Frans over de diskwalificatie van aangepaste badmintonners: 'Wij kennen allemaal de feiten'

Laten we nu maar ophouden met dit alles . komt niet te goede van het aangepast badminton. Laat de Badminton bond maar oordelen over dit alles en hun gezonde en eerlijke verstand gaan gebruiken zo dat dit leuke spelletje weer leuk word en hopelijk weer nieuwe spelers gaat aan trekken .als alles recht getrokken is en er geen misverstanden zijn en de regels gelden zo als het wereldwijd word toegepast ben ik de eerste die weer gaat badmintonnen wand het is en blijft een leuke sport

Beste Leonard
Ik wil zeker geen bondscoach van Nederland worden, daar zijn genoeg mensen voor in Nederland, als men wil vragen, hoe ik erover denk kunnen ze mij bereiken, totaal geen intentie om dat te worden.
Frans zegt dat hij de feiten weet, wat ik tegenspreek.
Tot op de dag van heden wordt er nog steeds aangepast badminton gespeeld, en met plezier.
Ik geef je gelijk dat BNL maar goed moet uitzoeken, waar de verantwoordelijkheid ligt, zeker niet bij Frans, maar dat is mijn mening!

Toevallig kwam ik op deze site terecht en daarmee midden in een discussie over het wel of niet spelen in een rolstoel. Of deze Frans nu gelijk heeft of niet doet eigenlijk niet ter zake. Overduidelijk blijkt dat er een aantal spelers naar de WK zijn gegaan die gezien de classificatie eisen die er gelden niet uitgezonden hadden mogen worden. De andere discussie van wie er wel of niet in een rolstoel mag spelen in Nederland is een heel andere. Mijn inziens moeten deze regels gelijk zijn. Als ik zo vrij mag zijn om op te merken denk ik dat er inmiddels alweer een andere discussie is opgestart. Wie wordt de nieuwe bondscoach. Ik heb uit reacties op deze site en andere publicaties inmiddels begrepen dat ene Marcel graag bondscoach wil worden. Laat BN eerst maar eens orde op zaken stellen en een einde maken aan de onverkwikkelijke gang van zaken. Misschien kunnen jullie je dan weer met het spel dat badminton heet zelf bezig houden.

Hoi Ton,
Ik geloof na herclassificatie de Spaanse kampioen boven de 14 punten norm kwam, en als coach moet je daar goed voor opletten en precies weten wat de spelers van je team mankeert, je gaat als coach behoorlijk af, als 1 van je spelers niet de goede norm heeft. Als coach moet je op de hoogte zijn van de classificatiekansen van elk van je speler en bij twijvel, gezien het budget andere spelers,meenemen.
Zelf heb ik zitbadminton ook geprobeert binnen mijn vereniging te intergreren, maar is nooit een succes geworden, men ging dan liever staand of rollend badmintonnen, op toernooien hebben wij de zitters altijd uitgenodigd, maar ze kwamen nooit opdraven, omdat de afstand te ver was.
G badminton, zal misschien in de toekomst komen, maar ik denk dat de normen en classificatieregels dan ook heel ver uit elkaar.
Het is lastig, wat is meetbaar, ik vind dat iemand met 1 been de keuze moet kunnen maken, vanwege stabiliteit, om staand of in een rolstoel te mogen spelen, zoals bij tennis ook zo is. Van de twee andere leden vindt ik ook dat ze in een rolstoel horen te spelen, omdat ik ze persoonlijk kan. Van 1 speler weet ik het niet, omdat ik deze speler niet kan. Ik vindt wel dat de coach op de hoogte had moeten zijn, en daar al maanden van te voren maatregelen had moeten nemen wb. selecteren van spelers.
Classificatieregels staan op de PBWF site, en is niet zo moeilijk om een arts al te laten kijken of de spelers aan de hand van medische gegevens aan de norm voldoen.
Open klasse is geopperd maar direct van de tafel geveegd, moet je elke speler laten keuren om in Nederland te mogen spelen? Ik ben erachter gekomen dat elk land maar wat doet binnen de bond.
Duidelijk ben ik wel als het gaat om de open klasse in Nederland laat iedereen daarin spelen als ze internationale ambitie hebben, maar dan moeten ze wel eerst gekeurd worden. Dan heeft iedereen het recht om uitgezonden te worden, zodat andere spelers ook eens een bekertje kunnen winnen ;-) De keuringen bepalen dan wie cat. 1 of 2 is.

