Het laatste nieuws
Het laatste nieuws
 
 
© Selena Piek

Moet je topspelers tegen zichzelf beschermen?

© Selena Piek+

Het is niet de eerste keer en het zal ook zeker niet de laatste keer zijn dat spelers met pijnstillers hun droom beleven en als die droom deelname aan de Olympische Spelen is, dan moeten er misschien meer en sterkere pijnstillers aan te pas komen.

LET OP: De verantwoordelijkheid voor de inhoud en publicatie van dit artikel ligt bij de oorspronkelijke auteur.

Er is de afgelopen maanden meer achtergrondinformatie naar buiten gekomen over hoe de Nederlandse badmintonners op de Spelen zijn gekomen en in welke omstandigheden. Ze hebben niet kunnen pieken in Rio. Ze speelde duidelijk niet beter dan in de toernooien onderweg naar de Olympische Spelen, dus iets was er niet juist gegaan. Het pieken op de Spelen is natuurlijk hetgeen waar in de vier jaar van voorbereiding naartoe wordt gewerkt.

Pieken is rekenen en vooral rust nemen voor een supercompensatie op het juiste moment en ik twijfel er geen moment aan dat een coach als Kim Nielsen weet hoe je dat moet bereiken en bewerkstelligen. Er zijn factoren die zo'n perfecte voorbereiding in de weg kunnen staan en dat kunnen bijvoorbeeld de kwalificatie-eisen zijn waaraan nog niet is voldaan en je dus noodgedwongen je rust moet verkorten, want anders ben je straks dan wel in topconditie maar je staat niet in het Olympische toernooi en dat heeft natuurlijk totaal geen nut.

De balans is voor een coach ook moeilijk om te vinden. Wanneer moet je dat extra risico nemen en is het aanvaardbaar? Wanneer wordt het schadelijk voor de speler en moet je als coach de speler tegen zichzelf in bescherming nemen? Één ding is 100% zeker: een speler zal zich niet uit zichzelf terug trekken of het rustiger aan gaan doen. Er zijn voorbeelden waarbij sporters zelfs met gebroken benen of afgescheurde spieren door gingen.

De dames hadden al aangegeven dat Kim veel en hard trainde en dat het toernooiprogramma bomvol zat. Ze hebben een keer gas terug moeten nemen vanwege de schouder van Eefje. Als je een partner hebt waarmee je zuinig / voorzichtig moet zijn, dan is het een natuurlijke reactie om zelf iets meer te doen om je partner wat te ontzien. Maar het is op dat niveau nagenoeg niet mogelijk om je partner te ontzien. Je moet alle twee voor meer dan 100% op je top zijn om net dat extra's te kunnen leveren.

Selena bleek dus al voor de Spelen met pijnstillers te moeten spelen. Dat spelers doorgaan begrijp ik en ik ben niet bij de gesprekken geweest tussen de coach en de spelers dus kan ik ook niets zeggen over hoe weloverwogen en verantwoord de training en toernooibelasting was of van wie de meeste druk kwam om het te doen zoals het is gedaan.

De Spelen zijn matig verlopen en je kunt zeggen dat het niet slecht en niet goed was. Het was zoals je mocht verwachten: niets meer en niets minder. Na de Spelen heb ik een stukje geschreven over het feit dat het slechte planning was dat de trekpleister van de Dutch Open (het damesdubbel van Eefje en Selena) niet konn spelen en ik gaf toen al kritiek op het feit dat ze na de Spelen een Azië-toer gingen doen.

Toen wisten we niet dat Selena al lange tijd en tijdens de Spelen met pijnstillers moest trainen en spelen. Als ik dat toen had geweten, dan was mijn kritiek op de technische staf veel harder geweest, want hier komt de beslissende rol van de trainer / coach wel heel erg in het geding. Een verantwoordelijke coach had zijn speler in bescherming genomen en een rust- / behandelingsperiode ingevoerd na de Spelen. Een zware toer naar Azië was uit den boze geweest. De rol van de coach wordt dan zeer twijfelachtig.

Het was allang bekend dat hij zou stoppen na de Spelen en het goed aanwezig zijn op de Spelen is voor een verder verloop van je trainersloopbaan van enorm belang. Een speler hebben die in de opbouw naar de Spelen een blessure heeft opgelopen die voortkomt uit overbelasting is wel zo'n beetje het ergste wat je kan overkomen als coach. De technische leiding van Badminton Nederland heeft ondoordacht en onprofessioneel gehandeld en dan niet zozeer tot op de Spelen - want daar weten we te weinig van om daar een oordeel over te hebben - maar wel na de Spelen. Hier had op de eerste plaats de coach met de technische staf de speler in bescherming moeten nemen tegen zichzelf en Badminton Nederland als organisatie is zelf nalatigheid te verwijten en het is niet te hopen dat ze nu zullen zeggen dat ze het niet hebben geweten, want dat maakt de nalatigheid alleen maar groter.

Dit stukje heb ik uitsluitend geschreven met de gegevens die ik lees in de interviews met de spelers en de stukken die in de media zijn verschenen. Ik heb geen extra kennis over deze situatie, het is gewoon het optellen van de feiten die tekortkomingen aan het licht brengen.

door

Schrijf je in voor de nieuwsbrief!

Je ontvangt enkele keren per jaar een speciale update!

Over de auteur: Ron Daniëls

Je zou denken dat hij alleen hard kan schreeuwen, maar Ron weet vaak de juiste snaar te raken. Misschien daarom wel bekend en berucht tegelijk?

Wat vind jij? Er zijn al 12 waarderingen!

Reacties

+

› lees onze huisregels

Over de auteur: Ron Daniëls

Je zou denken dat hij alleen hard kan schreeuwen, maar Ron weet vaak de juiste snaar te raken. Misschien daarom wel bekend en berucht tegelijk?

TEST

Meer nieuws