Uit de vragen besef ik dat er een flink aantal trainers is dat het niet goed begrijpt. Dus leg ik het nog een keer uit en dit keer met twee voorbeelden in een tekening.
Het begon allemaal in een artikel waarin ik stelde dat schaduwbadminton onzinnige training is, omdat je verkeerde patronen aan het aanleren bent. Rene Sehr kwam met een goed voorstel: dat je het wel zou kunnen gebruiken als een soort controlegereedschap om te kijken of spelers nadenken tijdens zo'n training. Daar kan ik me nog wel in vinden, ook al staat de uitslag al vast: ze denken niet.
Ga in je trainingen uit van de domste in de groep, dan weet je zeker dat iedereen begrijpt wat je wil en hoe het gedaan moet worden. Schaduwbadminton is geen goede training om de doodeenvoudige reden dat het uitnodigt het verkeerd te doen. Ik heb op een uitzondering na (Peter Rasmussen) nog nooit een speler met volle overtuiging, genietend en op de juiste manier deze training zien doen. Het was in 99% van de gevallen een training die zo snel mogelijk gedaan moest worden met de gedachte: dan zijn we daar ook weer vanaf. Je ziet het aan de manier waarop de spelers op de baan staan. Ze zijn niet bezig met het spelen van een wedstrijd in hun hoofd, ze zijn gewoon moe aan het worden zonder na te denken.
Het gevaar is dat je iets in je hersenen aan het planten bent waarover je niet meer nadenkt. Je doet het gewoon. Net zo goed als met fietsen, daar hoef je ook niet na te denken dat je moet trappen om niet om te vallen, je doet het gewoon. Het lopen van de standaardpatronen in het voetenwerk in een schaduwtraining is dat je keer op keer je baan open gooit voor de tegenstander zonder dat je er voor wordt afgestraft.
Er is een heel eenvoudig voorbeeld: start met schaduwbadminton naar je FH-kant achter, dan loop je vervolgens helemaal naar het midden en omdat het looptraining is doe je dit ook nog eens snel. Als ik snel naar het midden loop na een slag van uit mijn FH-kant dan heb ik dus een cross geslagen, want anders zou ik dit voetenwerk niet gebruiken. (Als de speler het echt helemaal fout zou doen, dan zou hij het ook nog eens doen met chassee voetenwerk.)
Vervolgens lopen ze dan naar hun FH aan het net, in hetzelfde tempo zonder een voorspanningssprong te hebben gemaakt.
Laten we even nakijken hoe fout dit wel niet is: je loopt van uit je FH-kant snel naar het midden van de baan met chassee. Omdat je snel naar het midden loopt, heb je een cross gespeeld, want bij een longline slag zou je rechtdoor hebben opgelopen. Je maakt hier dus een voetenwerktechnische fout als je chassee gebruikt. Vervolgens loop je in eenzelfde tempo zonder zichtbare versnelling naar je FH-kant aan het net. Je heb net een cross geslagen en houdt dus rekening met een longline return. Als je dan kiest om naar je FH-kant aan het net te lopen, dan ben je totaal verrast, want het is niet logisch dat dit gebeurt (het kan natuurlijk wel). Dus had je een voorspanningssprong moeten maken om van richting te veranderen en door het verrassingselement zou je een versnelling hebben toegepast. Deze vijf eerste fouten gebeuren allemaal binnen de eerste drie seconden van de schaduwbadmintontraining:
- 1. Snel naar het midden lopen
- 2. Chassee gebruiken
- 3. Tactische speelfout in brengen
- 4. Geen voorspanningssprong maken
- 5. Geen tempowisseling maken
Ik heb ooit eens een analyse gemaakt van vijf minuten schaduwbadminton en kwam op meer dan 170 fouten, waarvan het grootste gedeelte herhalingsfouten waren. In wedstrijdverband heb ik zo'n analyse ook eens gemaakt samen met een trainster. Deze kon geen enkele fout ontdekken terwijl ik binnen een minuut video al op meer dan tien fouten zat.