Hoi Marcel,
Alles gaat zo z'n gangetje en heb inderdaad geen last van wrok, rancune of kinne sinne.
Ik zeg nergens dat deze mensen van mij niet in een rolstoel mogen sporten.
Ik geef alleen maar aan dat men van af het begin deze groep niet erkend. En voor zo ver ik het begrepen heb in alle discussies met allerlei classificatie artsen en andere medici komt dat omdat er geen objectieve maattabel te maken is voor pijn dus is er geen objectieve classificatie mogenlijk. De classificatienorm uit het basketbal heb ik mijn twijfels over. Denk aan de diskwallificatie van de Spaanse Olympisch kampioen. Maak gewoon een open rolstoelklasse voor de groep die niet in een classifiactieregel past. Maar dit zal wel op bezwaar van het IPC stuiten. Ook ben ik mij er terdege van bewust dat "kunnen lopen "geen norm mag zijn om wel of niet in een rolstoel te gaan badmintonnen.
Wat betreft G badminton ben ik bang, maar dat is een vermoeden en weet ik niet zeker dat in de grootste badmintonlanden men zich vaak nog schaamt voor mensen met een verstandelijke handicap, een beetje vergelijkbaar met zitbadminton, wat internationaal ook nooit is doorgebroken, "je verlaagt je als je op de grond zit" Heb ooit eens met iemand anders een stukje geschreven voor het KVLO waarin wij beschreven dat zitbadminton een prima manier van geintregeerd sporten kan zijn. Heb zelf als valide speler met veel plezier een aantal keren meegedaan met een zitbadmintontoernooi.

Gelukkig wordt er niet alles bijgehaald om aan te tonen wat de feiten zijn, wat voor feiten wil je horen, wil je ondertekende medische gegevens zien van spelers die in een selectie zitten, misschien zijn die er wel, alleen zullen jouw ogen die niet te zien krijgen, Ben jij die echte rolstoelsporter, die er alles aan wilt doen om nummer 1 te worden, Niemand mag over anderen oordelen.

Elke speler heeft zijn redenen om aan sport te doen, elke speler heeft het recht om sport te beoefenen, dat staat zo beschreven, Iedereen heeft het recht om auto te rijden en krijgt vanwege hun beperking een auto van de regering, het geeft jou niet het recht om over anderen te oordelen.

Het is al eens eerder geopperd, misschien moet het systeem maar eens herbekeken worden, zoals bij Tennis, of nog beter zoals bij basketbal. Iedere speler krijgt een nummer hoge dwarslaesie nummer 1, lage dwars nummer twee, en ga zo maar door, om uiteindelijk bij nummer 5 te komen, dat zijn spelers die gewoon kunnen spelen, niets mankeren maar het rolstoelspelletje leuk vinden. Als een nummer 5 tegen een nummer 1 moet spelen, zal hij/zij een behoorlijke achterstand moeten inhalen.

Nu jouw rancune verhaal, op toernooien waar jij ook aanwezig was zagen met mij ook andere spelers, dat jij spelers met een dwarslaesie totaal van de baan sloeg, Waardoor selectiespelers dit vervolgens bij jou deed, waardoor je met je armen over elkaar ging zitten, en nooit meer op toernooien verscheen, Vorm van rancune helaas wel, Elke speler op toernooien weet dat de selectiespelers op toernooien de anderen spelers helpen om beter te worden. En ik blijf het zeggen elke aangepaste badmintonner in Nederland hoort in een rolstoel thuis.

Ik wilde ook graag internationaal presteren, en dacht dat ik er ook was, zat in de selectie, maar werd door een selectiespeelster met al haar ervaring aangezegd dat ik niet goed genoeg was. Ik ben gaan denken, Ondanks mijn beperkingen, dat zijn er nogal wat, psychisch waarschijnlijk ook want anders ga je niet zo ver, was ik veel te dik, en ben gaan afvallen en trainen, en trainen om haar het ongelijk te geven, had ze ongelijk, nee ze had gelijk alleen moesten mijn ogen even open. Elke dag ben ik de baan opgegaan en heb veel hulp van trainers gehad, en kunnen bereiken wat ik in mijn macht heb bereikt. Psychisch gestoord ben ik, want nu kan ik het spelletje niet meer spelen, omdat als ik verder ga ik ook in categorie 1 thuiskom.

