Of benaderen we het vraagstuk verkeerd en moet de organisatie zich juist schikken naar de optimale omstandigheden waarin topprestaties geleverd kunnen worden. Laat dat, als je alle reacties moet geloven, nou net een onverenigbare combinatie zijn: verandering en Badminton Nederland.
Ik las kort geleden een artikeltje van Guus de Mari over blokkades bij verandermanagement. De Mari haalt tien zogeheten 'on-dingen' aan en bij al bij de tweede is het raak: "Onwil: veel betrokkenen houden graag vast aan bestaande structuren en lopen het liefst over bekende paden. De wil om te veranderen is beperkt."
Zoals er nu gesuggereerd wordt, terecht of niet, zal de nieuwe bondscoach zich dus moeten schikken naar de organisatie. Als we dat idee voor het gemak eventjes terzijde leggen en ons inbeelden dat er een wereld is waarin de bondscoach voldoende vrijheid krijgt voor zijn visie...
Wie uit onderstaande lijst heeft volgens jou als lezer van deze site de beste papieren (spreekwoordelijk en / of letterlijk, dat laat ik aan jou over) om onze topspelers naar medailles te leiden in Londen? Nomineer 'jouw bondscoach' en als je zin hebt: motiveer je keuze. Mis je een naam in de lijst? Stuur een mailtje!
Potentiële bondscoaches van Nederland
- Ron Daniëls
- Ephraim Davis
- Chris Bruil
- Pierre Pelupessy
- Emmy en Chris Vlaar
- Donovan Cuntapay
- Erik Staats
- Ciraar Slaats
- Leonard van Velzen
- Fred van Wankum
- Tjitte Weistra
- Jeroen van Dijk
- Kenneth Jonassen
- Martijn van Dooremalen
- Morten Christensen
- Piet Ridder
