De rollers moeten als staanders gaan spelen om dat ze te goed zijn voor een rolstoel.
Marcel Smouter heeft geprobeerd het uit te leggen, maar ik ben gewoon niet slim genoeg. Want bij mij wil het muntje niet vallen. Waar gaat nou eigenlijk over bij het sporten? Iedereen gelijke kansen geven? Nou dan kunnen we nog wel een paar extra regels bedenken, want er zijn geen gelijke kansen. Als je in België bent geboren, dan kan je vrij makkelijk naar de Spelen. Terwijl we in Nederland een handvol spelers hebben die de Belgen alle hoeken van de baan laten zien, gaan onze spelers er niet heen.
Hetzelfde geldt voor de rollers. Die hebben een voordeel dat ze in Nederland wonen, want daar is goed materiaal en zijn er redelijke voorzieningen. Dus moet er wat aan de regels worden gedaan om de landen waar ze minder bedeeld zijn weer gelijke kansen te geven. En zo stel ik me voor dat de corruptie hoogtijd viert en er op vergaderingen wordt besloten dat er iets gedaan moet worden aan die veel te gezonde Nederlanders.
Okay. Ze mogen bij de rollers mee blijven doen, maar dan moet er wel het een en ander gebeuren. We stellen voor een correctie-operatie uit te voeren en een van de benen operatief te verwijderen. Dat klinkt ook logisch. Een been wat vast gebonden zit in een rolstoel omdat je het niet kan gebruiken is nou eenmaal niet hetzelfde als je benen niet vast te hoeven binden als je ze niet hebt en daar door niet kan gebruiken.
Een rolstoel is voor de meeste badmintonners een extra handicap en de regels zouden eigenlijk de andere kant op moeten worden bij gesteld. Staanders van hoog tot laag zouden mee moeten kunnen doen in een rollers toernooi en dan eens kijken wie er gaat winnen. Ik denk dat Marcel er zijn hand niet voor om draait om Eric Pang in twee sets het onderspit te laten delven en dat Ilse daarna Yao Jie aan de kant zet.
We moeten maar eens zo'n toernooi starten als een soort promotie van het rolstoelbadminton. En nu als de donder met Badminton Europe die belachelijke (her)keuring voor rollers aan de tand voelen.