Ik heb respect voor spelers die er alles aan doen om te winnen, en blijven komen op toernooien, 1 speler die jij ook kent, maakt zich niet druk dat hij van de baan geslagen wordt, trouw blijft hij trainingen volgen door het hele land om beter te worden, inmiddels ik denk 68 jaar, en komt nog steeds, zie ik op toernooi.nl staan. Hoort hij in een rolstoel te spelen, ja ik vind van wel. Jij misschien niet omdat je een vooroordeel hebt.

Sorry Frans ondanks dat ik het met het huidige beleid wb. aangepast badminton in Nederland ook niet eens ben, kan ik niet met je meegaan, over wie wel en wie niet in een rolstoel thuis hoort, Wie wel of niet in een selectie thuis hoort, ik vind het hele selectie gedoe al helemaal niets. Het is nooit wat geweest en het zal waarschijnlijk ook nooit wat worden, ben ik bang, maar dat is mijn mening.
Ooit zullen we wel weer eens er een goede glas whisky op drinken, want nu mag ik dat wel. En er over discussiëren.

Frans,
Ten eerste heb je het verhaal niet goed gelezen, en dat ga ik ook niet aan je uitleggen, als dat al niet eens snapt.

Ten tweede, zijn er spelers gekeurd door artsen, die niet aan jan en alleman gaan vertellen waarom ze niet geclassificeerd zijn, waarom twee spelers niet geclassificeerd zijn, zal voor jou een raadsel zijn, en geeft jou niet het recht om een oordeel te vellen om te zeggen dat je het beschamend vindt dat ze in een rolstoel zitten.

Ten derde, waren er spelers eerder niet geclassificeerd, en door het meenemen van alle medische gegevens, wel geclassificeerd.

Ik geef de PBWF gelijk dat ze de regels hanteren, Al ben ik het er niet mee eens, omdat bij andere paralympics sportbonden hele andere regels gehanteerd wordt. Ik vindt jouw oordeel beschamend, dat je oordeelt over mensen die een beperking hebben, het feit dat je het verhaal over kinderen niet goed gelezen hebt, zegt mij genoeg, al zal ik op schrift daar geen oordeel over vellen. Dat is minderwaardig en respectloos, dat verdient niemand.
Dat is mijn mening, daar hoef je het niet mee eens te zijn, maar laat wel iedereen in zijn waarde. Ik ben het ook niet eens met werkgroepen, trainers, en noem maar op, maar heb wel respect voor wat ze doen.

Beste MIke, waarom het hier om gaat is dat sporters die niet rolstoel gebonden zijn veel beter kunnen presteren dan diegene die wel hun verdere leven in een rolstoel moet slijten. Ze moeten gewoon in die klasse spelen waar ze in thuis horen. Men moet er niet alles van nog wat bij halen om aan te tonen dat men gelijk heeft. Voor de rest gun ik iedereen plezier en geluk in hun sport, maar dan wel in de klasse waarin ze thuis horen. Misschien is het wel een stimulans voor de echte rolstoelsporter dat ze ook eens met een prijs naar huis gaan in plaats van het veld te worden geslagen door diegene die niet in een rolstoel thuis horen.

Beste Frans, ik snap werkelijk niet waarom jij reageert zoals jij reageert, zuur , zuur en nog eens zuur. Je kan het zelfs niet nalaten om het verhaal van Marcel over die Braziliaanse kinderen op een cynische ondertoon af te doen. Er moet bij jou wel heel wat gebeurd zijn/fout gegaan zijn als je andere mensen het plezier en geluk in dat wat ze nog kunnen niet gunt.

Beste Marcel, zonder meer een onroerend verhaal. Arme Braziliaanse kindertjes die op hun slechte protheses niet in een rolstoel badminton mogen spelen. Nog ontroerender wordt als in de loop van het stukje blijkt dat ze alles zelf hebben moeten betalen. Werkelijk groots om deze discussie met zo’n verhaaltje af te doen. Was het niet dat ik redelijk op de hoogte ben van de gang van de zaken in binnen – en buitenland zou ik waarschijnlijk anders reageren.
Het enige uitzonderlijke aan de situatie van de Braziliaans kinderen zijn hun slechte protheses en de problemen die ze daardoor onder vinden en het feit dat het kinderen zijn. Dat men zijn eigen reis- en verblijfskosten bij het aangepast sporten betaald is heel gewoon. Ook in Nederland.

