Ranglijsten zorgen voor rekenkampioenen en is dodelijk voor talent. Dit geldt al voor senioren maar wordt nog vele malen erger als het gaat om de jeugd. Iedereen weet dat de wereldranglijst niet de echte lijst is van sterkste spelers die er zijn op de wereld. Het is een lijst van spelers die de beste zijn in de wereld van personen die het zich kunnen veroorloven genoeg toernooien te spelen. Dat is dan ook de reden dat er relatief veel spelers uit Europa op de wereldranglijst staan. Er zijn hier veel toernooien die niet al te sterk zijn en ook nog betaalbaar. Dit terwijl ze weten door iedere regionale selectie speler in Azië weg gespeeld te zullen worden. Voor het selecteren van spelers voor het nationale team maakt dat niets uit. Het is een prima systeem.
Voor jeugd spelers is het een hele andere zaak. Het selecteren op prestatie alleen is dodelijk voor de ontwikkeling van talent. De focus ligt veel te veel op het winnen van toernooien en dat wordt veelal gedaan door spelers die fysiek sterker en/of wat verder zijn dan hun technische leeftijdgenoten. Omdat de factor kracht nog zo belangrijk is voor het winnen van wedstrijden op jonge leeftijd komt de technische ontwikkeling op een tweede plaats te staan. Deze manier van selecteren werkt goed in de jeugd.
Je zal zien dat Nederland (en andere landen die hetzelfde doen) internationaal goed mee kan komen als het gaat om jeugdspelers. Maar sta daarna niet vreemd te kijken waarom er een groot gat ontstaat zodra de junioren moeten overstappen naar de senioren. Want plotseling blijkt dat ze een enorme technische achterstand hebben. Nederland is op voorhand al een land waar de technische / tactische training niet bepaald op een hoog niveau staat. Als er dan ook nog eens een technisch ontmoedigingsbeleid wordt gevoerd, dan is de kans dat talent doorbreekt wel heel erg klein. (Ik heb al eens een stuk geschreven over het feit dat er zich nog steeds talent ontwikkelt ondanks hun trainer.)
Elke jeugdspeler zal op een gegeven moment zijn of haar fysiek kunnen verbeteren zonder daar al te veel moeite voor te hoeven doen. Het is gewoon een kwestie van tijd. Voor het aanleren van technieken is er een aantal leeftijdsbepaalde momenten waar dat het best mogelijk is. Het missen van deze tijdstippen komt niet meer terug en zijn dus gemist. Dit gegeven wil niet zeggen dat je na deze tijd geen nieuwe technieken meer kan leren, want dat blijft mogelijk, maar het zal je veel meer tijd kosten op een moment dat je die tijd helemaal niet hebt.
Na het lezen van dit stukje zal het dan ook niemand verbazen dat ik helemaal geen tegenstander ben van de manier waarop de bondscoach zijn selectie voor de jeugd maakt. Geen selectiewedstrijden en geen ranglijst maar gewoon bekend maken. Hetgeen waar ik een heel groot probleem mee heb, is het feit dat hij niet met een visie komt waarom hij het op deze manier doet. Dat hij niet de moeite neemt spelers tekst en uitleg te geven. Dat er geen technische criteria zijn. Dat er geen definitie is van wat in zijn ogen een talent is waar spelers en trainers naar toe zouden kunnen werken als ze dat zouden willen.
Het feit dat er zoveel commotie ontstaat heeft niet zoveel te maken met de spelers die wel of niet zijn geselecteerd, maar heeft alles te maken met het gegeven dat er met niets en niemand wordt gecommuniceerd.
Reacties 13
Hallo Ron, ik ken je niet, ben nog fan nog tegenstander maar lees wel je stukken en elke keer weer denk ik het is jammer dat deze man geen deel uitmaakt van de technische staf. Je mening snijd hout elke keer weer, je denk aan dingen die andere vergeten en bekijkt problemen van elke kant. je gaat zowel tegen de stroom van BN in als tegen de stoom van je volgers. Je bent een waarde volle persoon binnen het badminton in ons land en daarvoor wil ik je eens bedanken.
Hoi Paul, mijn visie over presteren is dat met mag maar niet moet. En er is een groot verschil tussen het presteren in de U13 en U15 of de U19. In de U19 hebben we al te maken met semi senioren en daar mag je al een stuk meer vragen (eisen). Ik begrijp de verleiding om spelers mee te nemen die nog lang niet toe zijn aan het spelen op Internationaal U19 niveau, maar als je mijn stukje leest en begrijpt dan zal je ook kunnen lezen dat het niet verstandig is. Ik ken maar twee uitzonderingen binnen Europa waar het goed heeft uitgepakt om een speler vroeger dan normaal naar hogere leeftijd groepen mee te nemen Carmila Martin en Victor. Daarnaast zijn er een groot aantal spelers die dit ook hebben mee gemaakt (met name uit landen buiten Denemarken) die daarna geheel de mist in zijn gegaan of door hun bonden totaal te zijn verpest waarbij in het verleden België de twijfelachtige eer had nummer 1 te staan.
