Al eerder heb ik geschreven over het feit dat de verschillen tussen badminton in Europa en Azië niet zijn genetisch zijn ingegeven maar cultureel en vandaag kreeg ik daar weer een goed voorbeeld van te zien.
Voor me was een pontje aan het werk en dat moet je letterlijk nemen, want het wordt door 1 persoon bediend die al roeiend mensen van de ene kant van de rivier naar de andere brengt. Er kunnen van 1 tot 8 personen in zo'n bootje en ik kan je verzekeren dat het heel erg onstabiel is.
Ik heb het zelf natuurlijk ook geprobeerd. Tot grote hilariteit van de toeschouwers, want ik moest heel erg mijn best doen niet in het water te flikkeren. Na afloop vroeg ik hoe vaak er mensen in het water vallen bij de overgang, het antwoord was natuurlijk NOOIT.
Je ziet overal in Azië mensen op hun hurken zitten met het grootste gemak en of dat nu op straat is of in een boot, dat is niet belangrijk, ze doen het gewoon. In de boot begint het wel heel erg veel op core stability training te lijken, want er komen namelijk heel veel grote boten langs met veel golfslag. Aan de inzittenden zie je niets, die bewegen gewoon mee met de golven en peddelen doodleuk verder terwijl ze op hun hurken zitten. Aan de andere kant aangekomen komen ze zonder houvast overeind uit de hurkhouding en lopen op de wiebelende boot naar de kant. Er is op geen enkel moment enige onbalans te zien bij deze mensen, of ze nu 3 of 80 jaar oud zijn.
Hier zit ik met mijn hele core stability trainingsprogramma dat ik in gedachte had voor de spelers van het nationale trainingscentrum in Da Nang. Ik moet alles herzien na het schouwspel van vanmorgen, gewoon omdat ik het culturele aspect over het hoofd heb gezien. Ik blijf nog steeds een groot deel van het programma doen, maar ga het wel aanpassen aan de situatie in Vietnam. Daar waar we in Europa moeten gaan werken met hele basale trainingen voor het bewaren van balans in doodeenvoudige situaties - omdat we hier een stijve-harken-samenleving hebben - kan ik dit deel gewoon overslaan en gelijk doorgaan met de combinatie van core stability en krachttraining.
Het geeft ook duidelijk aan waar de voorsprong voor Azië ligt. Trainers hier kijken verwonderd naar de dingen die wij in onze training hebben zitten voor talentspelers. En dat we dit ook nog eens elitetraining noemen is al helemaal onbegrijpelijk, want dat doen de kleinste kinderen hier vanaf het moment dat ze rechtop kunnen lopen. Wij gebruiken kostbare trainingstijd aan het inhalen wat ze hier met de paplepel ingegoten krijgen. Tijd die we helemaal niet hebben, omdat we op voorhand al een achterstand hebben.
Ik heb een jaar geleden al eens opgeroepen dat als we willen weten hoe we Azië moeten gaan verslaan in de toekomst we zeker niet alleen als trainers moeten gaan kijken naar die mogelijkheden, maar dat we ook gebruik zullen moeten maken van cultureel antropologen. Het zoeken naar talent in Europa zou wel eens heel anders moeten gaan als dat we nu menen te weten.
Ron Daniëls
Reacties 10
Ik heb vandaag mijn eerste core stabilitie training gedaan met mijn spelers en let wel het was de derde trainings eenheid. Het dag programma was van 5.30 tot 6.45 loop training. Van 8.00 tot 10.30 badminton training, van 15.00 tot 16.45 core stability training en van 16.45 tot 17.45 wedstrijden.