Sporters die redelijk kunnen lopen horen niet in een rolstoel thuis. Of ze nu onbeschrijfelijke pijn tijdens de classificatie hebben of niet. Het gaat niet aan dat ze alleen tijdens het sporten last hebben van deze pijnen en naast het sporten op basis van hun beperking verder geen rolstoel nodig hebben. Een van de redenen dat men de regels heeft aanscherpt zijn de vragen die men zich internationaal heeft gesteld over de mate van beperking van een aantal spelers. Niet alleen bij sommige Nederlandse sporters maar ook bij buitenlandse sporters waren zo de nodige twijfels gerezen.

Het is net als bij doping. Niemand gebruikt, stel je voor, maar je gaat er goed mee om als je niet wordt gepakt. De tijd zal ons leren wat er gaat gebeuren.

Frans

Hi Marcel, mooi verhaal. Het is hier ergens al geschreven, ik zou het topic nog niet willen sluiten voordat er een reactie is gekomen vanuit de bondscoach van dit team of nog beter van één van de betreffende spelers. Die reactie zou uiteindelijk mits voorzien van goede onderbouwing de Fransjes van deze wereld de mond moeten snoeren.

WAT HET OOG WIL ZIEN
Hierbij voeg ik graag een foto toe, wat ik graag wil laten zien. wat ik zie, zijn kinderen die in een trainingspak staan met hun trainer erbij. Het oog oordeelt hierover. Ze lachen, stralen en zijn gelukkig, Men oordeelt nu eenmaal graag, en ze hebben de Braziliaanse vlag bij hun, en ik schrijf het stuk, dus zal het wel met badminton te maken hebben, misschien parabadminton, als ik het niet zou schrijven maar een ander, dan zou niemand dit verhaal weten en oordelen omdat ze een foto zien.
Wat is nu het verhaal, de twee meisjes hebben tijdens een ongeluk hun arm net onder de oksel verloren, en spelen staand badminton en zijn blij en gelukkig dat ze op een WK evenement staan, dan de twee jongens, de grootste is geboren zonder onderbenen, en speelt staand met twee ouderwetse protheses parabadminton, de jongste (en die heeft mijn hart gestolen) heeft tijdens een ongeluk zijn onderbeen verloren, en zijn andere been kon met veel operaties maar net gered worden, en speelt ook met een ouderwets prothese, geen blade, geen speciale sportprothese, want wij Nederlanders zijn verwend met hulpmiddelen die de regering verstrekt (maar goed dat we Nederlanders zijn)
De jongens willen graag badmintonnen, en gaan via straatverkoop het geld bij elkaar verdienen om de reis naar Duitsland te maken, de meisjes en trainer ook.
Ze spelen hun wedstrijden op hun eenvoudige protheses, eigenlijk moeten ze dat in een sportstoel doen, maar daar is gewoonweg geen geld voor, na de wedstrijden doen ze hun protheses uit, want die doen te veel pijn, ze winnen niet want het blade en ander sportprotheses geweld is nou eenmaal beter. Ze zijn gelukkig, de jongste is 11 jaar en lacht de hele dag, want ze staan op een WK parabadminton, waar geen vooroordeel is over kinderen met een beperking, ze zijn normaal, en nemen de pijn op de koop toe.
Ik denk misschien dat de jongens graag bij de rollers mee willen doen, ik heb geen idee want durf het niet te vragen, omdat ik het geluk in hun ogen zie.
Stel dat ze in een rolstoel spelen, en er is natuurlijk weer een persoon, die zegt dat het beschamend is dat ze in een rolstoel spelen, ze kunnen tenslotte toch staand spelen, dan zakt mijn broek af. Waar haalt iemand het vandaan om over anderen te oordelen? En deze kinderen zijn voor de rest van hun leven getekend
Deze jongens kunnen met een rolstoel op hun nek een zaal binnenlopen, met een glimlach op hun gezicht, deze jongens hebben alleen niet de money om een rolstoel op hun nek te kopen, om zonder pijn te kunnen badmintonnen.
HET OOG OORDEELT wat het WIL ZIEN
Ik hoop hiermee de critici de mond gesnoerd te hebben, en dat de topics voor deze critici gesloten wordt.

Ik ben van mening dat dit bij Ton niet het geval is.

Begin te vermoeden dat er bij de in het artikel genoemde Frans en Ton sprake is van kinne sinne, rancune, wrok of zoiets dergelijks.

