Toen we hier vorig jaar begonnen dacht ik dat een uur te lang zou zijn, maar ik had het mis. We kunnen de aandacht voor een uur makkelijk vast houden en kunnen het zelfs uitbreiden naar 75 minuten. Er zitten enorme voordelen aan een eiland. Er is minder concurrentie van andere sporten en de ouders zijn heel erg betrokken bij wat we doen met de kinderen.
De gedachte achter de badminiton-training is hetzelfde als hoe ik de trainingskampen heb opgezet, namelijk persoonlijke training. We hebben één volwassene op twee kinderen en dus lopen er in de hal acht hulpouders rond en twee elitetrainers. Ja, je leest het goed we zijn met 10 personen op 16 kinderen. Het systeem dat we gebruiken is dat Huynh en ik de training opzetten en beslissen wat we doornemen en de hulpouders de uitvoering doen.
Als de training start, dan doet een van ons de warming-up met spelletjes terwijl de ander instructies geeft aan de hulpouders. Het gaat om vaak hele simpele dingen zoals het aangooien van de shuttles. Het klinkt eenvoudig maar is het niet. Het op de juiste manier gooien van de shuttle bepaalt of het kind een positieve of juist negatieve beleving heeft aan de training. De hulpouders hebben vaak het idee dat ze de shuttle dicht bij het kind moeten gooien, maar dan kunnen ze niet uit de weg met het racket, dus verder weg is makkelijker dan dichtbij.
Een van de eerste dingen waar we mee werken is de backhand service. Ook dit is een hele bewuste keuze op basis van een positieve beleving voor zulke jonge kinderen. De BH-service is veel minder moeilijk in timing en coördinatie dan de FH-service. Elk kind is in staat om een BH-service te leren in de eerste training en dan bedoel ik letterlijk zonder uitzondering.
Daarna werken we aan een goede grip in de juiste situatie. De grip wordt bepaalt door het voetenwerk en je kunt dus geen goede griptraining doen zonder voetenwerk (lees: lichaamspositie voor kleine kinderen). Alle nieuwe spelers jong of oud starten met een zogenaamde mattenkloppergrip omdat ze met hun hele voorkant naar het net staan gericht. Je zult dus rotatie in de beweging moeten brengen om deze grip te veranderen. Voor gevorderde spelers is dat niet noodzakelijk, maar voor starters is het een voorwaarde. Later wil ik ook wel eens uitleggen waarom dat zo is, maar voor nu moet je dit maar gewoon even aannemen.
Nu komt het op de juiste manier gooien van de hulpouders pas echt naar voren. Je laat de kinderen frontaal naar het net gericht staan en gooit vervolgens de shuttle te ver of te kort. Als de shuttle te kort wordt gegooid, dan moet het kind met rechts een stap naar voren doen. Wordt de shuttle te ver gegooid dan juist een stap met links naar achter.
De grootste fout die je op badminiton-training kan maken is de shuttle 'op maat' aangeven, naar het racket gooien of slaan want dat stimuleert de mattenkloppergrip. Als de kinderen een stap moeten zetten dan krijg je een rotatie van het lichaam en met een mattenklopper grip zal de shuttle dan extreem naar links vliegen. Neem een stuk kleur krijt en teken twee lijnen op de vloer van de positie waar het kind staat tot voorbij de positie waar de aangever staat. Een rode lijn gaat extreem naar links terwijl een groene lijn juist rechtdoor gaat. Aan de hand van waar de shuttles vallen kunnen hulp ouders de grip helpen bijstellen. Ook hier mogen de hulpouders een instructie geven. Ze moeten de kinderen wijzen op waar de shuttle valt en dan vragen in welke richting ze hun racket moeten draaien om dichter bij de groene lijn te komen.
Je zult de mattenklopper grip er niet helemaal mee uit krijgen, maar dat hoeft ook niet want ook deze grip heeft in bepaalde situaties later een groot nut. Sterker nog, in een ander deel van de training maak ik juist gebruik van deze grip om de kinderen te leren hun arm meer uit te strekken naar de shuttle. Alle kinderen (en beginnende volwassenen) maken dezelfde fout als ze voor het eerst tegen een shuttle slaan. Ze strekken hun arm niet uit maar buigen hem juist extreem veel. De reden daarvan is dat iedereen normaal alles pakt met de hand dus als je iets boven je moet pakken dan strek je de arm uit. Je weet ook zonder na te denken hoever je de arm moet uitstrekken om er bij te kunnen. Nu hebben ze een racket in hun hand maar de hersenen maken niet automatisch gebruik van dit hulpmiddel. Het moet nog in de software worden aangepast.
