Nadat ze terugkwam van drie weken kamp op het eiland, werd het idee gelanceerd voor een jaar training op Oro. Dat is niet niks. Want je laat als 16-jarige alles achter om een volledig ander leven te gaan leiden in een vreemd land.
Wat hielp bij deze beslissing, is dat je je hobby fulltime kunt gaan beoefenen. Wat tevens van doorslaggevende aard was als ouder is dat je kind met de terugkoppelingen die ze geeft, duidelijk maakt dat ze het heel goed naar haar zin heeft op Oro en heel goed kan opschieten met Ron als trainer/coach maar ook als gesprekspartner. Wat naar mijn idee als ouder toch wel het belangrijkste punt is. Ze moet kunnen en durven zeggen wat haar bezighoudt ze moet ook ruimte hebben voor lol, want zonder lachen en ontspanning ga je zo'n jaar niet volhouden. Dit zat naar ons idee wel goed.
Al die vragen over school verbaasden mij het meeste. Natuurlijk hebben wij hier bij stil gestaan. Renske heeft de middelbare school zojuist afgerond en wilde een andere opleiding beginnen, waarvoor ze al ingeschreven stond. Maar wat is nu een mooier en ook leerzamer in het leven om een jaar je droom achter na te gaan. Leren/studeren/werken kan je je hele leven nog doen, daar komt nog tijd genoeg voor. Ze heeft er zelf voor gekozen om een thuisstudie te doen, zodat ze zich ook gedurende dit jaar nog verder ontwikkelt.
Elke paar dagen ontvangen wij van Ron een dagboek, waarin hij zijn belevingen/gedachten/visies met ons deelt. Wij als ouders kijken hier echt naar uit. Het is heel leuk om te lezen hoe iemand jouw kind ziet. En het verbaast ons hoe Ron elke keer weer de spijker op zijn kop slaat met betrekking tot hoe hij Renske ziet. Hij leeft zich echt in in een persoon en doet heel veel om iemand zich thuis te laten voelen.
Hier in Nederland zagen wij voor Renske niet veel kansen om nog veel te groeien. Haar trainers van BC Amersfoort, Leo Lackin, Fred van Wankum en Joéli Residay hebben veel tijd in haar gestoken, waarvoor wij zeer dankbaar zijn. Ze hebben haar ook op een mooi niveau gebracht. Ook bij de nationale heeft ze een en ander opgestoken natuurlijk. Maar de combinatie van school, training en geld maakt het moeilijk in Nederland om volledig voor je sport te kunnen gaan. De trainingen (nationale, academy) zijn niet op elkaar afgestemd. Je racet van hot naar her om je kind te laten badmintonnen. Hier gaat een hoop tijd verloren en een hoop geld aan benzine :-).
Nu dit jaar bleek dat de nationale de training weer naar woensdagavond bracht en hiervoor 250 euro bijdrage vraagt, en de academy haar trainingen op dinsdag, woensdag en donderdagavond verzorgt, waarvoor je ook een fikse bijdrage moet leveren. Vraag je je af of dit in het belang is van de speler. Hoe krijg je een goed schema rond als iedereen zijn eigen ding doet en dan te bedenken dat ze lid is van de nationale als 'tweede rangs'.
Ze heeft een aantal jaren training achter de rug met veel blessureleed. We hebben vaak gedacht, hoe ver zou ze komen als ze een keer een jaar blessurevrij zou blijven. Helaas is dat tot nu toe nog niet gelukt. Maar nu op Oro krijgen we goede hoop. De trainingshoeveelheid is verdriedubbeld en de blessures blijven weg. Dit dankzij de core stability waar ze volop mee bezig is en verbetering van technieken op de baan. Dit zonder krachttraining, wat bij Renske vaak overbelasting veroorzaakte.
Maar het plezier dat Renske beleeft aan het badmintonnen is voor ons altijd doorslaggevend geweest en blijft het ook. Dit jaar kan ze ervaren of ze als speler nog veel kan groeien als ze training krijgt die goed is afgestemd op haar en waar ze plezier (uiteraard ook af en toe frustraties e.d.) aan beleeft.
Het is een unieke ervaring niet alleen voor het badminton maar ook voor het hele leven. Het pleit voor een meisje van 16 dat ze haar droom durft achter na te gaan en dat te gaan doen wat ze leuk vindt. Dit zal haar haar verdere leven bij blijven. Een mooie ervaring voor de rest van je leven.
Het is een dappere stap die moed vereist en doorzettingsvermogen, vechtlust en aanpassingsvermogen. Wat een 16-jarige al niet in zich kan hebben.
Trotse ouders die graag alle steun verlenen op hun manier.
Met dank aan Ron Daniëls en Carlton.
Joke Stelling
moeder van Renske Kwakkenbos
Reacties 13
Hi Joke, mooi verslag. Renske is een doorbijtertje, die gaat het zeker redden!
Heel mooi en uitgebreid verslag en ook heel herkenbaar. Mijn dochter Julia keek de afgelopen jaren enorm uit naar onze vakanties in Griekenland. Na de afgelopen zomer toch voor Oro gekozen te hebben wil ze niets anders meer dan trainen in Denemarken!