Verstandig omgaan met jeugd spelers is niet makkelijk want je moet constant een goed balans houden tussen ontwikkeling en het omzetten naar wedstrijd situaties en dit is een van de moeilijkste onderdelen delen van ons vak, je moet ook nog eens de motivatie hoog zien te houden bij een speler die hard werkt en niet of matig wint in deze ontwikkeling periodes. Het antwoord voor deze problemen is planning en het opgeven van tijdstippen waarop een bepaalde periode voorbij is, ik heb hier zeer goede ervaringen mee en kan bijna van week tot week voorspellen hoe de ontwikkeling zal zijn. We hebben inmiddels zoveel know how dat ik ook voor een bepaald verloop kan vertellen waar en welke problemen zich zullen voor doen op gebied van technische maar ook mentale ontwikkeling.
Wat ik heb gemerkt is dat spelers deze voorspellingen met een korreltje zout nemen in het begin maar zodra zich de eerste tekenen voor doen ze de voorspellingen weer voor zich kunnen halen en er dan makkelijker doorheen komen. Ik vergelijk het brengen van een talent vaak met diamant slijpers, in elke ruwe diamant zit een enorme waarde en potentie maar als slijper hoef je maar een kleine fout te maken en de volle potentie is weg. Voor een trainer gaat het vaak niet eens om de dagelijkse training maar om de vele uren van nadenken over wat de volgende stap zou moeten zijn en om je speler naar zo'n stap toe te begeleiden. Als de speler snapt waar je heen wil en het zelfde beeld heeft van de ontwikkeling als dat je zelf heb dan is dat een enorme hulp voor je doelstelling.
Ik heb makkelijk praten want ik heb 3 spelers hier op ORO, twee Nederlanders en een uit Vietnam daar naast nog een handje vol Deense talent spelers. We hebben onze eigen hal en kunnen zelf bepalen hoe lang en wanneer we willen trainen. Dit is een luxe die Rune niet heeft, en daarbij komt ook nog eens dat ik geen verantwoording hoeft af te leggen aan allemaal mensen die er geen verstand van hebben, er is maar een ding wat telt en dat de de mening van de spelers.
Duidelijk en overtuigend verhaal. Waar ik toch nog wel moeite mee heb is dat we dan niet gaan proberen om als land zo goed mogelijk te presteren op een kampioenschap, maar dat het een leertoernooi wordt voor de meest veelbelovende spelers. En zou je dat zelfs op de WJK doen? U19 is nog steeds te jong om naar prestaties te kijken?
Ik ben het er volledig mee eens dat een bondscoach moet uitleggen wat zijn visie is en waarom de geselecteerden daarin passen.
Wat vooral te betreuren valt is dat er waarschijnlijk wel veranderingen plaats vinden, het bestuur heeft keer op keer de steun van de bondsvergadering maar dat er weinig of niets zichtbaar word. Er is een nieuw technisch beleid, er zijn nieuwe (en nog wel Deense) coaches, maar op een enkele selectie speler na heeft niemand daar plezier van. Het maakt mij niets uit of ik van een slecht beleid niets hoor of van een goed beleid niets verneem, het is voor mij lood om oud ijzer. Zelf speel ik misschien nog een of twee uur per week, geniet van een leuke wedstrijd op youtube vindt het peil in Nederland zelf ver onder de maat, en zie er geen enkel voordeel meer in lid te zijn van de bond. In het kleine groepje waar ik mee speel is de mening voor 90% het zelfde.
Ben bang dat je gelijk hebt max.
Correct, nadat ze iets ouder zijn verliezen wij de aansluiting met de rest. Dat zegt iets over de trainers en de training en niets over het talent van onze junioren.
Gaat nu echt tijd worden dat er nieuwe mensen komen op de werkvloer, vooral op het bondsburo. Zie het gezegde: iederereen wist dat het niet kon, tot er iemand kwam die dat niet wist.
Mochten ze nu net een communicatieve duizendpoot zoeken die dit er allemaal gratis en lieftst 24 uur per dag er even bij wilt doen... Goed kunnen werken met een tekstverwerker en goed kunnen omgaan met een PC en internet is een vereiste. Dus met een 286 met DOS 4.01 en Wordperfect 5.1 kunnen werken op het bondsbureau om dan te uploaden naar een BBS of op een 5 1/4 "-floppy zetten en dan thuis te downloaden om de tekst op een internetpagina te zetten zou een vereiste kunnen zijn. Je kunt toch niet van het bondsbureau verwachten dat ze al die Windows (Rahmen in het Duits) gaan lappen?
je begrijpt het niet,op deze leeftijd is winst niet het belangrijkste.
Ron, alle problemen bij en in Badminton Nederland (en dat zijn er nogal wat) hebben als oorzaak SLECHTE COMMUNICATIE.
Toch zonde dat die Duitsers met dat goede selectiebeleid toch verliezen van de Nederlanders met dat slechte selectiebeleid.
Tuurlijk, overal doen ze het beter!
Maar niet in alles loopt het buitenland voor. Wij zeiken beter!
Hier in Nederland wordt ook alleen maar gekeken naar de ranglijst.
Sta je boven in mag je in de nationale selectie.
En hoe vaak zie je niet dat talent wat inderdaad nog achter loopt in de groei niet naar gekeken wordt?
Ze haken af op academie,omdat er voor hun gevoel geen kans meer is.
En ook spelers (kijk maar eens naar geboorte datum) komen in selectie als ze in Januari geboren zijn.
Ze hebben vaak een voorsprong op leeftijds genootjes,omdat ze fysiek wat sterker zijn.
In Duitsland is de selectie op een andere manier gemaakt,daar kijken ze eerst naar talent.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.