De hersenen spelen daarbij een zeer belangrijke rol. Te weinig werk voor de hersenen zorgt er voor dat spelers snel zijn afgeleid en te veel werk zorgt voor tijdelijke blindheid.
Verschillende onderzoeken hebben aangetoond dat mensen die veel dingen tegelijkertijd doen zeer belangrijke visuele informatie over het hoofd zien. Zo kan het gebeuren dat een speler er niet achter komt dat zijn tegenstander linkshandig is of dat toeschouwers na afloop iets vertellen over de wedstrijd wat de speler helemaal niet herkent. Zijn hersenen waren gewoon veel te druk bezig met het verwerken van andere informatie en schakelden een groot deel van de visuele informatiestroom uit.
Het is voor bijna elke speler en trainer een zeer herkenbaar beeld wat ik net heb beschreven en toch doen we hier maar zeer weinig mee of we schatten het probleem helemaal niet op juiste waarde. Vaak hoor je trainers zeggen: je moet je op de wedstrijd concentreren, kom op en focus, maar dat is nou juist wat de hersenen aan het doen zijn. Ze nemen een deel van de focus over en beslissen welke informatie wel en welke niet wordt doorgegeven. Dit gebeurt alleen maar in situaties waar teveel dingen tegelijk in de hersenen moeten worden verwerkt en er dus een overload ontstaat.
De overload ontstaat eerder als een speler dingen moet doen die hij niet gewend is te doen. Daarom kunnen spelers vaak prima een slag uitvoeren als ze stil staan of als het in een rustig tempo wordt gedaan. De hersenen moeten iets uit voeren wat technisch gezien moeilijk is, maar kunnen de opdracht makkelijk aan om dat er aan bijna niets anders hoeft te worden gedacht. In een wedstrijd zie je de speler deze moeilijke techniek maar zelden uitvoeren als deze van gelijkwaardig niveau is. De tijd die er nodig is om iets te registreren en om te zetten in een actie is er doodeenvoudig niet meer. Het is niet het technische kunnen van de speler dat dit verhindert, maar het wordt veroorzaakt door een tijdelijke black-out. Hoe vaker je deze situaties in je training toepast hoe eenvoudiger de opdracht wordt en de black-out zal minder snel optreden.
Hoe ouder een speler is, hoe moeilijker het is om multitasking in het spel te kunnen toepassen. Het probleem ontstaat dus al in de jeugdtraining. De meeste jeugdtrainingen zijn gewoon te simpel. Spelers vervelen zich, hun hersenen worden niet geprikkeld. Dat verklaart ook waarom er op veel trainingen sprake is van weinig orde. Ik hoor en zie dat niet alleen op clubtrainingen, maar ook bij de trainingen van de nationale jeugdselecties. Door eenvoudige basistechniektraining te doen heb je een aantal grote nadelen:
- 1. Je maakt niet gebruik van de maximale hersenmogelijkheden
- 2. daardoor zijn ze te snel afgeleid en gaan ze zich vervelen
- 3. ze leren geen multitasking
- 4. je laat een zeer begrensd tijdperk voorbij gaan om deze dingen te leren
Moet je altijd moeilijke dingen trainen en de simpele dingen vergeten? Nee, dat denk ik niet, maar je moet de eenvoudige dingen dan gewoon iets moeilijker maken. Zo zou je bij servicetraining afleidingsdingen kunnen toepassen of tijdens eenvoudige dropoefeningen voor slagvastheid extra opdrachten geven zoals bijvoorbeeld iemand langs de kant van de baan die vragen stelt zoals hoeveel is 64-17. Je zult zien dat het spelen van een goede drop dan aanzienlijk moeilijker is geworden.