Hoi Ton,
Dus iemand met een chronische pijn aan de been, die niet in staat is om enig vorm van druk op dat been te velen, behoort volgens jou niet in een rolstoel thuis, en moet dan maar stoppen met sporten, omdat staand niet mogelijk is, sterker nog volgens Frans, is het beschamend en niet rechtvaardig dat deze mensen in een rolstoel zitten, Ik weet even niet vlug de naam van deze aandoening, ongetwijfeld , dat jij wel met deze naam helpen kan?
Hoe denk je dan over mensen met een verstandelijke beperking waar juist nationale toernooien goed voor zijn, mogen die ook niet meer badmintonnen? Internationaal heb ik ze helaas nooit gezien, waarom..... geen idee misschien weet jij het? We praten dan over G-sporters
Trouwens alles goed met jou?

Chronische pijnpatienten worden al vanaf het begin van het internationale aangepast badminton niet erkend en kunnen dus ook niet op die basis alleen geclassificeerd worden.

Hi Tess, jouw reactie klinkt mij in de oren als een eerlijk verhaal en ik neem het ook graag van je aan.

Hopelijk werkt jouw reactie op mijn vraag aanstekelijk. Ik stel daarom nu een vraag aan iemand die wel met de selectie te maken heeft, Annie van Daal Pothoff: Annie wat denk jij er van, hebben Frans en Toon gelijk? Kan jij hier nu duidelijkheid verschaffen?

Hoi Rik,
Ik vind het een pittige discussie. Nu moet ik zeggen dat zelf geen onderdeel van de selectie ben. Dus over bepaalde dingen kan ik niet meepraten. En daar ga ik mij dan ook niet over uitlaten.

Wat ik wel weet. En ook heel pijnlijk vind. Is dat alle vier de spelers terecht in een rolstoel spelen. En natuurlijk ben ik geen arts. Maar ik maak ze wel mee tijdens toernooien, tijdens een lang weekend in Duitsland en in de kleedkamer (niet Timo en Willy natuurlijk;-). Dan zie ik hoeveel moeite hen alles kost. Ze gaan regelmatig hun eigen grenzen over, maar alles voor de sport. Zoals al eerder genoemd: is het voor de meeste AB'ers een behoorlijke drempel om te accepteren dat je 'aangepast' badminton moet gaan spelen. Te accepteren dat jij onder die doelgroep hoort. Dan is het extra pijnlijk om dit te lezen, lijkt mij.

Het klopt dat er in Nederland niet in handicapclasses gespeeld wordt. Ik sta zelf regelmatig tegenover mensen met een lichtere handicap. Dan kan ik 7 keer in de week gaan trainen. Inhalen doe ik ze niet. En andersom zijn er mensen met zwaardere handicap die mij nooit gaan inhalen. Internationaal gezien zouden wij dus in een andere klasse spelen. Natuurlijk is het dan wel zo eerlijk als dit in Nederland ook gebeurt. Maar dan maak je het aanpast badminton kapot. Er zijn al zo weinig mensen, ga je ze ook nog in handicapklasse indelen, dan vermoed ik dat ik bijvoorbeeld slechts één tegenstander heb. En dit geldt voor bijna alle klassen.

Dan nog even over het feit of de spelers het hebben zien aankomen. Het is waar dat het niet helemaal als donderslag boven heldere hemel kwam. Maar het feit dat deze spelers toch zijn gegaan, ondanks dat er twijfels waren, alles op alles gezet hebben om de papieren compleet te krijgen (tot nachtwerk aan toe) en nieuwe rolstoel regelen die wel door de keuring komt, getuigt in mijn ogen van topsportersmentaliteit. Als je twee jaar naar iets toewerkt, en zelf weet dat je er terecht staat, dan zijn dit soort discussies heel zuur en in mijn ogen totaal onterecht.

Had nooit verwacht dat het parabadminton zo'n slange kuil zou zijn. Wat denk jij er van Tess Schele?

Waarom draaien we er omheen. Benoem het probleem, noem man en paard! Wie is hiervoor verantwoordelijk en wie doet dit tegen beter weten in. Namen van technische staf en spelers svp.

We hebben er nu met zijn allen genoeg omheen gedraaid .... wie is die 'bepaalde persoon' die 'de regels met een korreltje zout wilde nemen'?

