Het probleem alleen was dat hij zich wel diende te houden aan de stof die Badminton Nederland voorschrijft en niet meer dan dat. Gelukkig was hij zo'n leraar die af en toe wel 's die lijn overschreed en dat maakte het wat interessanter.
In 2009 heb ik alles afgerond, ware het niet dat mijn PvB 3.3 afgekeurd werd omdat het niet badmintongerelateerd was en dit terwijl het aan alle punten voldeed. Maar je moet respecteren wat de controleurs aangeven en dat heb ik ook gedaan, maar blij was ik niet. Wat uiteindelijk resulteerde in het feit dat ik eind 2010 tegen mezelf heb moeten zeggen "maak het nou maar eens af, want dan heb je eindelijk je SL3 diploma." Zo gezegd zo gedaan en nu heb ik het SL3-diploma.
Maar ik ben iemand die niet stil zit en verder kijkt dan mijn neus lang is, want stil staan is achteruit gaan. Dus ik ben bij andere trainers gaan kijken om mezelf verder te ontwikkelen en doordat ik een hele goede stagebegeleider had kon ik bij hem ook na de opleiding terecht. En door hem kwam ik nog verder, want ik leerde van hem op een gegeven moment elementen uit de trainingsweek van Ron Daniëls en dat vond ik heel interessant. En ik ben daar verder mee gegaan en uiteindelijk ben ik de opleiding van Ron begonnen. Absoluut geen standaard opleiding en eentje die via vaste regels gaat, maar wel eentje die ik met heel veel plezier ben begonnen en ook zal afmaken.
SL3+ noodzakelijk voor de badminton!
Met de SL3 leer je de basiselementen waarmee je aan de slag kan als trainer, maar het is zo enorm veel informatie die je krijgt dat je uiteindelijk er echt mee bezig moet zijn om het goed te kunnen doen. En dan hebben de spelers die divisie spelen of hebben gespeeld een heel groot voordeel op de spelers die district spelen of hebben gespeeld of zelfs recreatieniveau spelen. En tijdens mijn opleiding was echt elk niveau aanwezig.
Al met al ben ik er achter gekomen dat de basiselementen niet genoeg zijn, want met dat kom je er nog niet. Ok, misschien zeg ik het verkeerd, je komt er wel als je recreanten en senioren spelers die het zo wel prima vinden en het al jaren zo doen, "dus dat is toch niet te veranderen" training geeft. Maar zodra je met jeugd te maken krijgt die nog niks of weinig weten en met spelers, zowel jeugd als senioren, die wel iets willen leren... dan wordt het pas interessant! Want dan moet je de basiskennis van de SL3 omzetten naar echte kennis.
Die kennis kan je op vele manieren verkrijgen. Bijvoorbeeld je eigen kennis die je tijdens al je eigen trainingen van jouw trainers hebt opgedaan en uiteraard zit er dan wederom een groot verschil in spelers van district of divisie niveau. En zelfs dan zit er nog een verschil, want een ere divisie speler is niet te vergelijken met een vierde divisie speler. En uitzonderingen daar gelaten, want die zijn overal. Maar die kennis kan je ook verkrijgen van andere trainers of van een opleiding die niet volgens het boekje van Badminton Nederland gaat, zoals ik dus doe bij Ron Daniëls! Natuurlijk zijn er vast nog meer manieren, maar dat is nu niet waar het om gaat.
