Een jaarplanning bestaat uit een verbeteringsfase, een voorbereidingsfase en een wedstrijdfase gevolgd door een restitutiefase. Als je het goed kon plannen dan had je twee wedstrijdfases per seizoen die meestal bestonden uit een lange vier fase en een korte vier fase. Bijvoorbeeld duurde de eerste cirkel een maand of vijf, zes en de tweede drie tot vier, van deze tijd had je twee duidelijke pieken van een week of vier in de eerste cirkel en twee tot drie in de tweede.
Dit was de manier waarop er in Denemarken werd gewerkt zo;n 25 tot 30 jaar terug en je ziet hetzelfde principe in nog veel boeken terugkomen. Ik denk ook dat het goed is om hier van af te weten maar had wel al gelijk tegen Roel gezegd dat hier niet meer mee gewerkt wordt binnen de badminton. Het is met name goed om te leren hoe restitutieplanning gedaan moet worden en hoe je werkt met supercompensatie en dus ook het voorkomen van overtraining. In de badminton zie je overtraining niet echt vaak, dat is meer iets wat je bij duursporten ziet. Ik heb een aantal jaren in Denemarken wielrennen en triatlon getraind en daar kwam deze kennis goed van pas.
Waarom is deze overigens verstandige manier van plannen niet van toepassing op badminton? Wij zijn naar Barcelona 1982 helemaal in de ban van de Olympische Spelen. Daarvoor was het winnen van de All England belangrijk en dat was elk jaar. Nu is de nummer 1 status om de OS-titel herenenkel en damesenkel te veroveren en in mindere mate de dubbels. Daarom heeft het plannen van het jaar geen nut meer. In Azië plannen ze de Spelen op het enkelspel en op het laatste moment gooien ze daar ook een paar dubbels in. In vele gevallen zonder dat bijvoorbeeld de gemengddubbel samen trainen, want de vrouwen en mannen trainen helemaal niet samen (net als in Duitsland trouwens).
In Europa hebben we nog een heel ander probleem en dat is het feit dat als je naar de Spelen wil je een hoge positie op de wereldranglijst moet hebben en die krijg je alleen maar als je het hele jaar door alle kleine toernooien speelt om zo genoeg punten te krijgen voor je kwalificatie. Dus geen tijd meer voor een 'verbeteringsfase' uit het planningssysteem, want die tijd heb je als middelmatige speler niet, terwijl je hem broodhard nodig heb.
Het is net als met een goede wijn. Je kunt hem al verkopen na 18 maanden zonder eik en een snelle winst maken, maar als je echt van wijn houdt dan geef je hem wat meer tijd met eik om te rijpen. Het levert niet enorm veel extra winst op maar veel meer genot. Het is maar net waar je voor kiest en helaas kiest het technisch beleid van BNL voor de goedkope uitgave en lopen alle bondstrainers braaf mee aan de hand van de loonbetaler.
Als je het goed wil doen vandaag de dag dan moet je een verbeteringsjaar nemen waar je gaat werken aan de dingen die je mist. Of je gaat in de zomer een stage volgen waar je gaat werken aan dingen die in Nederland nog niet bekend zijn, zodat je daar ook aan kan werken. Ik hoor elke week weer wat er gebeurt in ons land en ik ben blij dat het een heel klein beetje beter gaat, maar het is zo weinig dat het niet echt uitmaakt of je het wel of niet doet. We blijven in ons land achter de feiten aan hollen zonder ooit de winnaars in zicht te krijgen.
Reacties 4
Grappig, ik heb op 13 september bij de VBO een bijscholing gegeven over periodisering (in principe niet voor jeugd!) en dan met name in relatie tot de fysieke component (waaronder krachttraining; jawel Ron) Aanwezig bijna 30 trainers. Het is inderdaad een tijdrovend karwei om dat ook voor zelfs maar één speler in elkaar te zetten.
Materiaal heb ik (PPPs en spreadsheet) nog en wil het wel graag verder verspreiden en/of nog een bijeenkomst voor de trainer/coaches die daar belangstelling voor hebben organiseren om het toe te lichten.
Vermeld er wel bij dat het in grote lijnen de CIOS Arnhem visie is op periodisering die ik heb aangepast op badminton. Heb in de voorbereiding simpel via Internet leuke dingen ontdekt over trainen en wat er in wedstrijden gedaan wordt. Stond daar zelf ook verbaasd van.
