Dicky Palyama: "Als je niet wilt trainen vandaag, dan kan je beter wegblijven!"

Ken je GSBC AMOR al?

Wie Dicky Palyama (47) vandaag de dag over de baan ziet bewegen, zou bijna vergeten dat hij de internationale rackets al in 2012 aan de wilgen hing. Tijdens de opnames in Amersfoort mocht een Chinees jeugdtalent aan den lijve ondervinden dat de techniek en scherpte van de grootmeester nog altijd springlevend zijn. Hoewel hij zelf grapt dat "schijn bedriegt" en hij de fysieke inspanningen na afloop zeker voelt in zijn knieën, is het duidelijk: Palyama is nog altijd gemaakt voor badminton.

De rentree in de derde divisie

Tegenwoordig is Palyama te bewonderen in de derde divisie bij BC Castellum, een stap die hij zette na een toevallige ontmoeting in de supermarkt met Kyle van der Vliet. "Ik vind spelen nog onwijs leuk en de derde divisie gaat dan gelukkig nog wel," vertelt hij met een glimlach. Tegenstanders reageren louter positief wanneer ze de naam van de negenvoudig kampioen op het wedstrijdformulier zien staan, al zien sommigen - wetende dat hij de 48 nadert - plotseling ook kansen om van een legende te winnen.

De Palyama Academy: high performance in de regio Utrecht

Sinds een jaar stort Palyama zijn ziel en zaligheid in de Palyama Academy. Wat begon als een sceptisch avontuur in de regio Utrecht, is inmiddels uitgegroeid tot een succesformule met bijna 40 deelnemers. Het doel is helder: high performance training geven aan spelers die écht willen. "Ik heb een paar spelers in de academie en ik denk dat ze wel de potentie hebben om een EK te kunnen winnen."

Palyama is streng maar rechtvaardig. Discipline staat bij hem bovenaan de agenda. "Als je niet wilt trainen vandaag, dan kan je beter wegblijven," is zijn nuchtere devies. Hij merkt dat de discipline zoals zijn generatie die kende - zes tot acht weken doortrainen in de zomer in Indonesië - aan het verdwijnen is. Bij zijn academie probeert hij die absolute focus terug te brengen, waarbij hij zelfs educatie als voorwaarde stelt: niet je best doen op school betekent niet trainen.

De veranderende rol van ouders

Een opvallend punt in het gesprek is de toenemende invloed van ouders langs de lijn. Waar ouders vroeger op de tribune wachtten tot de training klaar was, willen ze nu vaker hun input delen. Palyama ziet hierin een direct verband met de financiële situatie van de sport. Doordat de subsidies van NOC*NSF zijn teruggedraaid en ouders nagenoeg alles zelf moeten betalen, eisen zij ook meer invloed op het proces op. Palyama probeert hierin een balans te vinden, al trekt hij een harde grens wanneer ouders letterlijk de baan op stappen tijdens een uitleg.

De Franse revolutie en Nederlandse kansen

Kijkend naar het buitenland ziet Palyama dat landen als Frankrijk de wind in de zeilen hebben. Badminton is daar een verplicht vak op school, wat een enorme vijver aan talent oplevert. In Nederland ziet hij echter ook kansen, juist nu de centrale trainingen op Papendal zijn weggevallen. Het dwingt spelers en ouders om zelf op zoek te gaan naar de beste oplossingen, zoals trainingsstages in Azië.

Een droom voor de toekomst: het commerciële team

Palyama's ambities reiken verder dan alleen training geven. Voor de lange termijn droomt hij van een commercieel team, vergelijkbaar met Jumbo-Visma in het schaatsen. Maar op de korte termijn is het doel concreter: binnen twee tot drie jaar een Europese jeugdkampioen afleveren. Hij heeft al een specifiek talent op het oog in de onder 15 categorie die de juiste 'drive' en aanleg bezit.

Dicky Palyama is nog lang niet klaar met de badmintonsport. Of het nu is als sparringpartner die nog even een 'reverse' voordoet of als de coach die de volgende generatie naar de Europese top brengt: de passie is onverminderd groot.

Interview als video op YouTube