Het gaat er om dat zodra je dus meer wilt en met spelers te maken krijgt die meer willen, dan zal je meer moeten nadenken over badminton. Want het is oh zo makkelijk om een oefening te geven en niet uit te leggen waar je spelers die oefening voor moeten gebruiken of wat het nut is van die oefening. Of geen antwoord kunnen geven als ze een vraag stellen over de oefening, omdat je er zelf niet goed genoeg over hebt nagedacht. Tenslotte is badminton namelijk zeker te weten een denksport en niet alleen vanuit de trainer, maar zeker ook vanuit de kant van de speler. Maar de trainer moet eerst nadenken, want het is niet alleen nadenken over waarom laat ik ze deze slagen doen maar ook wat is het effect of resultaat of hoe beïnvloed dit de tegenstander of wat gebeurd er na deze slag of... er zullen er vast nog wel meer zijn die ik nu niet kan bedenken of niet weet. Tenslotte ben ik er nog lang niet om te kunnen zeggen dat ik alles weet en misschien gebeurt dat wel nooit, maar ik zal er in ieder geval alles aan doen om wel te kunnen zeggen dat ik er alles aan heb gedaan om veel te weten over badminton.
En het nadenken is namelijk iets wat je bij de SL3 leert in de vorm van "bedenk een oefening voor volgende week en daarin moeten twee basisslagen voorkomen" (dit is een fictief voorbeeld). Je leert er te kijken naar 1 element tijdens de oefening die je hebt bedacht, maar je mag de andere elementen niet vergeten en die moet je ook benoemen als ze gebeuren. Je leert om te kijken wat je speler fout doet naar aanleiding van de opdracht die je de speler hebt gegeven en dat kan je de speler dan aangeven en eventueel voordoen. Maar je leert niet waarom de speler deze fout heeft gemaakt, want misschien is er wel een verkeerde loopvorm aan vooraf gegaan of is het racket standaard te laag waardoor de speler altijd die fout zal maken. Maar je racket te laag is dat op de grond of op de hoogte van je knieën of op de hoogte van je heupen, kortom er is zoveel verschil en dan verschilt het ook nog eens per speler. Maar het probleem kan misschien opgelost worden bij die bepaalde slag als de speler zijn elleboog voor zijn lichaam houdt en hiermee zijn racket hoger heeft, maar voordat je hiermee begint moet je wel weten waarom je dit gaat doen en nog belangrijker hoe je dat precies moet doen. En dan noem ik maar een paar elementen, terwijl er zo enorm veel zijn. Maar dan kom je telkens weer terug op het punt 'nadenken' en in dat geval het nadenken over de elementen 'tijd en ruimte'.
De tijd die het de speler kan gaan schelen en de ruimte die de speler hierdoor creëert. Iets wat voor mij helemaal nieuw was om te horen, maar waar je ook echt over moet nadenken om het te begrijpen maar gelukkig leer ik dat allemaal van Ron.
Tijdens je SL3 worden alle standaard slagen doorgenomen met 1, 2 of 3 verschillende slagen per les. Mijn leraar deed dat altijd met het syllabusboek op de grond naast hem en nam de slag dan stap voor stap door. Dit deed hij vooral omdat je dit altijd als naslagwerk hebt en niet eventjes hem weer kan roepen als je het niet meer weet. Maar hij liet vaak genoeg weten dat het er wel wat raar stond en probeerde dat dan wel iets aan te passen. Al met al krijg je allemaal basisslagen en daarvan moet je weten hoe ze uitgevoerd worden n.a.v. de analysemomenten, want op basis daarvan moet je ook kunnen vertellen wat er fout is gegaan. En dan is het ook te begrijpen dat je alleen maar basisslagen in je oefeningen gaat doen, maar ik moet wel zeggen dat de leraar heeft meegegeven dat je de oefeningen vanuit een wedstrijd situatie moet bekijken en of dat dan wel haalbaar is. En bij Ron krijg je eigenlijk als eerste te horen dat je juist de moeilijke slagen als eerste moet gaan aanleren en zeker bij de jeugd, want dan zijn de basisslagen gemakkelijk. Maar die basisslagen doet hij dan ook net op een iets andere manier, waardoor het allemaal vernieuwend lijkt en voor heel veel ook is en dan praat ik van de jeugd tot de divisie spelers.
