Ik wil jullie mee terugnemen naar de afgelopen playoff finale tussen Duinwijck en Velo. En dan wil ik de wedstrijd van Erik Meijs tegen Dennis van Daalen de Jel uitlichten. Dit was vooraf de enige wedstrijd waar ik echt naar uitkeek. Ik durfde ook echt niet te voorspellen wie er zou gaan winnen. Er kon gesteld worden dat het hier ging om twee nagenoeg gelijkwaardige spelers die de laatste tijd weinig voor elkaar onder doen.
Omdat het hier een wedstrijd van twee gelijkwaardige spelers betreft komt het op zo'n dag aan op onder andere de vorm van de dag, maar dit keer was heel duidelijk te zien dat vooral mentaal het verschil werd gemaakt.
Nog voordat er ook maar één shuttle de lucht in ging was het duel eigenlijk al beslist. Dennis kwam de baan op en je zag aan alles dat hij er mentaal klaar voor was. Hij had een bepaalde blik in zijn ogen die elke topsporter zou moeten hebben die zo'n belangrijke wedstrijd ingaat. Het schuim kwam nog net niet uit zijn mond.
Wat je voor aanvang van de wedstrijd al zag aan Dennis kwam perfect tot uiting in zijn spel. Dennis pakte direct een riante voorspong. Hij ging vol voor ieder punt en bleef gedurende de gehele wedstrijd scherp en dwingend spelen. Erik had dus ook geen moment de illusie dat hij ook maar een beetje kans maakte op een overwinning die dag.
Erik had de wedstrijd namelijk al verloren voordat hij de baan op ging. Ik weet niet waar hij met zijn hoofd was op dat moment, maar tijdens de belangrijkste wedstrijd van het jaar van je club mag je toch wel wat meer verwachten. Zeker van iemand die zo serieus met badminton bezig is als Erik. Misschien een aandachtspuntje voor Ron Daniëls die Erik, onder andere op deze site, de afgelopen tijd alleen maar de hemel in heeft geprezen.
Laten we hopen dat Erik gewoon een slechte dag had. Maar dat hij het mentaal totaal niet op een rijtje had die dag staat buiten kijf. De echte wil om te winnen ontbrak gewoon en hij bleef er zeer gelaten onder. Hierdoor maakte hij belachelijk veel onnodige fouten en ook tactisch speelde hij Dennis in de kaart.
Iedereen kan lering trekken uit wat er die wedstrijd goed ging bij Dennis en wat er fout ging bij Erik en dat toepassen op zichzelf. Ben je in trainingen bijvoorbeeld naar een piekmoment aan het toewerken dan is het minstens zo belangrijk dat je daar dan ook mentaal naar toewerkt en dus niet alleen fysiek.
Dat er in Nederland veel fouten worden gemaakt op dit gebied wordt direct duidelijk als je wat wedstrijden gaat bekijken van spelers van de nationale selecties. Zo heb je bijvoorbeeld een grote groep spelers die tijdens wedstrijden alleen maar onverstaanbare kreten uitschreeuwen na elk gewonnen punt. Dit is ook niet de oplossing en kan alleen maar averechts werken. Aan de andere kant staan dan weer spelers waarbij je haast medelijden krijgt met ze dat ze op de baan moeten staan.
Naar mijn mening zou iedereen die met sporten zijn brood verdient dan ook iemand om zich heen moeten hebben die zich op de mentale ontwikkeling richt en hiermee ook zorgt dat de speler zowel tijdens trainingen als wedstrijden op de top van zijn kunnen kan presteren. Want al ben je technisch perfect en fysiek superieur dan bereik je nog je volledig potentie niet als je op het mentale vlak steekjes laat vallen.
Reacties 10
Ron heeft inmiddels een stukje geschreven en dat hebben we als apart artikel op de site geplaatst. Een aanrader! --> http://badmintonline.nl/nie...
Mee eens, voorbereiding op alle vlakken is key dus ook op het mentale vlak! Het is de meest complete speler die het meest succesvol zal zijn. Niets aan het toeval of geluk overlaten. Mocht het publiek toch denken dat wanneer je wint dat met toeval of geluk te maken heeft dan kan je dat als goed voorbereide speler afdoen met de uitspraak "toeval vergt soms veel voorbereiding en geluk is wanneer voorbereiding en gelegenheid elkaar ontmoeten"!