Beste Eddy, je kan allemaal wel namen gaan bedenken wie deze Frans is, ik denk ook te weten wie deze persoon is, en deze moet ook in een rolstoel spelen, zoals elk ander binnen de selectie. Het nadeel is dat binnen de PBWF nu de regels aangescherpt zijn, Rolstoelregels, (kniezitrolstoel mag wel degelijk als de zitting maar 90 graden staat of meer naar achter), classificatie regels, een speler kan staand spelen, alleen houd hij/zij dat niet 1 minuut vol, dus wordt hij/zijn beperkt tot een rolstoel, daar houd de PBWF geen rekening mee. Nadeel, jazeker, want bij het rolstoeltennis houden ze daar wel rekening mee, als ook bij het basketbal en rugby. Ik denk dat bij deze persoon in de vorm Frans, het winnen van een bekertje belangrijker is, als het medische historie van een selectie speler.
Verder heb ik er genoeg over gezegd, en is het aan anderen om dit verder uit te zoeken,

beste Frans, leuke inside information, maar niet geheel correct, Wat wel correct is dat de verantwoordelijke persoon op de hoogte was, en de regels met een korreltje zout heeft genomen. Deze zal zijn verantwoording moeten nemen, Gehele discussie diskwalificatie, classificatie neem ik van jou met een korreltje zout, omdat in eerdere stuk van jou, jouw mening over rolstoelbadmintonners het niveau nul heeft. Elk land heeft zijn eigen regels, alleen de internationale regels zijn in 2012 aangescherpt, vanwege het feit dat het paralympisch wilt worden. De bonden moeten hier zelf mee omgaan, alleen de selectie zal een keuze moeten maken. Ik vind het diep triest dat twee spelers niet geclassificeerd konden worden, omdat er geen rekening wordt gehouden met factor chronische pijn.
Ik heb nog nooit een speler met zijn rolstoel rennend een sporthal binnen zien komen, dat is ook weer een opmerking wat nergens op slaat.
Als je zelf niets beter te doen heb dan alleen maar negatieve stukken te schrijven, hou je dan met iets nuttigs bezig, en ga op zoek naar waarheden om deze mooie sport in een mooi daglicht te zetten.
Ik ben het met je eens dat de regels gehandhaafd moeten worden, ik ben het met je eens dat in een werkgroep louter en alleen selectieleden zitten, ik ben het met je eens dat de bepaalde persoon de regels met een korreltje zout wilde nemen, Ik ben het niet met je eens dat je spelers ziet als een hilarisch gebeuren, als jij niet de classificatieregels kent en de reden waarom ze niet geclassificeerd zijn, en daar heb ik genoeg over gezegd.

Hallo Frans, mag jij dan nog wel spelen op de basis van de huidige classificatie regels?

Frans, De regels waren in Guatemala nog niet van toepassing. Pas na het WK 2011 zijn de categorieën aangepast, en bekrachtigd tijdens een BWF meeting in december 2011. Dus al met al effectief sinds een kleine 2 jaar.

Beste Eddie, dank je wel voor de aanvulling. Je onderschrijft daarmee mijn stelling. 1 persoon is geclassificeerd in een andere categorie en mag dus niet meer in een rolstoel spelen. Een persoon wordt t.z.t voor een juiste categorie geclassificeerd. Dit betekent dus dat er op dit moment geen klasse is waarin hij of zij mag meespelen. 2 personen kunnen niet worden geclassificeerd. Dit houdt in dat er bij de kwalificatie geen beperking is geconstateerd die ze het recht geeft deel te nemen aan de wedstrijden die onder auspiciën van BWF worden georganiseerd. Conclusie 3 spelers zijn niet gediskwalificeerd, maar niet geclassificeerd en daarmee uitgesloten van deelname aan de WK in Dortmund. 1 speler wilde niet in de haar toegewezen categorie spelen en werd derhalve ook uitgesloten van de deelname aan de WK.
Oh ja bijna vergeten. Een van de niet geclassificeerde spelers heeft zich inmiddels op gegeven voor een toernooi in Nederland. Uiteraard als roller.

Is Badminton Nederland hiervan op de hoogte? Indien ja, waarom doen zij hier dan niets aan? Wie is de bondscoach aangepast badminton?

Beste Frans, als je een verhaal neerzet. Beperk je tot de juiste feiten! 1 persoon is geclassificeerd in een andere categorie. 2 personen kunnen niet geclassificeerd worden. 1 persoon wordt t.z.t. voor een juiste categorie geclassificeerd.
Ik geloof niet dat het woord "gediskwalificeerd" ooit een keer gevallen is.
Verder wil ik er geen woorden meer aan vuil maken, zeker niet wanneer "Frans" niet zijn volledige naam wil vermelden. Ik heb wel een vermoeden. Waarvan akte.

