Veel praten, veel plannen maar geen actie. Iedereen was het er vijf of zes jaar geleden over eens dat de trainersopleiding anders moest en nu - zoveel jaren later - is er nog niets veranderd en dat terwijl onze sport enorm in verandering is.
Badmintonbonden zijn niet meer van deze tijd
het is niet de eerste keer dat we stukken zien over het feit dat bonden de belangen van spelers en leden niet of onvoldoende behartigen en daarin is Badminton Nederland niet uniek.
In Denemarken is er op dit moment een regelrecht conflict en is de nationale training zo goed als gestopt. Enkele topspelers overwegen al langere tijd om te stoppen met de training bij de bond en om een eigen weg in te slaan. Er zijn sponsorproblemen die spelers in onmogelijke problemen brengen met hun eigen sponsors, er zijn kwaliteitsproblemen met de training en trainers, en problemen over wat de bond zou moeten doen voor de spelers.
Deze problematiek is eigenlijk een verlengstuk van de problemen waarmee (eredivisie)clubs de afgelopen 10 jaar te maken hebben gehad. Ook zij konden de betere spelers niet behouden, omdat ze niet met de ontwikkeling meegroeiden. De beste spelers vertrokken en de club (die hetzelfde is georganiseerd als de bond) kwam in de problemen door een steeds lager niveau in de competitie en het wegblijven van toeschouwers en nieuwe leden.
Op technisch gebied is het al heel lang duidelijk dat groepstraining iets is uit een lang vervlogen verleden. Bij de bond zijn ze iets beter in het oplossen van dat probleem dan op clubniveau, maar ook hier hebben ze onvoldoende trainers van redelijk niveau in dienst om te voldoen aan de eisen die worden gesteld aan persoonlijke training.
Per groep spelers zijn er één of twee trainers beschikbaar (senioren, S-1, U17, U15 enz.). Dat is hetzelfde in de club: één of als je geluk hebt twee trainers op een groep van 20 spelers. Wij hebben op OroDenmark al acht jaar ervaring met zes tot tien trainers per 20 spelers en ook op onze academy hebben we twee elite trainers op zes tot acht spelers. De roep om zo'n aanpak wordt elk jaar groter en we zien meer en meer spelers die zich in deze aanpak willen verdiepen.
De bond en de clubs als organisatie hebben naast de technische problemen en het niveau van de training ook nog het probleem dat ze niets of te weinig te bieden hebben voor de gewone leden. De 'gewone leden' zijn doodeenvoudig de melkkoe voor de topsport voor de club en ook voor de bond. Dit is iets wat men in Denemarken al vindt terwijl daar veel en veel meer service is voor de breedtesport dan bijvoorbeeld in Nederland. Door het systeem met twee sportorganisaties die samen werken en een goede verdeling hebben op welke taken ze zich richten, Badminton Denmark op competitie en topsport en de DGI veel meer op de breedtesport. We hebben in Denemarken het minst slechte systeem en toch zie je ook daar enorme problemen en nu dus ook een leegloop van topspelers en zelfs het nagenoeg stoppen van de nationale training.
We zien dan ook dat er steeds meer stemmen opgaan voor een persoonsgebonden budget voor topspelers en het geven van ruimte aan spelers om zichzelf met een eigen team te ontwikkelen. De bond stelt dan alleen nog maar consultants ter beschikking die helpen met het maken van keuzes over waar en hoe te trainen. Het maakt de sport veel meer competitief voor zowel spelers als trainers.
De bond moet afstand nemen van het exclusieve recht om spelers naar toernooien te kunnen sturen. Daarvoor in de plaats moet een commissie komen van spelers, trainers en de bond die spelers kan voorstellen / uitzenden naar verschillende toernooien. We moeten af van dreigmiddelen waarbij de bond stelt dat als je niet doen wat wij zeggen dan word je niet uitgestuurd.
Zo'n nieuw systeem heeft heel veel voordelen. Het meest belangrijke voordeel is wel dat spelers zelf kunnen bepalen met welke trainer(s) ze willen samenwerken. Het is een feit dat je harder wil werken voor iets waar je in gelooft dan voor iets wat je van buitenaf is opgedrongen. Een ander groot nadeel is dat laatbloeiers in het huidige, 'oude' systeem kansloos zijn. De bond focust op talenten die al vroeg veel succes hebben en gaat daarmee door totdat ze senioren zijn. De spelers die al vroeg in de nationale selectie komen zijn bijna allemaal de fysiek sterke spelers en omdat ze hun selectie daaraan te danken hebben, komt de focus veel te laat op techniek te liggen.
Iedereen kan fysiek sterk worden, maar lang niet iedereen kan een technisch talent worden. Je hoort vaak dat laatbloeiers de top niet halen en dat je nu eenmaal heel jong moet beginnen en je moet specialiseren. Onzin, zeg ik. Er zijn voldoende voorbeelden van spelers die op op zeer late leeftijd zijn doorgedrongen en zelfs wereldkampioen zijn geworden, Jens Eriksen en Thomas Laybourn zijn daar twee van.
Ik ben bang dat we nog lang niet op een keerpunt zitten met de problemen met sportbonden in het algemeen (veel bonden kampen met dezelfde problemen) en badmintonbonden in het bijzonder.
De organisatie is belangrijker geworden dan de doelstellingen en de organisatie zal met angst voor verlies van macht en baan blijven vasthouden aan al de verworven rechten ook al staat dit de ontwikkeling van de sport in de weg.