Komende herfst vakantie gaat ze voor 1 week naar Oro en zal daar Renske zeker ontmoeten. Daarna weer uitkijken naar de zomervakantie van 2014 voor nog eens 2 weken Oro.
Renske heel veel plezier en ga vooral genieten van de trainingen die Ron voor je in petto heeft!
Hoi Christ, ik wist niet wat ik hoorde maar het was toch echt zo. Lid van de Nationale selectie NL kampioen U15 en U17 en nog nooit een video analyse gehad. Dubbeltjes en kwartjes begonnen dan ook heel snel te vallen over het hoe en waarom van de training toe ze het zelf gezien had en onze conclusie had gehoord over de wedstrijden.
"Iets wat
me heel erg verbaasde was het feit dat Renske haarzelf nog NOOIT had zien
spelen en dat er nog nooit een trainer van de Nationale selectie met haar een
wedstrijd had doorgenomen"
Dat kan ik bijna niet geloven. Zelfs ik - en ik speel nog badminton met een bolletje stiek met daar een duivenveer aan - heb weleens een wedstrijd van mezelf opgenomen en teruggekeken.
Hoi Joke het is een leuk stukje geworden en sluit goed aan bij wat Renske heeft verteld. De blessures van Renske was een van de meest belangrijke punten voor mij en in samen spraak met Aad van Zeijl zijn we in een korte tijd heel ver gekomen.
Renske heeft een gemiddelde training week van tussen de 24 en 27 uur met de zwaarste belasting op Dinsdag, donderdag en dan een zaterdag of zondag dan doen we 6 uur training de andere dagen doen we er 3 en er is een rust dag. Dat is meer dan 3x zoveel training als dat ze in Nederland deed en 75% van de trainingen zijn met 1 of 2 trainers langs haar baan. Tijdens het kamp is Aad van Zeijl al begonnen met het werken aan haar blessures en ze kreeg elke dag massage en werd ingetapet voor het spelen. De eerste week weken heb ben we haar nog steeds behandeld maar het werd steeds minder, de laatste twee weken is behandeling niet meer nodig al doen we het nog wel zo nu en dan maar dat is meer omdat de spieren moe zijn. Ik begrijp waar om Guus bezorgd was over de openheid van haar blessures maar het was voor ons vanaf de eerste dag duidelijk waarom die er waren, betekend dit dat ik een garantie geeft dat spelers die bij mij trainen geen blessures krijgen? Nee natuurlijk niet iedereen kan door zijn enkel gaan of in een ongelukkige situatie een spiertje scheuren, maar ik weet wel dat we er al het mogelijke aan hebben gedaan om dit te voorkomen. Om een juiste vooruit gang te krijgen in haar conditie, core stabilitie en om het maximale uit de training te halen, wil ik ALLES weten en controleren, ik bemoei me met wat ze eet, hoeveel ze slaapt en hoe ze zich voelt. Met deze informatie pas ik de training binnen enkele minuten aan als dat nodig is. Het is ook pure noodzaak om een dagboek bij te houden van een speler, het is fijn voor de ouders en een gereedschap voor mij zonder een dagboek kan ik mijn fouten niet achterhalen en kan ik dus ook niet groeien.
Iets wat me heel erg verbaasde was het feit dat Renske haarzelf nog NOOIT had zien spelen en dat er nog nooit een trainer van de Nationale selectie met haar een wedstrijd had doorgenomen.Inmiddels heeft ze het ook al mee gemaakt van verschillende trainers, en vorige week heeft ze 2 uur lang een analyse gehad over haar derde set in de competitie wedstrijd. Deze theorie uren zitten natuurlijk niet mee gerekend in haar week uren dat is extra.
Een speler in huis hebben is een dag taak die al lang voordat ze opstaat begint en nog lang na dat ze naar bed is gegaan voort duurt. Waarom zou je dat doen zullen jullie jezelf afvragen, die vraag stel ik mezelf niet en dat is omdat jullie Renske niet kennen en ik nu wel en ik geef je op een dienblad dat ze elke uur training waard is.
Fijn je reactie te lezen Joke, het is niets dan positief en daar zijn we blij mee om te horen.
voor jou en mij wel, voor Renske, Mika en Egon maar tweede keuze.
http://www.bantayanisland.o...
Ziet er anders ook wel goed uit ;-)
*place
Mijn twee zonen waren deze zomer één week op Oro, samen met Renske. Geen plaats op aarde waar ze liever zouden zijn dan hier: https://maps.google.be/maps...
There's no plave like Oro.
goed om de inzichten van een ouder te lezen!
Lijkt me voor kinderen/ouders die hier over nadenken erg prettig om dit te lezen.
Kan me nl goed voorstellen dat t 'eng' voelt om zover van je kind vandaan te zijn op die leeftijd.
Wat een ervaring zal ze opdoen!!
Via de sociale media zal de thuisfront niks missen.
Heel veel succes
Soms moet je gewoon je hart volgen, beter dan over 20 jaar zeggen; "had ik maar".Bij mijn oma thuis hing een tegel met de spreuk "doe wat je wilt, kletsen doen ze toch" en zo is het maar net.....
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.