Imagery is een vorm van mentale training waarbij de sporter zich alle zintuiglijke prikkels voorstelt en beleeft zonder deze daadwerkelijk fysiek uit te voeren. Veel sporters gebruiken deze mentale training en specifiek bij blessureherstel wordt deze training veelvuldig gebruikt.
Ik zag een tijdje geleden een interview met Erben Wennemars. Daarin maakt hij, zittend op een keukenstoel een vijfhonderdmeter race. Start en finish werden geklokt en hij wist op ééntiende zijn tijd. Je zag op de stoel wanneer Erben een bocht aansneed en toen hij finishte, zittend op zijn keukenstoel, hijgde hij alsof hij net een inspanning had verricht.
Ikzelf heb hier ook wel eens mee geëxperimenteerd, het was alleen niet zo slim om dat tijdens een autorit te doen. Terwijl er niets aan de hand is, met een hartritme van om en nabij de 170 op mijn leeftijd rijden, is niet echt ontspannend en al helemaal niet best voor de concentratie die nodig is om auto te rijden.
Hoe is dit nu in een schaduwtraining te verwerken?
De opdracht is simpel, de uitvoering vraagt enige sturing. De opdracht aan de spelers is om een singlerally te spelen zonder shuttle en zonder tegenstander. Voor volwassenen al geen sinecure, voor kinderen zonder meer moeilijk. Maar als badminton makkelijk zou zijn, dan had ik geen leuke hobby. Deze oefening is goed te doen met vier spelers op de baan, maar de meeste spelers zijn geneigd om dan maar op een halve baan te gaan spelen en bovendien willen ze gaan spiegelen met hun trainingspartner aan de andere kant van het net.
De essentie is juist de pure individualiteit, zelf nadenken, zelf uitvoeren. Als dit gecorrigeerd is dan komt de volgende ingreep. Gemiddeld duurt een rally zo'n 6 seconden, dat is in totaal een stuk of 10 slagen. De meeste spelers zijn inmiddels rally's aan het spelen van meerdere minuten. Als ook dit is aangepast en de spelers starten een rally met een service en eindigen een rally met een punt, dan breng ik nog een vervolgstap aan: voel de emotie, voel de shuttle, ruik de omgeving, hoor de aanmoediging van de kant: IMAGINE.
Het voordeel van deze oefening is bewustwording. Bewust van je eigen bewegingen, bewust van wat een mogelijke reactie is. Spelers weten al heel snel waar ze zelf moeite hebben, wat ze goed afgaat, welke loopvorm ze gebruiken, racketvoering, raakpunt etc. De gespeelde rally in slow motion naspelen geef ik dan ook nog als extra opdracht, zodat ze nog een keer goed nadenken over wat ze hebben gedaan.
Kortom het helpt de spelers zelf na te denken en niet alleen maar volgzaam een opdracht uit te voeren. Deze vorm van schaduwbadminton heeft dan ook niets te maken met het vervelende spelletje van een aanwijzer met zijn rug tegen het net en een speler die loopt naar de aangewezen hoek.
Reacties 4
Hoi Rien
Soms doe ik dit ook met mijn spelers, alleen om te laten zien aan de spelers dat dit schaduwen ook anders kan dan wat vele trainers doen. In die zin is het dan wel handig om te laten zien dat je bij dit spelletje ook moet nadenken. Inderdaad kan je ze niet allemaal in de gaten houden, maar het is meer om te kijken wat ze eigenlijk doen, gebruiken de splitjump, buigen ze af, komen ze omhoog als ze virtueel een lob spelen en dat soort zaken. Ja, ik hou het er wel in...gewoon om te zien of ze dingen doen die we in de training hebben gedaan....
Klopt in die zin dat het bij minder dan 1:1 er veel detail verloren gaat. Het is ook geen oefening die ik wekelijks gebruik om voetenwerk te trainen. Deze oefening zie ik vooral als een oefening in nadenken, een oefening in bewustwording. Een oefening waarbij ik hoop dat er een van de spelers opmerkt dat hij of zij niet in slowmotion kan springen en landen.