Aardig Michiel van een sterke speler te lezen hoe jij tegen een concrete wedstrijd aankijkt en het belang dat je hecht aan de mentale ontwikkelling. Leuk ook om door vader vanuit een speler een reactie op de analyse te krijgen. Al met al dus ingewikkelder dan op het 1e gezicht lijkt (vgl. de 1e (klinische) blik bij opkomst over de houding en uitdrukking van de tegenstander) Het ging hier dus om een wedstrijd van gelijkwaardigen. Dus een in principe een goede balans tussen twee optellingen van kwaliteiten tegenover elkaar.Sterke en zwakke punten moeten elkaar compenseren! . De winst zit in een klein hoekje. Spannend, stressgevend ?
Zelf denk ik ook dat het fysiek top in orde zijn en concreet op dat moment ook verantwoord gevoed en blessurevrij in het veld staan basisvoorwaarde is. Maar tegelijkertijd het weten/voelen dat het zo is een belangrijke mentale onderlegger. Het imponeergedrag kan beginnen ! Zoals ook gezegd een perfecte techniek (kunnen doen wat je wil en gebruikmaken van de mogelijkheden die de tegenstander je laat en zelf door je manco’s niet te kwetsbaar zijn voor je tegenstander) in feite de centrale spelspecifieke kwaliteit voor de winst. Zit dit goed –loopt het vandaag beter dan aan de overzijde- dan zit je psychologisch allengs nog weer beter in je vel. Maar dan een wezenlijk punt zoals ook hier het geval was : je hebt een tegenstander en daarover heb je voorkennis. Je stelt je op deze tegenstander in. Gaat het zoals ik verwacht ?? Zoals op een wip, lukt bij mij nu alles/veel, per definitie zal het dan aan de andere kant moeizaam verlopen. – een volledig gelijkwaardige tegen elkaar opgaande strijd daargelaten – dit zo dadelijk) Kortom het effect van mijn spel maar m.n. dus het rendement van spelen bepaalt hoe ik tegen het verloop en dus tegen mijn prestaties aankijk. Lukt vandaag (toevallig ?) aan de overkant van alles dan ben ik de sjaak en ga ik .. (en dat is een mentale keuze !) mogelijk forceren met alle gevolgen van dien. Je tegenstander, eerdere ervaringen met deze speler een bewust ingezette spelstrategie en het resultaat hiervan nu zullen in het vervolg veel doen met mijn zelfvertrouwen. Het zit er vandaag helemaal in ! Andersom ook de signalen van de tegenstander: hij zit er door ! Gas op de plank !? En dan kijken we hier natuurlijk nog specifiek wat zo belangrijk is om mentaal sterk in het veld te staan: krachten voortkomend uit m.n. je zelfvertrouwen, motivatie, concentratie en het omgaan met je energie. En terwijl Michiel hiervoor een deskundige achter de hand heeft, zou ik deze know how alleen maar op consultbasis/als maatje in de arm nemen. Ik zou ik me als sporter hiervan niet zo afhankelijk willen maken (in het licht van het eigen zelfvertrouwen en het flexibel in de praktijk kunnen inpassen) Een sportpsycholoog die met jou zoekt naar je sterke/zwakke punten geweldig. Een team dat je sterker maakt bij relevant gebleken zaken als je wedstrijdplanning , soorten van concentratie en zonodig, stellen van je doelen, het kunnen relativeren maar ook focussen en het gebruikmaken van hulpmiddelen zoals ontspanningsoefening. Natuurlijk maatwerk ; en waar het echt misgaat zeker hulp zoeken ..maar er is hierover ook best nog wel wat leesbaars te vinden. En dan terug naar de wedstrijd: ik ken mijn tegenstander, wij zijn 100% aan elkaar gewaagd; ik ken zijn irrititaties. Daarvan (mis)gebruik maken mentale oorlogsvoering of onsportief ??? Maar tenminste moet je zelf als speler wel tegen dit soort trucs (mentaal) gewapend zijn !!
Dat een topsporter ook op mentaal gebied ontwikkeling en begeleiding nodig heeft, staat als een paal boven water. Graag verwijs ik naar de onderbouwing van dit feit in het stuk dat onderaan deze blog staat, om gratis te downloaden: http://www.welinjevel.nl/Bl...
