Badminton is een prachtige sport, er zijn zoveel mogelijkheden waardoor het niet altijd even makkelijk is voor spelers, trainers, en aankomende trainers om al de verschillende informatie in een logisch systeem te verwerken.
Het is wellicht voor velen interessant om de Deense filosofie over de dubbels iets beter te bekijken zonder op specifieke details in te gaan, maar bij de basisregels te blijven. Basisregels zijn vaak gebaseerd op logica. Net zoals dat slagen zijn gebaseerd op biomechanica. Dat wil zeggen dat alles optimaal gebruikt wordt en lichaamsonderelen elkaar niet tegenwerken. Ideaal gezien werkt het ook zo in een dubbel.
Alles wordt een oorzaak-gevolg verhaal, hierdoor is het makkelijker te anticiperen en wordt de snelheid van het spel hoger zonder harder te moeten lopen of slaan. Dit kan op vele manieren en misschien is er geen absolute waarheid want de dubbel wordt uiteindelijk ook bepaald door de specifieke kwaliteiten van de spelers, maar graag wilde ik hier verder ingaan op enkele hoofdregels, althans in Denemarken.
Ik hoop eigenlijk dat het voor vele Nederlandse trainers gesneden koek is, want dat wil namelijk zeggen dat ze ongetwijfeld al vele oefeningen ontwikkeld hebben en vele malen met de spelers hierop getraind hebben. Mijn ervaring is echter dat het nog lang niet overal het geval is.
Mochten de termen straight rotation, cross rotation, opgeschoven verdediging en de verschillende aanvalszones in de herendubbel en damesdubbel geen geheimen meer voor u hebben, dan lijkt het me beter voor uw tijd om dit stuk over te slaan en een deel van uw specifiekere kennis met ons te delen, zoals enkele anderen reeds doen op deze site. Want zoals de Denen zeggen: als we allemaal van elkaar ietsjes beter kunnen worden, dan trekt dat het totale niveau omhoog, en in Europa is dat de enige manier om iets te bereiken.
Laten we beginnen met de herendubbel, de minst tactische spelsoort van de drie dubbels waarschijnlijk omdat deze meer bepaald wordt door power en hierdoor minder opties heeft. We bekijken de situatie na de eerste slagen in een rally, een situatie waarvan het de moeite waard is te herinneren dat een groot deel van de punten reeds beslist is. Indien de koppels de openingsfase doorkomen zonder het punt verloren te hebben, dan zal één van beide teams de shuttle liften, dus het initiatief weg geven. We komen nu in de klassieke aanvals/verdediging situatie. Allereerst gaan we het hebben over de opties van het aanvallende koppel, vervolgens over die van de verdediging. Een en ander hangt ook af of spelers rechts/rechts-links/links, of rechts/links zijn.
Ruwweg zijn er drie situaties te onderscheiden, deze hangen af van de diepte van de lift en de keuze die de voorspeler maakt. Allereerst de lift is tussen de twee serveerlijnen in het achterveld, dus goed diep. Hier zal vaak een klassieke voor-achteropstelling in stand blijven, simpelweg omdat de afstand van de achterspeler naar het net te groot is, zowel om echt een dwingende smash te slaan, als om deze werkelijk dreigend op te volgen. De voorspeler zal hierbij een beter kans hebben. Mochten we een rechtshandige combinatie hebben, dan zal de voorspeler vaak bij een lift naar de rechterhoek iets meer naar het midden blijven in vergelijking met de andere zijde.
Op eliteniveau zul je vervolgens zien dat de rolverdeling bij eventuele agressieve returns (counterattack) de volgende zijn: een vlakke drive verdediging die voor de achterspeler valt, dus op 3/4 veld zal zelden tot nooit door de voorspeler genomen worden, want als deze slag als tegenaanval bedoeld is, zal het vrijwel onmogelijk zijn om hier iets agressiefs mee te doen, dit resulteert in een slag genomen naast het lichaam, zonder veel power (lees het flightcorridor [FC] verhaal van Ron) waardoor de speler die de tegenaanval inzette een goede kans krijgt om hierop in te komen. De achterspeler kan er tenminste op instappen, al zal een goede vlakke return rechtuit op een smash vaak problemen opleveren voor het aanvallende team, natuurlijk kan dit enkel als de smash niet voldoende was.