Dit zijn simpele voorbeelden van multitasking op de baan. Op Oro hebben we dit een aantal keer met spelers gedaan op een eenvoudige manier, maar ook met spelers als Vincent de Vries op een moeilijke manier. Met Vincent heb ik wat oefeningen gedaan, waarbij hij patronen in mijn feeding moest herkennen en kunnen uitleggen als ik het spel stopte. In het begin had hij totaal niet door wat er gebeurde op de baan en liep rond als een kip zonder kop, maar na een kwartier van zulke training kon hij bijna alles herkennen. Als dat gebeurt kan je een stap verder gaan en opdrachten geven om tegen het patroon in te gaan spelen en een volgende stap is dat ik in verschillende patronen ga aangeven en hij dat herkent en op verschillende manieren daar tegen in gaat spelen.
Van een van de ouders kreeg ik de vraag hoe je het versnellen van het voetenwerk kan inpassen in je training terwijl je tactisch aan het vertragen bent. Het ging hier om een U15-speler en ik heb toen verteld dat het een van de moeilijkste trainingen was, omdat het een extra iets toevoegt aan het werken met multitasking. Het zijn niet alleen verschillende dingen die er gedaan moeten worden, maar ook nog eens in verschillende en tegenovergestelde snelheden. De manier waarop ik dit in een training verwerk, is via de voorspanning sprong.
Als je de ontwikkeling van deze sprong bekijkt, dan werd er 25 jaar geleden gezegd dat je naar je spelerscenter moest lopen daar omhoog moest springen om vervolgens van je excentrische spanning gebruik te maken in je nieuwe start. Dat is totaal achterhaald. Je loopt nu rustig terug, waarmee je gebruik maakt van positioneel voetenwerk en je laat dus bewust de hoek waar je de shuttle wil hebben iets open (voorspelbaar badminton). Vervolgens zak je van een vrij hoog balanspunt in naar je voorspanning en gebruikt dat als je start naar de nieuwe hoek. Nu heb je vertraging in het spel aangebracht via positioneel en voorspelbaar badminton met een productieve versnelling. Dus geen tijd te verliezen met een sprong omhoog maar juist het inzinken van het voetenwerk. Het voetenwerk is dus onlosmakelijk verbonden met multitasking en deze manier van voetenwerk is een noodzaak om de tijd te hebben die nodig is voor het goed kunnen uitvoeren van multitasking in badminton. De rust in het voetenwerk is nodig om de black-out voor multitasking te voorkomen. Je ziet dus ook dat spelers die elke keer als een gek terug lopen naar het midden van de baan zelden of nooit extra dingen kunnen doen, juist omdat ze zich de tijd en rust ontnemen om dit mogelijk te maken.
Reacties 15
Prima, ik denk niet in hokjes. Als ik jullie ergens bij kan helpen, prima! Graag zelfs. Ik ben morgen trouwens in Aalsmeer bij de RJK.
Grt
Rene
Hallo René, we weten wie je bent en hebben je ook wel eens gezien, tzt spreek ik je wel eens aan. Niet voor niets schrijven we anoniem op het Internet :-( je weet hoe ze denken bij BNL over ouders die een mening hebben.
Thx Henri
En daarom wil ik graag straks alles op video gaan zetten en alles gewoon op Youtube zetten. Je geeft trainers en ouders dan een idee hoe iets moet gaan.
Heel leuk was trouwens vanavond dat genoemd 12 jarig meisje al uit zichzelf haar voetenwerk ging oefenen, met de vraag of we dan morgenochtend nog even de versnelling konden doornemen vanuit haar ATH hoek. Ze beseffen steeds beter dat het daarom gaat en opeens gaan ze ook zelf aangeven dat het doel wat bijgesteld wordt. In eerste instantie ging het alleen om het winnen, nu allang niet meer. Ze gaan dus ook met een ander gevoel de wedstrijd in, ook al omdat ik ze nu zeg dat we pas aan het eind van het seizoen eens kijken hoe ze ervoor staan.