Ook op Dutch International was hier en daar duidelijk zichtbaar hoe belangrijk het is om meer te kunnen dan lopen, slaan en plaatsen: bijvoorbeeld heb ik tijdens de kwalificaties een jonge Duitse speler mogen observeren die in alle 3 onderdelen telkens voor stond aan het einde van de wedstrijd, en dan telkens 5-6 fouten op een rij maakte, hieronder service-fouten. Je vraagt je dan af in hoeverre deze jonge man, en met hem veel anderen, puur een aantal gesprekken en technieken nodig heeft om te leren zijn hoofd bij elkaar te houden als het spannend wordt, of er voor hem meer dingen buiten het veld meespelen die de druk te groot maken als het erop aankomt.
Badminton ontdekt trouwens wel langzaam de mentale kant - overal waar ik kom op toernooien krijg ik vragen van spelers en ouders, het begint te leven. Ook steeds meer trainers tonen belangstelling en zien het nut van daar gericht mee werken, zeker trainers van jonge spelers. Maar: het is nog al met al wel een zwaar onderbelichte kant van badminton in Nederland.
Hoi Michiel, ik zit op dit moment midden in een TEAM toernooi in Vietnam en ebn dus letterlijk van vroeg in de morgen tot laat in de avond in de hal om te coachen. maar ik vindt het zeer de moeite waard om eens wat dieper in te gaan op de dingen die je aankaart en ga er vandaag of morgen wat tijd voor inruimen. Ik ben verheugd over je aanpak van schrijven het stemd tot nadenken en dat is goed.
Dus hij ging de baan op, terwijl hij van te voren al wist dat hij ging verliezen? Als je echt last hebt speel je niet, en anders niet achteraf piepen. Trouwens ook slecht voor het team, als je weet dat je niet gaat winnen laat dan iemand spelen die er wel vertrouwen in heeft.
Beste Tim,
Dat moet deze week blijken. Sportarts en fysio zijn er nog niet uit en nu komt er nog een neuroloog aan te pas, maar verwachting is niet dat daar veel uit komt. Remedie zal in elk geval bestaan uit goed los maken van alle vastzittende spiergroepen. Ten aanzien van de oorzaak heb ik zo mijn eigen gedachten, maar die hou ik voorlopig voor me. Laten we het er maar op houden dat het om een combinatie van factoren gaat.
Stef, hoop voor Erik dat het geen lange blessures worden. Is de oorzaak bekend of de remedie gevonden?
Ha die Michiel,
Ik voel me geroepen om toch even te reageren. Je snijdt een prima onderwerp aan, het mentale aspect van badmintonnen. Nog steeds een zeer onderbelicht punt in badmintonland. Wat mij betreft kan daar nooit genoeg over gezegd worden.
T.a.v. de wedstrijd tussen Dennis en Erik heeft het mentale aspect zeker een rol gespeeld. Ik heb echter al eindeloos veel wedstrijden van Erik meegemaakt en ben er van overtuigd dat ik in staat ben om aan het begin van een wedstrijd te zien hoe Erik zich voelt. Bij deze wedstrijd speelde er echter ook een aantal andere factoren een rol, met name de blessures die hij op dat moment had. Als je de berichten van Erik op zijn site volgt, zou je kunnen zien dat hij kampt met een serieuze blessure van de arm/nek/rug, waardoor hij aanmerkelijk minder gevoel in zijn rechterarm en hand heeft dan gebruikelijk. Dat was de voornaamste reden dat het niet wilde lukken en dat shuttles niet daar terecht kwamen waar hij ze wilde hebben. Daarnaast blijkt hij achteraf ook met een verrekte enkelband te hebben gespeeld. Ik wil zeker niet zeggen dat dat de enige oorzaak was, maar ik weet wel heel zeker dat wanneer Erik mentaal 100% was geweest hij nog steeds deze wedstrijd verloren zou hebben.
En overigens petje af voor Dennis, want die stond inderdaad grandioos te spelen. Alles lukte deze keer bij hem.
We zien nu al uit naar de volgende ontmoeting tussen beide heren.
Stef Meijs
Zo te lezen zou dit een goudmijntje kunnen worden voor een beetje ambitieuze haptonoom!
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.