Op de eerste plaats woon je in het verkeerde deel van de wereld, op de tweede plaats niet in een land waar vrouwen traditioneel worden onderdrukt en je bent te oud. Jonge meisjes kunnen deze droom nog wel hebben, maar als je ouder dan 16 ben en je bent nog niet fulltime met badminton bezig dan kan je het ook wel schudden.
In de top 20 van de wereldranglijst zijn de traditionele sterke landen nu sterk in de minderheid. China, Korea en Indonesië hebben samen nog maar 7 plaatsen terwijl de 'nieuwe' badmintonlanden Thailand, India, Japan deze plaats hebben overgenomen want 13 plaatsen gaan naar landen die traditioneel 10 jaar terug geen sterke badmintonlanden waren.
Thailand heeft zelfs 5 plaatsen in de top 20 en de spelers zijn ook nog eens heel erg jong. De nieuwe badmintonmeisjes zetten de 10.000 uren regel weg als een lachertje, hebben met speels spel en goed doordachte tactiek de reuzen verslagen en de leeftijdsgrens met zevenmijls laarzen naar beneden doen tuimelen. (Tot zover het gelijk van trainers die denken dat materiaal van 15 jaar terug nog steeds bruikbaar is.)
Tijdens de Danish Open stelde de oud bondscoach dat hij zeer grote twijfels had over de haalbaarheid van het Deense meidenproject gezien de internationale ontwikkeling. Het Deense project is het meest vernieuwende dat ik heb gezien in Europa en andere landen komen in geen velden of wegen in de buurt van deze manier van denken. Maar ook Denemarken gaat het niet halen. Dus is nu de mening: er zullen meer radicale plannen op tafel moeten komen.
De oplossing is er wel, maar dan zullen er een paar heilige huisjes omver moeten en dat zie ik nog niet gaan gebeuren. Als we in het enkelspel mee willen tellen dan zullen de volgende werknemers bij Badminton Nederland schoolleraren zijn die op een internaat van talentmeisjes lessen geven die rond de training zijn gepland. Of spelers gaan net als Renske naar een eiland waar je op het internet kan studeren naast je fulltime training.
Één ding is zeker: als we mee willen doen op topniveau dan moet het radicaal anders. Spelers zullen op jonge leeftijd naar een badmintoninternaat moeten gaan, idealiter op een leeftijd van rond de 15 jaar. Dat betekent niet dat de studie op een tweede plaats moet komen, maar veel meer een deel moet worden van het hele trainingsconcept. Het is ook niet weggelegd voor iedereen.
Voor elke vier jaar zou je vier tot zes spelers moeten hebben die dit graag zouden willen doen, dat hoeft ook niet uit één land te zijn, want ik kan me goed voorstellen dat er misschien drie landen zijn die elk twee spelers de kans geven zich een aantal jaar op deze manier te ontwikkelen.
Als we de heilige huisjes moeten benoemen, dan is het natuurlijk op de eerste plaats de halsstarrige houding van de bond. Het is hopeloos dat een conservatieve dogmatische organisatie elke vorm van vernieuwing tegenhoudt terwijl ze het juist zou moeten omarmen. Het tweede huisje dat omver zou moeten is het feit dat school op de eerste plaats moet staan. Topsport biedt verschrikkelijk veel tijd voor studie, deze tijd is alleen heel anders ingedeeld dan de traditionele manier van naar school gaan. Echte topspelers hebben altijd een zeer goede discipline voor het combineren van een studie terwijl ze hun topsport beoefenen. Het zou een succesformule kunnen zijn die meer garantie geeft dan het normale schoolsysteem en het NOC*NSF zou zich sterk moeten maken dit te ondersteunen als proef.
Nu zullen er vast mensen zeggen dat dit al bestaat en dat de school rekening houdt met de topsporters. Hier zit nu juist de denkfout. De topsport zou rekening moeten houden met de school en niet anders om. Voor topsporters wordt geld vrijgemaakt bij bonden en organisaties zoals NOC*NSF. Met dat geld kan je voorwaarden scheppen voor de sporter en net zo goed als dat nu op sporttechnische gebied wordt gedaan kan je dat ook doen op sociaal-maatschappelijke gebieden. Daarmee ben je als sportbond sociaal verantwoordelijk aan het werk, door in je topsportbeleid zorg te dragen voor de dag dat een speler klaar is met de topsport (of het helemaal niet heeft gehaald).