Ik kan het standpunt
van Ton onderschrijven, met dien verstande dat het niet alleen de toenmalige
bondstrainer betrof maar dat ook de werkgroep aangepast badminton in het geheel
een kwalijke rol vervulde. Dit alles is geschiedenis en ik vind het niet zinvol
om oude koeien uit een nog oudere sloot te halen. Het verbijsterende is dat de
huidige werkgroep dezelfde vervelende trekjes begint te vertonen.

Wat is er nu werkelijk aan de hand. De nieuwe regels zijn al
jaren bekend. Op de WK in Guatemala zijn deze voor het eerst toegepast. Ook
toen zijn er Nederlands spelers gediskwalificeerd. Het Nederlands team is twee keer gewaarschuwd
dat bij een volgende kwalificatie er geen pardon meer geld. Er van overtuigd
zijnde dat het allemaal wel weer met een sisser zou aflopen is het NL team naar
Dortmund afgereisd. Daar gebeurde wat iedereen eigenlijk al wist. Diskwalificatie
van vier leden van het zes leden tellende NL team. Hoe dom kan je zijn om niet
bij je zelf te rade te gaan of het wel kan wat je doet. Heeft men er van geleerd.
Ik denk het niet. Bij het volgende toernooi in Nederland doen deze mensen, als of er niets is gebeurd, in de klasse waar
in ze altijd speelden gewoon weer mee. Aangezien Nederland de internationale
regels niet volgt is er dus niets aan de hand. Behalve de oneerlijke concurrentie
natuurlijk maar hebben deze spelers een andere mening over.

Wat mij rest is het beantwoorden van een aantal vragen. Heb
ik de regels zelf bedacht. Nee. Deze zijn door de internationale organisatie in
overleg met de aangesloten bonden tot stand gekomen. Bepaal ik wie er wel in
rolstoel mag spelen. Ook hier is het antwoord nee. Dat bepalen de artsen van
kwalificatiecommissie. In Nederland kan iedereen met of zonder beperking in een rolstoel
sporten. Dat spelers, organisatie en publiek zich hier over verbazen is niet dan
ook niet verwonderlijk. Een rolstoelspeler met zijn rolstoel op zijn nek in
looppas de sporthal binnen te zien denderen en alleen tijdens de wedstrijden gebruik
maakt van zijn rolstoel is natuurlijk, al zien anderen dat anders, een hilarisch
gebeuren.

Wie is deze Frans dan?

Het is eeuwig zonde dat BNL Marcel nooit heeft willen aannemen als bondscoach of zelfs maar aan de trainers opleiding mee heeft willen laten doen. Er is voor ons land weer een zeer kundig iemand verloren gegaan die nu in het buitenland training geeft. Het is bij het aangepast badminton helaas het zelfde als bij de gewone afdeling als je je mond open doet dan wordt je er uit geflikkerd of kom je niet meer aan de bak (over normen en fatsoen gesproken :-).

Nee

Neem je petje maar af voor deze sporters, deze meneer kan helaas niet zeggen wie wel in een rolstoel thuishoort

wij zijn net zo aardig voor elkaar als elke sporter aardig voor elkaar is. men mag andere beschuldigen maar moet wel de feiten weten en dat weet deze meneer niet.

Wat een leuk stukje van meneer Frans, alsof hij alle regels
zelf bedacht heft.

Gaan we het 1 keer goed vertellen, vroeger voor 2012 bestonden
er beperkte regels Wheelchair categorie 1, voor spelers met een hoge dwarslaesie,
categorie 2 voor spelers met een lage dwarslaesie, categorie 3 voor spelers met
een beperking met wel of niet spierkracht in de benen, Anno 2012 dat is geen jaren
geleden, waar haalt u deze onzin vandaan.

Vanwege het feit dat parabadminton paralympisch wil worden
zijn deze regels aangesterkt en hebben ze 1 categorie moeten schrappen bij de
staanders zijn dat er geloof ik drie.