Hiermee heb ik denk ik voldoende aangegeven waarom het geen goede training is. Op de eerste plaats weten spelers niet wat ze aan het doen zijn, op de tweede plaats nodigt het uit en zet aan tot foute gewoonten, op de derde plaats is het niet mogelijk voor de trainer op zoveel plaatsen tegelijk in te grijpen (vijf fouten bij een speler in drie seconden) en op de vierde plaats weten de meeste trainers niet eens waarnaar ze moeten kijken, omdat er geen samenhang is in de training tussen techniek, voetenwerk en tactiek.
Nu even terug waar dit stukje over gaat, want als schaduwbadminton verkeerde training is omdat je zo makkelijk hoeken gaat lopen, dan moet er ook een alternatief zijn. Het alternatief is er in de vorm van de eerste stap, die moet namelijk de shuttle volgen.
Het is dan ook niet voor niets dat ik in mijn stukjes over voetenwerk voor en tijdens de puberteit heb gesteld dat dit een van de focuspunten moeten zijn en dat je het lopen daarna later moet opvullen.
Als je met de shuttle mee beweegt in je eerste stap, dan heb je de eerste aanzet gegeven tot het voorkomen hoeken te lopen. Je heb tactisch gezien de meest lastige hoek afgedekt, want de tegenstander zal niet gaan proberen je in dezelfde hoek terug te spelen (wat wel gebeurt als je in een hoek gaat lopen). Je heb een wenshoek opengelaten waar je de volle concentratie op kan richten en daarmee trek je ook nog eens de baan van de tegenstander open.
Dit zijn de tactische argumenten, maar er zijn ook technische argumenten en dan ook nog eens van verschillende aard. Als je kijkt naar situatie A in de tekening, dan zie je de speellijn van de shuttle in de dunne blauwe lijn van de FH naar de FH-kant van de tegenstander. Deze ligt zoals je ziet voorbij de servicelijn en je verwacht dus een lob op je AR. Het meest voor de hand liggende zou zijn dat je zo zuinig mogelijk loopt en dus een hele flauwe bocht gebruikt naar die ARH. Dit is om twee redenen niet verstandig, de eerste is dat je tegenstander kan zien dat je het weet en je daarmee je tegenstander gaat dwingen iets anders te doen (wat niet meer voorspelbaar is) en op de tweede plaats kom je met een flauwe bocht niet in de juiste rotatiepositie ten opzichte van de shuttle. We hebben hier dus zowel een tactische als een technische reden om een bepaalde bocht te maken.
De B situatie is een hele andere en sluit veel meer aan bij het verhaal wat ik net heb geschreven tegen schaduwbadminton. De rode lijn geeft ook hier de verkeerde looprichting aan en de groene de juiste. Je speelt de shuttle van uit je FH longline drop (blauwe dunne lijn) en zet de eerste stap met de shuttle mee als follow-up van je drop. Je sluit een return op je FH achterlijn af en nodigt uit tot een cross. Deze ga je halen door af te buigen zonder hoeken. De FH-kant van je tegenstander ligt nu geheel open voor een aanval.
Ik hoop met dit schrijven wat meer duidelijkheid te hebben gegeven met betrekking tot waar schaduwbadminton geen goede training is (kan wel maar dan een op een met de volle aandacht van een coach met kennis van zaken) en waarom bochten de voorkeur hebben ten opzichte van hoeken.
Reacties 22
Ha Ron, ik ben slechts een hobbytrainer, zo deskundig ben ik niet, maar wil wel een poging wagen. Het loopprincipe kan wellicht op dezelfde wijze als van achter naar voor. Het lopen naar achteren is qua coördinatie voor brein en lichaam wel lastiger (over de sprint naar achteren zullen we beduidend langer doen dan de sprint naar voren, misschien dat daarom de chassé vooral bij het naar achter lopen veel gebruikt wordt). Anders kan zijn dat bij het spelen van een lob vanuit het voorveld het lopen naar achteren via de bocht sneller moet om te voorkomen dat je door een strakke clear overspeeld wordt. Minder een probleem bij het spelen van een dropshot vanuit het voorveld, omdat je een drop terug krijgt of een lob die over je heen moet, waardoor je meer tijd hebt.