Laat een kind tegen een shuttle slaan en op het moment dat ze de shuttle raken moeten ze hun arm en racket stil houden in de raakpositie. Neem vervolgens het racket over van het kind zonder het van positie te veranderen en laat het kind zijn arm uitstrekken. Je zult zien dat de hand voor 99% precies reikt tot de top van het racket.
Ook hier gaat het erom deze dingen zichtbaar te maken voor het kind. En daar komt de mattenklopper letterlijk goed van pas. Je neemt een grote turnmat en zet die op zijn kant tegen de muur. Je trekt met het krijt een diagonale streep die steeds hoger gaat op de mat en laat de kinderen zo hoog mogelijk tegen de lijn slaan met hun racket. Je kunt de hoogte ook nog bij gaan houden om de kinderen te laten zien dat ze de shuttle / lijn steeds hoger gaan pakken en daarmee kan je dus ook de groei van de kinderen bij houden.
Ik heb natuurlijk nog veel meer tips en adviezen voor de training van zeer jonge kinderen. Zo gebruik ik ook vaak de Fitlight Trainer. Het is een perfect middel om kinderen te motiveren op een training en het is geweldig voor vele vormen van training maar daarover later meer.
Reacties 12
Even los van de technische aanpak, dat laten we aan de experts over, juich ik dit toe. In A Clear Future wordt ook geschreven dat kinderen jonger met de badmintonsport in aanraking moeten komen. Dan zijn ze nog niet aan het voetballen, gymen, hockeyen etc. En punt twee zijn er idd ook betrokken ouders aan de zijlijn. En we weten allemaal dat zij dan ook enthousiast kunnen raken. Badmintonnen kun je heel speels aanleren, kijk maar eens naar de hockeysport. Via funkies ( combi van fun en hockey) worden heel jonge kinderen al bij een club betrokken. Met hele speelse vormen staat plezier voorop. Ze stromen door naar de benjamins waarna ze met 6-7 jaar in de e- of f-jes komen. Wat ons betreft laten we ook eindelijk het vrijblijvende eruit en gaan kinderen verplicht de competitie in. Kinderen willen zich meten en doelen hebben. En de jongste competitie kan prima met aangepaste regels ( niet te lang in elk geval:-). Badminton is voor iedereen. Van jong tot oud. I love it:-).
Belachelijk ,laat een kind gewoon toch gewoon spelen zonder training . Ik ben blij dat mijn ouders mij gewoon kind lieten zijn en dat ik gewoon mijn spelletjes kon doen.
Backhandservice is absoluut de allereerste slag die ik ze met een normale grip en racket laat doen.
Kleine kinderen trainen is sowieso erg leuk en ik ben het met maurice en ron eens dat het vaak op voorwaarden van de kinderen gebeurt, zeker hoe jonger ze zijn.
Later hoort sportieve opvoeding en groepswaarden daar zeker bij en die stuur je als trainer dus dan worden het een beetje jouw voorwaarden :)
Veel plezier allemaal met de kleinsten...
De Backhand service is werkelijk dood eenvoudig voor kinderen en de FH bijna onmogelijk, het is zelfs nog sterker de BH grip is zo simpel om aan te leren en je kunt ze er heel makkelijk de shuttle mee omhoog laten spelen. De eenvoud van de grip en beweging zorgt er voor dat ze het allemaal kunnen binnen een training van een uur. Ik zal eens kijken of we over deze twee dingen volgende week na de training op donderdag op een filmpje kunnen zetten dan zie je wat ik bedoel.
De voorwaarden die de kinderen van 4 inbrengen is ook heel logisch, ze zeggen vaak dat hun manier beter is en dan krijgen ze groot gelijk en vraag ik ze hoog uit het ook eens op mijn manier te proberen. Soms gaan ze iets anders doen omdat dat op dat moment leuker is, goed dan moet ik er maar voor zorgen dat het geen ik doe ook leuker word.
Wat grappig.. In grote lijnen doe ik het volgens mij ook zo.
Maar een zinnetje in je commentaar intrigeert mij enorm " als ik training geef aan kinderen op deze leeftijd dan is het niet op mijn voorwaarden maar op die van de kinderen. "
Nu is het wel zo dat kinderen iets ouder bij mij instromen. (7á8 jaar).
