ze kijkt hem aan. ,,Ik denk niet dat hij de sport kan missen. Hij zal misschien minder vaak naar de sporthal gaan, maar nooit helemaal wegblijven.''

door

via DeStadGorinchem.nl

Schrijf je in voor de nieuwsbrief!

Je ontvangt enkele keren per jaar een speciale update!

Wat vind jij? Er zijn al 5 waarderingen!

Reacties

+

› lees onze huisregels

Meer nieuws