Deze gedachten gingen over mijn trainster Lenie ten Hulscher. Zij organiseerde afgelopen weekend, samen met haar man Bert van der Lubbe en vele andere vrijwilligers, het aangepast badmintontoernooi bij mijn eigen vereniging Redeoss. En daar komt nog wel even wat bij kijken. Net als bij alle andere taken die Lenie bij Redeoss op zich neemt.
Vrijwilliger van het jaar van de gemeente Delft werd zij echter niet. Lenie zat wel bij de laatste zes genomineerden. Via de site van de gemeente Delft kon je stemmen wie jij uiteindelijk wilde zien winnen. Wij zijn een relatief kleine club en wisten dus dat wij dit niet zomaar konden winnen. Daarom bedachten de IT'ers onder ons een aantal kleine foefjes om Lenie te helpen. We zaten avonden achter de computer. Lenie zag de stemmen binnenstromen. We wilden haar laten geloven dat die stemmen uit het hele land kwamen. Wel erg toevallig dat de teller stil stond op onze trainingsavonden? Lenie liet ons maar een beetje in die waan. We hebben er veel tijd in gestopt en velen van ons hebben in die periode onvoldoendes op school gescoord. Het was niet voor niks. We hebben veel lol gehad om ons eigen fanatisme, dat helaas echter geen succes bleek te hebben.
Trouw
Toch blijft staan dat Lenie voor ons de enige echte winnaar is geweest. Lenie is in 1989 begonnen als badmintonster bij Redeoss. Dit deed zij niet zonder succes. Zo werd zij wereld en Europees kampioen aangepast badminton. Lenie was echter niet alleen met haar eigen sportcarrière bezig. Samen met haar man Bert nam Lenie al snel de drie wekelijkse trainingen van de badminton op zich. Hoewel Lenie nu zelf niet meer actief is als sportster, is zij nog altijd aanwezig bij trainingen en regelt alles wat met het badmintonnen te maken heeft, van het inschrijven van spelers voor toernooien tot het organiseren van het bovengenoemd toernooi. Daarnaast is zij de initiator van de jaarlijkse speculaaspoppenactie (verkoopactie om geld voor de vereniging in te zamelen).
Vrijwilligers
Ik denk dat elke vereniging wel een of meerdere Lenies of Berten heeft. Dit zijn mensen die je moet koesteren en een handje moet helpen, als je het mij vraagt. Het is niet de bedoeling dat zij alles doen, al vinden ze het zelf vast moeilijk om iets uit handen te geven. "Zo", zeg ik tegen Lenie als het toernooi ten einde loopt, "Morgen een dagje bijkomen?" "Nee", zegt Lenie, "morgen moet ik stoffen kopen voor de dansgroep die ik les geeft. Zij hebben binnenkort een uitvoering. Dan moeten ze wel goed voor de dag komen."
Sommige clubs hebben dus dezelfde Lenie
Wie is jouw Lenie of Bert? En wat maakt hen zo onmisbaar? Zet dat in een reactie en stuur de link naar hen. Dat zullen ze vast leuk vinden. Ik zal deze column ook even naar mijn Lenie en Bert doorsturen.
Reacties 5
Hallo Tess,
Weer een goed verhaal. Een vereniging zonder een vrijwilliger(s), is eigenlijk geen vereniging.
Hoi Tess, leuk om om reacties te vragen. Ben benieuwd hoeveel Berts en Lenies er geëerd gaan worden. Oh ja, het was weer heel leuk om te lezen.
Walther Donk die ISV-Gouda en omstreken toch maar even op de kaart heeft gezet met een eigen naam, zaal en kantine. Waar gesport wordt voor jong en oud met of zonder handycap. Hele dagen niet thuis om voor ISV in de weer te zijn. Hulde voor deze man uit Gouda.....
Arie Risamasu en Mieke Staps.
Beiden inmiddels al op leeftijd en met kunstheup (ari) en rotte knie (mieke) wekelijks nog in touw bij BC Tilburg om de spelers van BC Tilburg met een verstandelijke beperking te begeleiden. Hulde daarvoor!
Jan van Riel
Hulde voor Lenie & Bert, kan niet vaak genoeg gezegd worden.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.