Zaterdag nacht en na een paar dagen zijn er gelukkig wat reacties op het jaarplannen, het is een enorm belangrijk gegeven want het verschil tussen de theorie kennen en zo maar aan kloten maar nu het verschil. Ik weet voor 100% zeker dat er in Nederland geen gebruik word gemaakt van periodisering en dat er ook geen jaar planning voor jeugd spelers bestaat. Tot voor kort (voor dat de Deense trainers kwamen) weet ik ook uit eigen ervaring dat er bij de Nationale selectie geen persoonlijk jaarplan was, werken uit de losse pols was het uitgang punt.
En ik ben niets beter wil ik gelijk zeggen ook ik heb geen uitgesproken periodisering jaarplan voor mijn spelers maar ik ben dan ook geen Nationaal Coach. Ik zou als trainer van een land wel zo'n plan maken, niet dat ik me er voor 100% aan zou houden maar het is wel mijn referentie kader iets waar ik op terug kan vallen en wat ik met mijn speler kan bespreken. Zoals Henri al aangaf kost het tijd, en zoals met alle dingen die tijd kosten moeten we ons neer zetten, er over nadenken en het opschrijven. Dit is iets wat bijna niemand doet. Ik ben er zelf super fanatiek in, maar ja ik hoef geen 7 uur te slapen en denk en schijf liever over badminton dat dat ik leg te dromen in mijn bed. Wat me dit seizoen opviel was het feit dat ik twee meiden had die na een langere pauze van de core stabilitie training beide door hun enkel gingen en moeite hadden om daarvan terug te komen. Ik heb niet zoveel spelers dus 2 die het zelfde overkomen is een enorm belangrijk gegeven. Beide komen van een lange periode in hun badminton leven met problemen, deze heb ik kunnen oplossen met core stabilitie training en de dag dat ze daarmee stoppen was de dag dat ze een tijd bom plaatste onder hun lichaam.
Hier komt de jaarplanning weer terug zoals ik het zie binnen onze sport, jaarplanning zou moeten worden gebruikt om randvoorwaarden op zijn plaats te zetten zodat problemen zoals die ook mij overkwamen kunnen worden voorkomen. Het badminton technische gedeelte doen we dan maar wat uit de losse pols als je weet hoe het technische gedeelte er uit ziet wil ik daarbij wel aanmerken. Ik zie een kleine stijging in de verslagen die Rune schrijft, het is veranderd van een reis verslag naar een wat meer badminton tactisch verslag, ik vindt het nog steeds nationaal coach onwaardig maar dat ben ik, in Nederland is het meer dan wat ooit een andere trainer van onze bond eerder heeft gedaan dus moet ik hem niet afbreken maar juist aanzetten tot meer en vooral beter schrijf werk.
Ik kijk altijd uit naar de reacties van Henri, ja hij is lang van stuk maar het is ALTIJD goed overwogen en in detail en dat is wat onze sport zo speciaal maakt want het gaat over de detail in de detail. Als ik iets schrijf op technisch gebied waar Henri niet op reageert dan is het een slecht of onbelangrijk stuk, hij houdt me scherp en zet me aan tot nadenken iets wat ik bij geen enkele andere trainer in Nederland heb. Jaar planning of periodisering bij onze bond hebben ze er niet van gehoord, het niet begrepen, werken er niet mee, of begrijpen het niet maar een ding is 100% zeker ze zouden er heel veel van kunnen leren als ze het wel zouden begrijpen. Het begrijpen van deze stof maakt badminton training wat je nodig heb vandaag het niet begrijpen maakt je een slachtoffer als coach welke rol wil je hebben als nationaal coach? Jullie zeggen het maar ik zal me aanpassen aan jullie kennis van zaken en zo niet dan hebben jullie geen reden iets te zeggen over hoe clubs hun training moeten inrichten.
Voor BNL zou ik willen zeggen richt jullie pijlen vooral op wat er in het buitenland gebeurd en niet wat er van Nederlandse coaches komt, dan is er een kans dat we over 10 jaar misschien op eigen benen kunnen staan.
Henri en Ron
Ik dank jullie hartelijk voor jullie uiteenzetting over periodisering. Ik kan er als verenigingstrainer waarbij het belangrijkste de competitie is nauwelijks iets mee, met die traditionele periodisering. Slechts zelden en nauwelijks te plannen zijn de laatste wedstrijden van de competitie als cruciaal te behandelen (lees piekmoment). Bij de gemiddelde jeugdspelers ben ik het helemaal eens met Henri, dat het bij hen alleen gaat om beter te gaan badmintonnen. En ieder jaar opnieuw, jeugdspelers hebben als gevolg van hun groei steeds te maken met een nieuw lichaam en weer iets meer hersenen en neurale verbindingen. Bewegingen van het vorig lichaam moeten weer aangeleerd en doorontwikkeld worden aan het nieuwe. Periodisering bij de jeugd bestaat bij mij dan ook uit aandachtsgebieden waar expliciet aandacht aan besteed wordt en dat in blokken van een aantal weken. Aandachtsgebied wil niet zeggebn dat dit het enige is, maar vormt wel de basis met daarbinnen weer aspecten als raakpunt, hoek van het kniegewricht, stand van de schouderlijn etc etc.