Nu hebben ze de dwarslaesie allemaal bij elkaar gevoegd, of
dat eerlijk is houd ik in het midden, want een hoge dwars is heel anders als
een lage, en zijn categorie 1 geworden. Categorie 2 zijn de mensen die aan
bepaalde criteria moeten voldoen, of dat bekkeninstabiliteit, 1 of 0 benen,
vastgezette ruggen, artroseaandoeningen, het zijn punten waar je aan moet
voldoen, je wordt als een keurvarken gekeurd en aan de hand daarvan ingedeeld
in bepaalde categorieën, heel moeilijk allemaal. Naar mijn weten zijn van de 6 Hollandse
spelers 1 speler ingedeeld in een andere categorie, twee spelers hebben ze niet in een categorie kunnen plaatsen, en 1 speler had niet alle papieren bij zich om zich in te laten delen, Bij deze zijn ze naar mijn weten ook niet gediskwalificeerd.

Bij deze dat uitgelegd te hebben vind ik de ondertoon van uw
stuk zeer onbeschoft, iedereen die deze spelers kent, weet dat ze niet zomaar
in een stoel gaan zitten, laten we wel wezen bij het tennis zegt de
internationale bond dat zitten in een rolstoel al een handicap is, bij het
basketbal is het ook gewoon, zowel bij het zitvollybal ook. Badminton wil
gewoon graag paralympisch worden.

Ik ben het met meneer Frans eens dat er ook in Nederland een
arts moet wezen die spelers kan en mag keuren volgens de internationale regels,

Verder vindt ik het beschamend dat u dit durft te schrijven
zonder te weten hoe de vork in de steel zit, en u niet weet wat dit doet met de
betreffende spelers.

Ik heb buitenlandse spelers huilend op de internationale baan
zien staan omdat ze staand gekwalificeerd waren, en dit ook deden met een
loopkruk, na twee slagen konden ze niet verder spelen van de pijn en omdat ze
omvielen. Alleen om het feit dat ze niet alle medische papieren bij zich
hadden. Uw stuk vind ik beschamend alleen om het feit dat u praat over zaken
waar u niets van af weet, dit is het laatste wat ik erover schrijf, wetende wat
zich in een mens omgaat voordat hij de stap maakt om in een rolstoel gaat
badmintonnen.

Ik ben het met Ton Kamp eens dat als je mond open doet binnen het Nederlands team je buiten de boot gaat vallen, en niet meer door de bondscoach aangekeken wordt, ook ik heb er drie meegemaakt, de waarheid mag in jouw ogen nooit gezegd worden, maar is dat niet binnen iedere selectie, bondscoaches maken ook fouten er zijn alleen weinigen die daarvoor uitkomen.
De regels zijn nu duidelijk, en dat een bondscoaches deze regels met een korreltje zout neemt, komt er nu slecht vanaf, en het ligt aan de bond om dat goed te onderzoeken.
Er zijn inderdaad vele goede spelers gestopt en helaas heengegaan, maar dat wil niet zeggen dat ze er niet zijn, alleen door het huidige beleid en begeleiding zal er geen goede speler meer komen.
De regels zijn er nu, de bonden moeten het nu goed gaan managen, zodat wij en de andere bonden weer met een goed team kunnen komen die wel tegen het geweld van Azie op kunnen.

Zijn er onwaarheden wat hier staan en kan men dat onderbouwen met of reglementen of andere zaken schrijf dat op, tenslotte kan ik ook fouten maken, ik ben er van overtuigd dat 3 van de 4 spelers in categorie 2 thuishoren en 1 het misschien staand moet proberen. Dan had Nederland wel in de gouden medailles gevallen!!

Sorry hoor, maar dit vind ik toch wel zware beschuldigingen die hier worden geuit. Is er misschien sprake van rancune of zoiets? Ik dacht dat die rollers allemaal zo aardig waren voor elkaar.

Ik volg het aangepast badminton niet helemaal tot in de detail maar neem mijn petje af voor deze sporters. Wie hoort er dan volgens Frans absoluut niet thuis in een rolstoel?

Pijnlijke opsomming, als dit waar is dan is het triest gesteld met de Nederlandse aangepaste badmintonners.

Ik heb de namen even toegevoegd. Het 'hoofdartikel' is van ene Frans.

Is dit de Frans die zelf ook een tijdje bondscoach is geweest?

Is dit verhaal nu door 'Frans' geschreven of door Ton Kamp? Wat een beerput gaat er hier open zeg!

Klopt dit verhaal van Frans?

Dat zijn nogal wat aantijgingen van deze Frans: regels omzeilen, niet in een rolsteol thuishoren, hebzucht naar medailles, zogenaamde eer, proberen te beduvelen, goed dat er gediskwalificeerd is.