Ik ga eens kijken hoe ik dit kan toepassen.
Dat van de backhandservice zie ik zelf eerder als een nadeel dan voordeel. Maar voor het positieve van training en het op gang brengen van rally's komt het weer ten goed.
Ik ga het morgen ze gelijk maar leren.
Hoi Mandy, als ik training geef aan kinderen op deze leeftijd dan is het niet op mijn voorwaarden maar op die van de kinderen. Keer op keer vraag ik de kinderen of ik ze wat mag vertellen, als ze nee zeggen dan is dat prima en sterker nog dan vraag ik ze waarom hun manier beter is dan die van mij. Ze komen vaak met dingen die natuurlijk niet te gebruiken zijn maar het is HUN manier, dus laat ik ze voor de groep vertellen over wat ze vinden en de andere kinderen kunnen het dan proberen.
Het gaat er om dat je elk kind in hun waarde laat, dat is iets wat ik niet doe met volwassenen die moet er maar voor zorgen dat ze de dingen in orden hebben :-)
Dit is een project van Huynh en zij verdiend meer dan ik de eer hiervoor, ik ben onder de indruk van deze trainester ze heeft contact met de kids en kan er mee doen wat ze wil. Ik kijk er naar en kan zeggen dat het goed was.
Ron
Zal het niet meer doen, kon het nu even niet laten. Borrelde opeens weer op 😉
Indien je start met een 4 jarige,is mijn ervaring dat je inderdaad met 2 kinderen op 1 volwassen persoon beter kunt startbeginnen.
Maar niet elk kind van 4 jaar is er al aan toe om trainingen te kunnen volgen.
niet elk kind van 4 jaar is in staat om opdrachten uit te voeren,en is dan vaak met andere dingen bezig dat badmintonnen.
Er zijn er die het dan leuker vinden om spelletjes te doen,maar dan die gericht zijn op badminton.
Ik heb 10 jaar op een peuterspeelzaal gewerkt,en train af en toe deze groep kinderen van 5 tot 7 jaar.
Wel denk ik als een kind de aandacht niet kan opbrengen ,ze beter nog een jaartje kunnen wachten en dan opnieuw kunnen proberen.
Wel super leuk om te doen.
En volgens mij is het inderdaad super belangrijk dat ze meteen leren het racket goed vast te houden.
We zien als kinderen dit niet goed aangeleerd krijgen,dit heel erg moeilijk is om het weer goed te krijgen.
Daarom kan je ook niet zo maar iemand op een groep jonge kinderen zetten,maar graag iemand die weet wat hij doet.
In Belfeld bij de club Good Luck,loopt een trainster rond die daar voor geboren is.
Veel kinderen die zij heeft getraint,zijn in Limburg de betere spelers geworden!
Goed bezig Henk, ik ben benieuwd naar jullie aanpak en bevindingen.
Geachte heer Sehr, niet zo generaliseren. Bij Almere zijn jonge kinderen (vanaf hun vierde jaar) van harte welkom en er zijn er die naast de twee reguliere trainingen per week, zelfs al aanvullende trainingen volgen.
Hoi Rene, En dit is pas het eerste verhaal over de aanpak van hele jonge spelers samen met Huynh ben ik bezig om alles op te nemen met uitleg. We willen de hele training van deze groep gaan beschrijven en nieuwe methode bedenken die een effectieve vooruitgang geeft bij deze kinderen. Je ben altijd van harte welkom bij me dat weet je :-)
Wat een ^&*( ^&*( verhaal Ron! Pff... Bij de topclub waar ik voorheen training gaf, vinden ze dat je aan jonge kinderen geen aandacht hoeft te geven, dat komt pas als ze 13 jaar zijn. 1 trainer op 20 kinderen en een 2e trainer kan dan gewoon op haar/zijn Iphone blijven kijken. En dan kom jij met het verhaal dat je ze al bij 3 jaar moet oppakken en ook ouders als hulptrainers inschakelen...? Effe cynisch, sorry, liet me effe gaan...:-) Je hebt helemaal gelijk natuurlijk, je moet ze zo jong mogelijk oppakken en begeleiden en waarschijnlijk is op Oro de enige plek waar dat gezien wordt. In Nederland zie ik het niet gebeuren. Als ik naar jouw kamp kom na volgende jaar, dan mag je me hiervoor inzetten!!
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.