Ik vind het zelf ook leuk om bepaalde oefeningen op muziek te doen. Daarmee bedoel ik dus geen kanlharde herrie op de achtergrond, maar een gerichte muzikale training. Ik zoek dan zelf een bepaald aantal beats per minute (BPM) in een bepaald nummer. Er zijn diverse CD's in de handel voor aerobic, waarop muziek staat met daarachter het aantal BPM's. Je kunt dus altijd naar een bepaald ritme zoeken. Een soort dansles waarin ze goed naar het ritme van de muziek moeten luisteren en dan daarop moeten aansluiten of versnellen. Ze moeten dan steeds op een bepaalde maat bijvoorbeeld de splitjump maken en moeten dus soms even rust nemen om daarin te komen. Ik geloof dat ik dat ook op Youtube heb staan. Ben daar vorig seizoen mee bezig geweest en zou dat weer op moeten pakken, want het werkte goed. Helaas staat onze stereo bij Duinwick op instorten, dus ik moet eens op zoek naar een ghettoblaster ofzo.
Grt
rene
Oefeningen bedenken is een van de leukste dingen in het trainer zijn, goed lenen is ook zeker niets mis mee, maar het is wat saai (voor mezelf tenminste) en je ontkomt er niet aan veel van hetzelfde soort oefeningen te gebruiken om bepaalde dingen te ontwikkelen, maar dan gaat het om accenten en aandachtspunten.
Het bedenken is ook zeker niet moeilijk, zeker niet als het om algemene oefeningen gaat. Zodra je puur voor een speler met bepaalde problemen gaat lopen denken tijdens een trainging, vind ik het pittig worden en dan kan het gebeuren dat je wel eens de mist in gaat, dan stop je en verander je.
Daarom ben ik het ook wel met ron eens die vaak zegt: op papier staat het goed, maar het moet wel werken en niet altijd is dat het geval. Soms leek het prachtig, maar werkt het niet.
Ik hoop dat andere trainers, spelers en gepassioneerden proberen een aantal oefeningen te beschrijven. Het zou leuk zijn.
Bedankt alvast voor het denkwerk!
Oefeningen? tsja, er zijn er zoveel, de stukken lezende komen er zo een aantal bij me op. Van heel simpel (vaak de betere om basis zaken als ritme en afwisselingen hiervan erin te krijgen) tot complex. Nu zijn we hier de laatste weken precies hiermee bezig geweest in vooral de openingen van de trainingen.
Met jeugdspelers die het niet kunnen kun je bijvoorbeeld deze oefeningen doen:
Je laat ze met twee voeten gesloten staan (natuurlijk doe je dit eigenlijk nooit in een wedstrijd, maar dat doen ze met het inzakken vaak ook niet, en dit overdrijven van de beginsituatie (het rechterop staan waar ron het over heeft, is makkelijker dan uit een lagere situatie beginnen)
vervolgens laat je ze de voeten heel snel wijd zetten, en dan explosief een pas zetten in richting.
Vaak geef ik na het inzakken vrij weinig aanwijzingen, ik pak gewoon een stel shuttles en begin ze rondom hun aan te gooien, maar ze zijn verplicht iedere keer weer hoog te staan zodat je ook gelijk een explosieve afzet krijgt (je gooit de shuttles dus niet te langzaam aan) en zo komen ze er vanzelf achter hoe ze het best kunnen bewegen, ze lossen het op. Vervolgens ga je opletten wat ze met het racket doen enzovoort.
Nadat ze dit enigszins kunnen laat ik ze over de lijn tussen de twee servicevelden naar voren lopen (vanaf de achterlijn) en gooi ik op een door mij of de feeder bepaald moment een shuttle en ze moeten dus een afzet gaan creeeren en zakken vaak automatisch al in.
Vervolgens ga je het langzaam maar zeker in meer realistische (functionelere) oefeningen zetten dat ze het in heel simpele drop, lift oefeningen, of 2-3 hoeken oefeningen gaan doen.
Wat René terecht aangeeft, het is heel belangrijk ze hierbij goed te volgen en te corrigeren, soms denken ze namelijk dat ze het doen, terwijl dit niet het geval is.
