Voorzitter, geachte medebestuurders, ereleden, bezoekers aan deze bondsvergadering,
Een jaar geleden mocht ik uw voorzitter worden, en vanaf die tijd hebben de collega's, hier achter de tafel en ik, intensief geïnvesteerd in het hernieuwen of verstevigen van relaties.
Met u als afgevaardigde, met overheden, met zakelijke partners, met bestuurders en vrijwilligers in den lande.
Meestal met een goed resultaat, soms leidend tot een broze nieuwe verstandhouding, soms onbegrepen, kennelijk omdat wij onze boodschap wellicht onvoldoende over het voetlicht konden brengen.
En dat alles niet uit onderdanigheid, maar vanuit een kracht en geloof in onze missie.
Zoals al eerder aangegeven moeten wij onze onnodige bescheidenheid van ons afwerpen, onze bond is nog steeds financieel gezond, wij hebben een sterk vrijwillig kader en gedreven verenigingsbestuurders, een sterk potentieel aan toekomstige toppers in onze Nationale Selectie en wij vertegenwoordigen een sport die bij uitstek geschikt is voor jong en oud.
Natuurlijk waken wij voor zelfgenoegzaamheid, immers, ook in onze sport geldt het credo dat je beste wedstrijd voor je ligt en niet achter je.
En kijkend naar die toekomst, is het van groot belang met elkaar vast te gaan stellen wie we dan willen zijn als bond, wat we kunnen, waar onze grootste kracht en kansen liggen, en welk bestuurlijk regime daar bij hoort.
En daarom is het onvermijdelijk dat we een begin gaan maken met een Kerntaken discussie. Gisteren heeft een delegatie van ons bestuur daartoe een ontmoeting gehad met een afvaardiging van het NOC/NSF, die meer dan bereid is ons in dit belangrijke proces bij te staan.
In het najaar, na ons zomer reces, zullen wij u een plan van aanpak voorleggen en wij nodigen u nu al op voorhand uit u aan te melden als u tijd en ruimte heeft in uw agenda om te participeren in dit proces.
Namens de collega's wil ik u danken voor de support die wij het afgelopen jaar van uw kant hebben ontvangen, uw steun is voor ons onontbeerlijk om koersvast te blijven, om te gaan met kritiek, die soms terecht is, en soms leidt tot gefrons van wenkbrauwen.
Wat daarvan ook zij, het meeste gaat goed en daar ontlenen wij onze inspiratie aan.
Reacties 4
Dat denk ik ook, ik denk dat het bestuur wordt tegengewerkt door het bondsburo
Alleen de singelaars hebben een hoge ranking en degenen die niet elk (half)jaar van partner wisselen. En juist diegenen worden vaak geweerd uit de bondsselectie.
Dan nog moeten ze zich vaak kwalificeren voor een groter toernooi.
Een vrijwillig kader? Werken alle (over-)betaalde krachten dan ook vrijwillig mee, of vrijwillig tegen? En vrijwillig is voor een betaalde kracht wel wat vrijblijvend.
We hebben een hardwerkend bestuur daar is iedereen het over eens, het is wellicht het beste bestuur dat we in jaren gehad hebben. En het is ook bekend dat waar er wordt gewerkt er ook fouten worden gemaakt, ik hoop dat deze fouten worden recht gezet en dat er plaats is voor andere meningen (er er ook iets mee wordt gedaan). Ondanks de aardige woorden in deze toespraak ziet de werkelijkheid er heel anders uit, de bond is niet gezond, heeft een slecht management en is er bepaald geen nationaal team waar je prestaties van kan verwachten.De Nederlandse spelers hebben hoge plaatsen op de Wereld ranglijst gekocht door veel toernooien te spelen niet omdat ze thuis horen op deze plaatsen. Het rond reizen over de hele wereld is voorbij met de budgetten die er nu zijn en dus ook de hoge plaatsen, er zal nu moeten worden gewerkt om beter te worden in de training hal.
De laatste twee bondsvergaderingen waren een mislukking waar afgevaardigde het massaal laten afweten, waar zijn die gedreven bestuurders waar de voorzitter het over heeft? Ze zijn niet op de bondsvergadering om het beleid bij te sturen.
De tijden zijn veranderd en de manier van functioneren van een sportbond zoals we die kennen is verleden tijd. De bond moet zich zelf herscheppen en ontdekken wat er voor nodig is het tij te keren, en als dat niet gebeurd zal het alleen maar slechter gaan.
Van een voorzitter mag je ook verwachten dat hij een paar positieve punten uit licht in een toespraak, maar deze beschrijving wordt maar door een heel klein groepje beleefd en wordt door de meerderheid niet herkend. Je kan nog zoveel geloof hebben in je eigen missie maar zonder steun (7 afgevaardigde stemmen voor het beleidsplan) gaat het niet lukken.
Er is een nieuwe cultuur nodig binnen de bond net zo goed als dat dit op topsport niveau nodig is bij de technische staf. Er zijn een paar koppen gevallen maar verder niets, ik geloof dan ook dat het beleid van het bestuur van binnen uit wordt tegengewerkt. Er heerst een houding van we moeten dit bestuur alleen maar overleven en dan kunnen we weer verder gaan zoals we dat gewent zijn.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.