Je ziet deze verdeding vaker vanaf de backhandverdediging dan vanaf de andere kant, zowel omdat de aanvallende speler vaak ietsjes buiten zijn maximale powerzone slaat, en de backhandverdediging vlak vanaf de backhandzijde toch iets makkelijker blijft dan vanaf de andere zijde.
De andere gevaarlijke counterslag is de crosslift die niet hoog, maar vlakker is. Deze zal op eliteniveau door de voorspeler overgenomen worden, simpelweg omdat de achterspeler te veel onder druk zou komen om van links naar rechts te bewegen. Natuurlijk zal hij dit moeten doen, indien zijn partner duidelijk niet beweegt in geval van een vlakkere crosslift. Maar dan is de counterslag gelukt en raken we het initiatief kwijt. Een ander onderwerp voor een artikel.
In deze eerste aanvalssituatie zullen we zelden tot nooit crosssmashes zien. Deze zullen voornamelijk in het volgende geval optreden, namelijk de tweede situatie:
De verdedigende lift is op de eerste serveerlijn of er iets voor, nu hebben we een goede kans om veel power in de smash te krijgen, maar nog niet zoveel dat een killersmash mogelijk wordt. Hier bestaat wat badmintongoeroe Kenneth Larsen en velen met hem, de zogenaamde cross rotation noemen. Als we wederom de uitgangspositie nemen dat de lift in de forehandhoek is, dan zal de voorspeler iets naar links en naar achteren bewegen, deze rotatie is namelijk gebaseerd op het omdraaien van de posities. De voorspeler geeft hiermee aan dat hij de smash cross wil, de achterspeler zal dit vervolgens doen en cross oplopen en de positie aan het net overnemen. Deze rotatie is er onder andere op gebaseerd dat uit deze positie mogelijk geworden is een gevaarlijke crosssmash te slaan is, welke uit een natuurlijke reactie (biomechanisch is het erg lastig cross te spelen als we onze arm lang moeten maken naar een shuttle ver bij ons vandaan, zeker op de forehandverdediging). De nieuwe achterspeler zal vervolgens deze lift rechtdoor op een crossmash goed kunnen aanvallen. Zeker links-recht koppels maken erg veel gebruik van deze vorm van rotatie, deels omdat het ze de mogelijkheid geeft elkaar af te wisselen en omdat er een opgeschoven verdeding wordt gebruikt waarbij cross vaak de meeste ruimte ligt. Zoals we in de eerste situatie hebben gezien is het niet raadzaam om hier in te slaan bij een lift op de achterlijn, maar bij een kortere lift kan deze zone geopend worden. Mocht de voorspeler echter voor blijven staan, is de hele zijkant open en zal het erg makkelijk worden het iniatief kwijt te raken. Vandaar de crossrotatie.
Dan is er de derde situatie, waarbij de lift werkelijk te kort is en 3/4 veld of daarvoor is, op elite niveau, en zelfs op lager niveau zal hier een zeer krachtige smash mogelijk zijn en het zal om deze reden erg lastig worden een hoge verdediging naar de achterlijn te slaan, vaak is een reflex de enige mogelijkheid vanwege de afwezigheid van de component tijd. Deze return zal vrijwel altijd ergens in het voorveld/halfveld terecht komen. De enige optie die de verdedigers soms nog hebben is om er iets van richting aan te geven,de component ruimte. Om deze reden zal de voorspeler een stap opzij zetten en niet zoals bij de crossrotatie ietsjes naar achteren (hoe hoger het niveau, hoe kleiner de positieverschillen vaak zullen zijn, vanwege de grotere fysieke capaciteiten). In deze zogenaamde straight rotation zullen beide spelers dus voorspelers worden op zoek om het punt af te sluiten en ook de component ruimte bij de tegenstander weghalen. Ze zullen dus op het racket spelen van 1 van de voorspelers, niet echt een zonnig uitgangspunt voor de verdedigers.
