De verenigingsbezoeken is een onderdeel van het programma A Clear Future waarmee we willen benadrukken dat de verenigingen onze levensader zijn. De afstand tussen Badminton Nederland en de verenigingen is groot en die moet verkleind worden. De medewerkers van het bondsbureau gaan het land in naar verenigingen. Elke medewerker heeft zijn eigen regio waar hij/zij accountmanager van is. Ook is het wenselijk dat de bestuursleden een aantal verengingen bezoeken en dat juich ik toe. Ik ben dus aan de slag gegaan met het lijstje verenigingen die Clemens en ik gaan bezoeken, al dan niet individueel of gezamenlijk.
Ik schrijf de verenigingen dan aan met het verzoek of we langs kunnen komen en wat er daarna gebeurd is veelzeggend. Van de 20 verenigingen hebben slechts drie verenigingen direct antwoord gegeven waarmee we een afspraak konden maken. Ik heb de overige verenigingen nogmaals benaderd en dan loopt het aantal op naar precies 10. Een vereniging heeft totaal geen interesse, terwijl ze wel zo hun interne problemen hebben en van de andere 10 verenigingen taal nog teken. Je kunt je dan afvragen of dat nou juist door de grote afstand komt, maar het kan ook zomaar zijn dat men simpelweg de behoefte niet heeft. En dat terwijl vele verenigingen met dalende ledentallen te maken hebben. En natuurlijk zijn er verenigingen die zeer succesvol zijn, die wel een ledengroei doormaken. Maar op de één of andere manier vindt men het allemaal niet zo bijster interessant om iets te doen om het dalend ledental te doen keren. Veelal komt het doordat men er de mankracht niet voor heeft, want het vereist wel de nodige inspanningen. Maar ook wij als Badminton Nederland moeten niet weg lopen voor onze verantwoordelijkheid. En dat het allemaal niet zo eenvoudig is, staat als een paal boven water, want dan was het lek allang gedicht.
Binnen het bestuur hebben we daar natuurlijk ook de nodige discussies over. Want het ledental blijft maar dalen en het houdt vooralsnog niet op met dalen. En natuurlijk kunnen we dan benchmarken met andere sporten waar de ledentallen ook onder druk staan, maar daar wordt het probleem niet mee opgelost. We zullen dus op zoek moeten naar ideeën waarmee we het tij kunnen keren. Niet voor niets is destijds A Clear Future opgesteld door een commissie van wijze mensen. Maar voorlopig leveren de deelprojecten niet de gewenste resultaten op. Daar zullen we hand voor in eigen boezem moeten steken. Natuurlijk gaat er ook veel wel goed want we gaan immers met drie spelers naar de Olympische Spelen van Rio. Eigen opgeleide spelers en dat is lang geleden dat dat gezegd kon worden.
Inmiddels hebben we een nieuwe website. Daar is lang aan gewerkt en gelukkig staat hij online. Een moment om trots op te zijn want de oude site was echt niet meer van deze tijd. Natuurlijk moet er nog het een en ander toegevoegd worden aan de site, en zullen er zaken niet goed staan, maar dat is een kwestie van melden zodat het aangepast kan worden. Ik ben supertrots op die nieuwe website, een mijlpaal.
Ook de evenementen worden beter bezocht en maken een kwaliteitsslag. Sponsoring is ook een traject waar momenteel volop activiteiten op zijn. Maar daar gaan we geen nieuwe leden mee krijgen natuurlijk. Goed dat we daar mee bezig zijn, goed voor de totale uitstraling van onze sport, maar het moet natuurlijk in het land gebeuren. Daar kunnen nieuwe leden geworven worden. Maar ja, hoe?
We moeten niet weg lopen voor de realiteit. Ik ben een positivo pur sang. Ik bekijk graag alles positief en zoek graag voor elke uitdaging naar oplossingen. Natuurlijk moeten we onze successen koesteren en met trots uitdragen. Maar er is nog heel veel onvrede en het ledental daalt maar door. Tijdens de jaarvergadering van afgelopen zaterdag werd dat door de afgevaardigden nog eens goed onder de aandacht gebracht. Daar liggen enorme zorgen. Moeten we dus wel door gaan met de weg die we ingeslagen zijn? Moeten we niet gewoon op sommige vlakken het roer gewoon omgooien. Want het roer omgooien wil nog niet zeggen dat we niet geloven in A Clear Future. Juist wel, want daar staat helder in vermeld waar we op moeten focussen. Maar dat wil niet zeggen, dat hetgeen we nu doen in beton gegoten moet zitten. De afgevaardigden hebben een duidelijk signaal afgegeven en hebben aangegeven dat we ons moeten focussen op de verengingen, schoolbadminton (Shuttle Time) en de trainersopleidingen.