Hoi Michael, je bent me net even voor want het voetenwerk van voor naar achter komt in een van de volgende stukken waar ik nu aan werk even geduld nog dus. Als je het leuk vindt mag je wel alvast een voorzet geven van wat jij denkt :-)
Veel voorbeelden m.b.t. voetenwerk betreffen het van achter naar voor lopen. Zijn de hier genoemde principes even goed bruikbaar voor het lopen van voor naar achter of komen er dan andere zaken bij kijken?
Hoi Michael, Joris Van Soerland heeft veel info over de flit light en zelfs in het zeer conservatieve voetbal is het een van de grote vernieuwende hulp middelen. Er zijn een aantal enorme voordelen met de fit light, de spelers vinden het leuk om te doen, je kunt het instellen de juiste volgorde en snelheid en je kunt er via de computer tijden en progressie mee bijhouden.
Straks kan ik daar ook nog eens high speed beelden aan toevoegen dan kan ik met bewijs in de hand veem meer in detail gaan trainen op het voetenwerk, zowel droog als op de baan. Tot nu toe is het lezen en schrijven over badminton de beste manier om je kennis te vergroten en nieuwe methode uit te werken.
Dank voor je reactie Ron. Fitlight is een goed voorbeeld: is er wetenschappelijke documentatie over de meerwaarde ervan? Op basis van gezond verstand zou je zeggen dat het instrument echt een meerwaarde heeft voor bv. badmintontraining. Maar zonder wetenschappelijke basis staat het een ieder vrij om te verkondigen dat het het zoveelste commerciële product of hype is waar je je niets van hoeft aan te trekken, omdat de effectiviteit ervan niet is aangetoond. Zodoende kan de bond het negeren voor de trainersopleidingen en zich weer beperken tot de bekende oude trucjes.
Vanaf het moment dat mijn speler de shuttle heeft geslagen is er rust....De splitstep komt op het moment dat de andere speler de shuttle gaat slaan, alleen op dat moment is pas de versnelling nodig. Heel erg overdrijven: stel we zakken in of huppelen wat dan kost dat energie. Vervolgens slaat de tegenstander de shuttle mis en dan hebben we dus onnodig energie verspilt....Wel ver gezocht,maar het meest makkelijke om de speler bewust te maken van het moment van starten. Peter Gade doet het nog even anders, die tilt zijn wegstartvoet extreem ver op, om daarmee snelheid te maken. Ook dat is misschien een techniek om de kinderen aan te leren hoe en met welke voet weg te starten.
Hoi Hans, op het moment dat je bochten loopt komt er geen rapit deceleration voor, dat heb je alleen maar in stop/start situaties.
Allereerst, mn complimenten voor het duidelijke plaatje !!
Hoe verhoudt de rapid deceleration zich met bochten lopen ?
Hoi Michael, Er is ook binnen de badminton wel wat onderzoek gedaan, speciaal naar de slagtechniek. Verder moet je heel vaak op zoek in medisch wetenschappelijke tijdschriften zo als de Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports © John Wiley & Sons A/S. Published by John Wiley & Sons Ltd. Ik heb het voordeel dat ik het onderzoek gewoon in het Deens, Noors of Zweeds kan lezen want lang niet alles is in het Engels. Het gaat ook vaak niet over badminton maar het bevestigd vaak wel een probleem dat je herkent, het trainen met verzwaarde rackets was zo'n voorbeeld waar ik ook over heb geschreven.
Het is natuurlijk ook gewoon veel logisch nadenken over waar je mee bezig ben, dat tot vernieuwde inzichten leid. Je stelt dat trainen nu anders gaat dan in de jaren 80, ik ben bang dat er nog een heel groot gedeelte van de training van een niet veel recentere tijd is.