Tijdens je SL3 leer je ook hoe je een training moet opbouwen en vooral hoe je het op papier moet zetten. En dan moet je vanuit je papiertje gaan werken, maar dan is het de bedoeling dat je er zo min mogelijk naar kijkt. En op die manier moet je uiteindelijk een heel jaar plannen, maar wat vergeet de SL3 dan eigenlijk? Die vergeet op die manier de speler, want geen enkele speler is gelijk. Ze kunnen allemaal verschillende dingen, ze spelen op een verschillend niveau of ze hebben verschillende problemen of … vul het zelf maar in. Tijdens de SL3 moet je ook telkens uitgaan van een ideale situatie van 4 spelers per baan of eventueel 2 spelers, want drie spelers daar mag je niet vanuit gaan. Maar hoe vaak gebeurd het dat je zeven spelers hebt en dan? Of negen spelers, waardoor je heel mooi per drie spelers een oefening kan doen maar dat heb je niet geleerd. Allemaal situaties die je jezelf moet gaan aanleren om aan te passen, maar waar Ron weer op een andere manier mee omgaat. Er is geen ideale situatie, want zelfs met twee spelers is die er niet. De twee spelers hebben beide hun eigen punten die ze moeten verbeteren of aanpassen en daar moet je voor beide aan kunnen werken. En dat kan met een oefening die je van te voren hebt bedacht, maar die moet je ook kunnen aanpassen aan de situatie die je aantreft op het moment dat het zich voor doet. En is het dan wel verstandig om iets van te voren op te schrijven. Daarvan vind ik dat dat wel zo is, maar absoluut niet zo uitgebreid als je leert bij de SL3.
Coachen is ook zo'n mooi voorbeeld bij de SL3, want dat krijg je eigenlijk in 1 tot 1,5 les en kan je het dan leren. Want tactiek staat wel omschreven in je syllabus, maar dat komt bijna niet aan de orde omdat er te veel is om te leren. En hiervoor betekend het dus dat je alles zelf moet leren of moet werken met die ene zin of zinnen die je hierover zijn bijgebleven. Maar alles veranderd en wat vandaag dé manier was, kan morgen weer anders zijn. En dit komt allemaal wel aan bod bij Ron, want tactiek komt al terug bij de oefeningen en het kijken van een wedstrijd komt direct al aan bod na de training bij een oefenwedstrijdje. Een mooi voorbeeld is het creëren van je kansen i.p.v. daar spelen waar je tegenstander slecht is. Iets wat ik nog nooit tijdens mijn SL3 opleiding van heb gehoord, maar wat je wel aan het denken zet. En is daar heb je weer het punt waar het om gaat... nadenken! Maar dit alles leer je niet tijdens je SL3 en toch heb je dat allemaal nodig om een goede trainer te kunnen zijn voor de speler die wel iets wil leren, nogmaals zowel jeugd als senior. Door nadenken creëer je tijd en ruimte in het spel en het nadenken begint bij de trainer. Want de speler zal de trainer zonder problemen volgen... totdat de speler zoiets heeft van "waar zijn we eigenlijk me bezig?" En daarom zal de trainer van te voren moeten nadenken over alle elementen en dit ook moeten bespreken met de speler, zodat de speler ook begrijpt waar deze mee bezig is.
En dat begrijpen waar je mee bezig bent is al een heel moeilijk element, want als je zo'n enorme badminton freak/specialist hebt als Ron Daniëls dan is niks vanzelfsprekend. Alles heeft een reden of een gevolg of is te verklaren en nog erger hij ziet of hoort ook bijna alles (let wel, hij zal zelf zeggen alles i.p.v. bijna alles!). En dat betekend dat ik zo enorm veel moet leren, want alle elementen zijn belangrijk en als ik denk dat ik het goed zie, dan blijkt het toch net iets anders te zijn. Maar gelukkig kan je Ron altijd mailen, bellen of aanspreken om het goed te overleggen, want ik moet het uiteindelijk toch door hebben. Maar ik moet het ook uitproberen en doen en dat hoeft zeker niet altijd perfect te zijn, maar je moet weten waar je mee bezig bent. Want als je niet weet waar je mee bezig bent dan kan je het ook niet goed uitleggen aan je speler. Je moet leren aangeven op een correcte wijze en niet alleen de shuttle even opgooien voor een drop, want het gaat allemaal veel verder dan dat. Oefening baart kunst zeg ik wel is tegen de speler, maar dat geld ook voor de trainer en dat moet niet vergeten worden. En ik weet nog dat er tegen mij is gezegd dat als je een speler alles goed kan laten voordoen, dan ben je een goede trainer. Helaas weet ik niet meer wie dat heeft gezegd tijdens mijn opleiding, maar ik dacht dat het de waarheid was maar ben er nu van overtuigd dat dat het niet is.