Focussen op verenigingen en trainersopleidingen doen we inmiddels al. Binnen het topbadminton programma worden de trainersopleidingen herschreven en aangepast aan de huidige eisen des tijds. Voor wat betreft de verenigingen hebben we een koers uitgezet. Ten eerste gaan we naar ze toe en ten tweede wordt er gewerkt aan een plan om een en ander beter te verbinden. Flagships, clusters, of andere ideeën? Voor schoolbadminton is Shuttle Time natuurlijk een mooi instrument waarvoor ik gelukkig steeds meer de handen op elkaar krijg. Gevolg van dit alles is wel dat het jaarplan 2017 her en der aangepast zal moeten worden om de opdracht van de jaarvergadering gestalte te kunnen geven. Overigens ben ik daar wel blij mee hoor, want ik hou er niet zo van om steeds te discussiëren over punten en komma's. Mijn voorkeur gaat er duidelijk naar uit dat we met concrete plannen komen waar we mee aan de slag kunnen om het tij te keren. Want dat signaal is duidelijk afgegeven en wij hebben de afgevaardigden opgeroepen om met ideeën te komen. We hebben natuurlijk al de nodige plannen waar we mee bezig zijn maar wij hebben de wijsheid niet in pacht, elke inbreng is gewenst en zeer welkom.
We zullen als bestuur de komende tijd nuttig gebruiken om invulling te geven aan het gevraagde. Dat zal enerverende gesprekken op gaan leveren, waaruit dan de projecten komen waarmee we hopelijk het tij echt gaan keren. De signalen uit het land zijn al jaren duidelijk. Het wordt al jaren geroepen, en we zijn er ook echt hard mee bezig, maar zonder het keiharde resultaat: ledengroei. Dus misschien moet het roer gewoonweg om.
Het verdient dan ook een waar compliment aan de medewerkers van het bondsbureau. Er is van alles te doen en steeds maar weer moeten zij anticiperen op de wensen uit het land. De veerkracht die daarvoor benodigd is, is zeker aanwezig en al die veranderingen houdt ze desondanks erg gemotiveerd en trots. Ze bruisen van de ideeën en we zullen dat als bestuur moeten koesteren.
Reacties 4
Paul, fijn dat je toch nog even reageert. Ik heb na enkele jaren meedraaien als afgevaardigde en na anderhalf jaar lang jouw verhalen lezen een aardig beeld gekregen van de impact die gesprekken met bestuursleden over beleid hebben op het beleid van BNL. Daarom gaan jij en ik niet met elkaar in gesprek komen.
Mijn uitnodiging aan jou betreft een uitnodiging tot zelfwerkzaamheid, nuchterheid, terugkoppeling en wijsheid: vind een antwoord op de vraag of jouw commitment aan "A Clear Future" gerechtvaardigd is.
Met de beschikbare informatie uit de roadshows, in het visiedocument, in de rapporten van de werkgroepen en in de feitelijke uitwerking van het plan moet je daar een antwoord op kunnen formuleren. In zekere zin geldt die uitnodiging voor het gehele bestuur maar omdat jij hier het uithangbord van BNL bent krijg jij hem persoonlijk.
Hoi Ber, excuses voor mijn wel erg late reactie. Maar desalniettemin wil ik graag met je in gesprek komen en de handschoen die je opwerpt oppakken. Wil je je gegevens mailen naar pkleijn@badminton.nl? Dan neem ik contact met je op.
Paul,
Waarom zou een vereniging die worstelt met een dalend ledental, met stijgende lasten en met het vinden van geschikte vrijwilligers tijd spenderen aan een gesprek met BNL als BNL slechts een slap verhaal over "A Clear Future" in de aanbieding heeft? "A Clear Future" heeft immers nog steeds niet geleid tot concreet nieuw beleid wat is gericht op de aanpak van de problemen waar BNL en de aangesloten verenigingen mee kampen.
Ik heb even gekeken naar de nieuwe website van BNL. Het ziet er leuk uit, ik zie echter geen verbeteringen die de gedane investering rechtvaardigen, de inhoud achter het leuke ontwerp is nog steeds van dezelfde kwaliteit. Ik merkte wel meteen dat een aantal dingen niet werken. Is dat een mijlpaal? Ik vind het een stap terug. Als je wilt weten wat er niet werkt, pak dan een Android telefoon, browse door de website en klik her en der wat linkjes aan.