Onderzoek moet je ook zelf doen, zo doen we hier op ORO samen met bedrijven en de Universiteit van Roskilde onderzoek naar de invloed van materiaal op het lichaam en de techniek, zijn we bijna klaar met een nieuwe methode over techniek training voor kinderen vanaf 4 jaar. En stop ik veel geld in spullen die ik absoluut noodzakelijk acht voor het trainen binnen onze sport. Dit jaar heb ik al de Fitlight gekocht, en nu staat een high speed camera op de wensen lijst (ik hoop dat deze er dit jaar nog gaat komen). Het zijn allemaal dingen die ik als privè persoon moet aanschaffen er is geen bond of vereniging die daarbij helpt. Als je op deze manier wil werken dan ben je elke dag tussen de 4 en 10 uur bezig met je sport en als ik wat schrijf over badminton training dan is dat niet zo maar iets wat ik even bedenk achter de keuken tafel. Het is natuurlijk ook niet wetenschappelijk onderbouwd maar wel goed onderzocht naast de ervaring die ik heb geeft dat denk ik een goed beeld van hoe het waarschijnlijk in elkaar zit.
Er is een kleine groep trainers die dit graag willen delen en die op dit gebied samen werken, de harde kern komt elk jaar samen op ORO om spelers te laten genieten van de laatste ontwikkelingen binnen onze sport en om als totale nerds discussies voeren tot diep in de nacht. Ze hebben ook allemaal de instelling info te delen met iedereen die er belangstelling voor heeft dit in tegenstelling tot 99% van alle andere trainers, die of heel erg onzeker zijn en dat liever niet laten blijken dan wel het idee hebben dat ze hun kennis maar beter niet kunnen delen omdat een ander er wel eens voordeel uit zou kunnen hebben.
In een situatie waarin er al heel weinig wetenschappelijk onderzoek word gedaan is het nog veel belangrijker dat kennis word gedeeld, door dit niet te doen hou je ontwikkeling tegen. De bond zou hier een voorbeeld functie moeten hebben maar juist de bondscoaches geven totaal geen informatie over hun al dan niet verkregen kennis.
Doet me denken aan een steeds terugkerende discussie in de spelersgroep van het voormalige BCT. Oudere spelers, die de geborgenheid zoeken van het trainen met vaste hoeken en jonge aankomende spelers die dit dodelijk saai vonden. En daar een trainer tussen die het trainen met vaste hoeken als een gemankeerd gevoel van voldaanheid ervoer ( zeg ik zo goed, Roel?).
Wow, dank Henri.
4) nu ga je ze laten aanlopen, wandelen na een schaduwslag in het achterveld en je slaat de shuttle aan naar 1 van de voorveldhoeken. Ze gaan inzakken en vervolgens de shuttle slaan.
5) nu ga je hierop door, na de slag aan het net, bij voorkeur een lift, lopen ze terug en op een willekeurig moment ga je de shuttle weer aangeven. Inzakken enz.
6) je gaat dit doen in een simpele drop, lift oefening, of desnoods in open vlinder oefeningen, en je blijft de timing volgen, maar eenmaak aangeleerd gaat t vaak vanzelf.
Succes ermee, het is vrij eenvoudig, normaal gesproken kan een 6-8 jarige zonder problemen een goede splitstep timen en uitvoeren, wat ze daarna doen hangt wel van hun niveau af.
Een splistep inzetten zo snel mogelijk nadat de shuttle het racket vd tegenstander heeft verlaten?
Ik zou dat zelf zelden zo doen. Een splistep houdt letterlijk in het openen van de voeten en dus op twee voeten terecht komen. Dan zit je vaak in een wat verdedigendere of opene situatie.
Persoonlijk gebruik ik aantal oefeningen in progressie om jonge spelers dit aan te leren. Je begint uit simpele situaties tot opene oefeningen.
1) je gooit een shuttle omhoog en de spelers moeten de splitstap timen op valmoment, je gaat varieren in hoe je de shuttle gooit waardoor ze langzaam andere vluchten en timing gaan ontwikkelen.