Vandaag de dag hebben topsporters te maken met het baksteeneffect. De ene dag sta je in de volle belangstelling en de andere dag kijkt niemand meer naar je om. Het aantal sporters met ernstige depressie en zelfmoord of pogingen daartoe is groot en komt veel te weinig onder de aandacht in het beleid van sportbonden.
Topsport is een zeer complex geheel en heeft mits goed uitgevoerd veel voordelen als je tot de gelukkige behoort die het een aantal jaren mogen doen. Helaas zijn de doelen vaak kortzichtig en alleen maar gericht op het succes van de bond en zelden op de ontwikkeling van de spelers.
Het kortzichtige van Badminton Nederland is af te lezen uit de zigzagkoers zonder duidelijke visie. Een vijf jaren plan is al extreem lang in de ogen van de bond, maar is niets in de loopbaan van een speler die al tien jaar nodig heeft om op internationaal niveau te komen en daarna wellicht tussen de 5 en 8 jaar mee kan draaien. In die tijd is het beleid van de organisatie die dit in goede banen moet leiden als 4 tot 5 keer veranderd en daarmee is net zoveel talent verloren gegaan.
Ik moet het eerste echte visie beleidsplan van Badminton Nederland nog onder ogen krijgen. Waar is de blue print van jeugdinstroom bij de clubs tot de medailles op EK, WK en de Spelen? De prestaties worden genoemd in de plannen maar de roadmap is nooit geschreven. Er komt wel een road show door het land en wat mogen we daarvan verwachten? Helemaal niets. Het is tijds- en geldverspilling, want het is enkel en alleen bedoeld om de goede wil te tonen. Ik denk nog niet eens met opzet maar meer uit naïviteit.
Het bestuur heeft de kans gehad om met een aantal mensen een hoogstaande discussie te voeren over de toekomst, maar het paste niet in het beeld wat er op voorhand al was over hoe het zou moeten. Men was niet op zoek naar een nieuwe visie, maar een bevestiging van de juistheid van het huidige systeem. Iedereen die dit beeld bevestigde werd gehoord en iedereen die niet aan het beeld voldeed werd uitgesloten.
Terwijl landen als Thailand, India en Japan voor een landverschuiving zorgen in de badmintonwereld sukkelen we in Nederland maar een beetje verder. Waarom veranderen? We hebben het altijd zo gedaan en dit zijn we nu eenmaal gewend dus laat ons met rust. De beste Nederlandse dame op de ranklijst speelt niet meer, de volgende staat 125 en is 20 jaar.
De gemiddelde leeftijd van de Thai meisjes in de top 20 is 19 jaar. We lopen dus een jaar en 105 plaatsen achter als je er bij wil horen en twee jaar en 123 plaatsen achter als je in de top 3 zou willen komen. En dan heb ik niet de talenten uit de jeugd meegerekend die nu op komst zijn en nog maar tussen de 15 en 17 jaar zijn.
Reacties 12
Over Korea en Japan kan ik niet veel zeggen ben er niet geweest, de landen waar ik wel ben geweest daar was er altijd veel Badminton op TV, Badminton uit Azië maar ook heel veel uit Europa.
Wat ik vooral wil zeggen is ga weg uit Nederland als je goed wil worden, stop met een senioren selectie van handje ophoudende bedelaars. Wanneer komt het eerste echte overleg om iets te veranderen in Nederland waar innovatie plaats vindt, gooi dat kleine beetje geld niet weg aan iets waar niemand op zit te wachten zoals deelnemen aan de spelen waar we geen enkele kans hebben. Als spelers die droom hebben dan moeten ze het zelf maar bekostigen dan zal de droom al snel een nachtmerrie blijken te zijn. Het geld dat we hebben moet naar de jeugd en niet naar de jacht op onhaalbaar goud.
