Op 6 juli begon de voorbereiding voor het WK in augustus. Dit betekende 5 weken lang trainen, trainen en trainen. Vanaf ongeveer naart was ik na mijn blessure weer op de baan te vinden en leidde de relatief lichte trainingsweken tot flinke verzuring in mijn benen. De komende weken zou dit niet heel veel minder gaan worden, maar als je een jaar aan de kant heb gezeten dan vind je die spierpijn stiekem wel heel fijn.
En zo begonnen de eerste trainingsweken, wat voor mij vooral de eerste stappen naar een nieuw seizoen betekende. Eigenlijk vlogen deze weken voorbij, ondanks de hevige spierpijn en ook nog de nodige stage uren voor mijn studie tussendoor. Het kostte flink wat energie, maar dat ik alles mee kon doen op de volle 100% voelde geweldig.
Op 29 augustus was dan de start van de Bundesliga. Net zoals vorig jaar (weliswaar maar 2 wedstrijden) speel ik nog bij TSV Trittau. Bij aankomst werd ik overspoeld met leuke reacties en dat ze niet konden wachten om mij weer te zien spelen. Maar wanneer je dan na 8 weken volle bak trainen eindelijk weer een wedstrijd kan spelen dan ben ik best wel zenuwachtig.
Lijkt het nog wel ergens op? Smash ik nog wel even hard? Had ik die vorig jaar wel gehaald? We hadden ook niet de makkelijkste tegenstanders om tegen te beginnen, met respectievelijk Refrath en Mulheim, de nummers 4 en 2 van vorig seizoen. In mijn eerste officiële wedstrijden heb ik er twee keer een 3 setter uit kunnen slepen en was mijn spel zeker niet slecht. Maar met een begin van 0 uit 4 baal ik dan als een stekker, ik had er toch wel eentje misschien kunnen winnen...... Helaas verloren we als team twee keer met 5-1, maar is dit uiteraard geen schande.
Een ding weet ik wel zeker, de teamkleding van mijn club is opvallend en niet heel erg in de wieg gelegd voor een wat minder getinte jongen zoals ik (oordeel zelf maar, ik laat het trainingspak maar niet zien!). Opgeteld met het resultaat misschien niet het stijlvolste begin van het seizoen, maar wel een waar ik vertrouwen uit kan halen en weer een stukje meer gebrand om de volgende keer wel te winnen!
Lees de rest van dit artikel op de website van Robin Tabeling.