2) je gaat ditzelfde doen maar in een lopende beweging en vervolgens mogen ze zelf een eerste stap zetten richting een hoek
3) nu ga je shuttles aanslaan en je gooit eerst de shuttle redelijk hoog op. ideaal gezien zijn de voeten aan t openen zonder vloercontact op het moment dat je de shuttle raakt en komen ze een fractie later neer (dit is wat ongelukkig geschreven, in vind het erg belangrijk dat spelers inzakken, dus uit een wat hogere positie met voeten relatief gesloten inzakken en open komen met de voeten)
Hoi Rene, Ja zeer herkenbaar wat je schrijft. Ik heb net een paar spelers hier gehad en dat duurde ook een aantal dagen voor dat ze het licht zagen. Voor mezelf is het allemaal heel eenvoudig om de samenhang te zien in alles wat je doet in en rondom een badminton baan.
Op dit moment ben ik alle dingen die ik dit jaar heb bedacht en uitgeprobeerd op papier gaan zetten om er in de zomer kampen mee te gaan werken met de deelnemers. Ik deel die dingen gelijk op deze site dan kunnen andere coaches er hun ding mee doen, al ben ik me er wel van bewust dat het maar door weinig trainers word gebruikt, je moet weten hoe je met de info moet omgaan want het zijn geen losse dingen maar een deel van het beeld wat ik heb van badminton.
Net zo als je in je tweede reactie schrijft vind ik ook dat onze sport hopeloos verouderd is en dat vernieuwing word tegen gehouden op zowel club als bonds niveau. Ik overleg nog steeds met de bond maar heb geen enkele hoop dat er ook maar iets van word opgepikt in het beleid, het gaat keer op keer over eigen belang eerst en spelers op de tweede plaats als we geluk hebben. Ook heb ik afgesproken om over de kerntaken te komen praten met de werkgroepen ook al heb ik aangegeven dat ik denk dat het helemaal niets zal helpen of veranderen.
We hebben bonds coaches die de discussie niet aan durven te gaan, we hebben incompetente trainsters die zich met beleid bemoeien zonder er ook maar iets van af te weten. We hebben dure Deense coaches die net zo duur als onzichtbaar zijn voor 99.9% van de leden van onze bond. Heb ik hoop voor de toekomst, ja dat wel maar dat zal ik niet meer mee maken.
Het is jammer dat er zo weinig wetenschappelijk onderzoek wordt gedaan in het badminton. Hierdoor is er relatief weinig onomstotelijk vastgesteld. Je moet het hebben van de (subjectieve) ervaring van ervaringsdeskundigen. Dit geeft de mogelijkheid aan heel veel mensen om maar wat te roepen zonder 'bewijs' en dat remt de vooruitgang van de sport. Ook Ron 'roept maar wat' als ervaringsdeskundige met het verschil dat hij zijn denkwijzen toelicht, aan kritiek blootstelt en aan nieuwe inzichten werkt en op die manier wel werkt aan progressie in onze schitterende sport. Uiteindelijk moet je als trainer alle concepten naast elkaar leggen en ZELF een visie gaan bepalen, want er is geen wetenschap die aangeeft dat deze of gene wijze de enige juiste is. En als er al 1 manier de juiste was, dan zorgen ontwikkelingen in materiaal of fysieke eigenschappen er wel voor dat we weer moeten heroverwegen. Trainen gaat tenslotte nu anders dan volgens de concepten van de jaren 80, alhoewel niet bij alle trainers :)
Ben hier met 2 spelers zelf ook mee bezig. Ze vinden de split step heel moeilijk. Met name het timen van het moment. Ik geef ze mee om goed naar de shuttle en bewegingen van de tegenstander te kijken en de split step in te zetten zo snel mogelijk nadat de shuttle het racket van de tegenstander heeft verlaten. Zijn er nog andere tips denkbaar m.b.t. het timen van de split step?