Kortom ik ben de blij dat ik via Ron de mogelijkheid krijg om badminton te bekijken vanuit de speler die wel wil leren en niet vanuit de speler die het wel prima vind. En ik weet dat je het SL3 diploma nodig hebt om tegenwoordig training te kunnen geven aan de verenigingen binnen Badminton Nederland, maar gelukkig is het behalen van die SL3 diploma helemaal niet moeilijk waardoor vele trainers die ook verder kijken dan hun neus lang is deze zonder problemen zullen halen.
Als laatste wil ik even zeggen dat ik me zeker niet blind staar op wat Ron zegt, want ik sta nog steeds open voor andere trainers en visies. Maar ik bekijk alles nu wel heel anders en zal ook hele andere vragen stellen dan dat ik ze eerst deed. En zoals ik alles nu opschrijf zal over een jaar weer anders zijn, want ik ben in een enorm leer proces. En met alle elementen die ik leer zorg ik er uiteindelijk voor dat er géén tweede Ron Daniëls komt, maar een nieuwe toptrainer die Ronald Wetzel heet!
Mijn dank voor het lezen en voor vragen, opmerkingen of ideeën ben ik altijd te bereiken via mijn e-mail info@mrbadminton.nl.
Ronald Wetzel
Reacties 23
Oké Ron het is inderdaad zo dat er mensen rond lopen op clubs die niets meer willen leren .
Echter ik ben het er niet me eens dat niveau waar je in speelt je ook het recht geeft om tegen een minder niveau niet je best te doen .
Ik heb ge merkt in de 20 jaar dat ik training geef en de laatste 6 jaar met sl2 om dat sl3 nog al duur was als je zelf een groot inzet toont je zelf alle niveaus door elkaar training kan geven en ook die niets meer willen leren kan laten zien dat er tog meer is dan dat ze al kunnen waar het spelen van badminton nog meer plezier opleverde en vooral makkelijker kan en dus dat recreanten echt wel wat willen leren als jouw inzet maar laat zien dat het wel wil .ik speel zelf nu 42 jaar badminton en houw echt veel van het spel en hoop dat ik snel een kans krijg om ook sl3 te doen maar ik vind dat er nu al een gebrek is het trainen van die mensen die jij noemt mensen die niet willen ik noem ze recreanten.
Groet JJDIJKEMA
Roel,
helaas zo moeilijk niet te begrijpen. De belgische neef van Martijn heet Jo Vandamme. 24 jaar bezig met badminton en "topsport". In andere sporten en landen wordt zo iemand buiten stante pede gebonjourd. In Nederland wordt iemand nog ten minste in vraag gesteld.Blijkbaar zijn de meeste badmintonspelende Vlamingen/Belgen (behalve Vincent Hequet) te gelaten, of trekken ze het zich gewoon niet meer aan.
Hallo Allemaal,
Helaas kan ik lang niet altijd alle disucussies volgen, maar het is ontzettend goed om te zien dat velen de weg van Ron, of gerelateerd aan Ron ontdekken. Nadenken, techniek, individueel met een speler werken.
