International Jorrit de Ruiter houdt vanuit Rusland een dagboek bij. Lees hieronder deel 1.
Zondagochtend 04.00 uur en de wekker gaat. De eerste [whats]app van Selena in het groepsgesprek van het EK-team typeert de dag die komen gaat: 'eerlijk, dit is rot'.
Op zich gaan de twee vluchten, op een doorstart in Wenen, voorspoedig. Eenmaal in Moskou begint het feest pas. De buschauffeur die ons en nog wat landen naar de hotels moet brengen komt schijnbaar uit Siberië en heeft het verstand van een pantoffeldiertje. Hij rijdt ons in een met tape aan elkaar geplakte bus over de raarste besneeuwde binnenwegen. Meerdere keren kantelen we bijna om en komen we tot stilstand. Door de ramen zien we niks van de viezigheid van de bus en ook de chauffeur heeft moeite met zijn zicht. Oplossing: uitstappen, een giga sneeuwbal maken, tegen het voorruit aan gooien en ja hoor, de ruitenwissers maken het ruit weer 'optimaal'.
Na een rit van drie uur, terwijl de TomTom van onze vriend 45 minuten aangaf, komen we aan op de plaats van bestemming: Het super de luxe Hilton van Ramenskoe, Saturn hotel. Om een lang verhaal kort te maken, we hebben de eerste nacht overleefd en gaan dadelijk trainen. Morgen om 10.00 uur spelen we tegen Luxemburg.