De warming up voor de CS training was 5 min touwtje springen in rustig tempo en daarna setjes van 3x 40 sec met 40 sec rust tussen door. Oefeningen:, teen tikkertje in een circel van Ø 2 meter, hand tikkertje in de push up houding, rechter voeten tegen elkaar zetten en met de rechter hand elkaar aan de pols vast houden en proberen elkaar uit balans te krijgen wat is gelukt als je de rechtervoet die tegen elkaar heb gezet moet verplaatsen, met een basketbal tussen je boven benen geklemd in de sit-up houding gaan zitten en je partner gooit een basket bal naar de zit persoon net binnen zijn bereik (of net iets verder) dus links/rechts en voor achter. Basket bal weer tussen de benen maar nu op de buik liggen, benen van de grond en bovenlichaam ook iets van de grond beide armen naar voor uitstrekken en weer terug trekken tot naast het hoofd en hier in een rustig tempo mee door gaan, zelfde oefening maar nu met een shuttle in de hand en die achter de rug doorgeven naar de andere hand en dan weer zover mogelijk uitstrekkend voor je lichaam door geven aan de andere hand (ja maakt dus circels van doorgeven aan de linker en rechterhand met de shuttle), de basket bal afwisselend naar de FH en ARH hoek gooien, deze wordt in de lucht gesprongen opgevangen en direct van uit de romp kracht zettend op de grond met een stuiter terug gegooid (net als in een smash beweging met zowel het bovenlichaam als de benen naar achter gericht de houding aan nemen van dit teken ( goed aangooien is zeer belangrijk), in de puch-up houding gaan liggen je onder armen op de basket bal leggen net iets voor je hoofd en op het puntje van je tenen 5 tot 10 cm naar voor en weer naar achter rollen je lichaam horizontaal houden. Ik heb nog wel 100 verschillende oefeningen maar ik had alleen maar de beschikking over deze ballen dus was het wat beperkt wat ik kon doen, binnen een paar weken zijn de spullen die ik heb besteld gekomen en kan ik een veel uitgebreider programma doen. De geoefende trainer heeft in middels wel gezien dat het niet de meest simpelste manier van CS training is, wel dat is nu direct het gevolg van het kijken naar het pootje, dit is namelijk een combinatie van SC en kracht en ben ik dus verder gaan uitbouwen op de al aanwezige CS in Azië.
Hallo Allemaal,
Helemaal mee eens, core stability is een belangrijke factor. Wij bouwen het vaak met de jongere spelers in binnen een circuitje van diverse lichaams en evenwichtsversterkende oefeningen. Van het op 1 voet staan zoals Roel beschrijft, tot kniebuigingen op 1 voet, ogen dicht, kleine zijstapjes of sprongetjes maken en proberen gelijk de balans weer te vinden. Ook het op 1 been staan en dan kijken of je met een duwtje als trainer de speler kan dwingen de andere voet op de grond te zetten of dat ze zich snel herstellen is leuk.
Het blijft altijd zoeken naar nieuwere oefeningen, van skippybal gebruik, tot statische rompoefeningen enz. Een zeer belangrijk onderdeel, maar niet altijd het meest geliefde bij spelers.......
Zoals Aziaten zullen we nooit worden denk ik, omdat die vanuit hun jeugd al zo'n sterke ontwikkeling hierop meekrijgen. Maar ik ben benieuwd hoe dat in de toekomst met een sterkere welvaart, en dus ook daar de chinese variant van de PSP of playstation beschikbaar, zich gaat ontwikkelen..
Groeten,
Henri
Hoi Jan ik heb al eens een stuk over ouder geschreven en we kunnen dat misschien nog een keer plaatsen en wat aan passen. Wat betreft het pontje daar ben ik niet in geweest nog heb ik het bestuurd, ik was alleen maar een toeschouwer. Kijken naar dit gebeuren deed me denken aan het hoe en waarom van stabi training, ik heb het ook op video op genomen en zal het wel eens op de site laten zetten.
Ron,
Ik zie je stuk over ouders maar al te graag tegemoet.
Ik ervaar dat aspect binnen het begeleiden van talenten vaak als het meest complexe.
Ouders zouden louter faciliterend moeten zijn richting pupil (als vervoerder van en naar trainingen/wedstrijden, een schouder om op uit te huilen bij verlies of iemand waarmee je je overwinning kunt delen). Tevens dient een ouder met een trainer te communiceren over zaken, buiten de sport om.
Als een pupil zich niet "senang" voelt, omdat het op school even niet goed loopt, of dat er in de privesfeer problemen zijn.
Je ziet maar al te vaak, dat ouders zich een rol toeeigenen, die niet geschikt voor ze is; als coach, als mental coach, als trainer. Ikzelf heb me in het verleden daar ook menigmaal aan bezondigd en betrap me erop, dat ik het nu soms nog doe.
Je ziet het vaak gebeuren in wedstrijden. Bij een "mispeer" van het kind zoekt deze oogcontact met de ouder. Ik heb me inmiddels aangeleerd om zo ver mogelijk weg te gaan zitten.
Vwb. het pontje: Ik begreep uit je verhaal, dat je het pontje bestuurd had.
Nu ik het herlees ben je gewoon passagier geweest.
Hey Ron,
Core Stability houdt me al een tijdje bezig. Het is een onmisbaar onderdeel in een training geworden.
Het heeft voor mij ook hoofdzakelijk twee toepassingsgebieden:
Enerzijds om, zoals je schrijft in je stuk, balans te krijgen in je lichaam in "extreme" situaties. Hier is dat in een pontje, op het veld bijvoorbeeld in een round the head waar je maar juist aan kan. Door de stability training ga je ervoor zorgen dat je ook in deze extreme situaties in balans bent (hoofdzakelijk rond je middel wat de basis is van core stability). Want als je niet in balans bent rond je middel, is ook je schouder en dus ook je slag niet in balans waardoor deze slag veelal ongecontroleerd zal zijn en dus buiten of in het net zal eindigen.