We zullen zeker naar Oro komen deze zomer om meer mee te krijgen uit de keuken van :)
Hoe meer trainers dingen buiten de gebruikelijke lijnen zien, hoe meer specialisatie je krijgt, des te meer "doktors" er zijn voor de verschillende speler, en des te meer mogelijkheden je schept om in de toekomst spelers naar een hoger niveau te krijgen op ons "top niveau"...als BNL maar een klein beetje meewerkt, aan de andere kant, je kunt ze ook links laten liggen..daar ben ik hier in Italie een beetje mee begonnen, samen met nog een andere trainer proberen we een alternatief te scheppen voor de spelers. Natuurlijk verbieden we niemand naar het nationale team te gaan, waar ze andere dingen leren (vooral fysiek, eerst goed kunnen hollen, dan leren we je nog een paar slagen aan en het is af..paar tactische dogma's, waarvan een van de meest interessante is: op een crossclear niet met een rechte clear antwoorden...ik zeg dogma omdat je er niet van zou moeten afwijken, en daar geloof ik al helemaal niet in)
Helaas zijn de afstanden hier enorm, en de middelen zeer beperkt en ook vele ouders hebben een draagkracht die niet meehelpt. De bond heeft 2 miljoen van onze italiaanse variant van het NOCNSF gekregen voor 2 jaar...topsport..geen idee wat ze er mee doen.. :)
Ze zijn alleen zo "niet blij" met dat de spelers hier het goed doen op een alternatieve manier, dat ze in onze regio een bondstrainer gaan neerzetten om "onze spelers badminton te leren"...gelukkig hebben 4 al geweigerd volgend seizoen hier aan mee te werken.
Bonden denken vaak aan bonden, en ik hoop dat spelers toch steeds meer aan spelers, en HUN SPEL, gaan denken en hierbij de trainers gaan zoeken die ze verder helpen.
Groeten uit Italie
Henri Vervoort
Gefeliciteerd Nick, volgens mij ben je één van de weinige van onze lichting ;)
Wil je mijn boeken hebben Ron, haha. Je begrijpt natuurlijk wel dat ik er niet in gekeken heb. Al was het al omdat er zoveel spelfouten instonden. Laat staan alle dingen die je hoort te weten als je begint aan SL3. Ik heb mijn diploma nu (voor wat het waard is), en heb voordat ik mijn diploma had al een stuk geschreven over de opleiding. Zal vragen of ze het erop zetten.
Ik heb nog even de basis slagen nagekeken, en ja hoor heb ze gevonden in een Engels boek van Carl Jackson en Lester Swan. In hoofdstuk 6 worden ze behandeld "the four fundamental strokes" en ze zijn nog het zelfde als in de SL3 heb ik gezien. Dit boek is echt aan te raden het heet "better badminton" en is uitgegeven door AS Barnes & Company New York in 1939. Er is nog een ding wat klopt René, er staan geen schijnbewegingen in.
Hoi Ronald,
Begrijp me niet verkeerd...ik vergelijk de opleiding van Ron ZEKER NIET met je rijbewijs (meer de driving school bij McLaren)...de opleiding SL3 wel.
Ik stuur je mn adres wel via jouw site.
Groeten,
Danny Birahy
Hallo Danny,
Ik begrijp je vergelijk met het rijbewijs, maar de opleiding bij Ron zie ik niet als een standaard cursus die je na het halen van je rijbewijs kan doen. Dit gaat nog veel verder vind ik en het stopt niet als de opleiding voorbij is, maar dat is met alles zo lijkt mij.
Ik heb je mail adres niet, maar stuur die even naar me en dan kan ik je laten weten wanneer ik straks wat vaker in de hal zal zijn.
Ronald
Ik denk dat het nog verder gaat. Als jij als trainer voor een vereniging aan de slag gaat, heb je te maken met een stukje verantwoording. We zijn nog niet zover als in Amerika, maar stel dat je geen diploma hebt en er gebeurd iets ergs met een kind, zal jezelf toch moeten verantwoorden.....Al is het maar richting ouders.....