Sorry hoor maar dat is nou nèt het verkeerde voorbeeld. Nederland is het mekka van het kickboksen (K1, Aerts, Dekker, Manhoef, Overeem, Hari). Wil je het over het mixfighten hebben dan was Rutten zeker een pionier door naar Japan te gaan nog voor het in Amerika begon op te komen waar hij uiteindelijk terecht gekomen is. Alleen zit/zat het grote geld in Japan dus één, twee per jaar gaan we die kant op om een grote cheque op te halen en wat promotionele activiteiten te doen. En dit komt zo vaak op tv daar mag menigeen andere sport in NL jaloers op zijn (kickboksen, niet mixfight).
Nou waren Manhoef en Overeem net niet goed/groot genoeg voor de K1 dus hadden ze een overstap naar MMA gemaakt met redelijk succes maar ze trainen gewoon (voornamelijk) in Nederland.
Nu is dit voorbeeld van kickboksen alsnog goed te gebruiken want menig buitenlands kickbokser komt naar Nederland om te trainen ;)
En zo vaak is badminton in Azie ook niet op tv. In Japan en Korea is dit niet of nauwlijks (op tv) maar gewoon goed geintegreerd in het schoolsysteem met school teams, etc. Tegenwoordig ook sterk in opkomst op de franse scholen dus mischien eerder die kant op kijken als voorbeeld ...
Eerst was het Ted vd Meer die hem onderuit wilde halen en de invloed als een klein groepje aanhangers afdeed, nu is het Pierre die dat weer probeerde, het feit blijft dat hij er nog steeds is en deze mensen geen enkele invloed hebben op de badminton sport in Nederland. En het "kleine" groepje van deze man juist heel veel. Door gaan met schrijven het geeft me veel lees plezier.
Wat een onzin van klub trainer. Daniëls is één van de weinige trainers waar we wat aan hebben. Wat de meeste trainers irriteert is dat Daniëls meestal gelijk heeft, maar dat zegt meer over die trainers dan over Daniëls.
Hey Ron,
zo een discussie is trouwens al weer veel te lang geleden...
De reden waarom samenwerken met mensen zoals Ron, Aad, Rene, Henri... zo leuk is, is net omdat we het niet altijd eens zijn. En daar dan ook gegronde discussies over kunnen voeren. Deze personen kijken niet raar op alsof ze een Aliën zien verschijnen als je begint over gripveranderingen van 1mm, over correcties in voetenwerk van een paar centimeter, over aanpassingen van het bovenlichaam van een paar graden tijdens de split jump...
over een aantal basisbegrippen en uitgangspunten zijn we het zeker eens, maar over de details kunnen we uren praten...
Ook hier wil ik graag de vergelijking trekken naar de vecht sport en iemand als Bas Rutten http://www.youtube.com/watc... , Nederlander in een sport die hier zelfs verboden is. De man is een legende in Azië en Amerika, de Bruce Lee van de lage landen. Maar er zijn er meer de kooi gevechten vrije stijl K1 in Japan hebben bijna altijd Nederlanders op het programma staan zoals Peter Aerts, Remon Dekkers en Malvin Manhoef. Ze zijn de beste in de Wereld, komen nooit op TV (in ons land), kunnen hier hun sport niet eens beoefenen, dus gaan ze daar heen waar het gebeurd en worden beroemd en zoals Bas behoorlijk rijk. Als je alles voor je sport over heb inclusief het weg gaan uit eigen land omdat je daar beperkt ben dan bereik je ook wat je echt wil. Ik durf oprecht te zeggen dat badminton spelers die er voor kiezen in Nederland te blijven niet echt de top willen halen maar gewoon lekker willen leven en tevreden zijn met een sub top plaats in Europa.