Vervolgens heb je ook de wat verlegen kinderen die liever niet te explosieve of grote bewegingen maken, dus moet je ze weer anders stimuleren (tenminste in mijn beleving, niet iedereen werkt hetzelfde tussen de oren).
En natuurlijk allerlei coordinatie oefeningen met speedladder, touw, lijnen, zonder en met racket, zijn mooi om ze de broodnodige evenwicht en coordinatie mee te geven (al is de fysieke ontwikkeling hierbij ook belangrijk).
Zo gebruik ik allerlei voetencoordinatie oefeningen, waarbij ik bijvoorbeeld de spelers bepaalde hooghou oefeningen laat uitvoeren (dit als warming up), zo ontwikkelen ze nog meer controler /techniek over de shuttle (hooghouden leek zo makkelijk) en moeten ze hun bewegingsritme en slagritme op elkaar afstemmen.
Een heel simpele, maar lastige:
laat de spelers een lijn kiezen (ook niet aangesloten) en ze bewegen ritmisch: links, rechts, twee, rechts, links, twee (voeten) en houden het ritme regelmatig, geen overgangen, geen veranderingen. Vervolgens laat je ze dit ook achteruit doen, en daarna met racket en shuttle. Erg leuk, en in mijn mening erg nuttig en zeker leuker dan rondjes lopen als warming up.
Bedankt Ron en Rene! Erg interessant
Hoi Rene, leuke filmpjes. Prachtige oefeningen om ook gewoon achteruit te doen :)
Leuk dat je deze dingen schrijft als reactie op Ron's stuk!
"Wat ik mis zijn de oefeningen": eigenlijk zijn de oefeningen alle normale oefeningen, maar gekoppeld aan dat (verduivelde) voetenwerk.
Starten doen we dus eerst met het ritme te krijgen in dat voetenwerk. Ik sta dan ook letterlijk het tempo aan te geven: versnelling, rust, versnelling etc. Net zo lang tot ze het ritme te pakken hebben.
Ook daar weer een (oud) filmpje van. (puur basis...) Het moeilijkste is om de zaak daarna te gaan combineren. Offensief en defensief voetenwerk. Als ik filmpje nu bekijk is het al weer gedateerd, maar je moet ergens beginnen, zeker met jongere jeugd. Je zal zien dat als je dit voetenwerk uit het filmpje gaat doen, de meeste het ritme niet kunnen vinden. Het lijkt echt heel simpel, maar is het niet!
http://youtu.be/qSMs-7xulqE
De losse hoeken op zich gaat allemaal wel, maar daarna het toepassen van de omschakeling van de ATH hoek en dan de versnelling toepassen, daar moet heel goed op bijgestuurd worden. Daar loop je iedere keer weer tegen het probleem aan. Ik (wij) heb(ben) het beeld voor ogen zoals het moet lopen, de kinderen hebben daar geen enkel idee bij. Sturen en bijsturen iedere keer weer. Zolang ze het niet kunnen en het niet ingesleten is, blijft dat aansturen heel belangrijk. Eind van het seizoen hebben ze het en het nieuwe seizoen moet je weer gaan beginnen, maar dan pakken ze het weer sneller op. Zelfs bij grote talenten verwatert het weer, maar ze zijn dan intelligent genoeg om het snel weer op te pakken, want het zat er namelijk nog. Daarom: vroeg beginnen.
Daarna de slagen erbij, maar hier stop ik even, want ook daar moet zoveel op bijgestuurd worden. Ik besef nu pas dat goed badminton van zoveel factoren (details) aan elkaar hangt, dat het soms wel eens verwarrend kan zijn, zowel voor de trainers en zeker voor de kinderen.
Basiszaken, details en voetenwerk dus. En ach, laat dat winnen van wedstrijden dan maar even zitten, vind ik niet belangrijk. Er zijn dan mensen die zeggen: zorg dat je 12 jarige pupil er op dat toernooi staat. (na 1 maand training). Ik denk dan: laten we aan het eind van dit seizoen het meetpunt maar eens leggen, want dan hoop ik het voetenwerk er een beetje in te hebben......