In het kort: bij een lift op de achterlijn zal er geen positiewisseling plaatsvinden, bij een iets kortere lift bestaat de mogelijkheid, op aangeven van de voorspeler in vrijwel alle gevallen, om een cross rotatie te doen, hierbij wordt de aanvallende slag cross geslagen, in de "open hoek" en er zal een voor-achter wisseling plaatsvinden. De derde mogelijkheid zal bij een nog kortere lift uitgevoerd worden, hierbij zijn er goede kansen om de rally in 2 slagen te beslissen en zal de aanval vrijwel altijd rechtuit gespeeld worden en recht opgevolgd worden door de achterspeler, vanwaar de naam rechte rotatie. Hierbij zal er geen voor-achterwisseling plaatsvinden, maar zullen beide spelers frontplayers worden om de rally af te maken.
Wat zijn nu de verdedigende opstellingen in de herendubbel? Hier kunnen we iets korter over zijn. De beste verdeding is de backhand, de opstelling zal dus altijd zo zijn dat de meeste gevaarlijke slagen (degene met de minste afstand richting de grond, dus rechtuit) met de backhand afgedekt moeten worden. Om te voorkomen dat er een gat in het midden ontstaat waarbij een speler eventueel zijn forehand moet gebruiken zal zijn partner zover opschuiven tot het punt waarbij zijn backhandverdediging reikt tot de plek waar zijn partner (degene die recht op de smasher staat) niet meer met een backhandslag kan terugslaan (vaak circa een halve meter aan de rechterkant van ons lichaam). De slimmere lezer zal begrijpen dat er dus verschillende posities zijn afhankelijk van in welke hoek er gelift is. Is de lift naar de forehand hoek van de tegenstander geslagen dan zal de speler die hier recht opstaat verder van de zijlijn af staan als bij een lift op de around the head hoek zou zijn, hierbij wordt er verder opgeschoven om alles met de backhand te kunnen nemen, ook omdat een forehandverdediging hier met de hand meegespeeld recht op de voorspeler inkomt.
Met een links en rechtshandige speler wordt het nog iets interessanter, want hier zijn er of twee keer een forehand in het midden, of twee maal een backhand. Wanneer er twee forehands in het centrum zijn, dan zullen de spelers dichter bij elkaar staan als wanneer er twee backhands in het midden zijn.
Tot zover de basisaanval en verdedigingspositie in een herendubbel.
Over een damesdubbel kunnen we hierdoor een stuk korter zijn, deze is zelfs in deze ogenschijnlijk simpele situatie van één koppel in de aanval, de ander in de verdediging, iets complexer dan de herendubbel en daardoor tactisch interessanter, simpelweg omdat er meer opties bestaan. Dit verschil wordt gecreeerd door het feit dat dames 20% minder maximale kracht kunnen ontwikkelen in vergelijking met mannen, waardoor er een vierde zone bij komt op het veld, namelijk een constructieve zone op de achterlijn. Bij de herendubbel is dit een aanvalzone en zal de voorspeler opgeschoven staan naar de zijde van de achterspeler zoals we eerder gezien hebben. Bij de dames is dit niet zo. Zij hebben de kracht niet om even goed aan te vallen als mannen, maar kunnen wel in de buurt komen van de verdedigende kwaliteiten, al zal vaak door een tekort aan puur technische training in de kortere golden age van de motorische ontwikkeling bij meisjes in vergelijking van jongens, deze niet tot hun theoretisch maximum komen. Dit is dus de reden waarom je niet kunt zeggen dat dames net zo goed verdedingen als mannen op topniveau, maar het zou een ander stuk nodig hebben om een en ander volledig uit te leggen.