Weinig aan toe te voegen, behalve dat er een algemene en specifieke voorbereidingsfase is, en een algemene en specifieke wedstrijd fase. Dus er is een grotere onderverdeling. Dit alles is vervolgens gebaseerd op "micro of macrocycles"
Ook ik heb de vraag van Roel gehad en er nog niet op geantwoord (Sorry), dit komt door tijdgebrek (ik geloof dat de meeste mensen hier wel weten dat ik niet echt kort van stof ben.... maar hoewel het niet zo lijkt: dit kost ook zeker tijd om op te schrijven :)
Mijn hoofdreden voor het ontbreken van een antwoord was, dat ik ben gaan nadenken over de vraag: jaarplanning. Tsja, de theorie ken ik goed. Maar waar wordt het nog echt gebruikt? Dus gaan rondvragen bij collegacoaches, bondscoaches in verschillende grote en kleinere landen. Het antwoord is soms schokkend: ze kennen het niet echt...na de trainerscursus niet meer naar gekeken. Of een duidelijkere "Nee, past niet binnen ons beleid". Nu moet gezegd worden dat zonder jaarplanning werken in de klassieke zin niet wil zeggen dat er geen planning is.
Maar de senioren dienen zoals Ron ook al aangeeft vrijwel het hele jaar in vorm te zijn, al zullen er enkele doelen worden gesteld, maar dit zijn meer mentale doelen waar je naartoewerkt en het klopt dat je meer met supercompensatie werkt vlak voor deze doelen en dus een microcylus hebt om te zorgen dat ze nog net wat extra s hebben. De echte restitutiefase volgt echter vaak zelden op deze piekmomenten omdat het simpelweg niet past...de fase wordt de "vakantie".
Dan de jeugd...tot ze niet volledig fysiek en technisch ontwikkeld zijn is het gewoon onzin om jaarplanningen in de klassieke zin te gebruiken. Dat was wat ik denk, na over Roel zijn vraag te hebben nagedacht.
In mijn mening werk je met jeugdspelers in 1 lange verbeterfase, waarbij het fysieke werk gericht moet zijn op een evenwichtige ontwikkeling van het lichaam, dus niet eenzijdig (dit kan ook met veel extra werk buiten de baan). Nu heb ik het over talenten, over minder prestatie gerichte spelers, is het al helemaal onzin: jaarplanning.
Bij talenten is een jaarplanning met fysieke piekmomenten erg riskant ivm blessurekansen. Bovendien als je grote delen van het seizoen niet bezig bent met verbeteren, dan verspeel je tijd en dus potentie voor de toekomst. Het herhalen en herhalen van dingen die ze al enigszins kunnen totdat het perfect is, doe je niet bij de jeugd in 1 seizoen.....dan moet je wel ontzettend creatief zijn als trainer en de spelers wel heeeeeel veeeeel van badmintonnen houden of een hele slechte thuissituatie hebben, want het is ongelofelijk saai voor jonge spelers (6-17 jaar).
Zijn we fysiek goed ontwikkeld, begeleid en volgroeid, hebben we nauwelijks technische gaten en beheersen we de tactiek behoorlijk, ok, dan heb ik minder problemen als een enthousiaste coach een jaarplanning wil gebruiken...
Zou trouwens een leuk studieonderwerp zijn om te begrijpen hoe in nederland een jaarplanning wordt gebruikt met onze jonge spelers (niet enkel nationale) die vaak op 2 tot 3 verschillende plekken met vaak verschillende coaches trainen... nu begrijp ik dat lang niet alle trainers even veel met elkaar praten in nederland, dus het kan wel eens lastig zijn om alle belasting, opbouw e.d. die bij een jaarplanning horen en structureel werken aan verbeterpunten en dit opbouwen van een algemene naar specifieke fase wat lastig kan worden.
Dus de klassieke jaarplanning: leuk om te weten...onzin om te gebruik.
Er is natuurlijk veel meer over te zeggen, maar misschien komt er een reactie op en dan kunnen we er wat meer op ingaan :)
Goed weekend
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.