Ik ben de baan opgegaan met het idee dat ik weer lekker mocht badmintonnen, en heb verder nergens aan gedacht, behalve "ik zie het wel".
De donderdagochtend heb ik voor het toernooi eerst nog een practicum examen op school gemaakt van 3 uur lang, dat was niet echt de perfecte voorbereiding. Hierdoor was ik wat vermoeid, maar juist omdat ik dan even goed wat anders kon doen ging het spelen op zich wel goed.
De eerste singel kwam ik zonder problemen door en was ik zelf een klein beetje verbaasd over hoe het ging. In de 2e singel was dat net zo, hier speelde ik zelfs nog ietsje beter. Een logisch gevolg van mijn lange dag was echter wel dat mijn lichaam wat vermoeider was, en dat bleek ook wel uit de kramp die opspeelde. Ik wist dat ik een kans maakte, maar toen de kramp opspeelde bij 8-8 in de tweede set nadat ik de eerste set al verloren had, zag het er niet zo goed voor mij uit. Ik zag de kansen langzaam minder worden, maar zolang het laatste punt nog niet gespeeld is blijft er een kleine kans, en gelukkig heb ik deze benut.
Na een aantal fysio-behandelingen op de baan wist ik nog net met 25-23 er de derde set uit te slepen, en na deze tweede set was mijn tegenstandster ook aardig vermoeid. De derde game maakte zij veel fouten en omdat ik mijn spel iets veranderde kon ik ondanks mijn kramp toch doorgaan en wist ik de wedstrijd uiteindelijk te winnen.
Lees de rest van Kirstens verslag op haar website.