Ik denk persoonlijk dat de badmintonsport in bijna geheel Europa (Misschien buiten Denemarken) niet zo leeft als in Azië. Om als topsport in een land als Nederland door te breken en de talentvolle mensen (spelers, coaches, managers, bestuurders etc.) te vinden die alles op offeren voor het bereiken van een top resultaat, zul je de sport eerst "mainstream" in de samenleving moeten neerzetten. Dit kan via media, veel badminton op tv, internet etc, maar ook middels scholen projecten etc. Tevens zul je de sport moeten promoten en niet alleen de spelers uit het eigen land. Badminton leeft jammergenoeg nog in de marge (schaduwzijde) van andere grote sporten in Europa. Zolang de tribunes niet vol zitten en de doorsnee burger de badminton wereld toppers, alsmede de puntentelling niet kent, ben je kansloos aan het vissen in een erg kleine vijver met divers talent van een relatief onbekende Olympische sport. Groet van een badminton liefhebber met een nuchtere kijk op zaken.
Ik heb met een aantal zeer goede trainers contact, het is de passie die ons samen brengt en een speciale band schept. Het lijkt altijd of we het heel erg met elkaar eens zijn maar dat is lang niet altijd het geval. Roel en Aad zijn twee van mijn beste vrienden maar jullie god wat hebben we veel discussies over wat wel en niet goed is binnen onze sport.
Ook Rene is een van de trainers waar ik graag mee samen werk en juist omdat hij ook kritisch kan zijn tegen het geen ik vertel, dat zijn de eigenschappen van een goede trainer. Niet geloven wat er word gezegd maar zelf proberen en ondervinden dan een conclusie trekken en JOU mening gaan invoeren in je training.
Verder is het wellicht leuk om te vermelden dat mijn hardste stukken nooit OL zijn gekomen, er zijn een paar mensen die me adviseren wat wel en niet op het Internet te zetten. Dus Club trainer wees maar blij dat je de harde stukken nog nooit heb gelezen :-)
Tja, klub trainer. Zegt dit nu iets over jou of over Ron? Zonder je te willen aanvallen, maar ongetwijfeld heb je Ron nog nooit gesproken of zien werken en mij ken je ook waarschijnlijk alleen van deze site?
Waarom ga je om met zulke mensen zoals Ron en ik denk dat het niet nodig is de relatie met Ron te gaan uitdiepen.....Maar er zijn diverse redenen. Er zijn genoeg mensen die ook niet met mij door 1 deur kunnen omdat ik ook aardig bot en direct kan reageren, maar je zult mij nooit kunnen betrappen op oneerlijk of hypocriet gedrag. Dat waardeer ik in mensen en Ron is ook zo iemand. Dit in tegenstelling tot vele anderen die A zeggen, maar B doen. Een vooroordeel hebben tegen iemand op basis van wat hij schrijft is jammer. Het harde wat hij schrijft is hetgeen velen denken, maar niet durven zeggen. Ik ben er van overtuigd dat je een andere mening bent toegedaan als je met hem hebt samengewerkt. Ik vind hem juist een rijke "aanvulling" en een verademing in het zeer hypocriete badmintonlandje.
Beter dan Ron? Anders misschien, maar niet beter. Daar ga ik niet eens verder op in.
Spreek me eens aan als je me ziet, ik heb liever een dialoog dan een dergelijke discussie op papier, die misschien helemaal verkeerd begrepen wordt.
Rene je heb zelf een goede visie wat moet je toch altijd met die Daniels, je ben net zo goed of misschien wel beter want jij werkt wel in ons land en ben tenminste netjes in je taal gebruik. Ik wil niets te maken hebben met zo'n trainers ook al schrijft hij veel het maakt hem niet beter dan de rest.
Die man zou in Holland moeten wonen en dan het liefst op een eiland :-) kan hij daar iets opzetten misschien??
week in week uit, jaar in jaar uit schrijft deze man stukjes waar geen enkele Nederlander aan kan tippen, wie is er nu dom? BN of Ron Daniels, als ik er geld op moet inzetten dan gaat de inzet naar de laatste, kennis en verstand van zaken, helemaal niemand krijgt hem ook maar aan het wankelen. BN is een zwakte bod in vergelijking met de kennis en visie die elke week weer wordt ten toon gesteld via deze site.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.