In deze costructieve zone zal er zelden gesmasht worden, simpelweg omdat het weinig effect zal hebben, vaak zal er gekozen worden voor of een drop of een clear, waarbij er ook meer cross gespeeld kan worden als bij heren, al blijft het vaak niet de beste slagkeuze. De voorspeler zal in vergelijking met de herendubbel verder naar voren staan, en meer centraal (om de eventuele netreturns die op een dropshot kunnen volgen aan te vallen. Mocht er een clear volgen is het makkelijker om naar de andere zijde van de baan in een side by side situatie te komen. Vanaf de eerste serveerlijn zal alles als de herendubbel verlopen, ruwweg zou je kunnen zeggen dat de herendubbelzones ongeveer een halve meter tot een meter verder naar voren komen te liggen, ook de zones voor de cross en rechte rotaties. De verdedigende opstelling die we bij de extra situatie in de damesdubbel zien is van een niet opgeschoven verdeding, maar gewoon de basis: ieder zijn eigen kant. Ze verwachten namelijk geen smash waarbij het nodig is om op te schuiven, maar wel slagen die overal kunnen komen, drops en clears, waardoor dus ieder zijn eigen helft neemt. Vanaf het moment dat de lift dermate korter is, dat het aanvallende duo in de eerste herendubbelzone komt, zullen ze gaan opschuiven.
In de onderstaande tabel heb ik geprobeerd een ruwe schets te maken van de posities om een en ander iets visueler te maken. Deze is op de herendubbel gebaseerd, in de cremekleur is ook de vierde zone bij de damesdubbel aangegeven. Alle andere zones zullen hierdoor verder naar voren komen te liggen, wat dus veroorzaakt wordt door het verschil in power tussen heren en dames.
Hopelijk draagt het bij om onze basics right te krijgen! Ik kijk uit naar reacties, commentaar, vragen, opmerkingen en naar andere artikelen en meningen van trainers, spelers, geinteresseerden. Als het lukt meer van elkaar op te steken, wordt daar niemand slechter van.
Henri Vervoort
Reacties 11
Hoi Henri,
Ik geloof dat we er ongeveer hetzelfde over denken als ik jouw antwoord lees (zouden we dezelfde trainer hebben gehad ;-)).
Enig punt waar je wellicht over kan discussieren is dat als je van mening bent dat bij de cross rotation je in een goede positie bent en dus ongestraft cross kan aanvallen en kan wisselen van voor/achter-positie, je in die situatie naar mijn mening net zo goed rechtuit of in het midden kan smashen omdat die afstand korter en je zorgt dat de shuttle meer in de buurt blijft van de oplopende speler die de smash heeft gespeeld. Nadeel is zoals je stelt het feit dat de verdedigende partij is opgeschoven naar de kant van de shuttle.
Als ik jou goed begrijp bestrijkt de oplopende smashspeler bij de volgende slag het totale voorveld van halfcourt tot aan het net.
Zoals je stelt moet je hierbij voorkomen dat de slagen rechuit/midden stereotype worden. Een verdeling van 70-30 tussen recht/midden en cross is wellicht een aardige. Uiteraard afhankelijk van de capaciteiten van jezelf en de tegenstander.
Ben je nog weleens in het noorden des lands? Als je zin hebt, dan mag je altijd bij AMOR langskomen voor de training. Dan kunnen we nog eens een boompje opzetten.
Groeten Rik
Hoi Rik,
Het principe is goed toe te passen op beide kanten. Je ziet ook veel Links-rechts combinaties tegenwoordig die veelvuldig dit principe toepassen, het ligt aan de keuzes van het duo wanneer wel, wanneer niet enz.
Het punt om niet rechtdoor te slaan en er achter aan te gaan uit de positie die ik omschrijf als cross rotation (de zones in de tekening hangen erg samen met de slagkracht en technische vaardigheden van de spelers, ik weet zeker dat ook op (lager) landelijk niveau veel herendubbels in een damesdubbel veranderen met een lob op de achterlijn) is simpelweg omdat het teveel risico's met zich meebrengt om dan van positie te wisselen. Als je dan een smash speelt blijf je simpel in de voor achter situatie staan, de cross rotation is een rotatie mogelijkheid die je hebt in die situatie om te kunnen afwisselen, speler achterin te veranderen, hoek te veranderen enz. Mocht je rechtdoorslaan te ver vanuit het achterveld dan is doorlopen geen optie normaal gesproken, omdat de korte verdediging te weinig wordt aangevallen en als je partner naar achteren gaat, zul je open liggen op een cross korte verdediging en dus makkelijker het initiatief kwijt raken. Vandaar dat je enkel recht doorloopt als je in een zeer goede positie komt, met twee voorspelers als het ware. Ook omdat het risico op een hoge return vrijwel uitgesloten is.