Je vraagt of het roer om moet. De oorwassing die het bestuur op de Jaarvergadering kreeg was kennelijk niet effectief. Misschien zou je je eens kunnen verdiepen in de vraag of jouw committment aan "A Clear Future" gerechtvaardigd is.
"A Clear Future" is een wazig verhaal met een verkeerde focus, gebaseerd op een vermoedelijk verkeerde analyse, bedacht door wijze mensen die de realiteit niet kunnen of willen zien. "A Clear Future" heeft slechts geleid tot tijdverlies, er is anderhalf jaar verloren gegaan aan pretentieus geklets.
Ik nodig je hierbij uit om zelf die analyse te doen. Vraag alle verslagen, notities en documenten op die ten grondslag liggen aan "A Clear Future", neem ze kritisch door en bedenk wat jij zou doen. Daar wil ik je best bij helpen want ik ben nog steeds nieuwsgierig naar de manier waarop wijze mensen tot zo'n slecht plan hebben kunnen komen.
BNL is het land al in geweest, BNL heeft alle informatie al liggen om tot concreet beleid te kunnen komen, die informatie is simpelweg niet goed genoeg benut. Ik vind het daarom niet vreemd dat verenigingen niet op BNL zitten te wachten.
Hoi Paul, ik vind het triest dat verenigingen de uitnodiging niet aan nemen voor een gesprek want net als jullie zijn het vrijwilligers die hun vrije tijd opofferen om de sport weer op de rail te krijgen/houden. Er is veel ontevredenheid maar je heb geen recht van spreken als je niet met alternatieven of plannen komt en het aannemen van een uitnodiging is wel het minste wat je kan doen.
Aan de andere kant kan ik de passieve manier van reageren wel begrijpen want er zijn veel problemen op de lange baan geschoven, er is geen oplossing voor de contributie, de website gaat de bond niet redden ook al ziet die er leuk uit zal het geen site zijn waar ik meer dan 2x per jaar een kijkje zal nemen en dat terwijl ik iedere dag minstens een paar uur voor de badminton op het Internet zit. De dag dat de trainers opleiding is herschreven is hij ook weer verouderd en gaat het hele gedoe weer opnieuw beginnen van een achterhaalde opleiding. Trainers opleidingen is een dynamisch proces dat niet meer te vangen is een traditionele manier van denken bij bonden. Je moet de opleiding opdelen in twee gedeelte, trainers organisatie en trainers technische. 95% van de opleiding gaat over rand elementen van het trainer zijn en het is ook gelijk het gedeelte waar bijna niemand belangstelling voor heeft. Voor het badminton technisch gedeelte is juist veel belangstelling maar dat word niet of nauwelijks aangeboden, dit is juist wat de jonge trainers aantrekt en waar de leden van de bond echt iets aan hebben.
Waarom ga ik maar 2x per jaar een kijkje nemen op de BNL site ongeacht hoe "modern of ouderwets" hij is, gewoon omdat je er niets interessants kan vinden over onze sport, BNL zou het grootste kennis center moeten zijn voor onze sport maar er is ook op de nieuwe site nagenoeg niets te vinden van deze kennis. De bond is al jaren lang brandjes aan het blussen, er is geen samenhangend beleid van beginners, naar breedte, jeugd naar top badminton alles staat los van elkaar en het zijn allemaal aparte sigmenten zonder overlappingen en al helemaal geen onderlinge betrokkenheid.
Het bestuur heeft ook een bewuste keuzen gemaakt om anders denkende buiten de organisatie te houden, de enorme kennis die er wel degelijk is bij Nederlanders worden genegeerd, oud top spelers en trainers met veel ervaring in binnen en buitenland laat men links liggen en dat terwijl de resultaten bij de jeugd achteruit hollen. Alleen al binnen deze twee groepen heeft de bond veel tegenstanders met kennis gemaakt en is BNL totaal niet in staat gebleken een brug te bouwen. Ik ben wel blij dat de hiep hiep hoera toon nu eindelijk vervangen lijkt te zijn door een veel meer realistische kijk op hoe slecht we er voor staan met de badminton in ons land.
De spelers die naar Rio gaan hebben dat meer dan verdiend want er is heel hard aan gewerkt, maar voor 99% van de bondsleden is het niet belangrijk en we zullen er geen ommekeer door krijgen in het vallen van het ledental. Als het geen je doet van kwaliteit is dan is er nagenoeg geen crises want kwaliteit kent geen crisis het is de manier hoe je met kwaliteit omgaat dat crisissen veroorzaakt.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.