Er zullen meer academy's komen zoals OroDenmark die een alternatief bieden voor persoonlijke ontwikkeling. Alleen al het feit dat we de afgelopen jaren een aantal trainers hebben opgeleid die een hele nieuwe kijk hebben op training zal er voor zorgen dat in landen zoals Italië, Duitsland, Denemarken maar ook Nederland projecten komen waar het erfgoed dat we op OroDenmark hebben ontwikkeld zich als oliekringen zal verspreiden.
Reacties 3
Hoi Rene, misschien hoeven we helemaal niets te doen, in de wandel gangen hoor je al dat 40% moet worden bespaard op personeel kosten bij het Bondsbureau en zelfs 60% bij de technische staf, spelers gaan een veel hogere bijdragen voor training en toernooien betalen. Maar toch verkopen dat spelers enkel en alleen naar BNL moet luisteren en dat de weg die ze verkopen de jeugd naar de top van Europa zal brengen en dat terwijl de hele organisatie op instorten staat. Ik hoop dat ik geen gelijk krijg maar ik ben bang dat we eind 2019 deze dingen als feiten in de geschiedenisboeken kunnen lezen.
Met jouw laatste opmerking beginnend: inderdaad loopt er talent genoeg rond in Nederland. Er zou dus een toekomst kunnen zijn voor ons landje. Zeker nu ik regelmatig bij de zogenaamde RJC toernooien aanwezig ben, zie ik gelukkig een hele leuke instroom van jonge spelers. Maar dan komen we ook direct bij het probleem. Er zal daar nooit een "scout" van BNL aanwezig zijn. Pff het zijn maar kinderen...Te laagdrempelig, maar daar moet je juist zijn!! Maar wat maakt het uit, deze jeugdige talenten zijn afhankelijk van hun trainers en een opmerking van jou even terughalend: kinderen worden nog steeds goed, ONDANKS hun trainers. Hiermee heb ik geen kritiek op de clubtrainers. Deze doen vaak hun stinkende best en halen soms het beste uit de kinderen. Het probleem ligt in het feit dat deze kinderen te laat worden opgepakt als ze echt talent hebben en er te weinig echt goede trainers zijn die ook echt met kinderen kunnen werken. Die paar RTC's die we hebben; Ik ben bang dat dat voor veel kinderen niet de weg is. Daarnaast de enorme arrogantie van BNL en hun "toptrainers". (Had nog de hoop gevestigd op CBA, maar daar zit in mijn beleving ook te weinig structuur in). Iets waar BNL heel goed in is zoals jij ook aangeeft, is pressie op kinderen en de dreigementen. Als je niet dit doet, doen wij dat niet. Demotiveren is een ding wat ze erg goed kunnen. Er moeten dus duidelijk dingen veranderen. Het zijn oude koeien uit de sloot halen, maar misschien onder de nieuwe technisch directeur? Ik houd hoop. We moeten terug naar meer laagdrempelige RTC's. De oude academies en scholen terugbrengen en meer regionaal verspreiden. Een snelle vernieuwende trainersopleiding. De trainers moeten samenwerken met BNL en daarin moet BNL echt gaan veranderen. Niet trainers negeren of niet mee willen werken omdat ze een eigen visie of werkwijze hebben. Houd je vrienden dichtbij, maar je vijanden nog dichterbij. Misschien kunnen we dan nog iets van elkaar leren. De kinderen (talenten) moeten hun eigen plan maken en hun eigen weg bepalen en dat zou al moeten beginnen op het moment dat we herkennen dat er iets in de speler schuilt. Nu wordt altijd maar door BNL bepaalt wat zij denken dat belangrijk is, zonder überhaupt maar iets aan de kinderen te vragen of rekening te houden met hun gevoelens. Daarmee het plezier soms direct weghalend. Regels moeten er zijn, maar ieder kind is anders en dient op zijn eigen manier benaderd en gewaardeerd te worden. Het laatste dat we willen is dat een talent gedemotiveerd wordt door alle verplichtingen en moeilijkpraterij van de volwassenen. Natuurlijk zijn er kinderen die gestuurd willen worden, maar ik zeg altijd dat als je een topsportweg kiest, er een steekje los bij je moet zijn. Het percentage autistische/introverte kinderen in de topsport ligt redelijk hoog volgens mij. Deze kinderen reageren dus op zich al anders en willen hun eigen weg kiezen, ondanks dat ze het soms niet direct zo willen uitspreken omdat ze gewoon nog niet assertief genoeg zijn, juist door dat steekje los..Ouders moeten ook direct bij alle beslissingen betrokken worden, zij zijn meestal de stuwende kracht achter het hele proces. Zonder ouders bloedt het proces meestal dood. Nog steeds wil ik meewerken aan een vernieuwingsproces, maar zolang ze daar bij BNL blijven aangeven dat hun weg de enige weg is en jouw weg niet, is er nooit samenwerking mogelijk, alleen tegenwerking. Ik doe altijd alles in het belang van mijn pupillen en dat schijnt goed te werken houd ik me zo voor. Ik heb de wijsheid niet in pacht, ik probeer 200% te geven en ik laat mijn pupil de leidende factor zijn, maar bij BNL kennen we echter meer spreken over "lijdend" . Helaas. Maar nogmaals, ik sta altijd open voor vernieuwing en discussie. 1 van de belangrijkste lessen van de ORO ACADEMIE :-) Ik hoop dat ze dat ooit eens gaan inzien daar...(bij BNL).
Ik denk dat ik iets belangrijks ben vergeten in dit stukje, badminton in Nederland zal echt wel een goede toekomst hebben ik ben alleen bang dat BNL daar geen deel van uit zal maken.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.