Let wel: we hebben het hier over een aanvallende situatie, vaak komen de spelers naast elkaar te staan op hoger niveau omdat er een vlakkere slag genomen wordt vanaf 3/4 veld en er een stap naar voren wordt gezet in een soort van vlakke rally, wachtende op een slappe bal bij het net of een lift om weer echt het initiatief te nemen.
Dicht bij de crossrotatie komt ook de overname van de voorspeler, maar hij zal dit enkel doen bij een te korte en vlakkere lift, de voorspeler zal hierbij naar achteren bewegen, vooral nadat de partner een slag meer naar het midden van de baan heeft gespeeld.
De crossrotatie is een afwisseling om zonder teveel risico cross te kunnen aanvallen, we weten allemaal dat een cross smash zonder dat de voorspeler erop gaat staan, vaak nogal kwalijke gevolgen heeft, want als de speler zijn arm moet uitstrekken (wat met een opgeschoven verdediging vaak het geval is) is de longline vaak de enige optie maar ook daar waar het gat ligt, ALS de voorspeler er al niet is ingestapt, en als deze voor zou blijven staan zonder een stap naar achter erbij te zetten, krijg je dus dat eventuele vlakke of hogere lifts erg lastig worden.
Hopelijk is het iets duidelijker, zo niet, dan lees ik het wel :)
Groeten en bedankt voor je reacties!
Henri..
P.S. Je kunt alles natuurlijk ook iets simpeler maken: tactisch gezien is het riskant om cross aan te vallen zonder dat de voorspeler hierop gaat staan, natuurlijk het kan werken. En tactisch gezien is het niet slim om op een te diepe bal door te lopen na een rechte smash of naar het midden, maar maak je een punt, dan is alles natuurlijk geoorloofd, het probleem is wanneer je tegenstanders het dus doorkrijgen dat er bepaalde gaten op de baan komen te liggen waar je ze liever niet hebt.
Hoi Henri,
Dank voor jouw reactie. Leuk om te lezen. Ik denk dat het niveau van de spelers zoals je stelt inderdaad een belangrijke factor is.
Wat ik me nog wel afvraag is waarom je niet kiest voor een smash rechtuit of in het midden vanuit een iets te korte lob en daarna te wisselen van voor een achterspeler? Levert dat niet minder risico op? Je stelt geloof ik dat je probeert te bewerkstelligen dat er in de round de head-kant wordt gespeeld (flightcorridor) zodat er meer mogelijkheden zijn om te spelen en er meer kracht kan worden geleverd. Is het in deze situatie wel zo van belang om dat te doen? Je hebt al het initiatief en het is in die situatie vrij lastig om buiten de flightcorridor te spelen en als dit al wel lukt, dan is dit over het algemeen een shuttle die niet direct naar beneden gaat. Wat vooral van belang is in een dubbel is dat je een aanvallende slag kunt spelen in het geval je geen counterattack kan creeeren en dat de shuttle zo snel mogelijk geraakt wordt (hiermee doel ik niet op een harde shuttle) zodat het tempo zo hoog mogelijk wordt. Deze zijn ook nog vrij goed te spelen als er buiten de flight corridor wordt gespeeld.
Daarnaast vroeg ik me af of je hetzelfde principe ook aan de andere kant toepast? Mijns inziens goed mogelijk met wellicht iets meer terughoudendheid.
Groeten Rik
Hey Rik,
Leuk van je te horen! hopelijk gaat alles jullie goed.
Wat betreft je vraag: in theorie in de cross rotation komt dus de smasher naar voren, eerste belangrijke punt is dat de smash werkelijk cross is. Als je naar een aantal wedstrijden van het laatste WK kijkt zie je regelmatig dat de smash vrijwel naar de tramrails wordt geslagen, het zal dus sowieso een lastige zaak worden om deze shuttle gevaarlijk cross te spelen (dit kan vrijwel alleen maar vlak). De oplopende smasher krijgt hierdoor de shuttle rechtstreeks in zijn zone gespeeld en zal iedere crossshuttle die laag is pakken, mocht de smash onverhoopt "slecht" zijn (maar daar baseer je dan op zich geen tactiek op :) ) en toch over de cross oplopende smasher gespeeld worden, is dat op zich niet zo'n probleem,daar gaat de voorheen voorspeler naar toe, deze zal ook de vlakke 3/4 return langs de lijn dekken mocht deze buiten het bereik van de oplopende smasher blijven (deze zal vooral het directe voorveld voor diens rekening nemen, vrijwel al het andere komt op het bord van de voormalige voorspeler, deze krijgt vrijwel zeker de shuttle (mits de smash goed is) in zijn sterkste hoek.