Daarom, laten we eerst een in Nederland beginnen met de basis aan te pakken en ik ga daar zeker aan werken d.m.v. video's etc. Nogmaals, we moeten ergens beginnen!
Beste ouders: neem eens contact met mij op, want ik begrijp dat jullie er best mee zitten. Ik weet het echt ook niet allemaal hoor zoals Ron, maar ik heb wel een idee waar we naar toe moeten!
Rene Sehr
Hallo Ouders, Ik heb heel veel oefeningen beschreven in het verleden maar ik vindt het belangrijk dat je niet moet gaan beginnen oefeningen over te nemen. Als je dat gaat doen dan stop je het denk proces en ga je dingen doen omdat andere dat een goed idee vonden het gaat er juist om dat weet wat mijn beweeg redenen zijn om iets te stellen en als je dat begrijpt dan zie je zelf wel wat de oefeningen voor jou zouden kunnen zijn. Als ik dus zo iets schrijf dan zou ik het geweldig vinden als er trainers en spelers zijn die daar oefeningen bij gaan schrijven en dat op desite gaan zetten dan hebben we opeens een interactieve site. Ik ben geen dominee die zegt hoe het moet, ik zeg hoe het kan, er zijn al genoeg dominees die alleen maar zeggen dat je moet geloven zonder te zeggen hoe het kan.
Wat ik mis in dit stuk zijn oefeningen, dan is het allemaal wat eenvoudiger voor iemand als ik. Er staan er wel een paar bij maar hoe moet ik het lezen als er staat -dan speel je daar tegen in- ?
Luc, het was een filmpje dat ik direct beschikbaar had. De meeste mensen weten niet eens wat een splitjump / voorspanningssprong is en hoe die juist toe te passen. Als er nog steeds topspelers zijn die zeggen dat je na je slag direct moet versnellen richting net, ga je met de uitleg van Ron erbij helemaal mis en snap je er geen hout van. Ga je kijken naar Peter Gade of Lin Dan zie je al weer heel andere dingen. Verder zag ik dat Ron inmiddels al geantwoord heeft...
Ron,
We hebben het er regelmatig over gehad. Ik zou graag willen dat in een opleiding voor trainer dit soort zaken uitgebreider aan het licht zouden moeten komen. Dat gebeurd niet omdat er gewoon te veel andere zaken belicht (moeten) worden. Voor de meeste cursisten geldt nog steeds dat zij voor een groep van 24 man geplaatst worden en daar mee moeten leren omgaan. Niet iedereen verkeert in mijn luxe positie van 1 trainer op 4-5 spelers.
Nog 1 dag te gaan met mijn SL3 en daarna wil ik eens wat nader ingaan op wat ik heb gemist, wat goed is etc.
Kijk, ons/mijn stokpaardje is techniek/voetenwerk (elk op ons eigen niveau...). Ik zou daar dus uitgebreider op willen ingaan, maar daar is kennelijk geen tijd voor tijdens een dergelijk cursus. Ik ben het daarom met jou en diverse anderen eens dat de opleiding eens herzien zou moeten worden, of gewoon heel anders opgezet zou moeten worden.
Voor mijn trainingen is de basis altijd voetenwerk en techniek en en dat mis ik nu wel een beetje in de opleiding. We zagen al tijdens de VBO dag dat men wel commentaar heeft op een speler van 13 jaar, maar dat ik op toernooien slechts heel weinig kinderen (zeg maar geen) een splitjump zie maken. Dat komt omdat er meestal geen tijd is om daar enige aandacht aan te besteden. En dat is dan weer omdat je daar heel goed in begeleid moet worden door iemand die dat echt goed kan. Zoals jij en Roel dat doen bijvoorbeeld. De trainingen op Oro hebben mij op het spoor gezet en de de trainingen met Erik en Eric zijn daarin ook de echte eyeopener geweest. Je zou dus dit soort specifieke trainingen op moeten zetten om trainers bewust te laten worden hoe dat in zijn werk gaat.