Ik denk dat het nog verder gaat. Als jij als trainer voor een vereniging aan de slag gaat, heb je te maken met een stukje verantwoording. We zijn nog niet zover als in Amerika, maar stel dat je geen diploma hebt en er gebeurd iets ergs met een kind, zal jezelf toch moeten verantwoorden.....Al is het maar richting ouders.....
Ronald,
mooi stuk heb je weer geschreven. ook ik loop tegen dezelfde dingen aan als "kersvers gediplomeerde" trainer. Ik heb ooit eens naar een (wijze) oude man een mailtje gestuurd dat ik het trainerschap vergelijk met autorijden. Tijdens de opleiding krijg je handvatten voor het uitvoeren van het trainersvak. Ik begrijp Rene ook dat hij zegt dat het voor ons anders ligt (ondanks dat de stof waarschijnlijk verouderd is). Een heleboel clubs vragen nl. naar dit papiertje...anders kom je denk ik niet zo snel in aanmerking om aan de slag te gaan als trainer....denk ik.
Maar even terug naar het "rijbewijs". Je leert eigenlijk pas echt autorijden als je daadwerkelijk je rijbewijs hebt. Met extra cursussen (slipcursus, racecursus) leer je weer andere vaardigheden. Maar na verloop zul je steeds beter auto rijden...maar dit geld natuurlijk voor de mensen die er serieus mee omgaan...zo ook het trainersvak. Trainers die hier serieus mee om (willen) gaan zullen ook "beter"' (lees vaardiger) worden.
Helaas ben ik (nog niet) in de gelegenheid om in de leer te gaan bij Ron maar hoop dat we elkaar nog vaak zullen zien/spreken in de hal.
Danny Birahy
Hoi René, het verbaast me natuurlijk niets dat het spelen van schijnbewegingen wordt ontmoedigd. Het is op de eerste plaats zoals je al aangeeft dat er maar weinig trainers zijn die dit onderdeel goed beheersen. Roy staat op eenzame hoogte in Nederland want hij heeft het wel in zijn jeugd trainingen. Voor mezelf is het ondenkbaar dat ik een training zou doen waar geen aandacht wordt besteed aan schijnbewegingen, dat geld zowel voor de trainingen met Erik morgen als met trainingen voor nieuw beginners. Zelfs afgelopen maandag met Judith hebben we schijnbewegingen doorgenomen. Sun Tsu heeft gezegt "war is deception" en zo is het. Elke trainer die zegt dat je geen schijnbewegingen mag spelen of trainen kan wat mij betreft gelijk zijn diploma inleveren en een stempel ongeschikt voor verder gebruik op zijn/haar voorhoofd krijgen. Keep up the good work René.
Hallo Rene,
Ron houdt je zeker scherp en zal altijd wel iets weten te vinden, maar dat is ook belangrijk om te blijven nadenken en gelukkig sta ik daar ook volledig open voor.
Ik hoop dat je een kleine opening kan maken tijdens je SL3, maar ik denk dat het weinig uit zal maken. Maar wellicht dat de trainers die daar de opleiding doen er wellicht wel mee verder willen gaan en dan heb je toch een iets bereikt.
Ik zie je morgen.
Ronald
De algehele tendens is nog steeds dat 90 % van de trainers nog immer denkt dat je eerst de basis moet leggen en daarna pas moet gaan specialiseren. We weten inmiddels allemaal dat dat niet zo werkt (Core-stability), maar ook dat hebben we moeten vernemen van Ron. Hetzelfde met schijnbewegingen. Steeds meer kinderen vragen zich hardop af waarom ze nooit geen schijnbewegingen hebben geleerd van hun trainers, want ze vinden het gewoon heel leuk om te doen. Ze staan letterlijk te glunderen als het ook lukt en wat zegt de trainer: te moeilijk voor kinderen. Hij bedoelt, te moeilijk voor mij om voor te doen, want ik heb het zelf nooit gehad of gedaan. Als je dan ziet hoeveel tijd je wint met een eenvoudige schijnbeweging, dan snap je niet dat daar niet veel meer op getraind wordt. Zien de mensen dat dan niet?