Let wel, het hangt ook een beetje af van het niveau natuurlijk. Als je geen goede smash hebt, dan kan een cross rotation je voorin brengen en je sterke partner achterin. Ditzelfde idee rechtuit uitvoeren is erg gevaarlijk.
Naast elkaar blijven staan terwijl je een crossrotation toepast is niet een optie als het passief is. Natuurlijk zal de ex voorspeler niet naar de achterlijn toehollen en daardoor zoals eerder gezegd de 3/4 vlakke return voor zijn rekening nemen, en alle lifts. Al het kortere werk en de vlakke cross komt voor de nieuwe voorspeler, zo hou je namelijk druk naar het net toe, als je allebei halverwege gaat stilstaan doe je dat in 2 situaties: je vecht voor het initiatief, de drive rallies, of je hebt een straight rotation gedaan en dan sta je eigenlijk niet echt stil, maar leg je druk naar voren.
De beweging van de smasher is naar voren en hij zal het net en crossvlak nemen.
Natuurlijk heb je op lager niveau een punt dat het lastig is om uit te voeren, maar dit komt doordat spelers of fysiek en looptechnisch niet goed genoeg zijn en vaak omdat ze van elkaar niet weten wat er gebeurd, koppel daarbij een verkeerde keuze of te weinig slagpower, dan krijg je dus de mogelijkheid (TIJD) om van alles en nog wat met de shuttle te doen, dus dan is het een voordeel juist te verdedigen, de anvallers scheppen zelf de gaten wel voor je om in te spelen.
Hopelijk beantwoord het je vraag een beetje, ieder dubbel kan natuurlijk eigen afspraken hebben, maar dat hangt erg van de specifieke kwaliteiten van de spelers af.
Ik hoor graag je ideeen, bedankt voor de reactie! het maakt het voor de paar coaches die hier af en toe schrijven een stuk leuker en leerzamer :)
Henri
Hoi Henri,
Leuk dat je zulke stukken schrijft. Goed om te lezen. Ik ben benieuwd wat jij vindt van het volgende:
In de situatie van de cross rotation stel je dat de voor- en achterspeler wisselen van positie. Zou het niet sterker zijn dat je in zo'n geval beide spelers hun eigen helft laat 'verdedigen', ietsje naar voren (cross-speler iets meer) geschoven naar de kant waar de shuttle is? Dit omdat het in mijn optiek voor de verdedigende partij de meest makkelijke return rechtuit is op het moment dat ze de shuttle niet goed voor zich kunnen raken, waardoor er gaten liggen bij de aanvallende partij op kort, half court en diep rechtdoor. Op het moment dat de verdedigende partij onverhoopt toch de shuttle goed voor zich kan raken, dan is de makkelijkste return cross court of in het midden. Door naast elkaar te gaan staan in de opvolging van de cross smash kan er makkelijker een cross return worden verwerkt. Als nadeel creeer je wel een ruimte in het midden waarin geretourneerd kan worden. Dit kan deels worden opgelost door als cross speler richting het midden op te schuiven en daarnaast is het onwaarschijnlijk dat de verdedigende partij de schuttle goed voor zich kan raken omdat er gesmashed wordt op een ondiepe lob.
Graag zie ik jouw reactie tegemoet.
Groetjes Rik Wilbers
Bartje, je heb helemaal geen papieren nodig schrijf wat je denkt en zorg er voor dat als je echt heb geschreven wat je vindt je je niks aantrekt van wat andere daar van denken. Ik zie graag trainers en spelers die niet gehinderd zijn door enige vorm opleiding, daar het in veel gevallen misleiding is en geen opleiding.