Het conservatief denken binnen Nederland is ergerlijk en houdt alle vooruitgang tegen. Te vaak moeten "andersdenkenden" opboksen tegen de ouwe meuk. Een ouwe meuk die het binnen veel verenigingen nog steeds voor het zeggen heeft en je gewoon opzij schuift.
Was badminton maar heel simpel, maar dat is het echt niet en in mijn betoogje kan je ook lezen dat het heel veel kennis en kunde behoeft om dingen zodanig te brengen dat het gaat werken op de baan. Helaas zijn er weinigen die hier echt voor openstaan. "Het" gebeurde bij mij ook pas op mijn 50e... Je moet ook wel begrijpen wat er gebeurd op de baan! Het zou zo mooi zijn als er gewoon een groep opstaat die op een geheel andere wijze de dingen gaat aanpakken. Het feit dat er al veel over geschreven wordt nu en wordt besproken door diverse mensen is al stap in de goede richting. Gelukkig zijn er mensen die eens langs komen om te bekijken hoe jij dingen aanpakt. Heel heel langzaam verandert er wel iets gelukkig.
Badminton is heel simpel als je Daniels mag geloven en ik moet toegeven zo als het word beschreven is het dood eenvoudig, maar waarom hebben we hier nog nooit van gehoord op de badminton academie? Hier lopen ze nog steeds die hoekjes die Ron beschrijft en de trainer hier zegt letterlijk dat hij maar wat kletst als hij over dit soort dingen schrijft. Als dat zo is waarom word deze meneer dan niet tegen gesproken en staat hij als een huis overeind op en na bijscholingen (ben er bij twee geweest)?
Hoi Ron,
Ben er "toevallig" vanmorgen nog mee bezig geweest tijdens een training met een 14 jarig meisje. Probleem is dat zij op deze leeftijd nog niet echt bezig zijn met postitioneel badminton. Het kost heel wat rijtjes om ze te laten ervaren dat ze de trainer toch maar moeten geloven. Ook vinden ze de open crosshoek maar helemaal niks, ondanks het feit dat ze 2 hoeken nu hebben ingedekt. Enfin, ook dit kost weer de nodige rijtjes. Ook de versnelling na de rustpas, het omhoogkomen, het inzakken en starten kost tijd en veel persoonlijke aandacht. Helaas is dit soort trainingen dus niet weggelegd voor de normale alledaags trainers (niet negatief bedoeld, maar een opmerking die veel wordt gedaan) Je moet dus redelijk veel tijd in je pupil stoppen en je moet zelf ook dondersgoed weten wat je wilt zien op de baan. Je moet het zelf ook redelijk goed voor kunnen doen en je ziet bij kinderen dat ze helaas nog niet de motoriek hebben ontwikkeld die wij zo vanzelfsprekend vinden. Het rustmoment en de daaruitvolgende versnelling is voor sommigen lastig om aan te leren, terwijl het voor mij heel vanzelfsprekend is. Althans, zoals het bij mij in mijn hoofd zit....maar om dit over te brengen naar een panklare oplossing op de baan, is soms lastig. De chassee is dan soms heel veilig, maar zeker niet de snelste manier. Gewoon gaan rennen op de baan werkt ook niet, want dan komen ze helemaal niet goed uit. . Kortom veel persoonlijke aandacht om dit te begeleiden en te corrigeren en weer aan te passen naar een nieuw ritme. Maar, als je op deze manier bezig bent, is de voldoening erg groot als je het toch voor elkaar krijgt en zeker voor de kinderen, die je ook stapje voor stapje steeds wijzer maakt. Ik heb ook eigenlijk nooit een vastomlijnd plan, want het loopt op de baan toch altijd weer anders.
Lekker wat leeswerk van jouw kant, maar ik ben toch benieuwd naar hoe andere trainers hiermee aan de gang zijn gegaan?
Waarom een nieuwe trainers opleiding opzetten? De nieuwe opleiding is al geschreven en staat op deze site.
Bovenaan het artikel ;-)
Fijn stuk Ron, helemaal te volgen. Waar is de tekening?
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.