Ronald, mooi stuk, herkenbaar. Mooi dat ook Ron direct er weer op induikt, je doet het gelukkig nooit goed. Wees maar blij, het houdt je scherp.
Ik vind het ongelooflijk dat je zoveel mogelijk zetten kan bedenken in een ogenschijnlijk simpel campingsportspelletje, genaamd badminton.
Ik hoop dit jaar SL 3 te halen, want hoewel Ron zegt dat je het niet echt nodig hebt, ligt het voor ons toch net iets anders. Ikdoe hem juist wel omdat ik hoop toch iets van de nieuwe inzichten te laten doordruppelen, want ergens moet de vernieuwing beginnen. Ik moet zeggen dat ik een groep heb die daar wel aardig voor open staat. Het is tevens uitermate belangrijk om zo een netwerkje te kunnen opbouwen.
Ik ben er morgen ook uiteraard, kijken wat jullie hebben bedacht....
Rene
En het zal nooit stoppen Ronals :-)
dat is net zo leuk
Heb ik afgelopen maandag gedaan :-)
Maar het is gewoon niet te verstaan dat ze al 5 jaar of zo op topsport zit en dat daar nog niemand iets aan gedaan heeft. Je moet maar drie punten zien en je ziet zo waar je aan moet werken... Ze zou zoveel verder kunnen staan. Het is jammer vast te stellen dat men iedereen algemeen wil laten trainen en dus geen individuele "pijnpunten" aanpakt. Dat snap ik niet zo goed...
Hallo Roel,
Mijn dank voor je opmerking en ik heb het misschien niet zo opgeschreven, maar ik probeer ik hier absoluut wel mee bezig te zijn. Maar het leerproces gaat steeds verder en verder.
Zie je morgen.
Ronald
Hoi Roel, Je kaart hier een zeer goed onderdeel aan en ik ben er blij om dat je deze link heb gemaakt tussen "basis" en het niet werken daarvan als je echt badminton aan het trainen ben. In mijn gesprekken in Duitsland heb ik ook je training met Debbie met haar besproken, je mag ook wel eens een compliment geven hoor :-) Ron
Ronald,
leuk stukje en het toont ook je enorme motivatie.
Je moet wel opletten voor het volgende, je spreekt over het scheppen van tijd en ruimte. De "basis-slagen en basis-footwork" waar je het over hebt en waar Ron zo op afgeeft staan in de meeste gevallen haaks op het scheppen van tijd en ruimte... basisslagen zijn te lang, basis footwork is veelal te traag of te "veel".
Zo train ik sinds drie weken prive met Debbie Janssens (1 van de sterktste single dames van Belgie). We hebben afgesproken dat we gaan werken op 2 punten. Meer variatie in haar spel, meer verrassing en haar round the head. Zowel haar footwork als haar slag is veel te lang waardoor ze vooral tijd verliest... maar als je ze zou opzoeken in je SL3 (ik ken het niet hoor, als belg) ben ik er zeker van dat ze het volgens het boekje zou doen...
Basis slagen zoals spelers die aangeleerd krijgen hebben meestal niets met het scheppen van tijd en ruimte... daar moet je dus wel even mee opletten.
Voor de rest zie ik je morgen waarschijnlijk wel op training...
Roel Van Heuckelom
Hallo Nick,
Ik zal er volgende keer aan denken, maar dan ben je aan het schrijven en dan merk je ineens dat het al meer dan drie A4-tjes is en inkorten vind ik dan weer geen optie.
En we zien elkaar zeker weer in een van de sporthallen.
Ronald
Ron,
Je zou jezelf niet zijn als je niet eens wat extra's hebt toe te voegen, maar het geeft ook elke keer weer een reden om meer na te denken. Maar dat is voor mijn ontwikkeling ook wel heel erg belangrijk, dus mijn dank hiervoor en ik ga er mee aan de slag.