Anderzijds gebruik ik Core stability ook voor de preventie van blessures. Ik gebruik het vooral voor het voorkomen van enkelblessures meer bepaald verrekkingen ed. Door core stability oefeningen te doen voor je enkel creër je "SLIMME" spieren die bij misstappen of zo zelf meer zullen kunnen corrigeren waardoor je niet volledig door je enkel zal gaan.
Oefeningen hiervoor zijn bijvoorbeeld met ogen dicht op 1 voet staan, of met een zachte ondergrond hetzelfde doen...
Roel Van Heuckelom
Hallo Jan,
Ik ben het geheel met je eens, talent kan vaak als een belemmering werken voor je ontwikkeling en het winnen in de jeugd geeft vaak aanleiding tot verkeerde training omdat de focuss op winnen wordt gelegd en niet op ontwikkeling. De nummer twee en drie kunnen in de schaduw verder gaan met een "normaal" leven als niet talent en krijgen deze ontwikkeling wel met als gevolg dat zij het wel redden terwijl de talenten afvallen en ze de motivatie gelijktijdig met de wedstrijden verliezen door gebrek aan ontwikkeling. Ik kon niet zien wat het temaken had met mijn verhaal over het pontje want dit heeft alleen maar temaken met een onderdeel van de training waarvan ik weet dat we hiermee in Europa ver achter lopen. Daar gaf ik aan dat ik een denk fout had gemaakt en de culturele achtergrond was vergeten, dat was dom, in die 10 min. kijken over de rivier heeft mijn voorbereiding voor de taining in Vietnam enorm bijgesteld.
Deze week heb ik het genoegen gehad met mijn nieuwe spelers voor het eerst te mogen trainen en er zit een speler bij wat een lust voor het oog is en waar we nog veel van gaan horen en zien; Vu Thi Trang. Alles waar je naar zoekt in een talent is hier aanwezig, van de loop training tot op de baan ziet het er mooi uit. Het werk dat ik heb met een talent als Trang heb is beschermer en het bij brengen van de inteligentie in het spel. Beschermen is nodig want ook hier willen ze een talent laten zien en moet er goud gewonnen worden, gelijk in de eerste week heb ik al gezegd tegen de leiding dat talent gebracht en begeleid moet worden en niet uitgebuit. Alle koppen rond de tafel knikte ja maar vele dachten nee.
Het belang van de leiding is lang niet altijd het belang van de speler, jou gouden drie hoek is de Wereld in het klein. In de grote Wereld is de drie hoek veel complexer daar tellen ouders vaak niet meer mee (hier in Azië tellen ze helemaal niet mee). Maar ook in Holland is dat niet meer van belang ook daar worden ouders als lastig gezien door de bond daar moet ik maar eens een langer stuk over schrijven.
Ron
Ron,
Wat is talent? en hoe zit het met talentherkenning en -ontwikkeling?
Ik heb door de jaren heen al veel jeugdspelers gezien, die als talent werden bestempeld, maar het nooit hebben gemaakt. Ook heb ik jeugdspelers gezien, die nooit het stempel "talent" hebben gekregen, maar toch boven zijn komen drijven.
Uiteraard is een goede motoriek en een goede slagvaardigheid noodzakelijk; maar belangrijker zijn in mijn ogen intellegentie en doorzettingsvermogen/mentalitiet.
Verder spreek ik graag over de "heilige" driehoek ouder-pupil-trainer. Als binnen deze driehoek verstoring optreedt, dan mag je er vanuit gaan, dat het een mission impossible wordt.
Veel succes met je pontje. Who pays the ferryman?
Ik vindt dat het een wat hoog niveau is geworden de laaste paar weken, als ouders van twee spelers is het moeilijk te volgen dus graag wee wat stukken waar we op ons niveau wat mee kunnen. Kees
When In rome do as the romans do.
Hoi Ron,
Het hele stuk over Core stability is langs me heen gegaan, ik heb alleen in mijn hoofd overgehouden dat je met een goed boek en een heerlijke ijskoffie aan het genieten was van de vroege ochtendzon....Wat zou ik daar graag ook zitten, maar wie weet waag ik het er weer op in het najaar.
Maar alle gekheid op een stokje, die core stability, daar ben ik inmiddels wel van overtuigd. Zie dat het bij Erik ook erg belangrijk is.
Groet,
Stef
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.