Doet de technische staf van Badminton Nederland dit ook met de nationale selecties op Papendal.
Hoi Rien, Ook deze training hebben we natuurlijk uitgeprobeerd en vorig jaar was er zelfs een prof auto coureur op ORO gehad die dit soort verhalen ook verteld heeft aan de spelers. Bij hen is het een beetje geboren uit nood, 1 training kost 14.000 kr (zo'n 2000 euro). Ze doen dus heel veel met computer simulatie en inbeelden, de reden waarom het in badminton bijna onmogelijk is het goed te doen op de baan met schaduw voetenwerk is dat je deze oefening 1 op 1 moet doen, je moet er als trainer bij staan en alle aspecten bekijken en corrigeren. Er zullen maar weinig spelers zijn die dit zelfstandig kunnen doen, gewoon omdat ze vaak geen idee hebben wat ze normaal gesproken doen op de baan als het over voetenwerk gaat, daarnaast nauwelijks informatie hebben gehad over tactisch juist voetenwerk en de juiste manier van follow up.
Als je schaduw badminton op deze manier wil doen met een groepje van meer dan 2 spelers zal het effect tot zo'n 10% gedaald zijn. Ik zeg niet dat het niet kan want ik denk dat het wel mogelijk is als ik samen met een speler 1 op 1 aan het werk ben maar als ik dit moet doen met laten we zeggen 4 spelers dan beginnen mij ook dingen te ontgaan en zakt mijn aandacht voor de enkele speler ook onder het aantal % dat ik als trainer zou willen voor mijn spelers.
Op het afgelopen jaar zomer kamp, was een zeer goede trainer aan het werk met twee spelers over een klein detail in het voetenwerk naar het net met een aangever aan de andere kant van het net. Hij had dus twee spelers, hij had niet gezien dat de aangever keer op keer iets verkeerd deed omdat de focus op de andere speler lag. maar het gevolg is wel dat de aangever nu voor 20 min iets totaal verkeerds aan het trainen was. Als trainer moet je ALLES willen zien en dit mag dan ook niet gebeuren, hiermee wil ik alleen maar aangeven hoe moeilijk het is iets 100% goed te doen.
Schaduw badminton nodigt vooral uit tot dingen die fout gaan en dat heeft niets te maken of het al dan niet een juiste vorm van training zou kunnen zijn, er spelen gewoon veel te veel factoren mee in wat er allemaal fout kan gaan. In een race baan situatie zijn een groot aantal vaste factoren zoals de bochten en wanneer ze komen, de optimale tijd en snelheid waarin deze bocht zou moeten halen enz enz. dat hebben we niet in de zelfde mate in badminton er zijn heel veel variabele. Op de tweede plaats is de coureur alleen en zijn badminton spelers minimaal met twee en dn ook nog eens twee die elkaar het liefst tegenwerken en in schijnbewegingen willen laten trappen.
Wat je van schaduw badminton ziet is vooral grote groepen die allemaal het zelfde doen met een trainer die meer naar zijn stopwatch kijkt dan naar de spelers. Het is een fysieke training waar je veel foute dingen als een gewoonte gaat trainen. Dit is wat je ziet met betrekking tot schaduw badminton, in een perfecte situatie als je maar een of twee spelers heb dan is het mogelijk er een goede oefening van te maken, we hebben er over nagedacht een projectie scherm aan de andere kant van het net neer te zetten waarop je een video van een top speler laat zien zonder dat je zijn tegenstander met zijn baan gedeelte in beeld krijgt en dat je de rally's mee loopt als schaduw badminton maar we zijn er nog niet in geslaagd om dat ook werkelijk op te zetten.
Ook zijn we aan het kijken om met Fit-light voetenwerk oefeningen in te programmeren die zijn afgeleid van echte wedstrijden op top niveau, dit om te laten zien hoe veel of hoe weinig tijd je heb om het voetenwerk dat er nu wordt aangeleerd ook echt uit te voeren in een wedstrijd. Als we iets willen doen aan voetenwerk training dan zullen dus veel meer uit de box moeten gaan denken dan dat ik nu zie gebeuren op trainingen.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.