Ronald
Leuk stuk Ronald, geeft een redelijk goed overzicht tussen de verschillen, en het is tactisch juist geschreven :-). Toch nog even een paar opmerkingen, je kan wel trainer worden als je geen SL 3 of wat voor soort nummer dan ook heb gehaald. Er is geen controlle op de kennis van de trainer en iedereen lapt het licentie beleid aan zijn/haar laars zelfs de bond doet er helemaal niets mee. Mensen die echt iets willen leren over het vak badminton trainer/coach doen dat dus ook niet in Nederland, het is niet voor niets dat je geen top spelers zult tegen komen op de deze opleidingen. Die krijgen het papiertje aangeboden van de TD zonder er iets voor te hoeven/willen doen.
Verder wil ik nog even ingaan op het begrip basis in je tekst, als je het woord basis opzoekt dan komt daar uit: vital, essential, material, fundamental, crucial en central. Als ik dat lees dan denk ik aan een hal, de baan, het racket en de shuttle. Waar ik niet aan denk zijn de slagen, het voetenwerk de tactiek of de techniek. En in je tekst zeg je eigenlijk al dat er geen basis is alleen heb je het niet door, je zegt dat spelers niet het zelfde zijn en dat alles net weer iets anders is als dat je denkt. En toch laat je op een SL3 opleiding een totaal fout begip JOU training insluipen, ga nu zelf eens nadenken over waar "basis" goed voor is, wat is de toegevoegde waarde van een standaard in een sport waar geen twee spelers het zelfde doen? Als dat wel zo zou zijn dan hoef ik ook geen tegenstanders te bekijken want dan is alles het zelfde. Daat is nu precies wat ik zo tegen heb op de Nederlandse opleidingen -het eenheids worst denken-
Ik wil nog wel een stap verder gaan, het gebruik maken van het begrip basis slagen en basis voeten werk is een gebrek aan voorstelling vermogen en visie. Het maakt meer kapot dan dat het toevoegd. Elke top speler heeft iets speciaals iets wat we nog niet eerder hebben gezien, iets wat niet in het "boekje stond". Als je nu deze toekomstige top spelers als klein jongentje of meisje in je training krijgt en je gaat daar "basis" slagen en voetenwerk op leggen dan ben je bezig talent te verkloten. Als trainer moet je in staat zijn in elk detail het geheel te kunnen zien dat is namelijk intelligentie. Stel je voor dat de coach van Lee Chong Wei zou hebben gezegt dat hij zich niet moet laten vallen op de baan want anders zal hij NOOIT een goede speler worden? Of de coach van Taufik gezgt zou hebben dat hij geen BH moet spelen? Vergeet in godsnaam elke gedacht aan een basis, het zou betekenen dat de sport stil staat en niet ontwikkeld. De basis van 20 jaar terug is niet meer de basis van vandaag maar het is niet in de nacht van van 8 maart 2011 op 9 maart 2011 veranderd dat is heel langzaam gegaan elke dag een beetje. Wat je op je SL3 heb gehoord is misschien al 10 geleden opgeschreven nadat het eerst zijn weg heeft moeten vinden in het standaard denken van de bond, het is achterhaald en zwaar uit de tijd. Ga zelf denken want het begrip bais zegt meer over het niveau de trainer dan over de ontwikklings mogelijkheden van de spelers.
Strak stuk. Volgende keer in 3 delen aub. Sommige dingen in je stuk gaan d.m.v. ervaring. Ik moet erg denken aan Morten op Oro. Zo systematisch, maar toch op meerdere punten belichte hij de zaken. Heel bijzonder en heel fijn om dat eens gezien te hebben. Dat doe ik nu ook steeds meer. Iedere speler is uniek met dus ieder aparte punten om te leren, verbeteren of iets anders. We zien elkaar snel ergens in één van de sporthallen
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.