Zo jongens, weer lekker actief geweest op de baan?!

Jij het nieuws, wij een tikkie!

Op naar volgende week voor de herhaling toch?

De mist in?

De gemiddelde Nederlandse badmintonner die competitie speelt op regionaal niveau en zelfs in de lagere divisies traint een of twee in de week. Vaak wordt er een shuttletje geslagen waarna men aan een gedirigeerde oefening begint. En we eindigen met een fysiek element, zodat spelers fysiek uitgeput en daardoor voldaan zijn. En daar gaat naar mijn idee de gemiddelde speler de mist in.

Veel badmintonners willen moe worden tijdens de training, omdat zij dan een gevoel gecreëerd hebben wat voldoening geeft. Echter, deze blik is naar mijn idee eenzijdig en misschien wel ondergeschikt aan het volgende belang, namelijk het begrijpend badmintonnen.

Begrijpen?

Om te begrijpen hoe badminton gespeeld wordt op hoger niveau moeten spelers naar mijn idee de volgende vragen altijd stellen tijdens trainingen, vrijspelen en zelfs bij wedstrijden: waarom trainen we?, waarom deze oefening?, waarom voer ik deze slag uit?

Word geen generieke speler die redelijk tot goede conditie en een mooie techniek heeft, maar opvallend simpel speelt zonder inzicht. Stel bij alles wat je doet de 'waarom'-vraag en probeer deze zelfstandig of tezamen op te lossen. Door het stellen van zulke vragen gaat een speler nadenken over badminton op verschillende niveaus, bijvoorbeeld:

• Macro niveau
• Meso niveau
• Micro niveau

Terug naar de trainers zijn trainingen.

Nu we begrijpend willen badmintonnen is het tijd om dit toe te passen tijdens trainingen. Wees open, eerlijk en direct naar de trainer toe. Vraag gerust waarom de trainer een bepaalde oefening wil draaien, waarop hij doelt en wat dit bij jou zou moeten ontwikkelen in badmintonnen. Trainen is immers geen bezigheidstherapie, maar een hulpmiddel om jezelf te (kunnen laten) ontwikkelen.

Nu voor de trainer zelf

Nu je als trainer dit stuk leest, denk je misschien wel: "Ja, ja die jongen kan het mooi vertellen. Een beetje zorgen dat mijn lieve spelers de handen ineenslaan en zorgen dat mijn training een complete anarchie wordt." Het zal waarschijnlijk een komisch beeld opleveren, toch is dit niet mijn doel.

Wat mij een deugd zou doen is dat jullie als trainer zelf de spelers op ieder niveau stimuleren om na te denken wat zij doen en waarom. Verwerk de 'waarom'-vraag in de trainingen waardoor het een interactief spel wordt tussen de spelers.

Wat mij rest om af te vragen is dat wij Nederlanders niet als schapen denken in zowel het bedrijfsleven als het sociale leven. Wij zijn zeer individualistisch ingesteld en stellen zowel hoge eisen aan onszelf als aan het leven.

Maarre... waarom gedragen wij ons dan wel als schapen in badminton?