Het aanleren van dit voetenwerk moet al op zeer jonge leeftijd, want ik zie nu dat het afleren van "verkeerd" voetenwerk al een zeer groot probleem is, zelfs bij talenten van 15-16 jaar. Je moet ze dus al op zeer jonge leeftijd het ritme en coördinatie-gevoel gaan bijbrengen. Maar dit zijn trainingen voor trainers die veel verder willen gaan en desnoods hun vrije tijd erin willen stoppen.
De touwoefening die ik doe lijkt heel simpel, maar feit is dat de jongste kinderen dit veel beter doen dan de oudere kinderen en het wordt lachen als je het bij senioren gaan doen.
http://youtu.be/2Wp-ZgGKVaM
Maar ook hier komt weer om de hoek kijken dat de trainer het juiste voorbeeld, tempo en ritme moet aangeven. Het is allemaal een beetje het verhaal van het kip en het ei. Waar begin je. Ik denk dat je inderdaad moet beginnen met een veel specifiekere jeugd opleiding, maar daar heb jij al uitgebreid over geschreven en dat is mijn terrein verder niet.
Verplichte kost zou ook moeten worden om het internet af te speuren naar oefeningen en die te bespreken en daar een juiste filtering in te maken. Gisteren kwam ik toevallig in Finland terecht en daar kan je dan weer een hele middag aan spenderen om al die filmpjes te kijken en te analyseren. Heerlijk om te doen, maar niet iedereen heeft daar tijd en zin in. Ook hier zou een groep moeten opstaan die al dit soort zaken eens op een rijtje gaat zetten. Vroeger dacht ik dat badminton simpel was en de trainer altijd gelijk had, maar nu ben ik er wel achter dat er inderdaad veel moet veranderen, ook bij de spelers. En daar licht ook weer een taak voor de "nieuwe"trainer van de toekomst. Feit blijft dat we moeten beginnen bij de basis: de splitjump dus.....
Ik denk dat we eens een sessie moeten opzetten dat we hier eens een goede video van moeten schieten. ....
Grt
rene
Hallo Luc, het al dan niet inzakken of springen is afhankelijk van de start hoogte van de speler en dus van de manier waarop hij zich beweegt hoe hoger iemand zijn balans punt heeft in bijvoorbeeld een aanvallende situatie hoe minder de sprong en dus ook hoe gemakkelijker het inzakken om voorspanning te verkrijgen. De hoogte van het balans punt is ook sterk afhankelijk van het type voetenwerk dat de speler gebruikt, bij chassee passen ben je natuurlijk veel lager met je balans punt en zal je dus eerder een sprong omhoog maken. Als je gewone passen neemt dan heb je een hoog balans punt en zal je dus veel eerder inzakken om een voorspanning sprong te maken. Het is daarom ook duidelijk dat je bij gewone passen eerder kan multitasking dan bij Chassee voeten werk. Alles hangt heel logisch samen met elkaar.
René: Hoeveel van deze dingen komen er terug in de opleiding die je bij BNL doet, is het herkenbaar voor trainers in het algemeen?
Rene, Zwiebler maakt volgens mij nog steeds een soort van split step? Hij maakt een soort sprongetje, het is niet dat hij alleen maar inzakt.
Hallo ouders,
Het deel in dit verhaal over de sprong is niet zo moeilijk hoor, maar je moet het even een keer zien. Een redelijk voorbeeld is wel een filmpje dat ik vorig jaar maakte van Marc Zwiebler. Ik denk dat het dan meer gaat leven. Het is niet perfect, maar het geeft een idee van wat Ron bedoeld. Wil je meer weten, kom dan maar eens langs. Ron heeft het zeker te druk, ik laat het graag zien...Niet dat ik zo goed ben, maar we zijn er wel mee bezig.
http://youtu.be/1SqDYw-aU8U
Rene Sehr
Henri, help, waar is de vertaling?
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.