Ik heb de papieren er nog niet voor, en je weet hoe ze bij badmintonline dan gaan reageren ;-)
we zullen het proberen, maar natuurlijk staat het vrij aan een ieder om hier iets over te schrijven! :)
Henri, goed stuk! Mijn complimenten. Misschien in volgende stukje nog iets over 'met de hand mee-' en 'tegen de hand in-' spelen?
Leuke vraag. Er zijn een paar dingen over te zeggen:
In principe zul je alleen een straight rotation toepassen uit een zeer goede positie, dat wil zeggen dat je technisch gezien bijna geen echte lange verdediging meer kan spelen. Om de shuttle namelijk echt omhoog en dus over het racket van de speler te slaan (deze staat ook nog eens dichterbij, dus je zult sneller een opwaartse curve moeten creeeeren dan normaal (het idee van de verkleinde hoek bij een keeper, hoe dichterbij je staat hoe minder makkelijke ruimte er is)Om de shuttle technisch omhoog te krijgen en ook diep op een zeer harde smash, is erg erg lastige.. Dus technisch is het zeer onwaarschijnlijk en ieder tactisch concept is gebasseerd op waarschijnlijkheid, niet zekerheid (je kunt bij wijze van spreken de shuttle ook tegen de netrand krijgen en op je frame, en dan vragen: ja wat doe je dan? maar dat wil niet zeggen dat je uitgangspositie verkeerd was)MOCHT het toch lukken om de shuttle omhoog te krijgen, dan zal deze zoals eerder vastgesteld een hoge curve moeten maken, waardoor je meer tijd creeert. Er zijn twee opties, waarbij de eerste duidelijk de voorkeur heeft:ten eerste degene die een stap naar voren heeft gezet na zijn smash (je holt niet naar voren, zeker niet in een dubbelspel) zal verantwoordelijk worden voor zijn hele baanhelft en aangezien de shuttle hoog over zijn racket zal moeten gaan, zal een fatsoenlijke atleet met een behoorlijk voetenwerk geen problemen hebben om naar achteren te bewegen, en aangezien hij recht naar achteren zal bewegen is een volledige wisselopsprong mogelijk waardoor je de shuttle in je beste en meest krachtige raakpunt zult krijgen (flight corridor verhaal van Ron)
De tweede optie is, dat je partner er achteraan gaat, maar deze heeft een langere afstand af te dekken, ook zijwaarts . Hij zal echter de shuttle meer naast zich raken en er dus minder mee kunnen doen dan de zijn partner. Maar in bepaalde koppels is dit zeker een optie, want uiteindelijk wordt een dubbel op maat gemeten naar beide spelers, maar dat is de rol van de trainer en spelers zelf. Ideaal gezien zou dus oplopende speler zijn hele eigen baanhelft nemen.
Mocht je iedere keer op een smash vanaf half veld een hoge lob krijgen, dan is het misschien tijd om wat op je smash te trainen :) In ieder geval zul je een stap moeten doorlopen, want de meeste logische return op een harde smash is kort rechtdoor, want dat is het enigste wat je vaak in een reflex kunt doen, en tevens de snelste weg van het racket naar het net. Dus dat is het eerste "gevaar" dat je zult moeten afdekken en idealerwijs afmaken, dus zul je doorlopen, alles wat over je heen komt heb je meer tijd voor, dus is het minder gevaarlijk.
Wat niet wil zeggen dat het nooit zal voorkomen, een slecht geraakte smash, of de perfecte verdediging, tsja, shit happens, maar niet erg vaak in dit geval. En dan nog, de shuttle zal hoog zijn, je hebt altijd tijd om desnoods een verdedigende slag te slaan erna.
Bedankt voor de vraag en hopelijk heb ik het enigszins logisch kunnen uitleggen.
Wat gebeurd er als er bij een herendubbel bij de straight rotation toch de smash hoog terug wordt verdedigd. Het is een harde smash, en als deze op het blad komt, kan die ook weer omhooog verdedigd worden door de snelheid van de shuttle. De achterspeler heeft, denk ik, behoorlijk wat snelheid naar voren en zal dus niet in staat zijn om in één die omschakeling naar achteruit weer te maken.
Wat doe je dan als er bij de straight rotation een lob over de oplopende achterspeler of door het midden gespeeld wordt?
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.