Op de eerste plaats hebben we vaak te maken met opmerkingen als "ja, maar ik zie het Lin Dan ook doen. Mijn antwoord is bijna altijd: "Okay, vergelijk jij jouw spel met dat van Lin Dan?" Kijken naar de top is noodzakelijk om te weten waar het spel zich heen beweegt en wat de trends zijn, maar ze zijn zelden geschikt om direct over te nemen.
Topbadmintonspelers (en dan heb ik het over de wereldtop en niet de nationale top) spelen zonder uitzondering voorspelbaar badminton en met een zeer zuinig gedoseerde inzet als het gaat om het gebruik van energie (zie mijn artikel over 'just in time'). Een topspeler doet dus niet meer dan hoogst noodzakelijk. Winnen is genoeg en dat hoeft niet dik te zijn. Dat doen ze dan ook op alle onderdelen van het spel, zo ook het voetenwerk.
Om met dit soort voetenwerk te kunnen spelen is het een eis dat je ook het spel kan lezen en dus voorspelbaar badminton toepast en voor je voetenwerk de juiste positionele opstelling gebruikt. Voetenwerk is dus op de eerste plaats tactiek in de vorm herkennen wat je tegenstander doet en wat daarop je eigen antwoord is. Op de tweede plaats of net zo belangrijk is de techniek.
Zonder de techniek is het überhaupt niet mogelijk deze tactiek uit te voeren. Vervolgens moet je fysiek in staat zijn dit soort voetenwerk te gebruiken. Dat vereist zeer snelle aanpassingen maken in de vorm van tussenpassen om je lichaam in de juiste positie te brengen ten opzichte van de shuttle. Hoe slechter je spelinzicht en daarmee het vermogen te voorspellen wat er gaat gebeuren, hoe meer paniekerig je voetenwerk er uit zal zien. Je loopt meer achter de feiten aan dan dat je anticipeert op hetgeen dat er gaat gebeuren.
Om aan te geven hoe moeilijk het is om aan al deze eisen te voldoen zou ik als voorbeeld willen nemen dat je de spelers in Denemarken die aan deze eisen voldoen op twee handen kan tellen en je waarschijnlijk niet alle vingers nodig hebt. In ons land gaat het hooguit om één speler. Het enige dat ik hiermee wil aangeven, is dat we toppers niet kunnen gebruiken als voorbeeld voor hoe we zelf voetenwerk op een dagelijkse basis moeten trainen. Voetenwerktraining is een opbouwsysteem dat je letterlijk stap voor stap moet ontwikkelen door er langzaam in te groeien.
Ik heb net uitgelegd dat als je niet voldoet aan een aantal eisen je voetenwerk er paniekerig uit zal zien en ik denk dat dit voor de meeste trainers heel herkenbaar is. Als je namelijk niet weet wat er gaat gebeuren zal je wat dieper gaan zitten ten einde niet verrast te worden. Ook zal je een in jouw ogen veilig positie kiezen op de baan en die zal vaak dicht bij het midden zijn. Deze gegevens nodigen uit tot het gebruik van chassee voetenwerk, gewoon omdat je houding op de baan voldoet aan de eisen die dit soort voetenwerk stelt aan een speler. In de dubbel wordt er op topniveau juist voor het laag zitten gekozen en daarom is ook het chassee voetenwerk zeer gebruikelijk in de dubbels.
In het enkelspel echter wil je zoveel mogelijk hoog zitten. Dat betekent dat je het initiatief hebt en daarbij past weinig tot geen chassee voetenwerk in het achterveld. In het voorveld wordt het wel gebruikt, juist ook om het initiatief te nemen of te houden aan het net.
In het achterveld zou de eerste stap altijd de shuttle moeten volgen. Als je dat doet dek je ALTIJD de gevaarlijke hoeken af, terwijl je ze juist open maakt als je naar het midden terugloopt. Het gebruik van chassee voetenwerk verwijst naar het feit dat je geen idee hebt waar de volgende shuttle gaat komen en je er dus voor kiest laag te zitten.
Hiermee kom ik dan ook op een basisfout in het voetenwerk trainen die je nog veel te vaak ziet en dat is het schaduwbadminton waar kuddevolk netjes via het midden naar elke hoek beweegt. Ik ga zeker opmerkingen krijgen over het feit dat ik deze vorm van training afkeur, maar het zal me geen mm doen afwijken van domheid van zulke oefeningen. De domheid ligt nog niet eens zoveel bij het gegeven dat er zulke training gedaan wordt, maar als je dan een speler gaat vragen in welke hoek hij heeft gespeeld kijken ze je met ongeloof aan. Hoe bedoel je in welke hoek heb ik gespeeld? We doen schaduwbadminton, ik speel de shuttle nergens heen, ik loop alleen maar. Dat klopt. Je loopt alleen maar en de volgende oefening zou net zo goed een sprint naar de WC en terug kunnen zijn zonder dat je een plas moet. Dan doe je het ook alleen maar om het lopen. Oefeningen zoals deze hebben geen nut, niet voor jou en niet voor de WC.
Voetenwerk oefeningen moeten realistisch en effectief zijn, maar nog belangrijker ze moeten tactisch juist zijn. Ooit had ik een discussie met een trainer over dat elke vorm van training tactisch was. Deze trainer was het daar niet mee eens en gaf voetenwerk als voorbeeld waar geen tactiek in zat. OEPS, hier hebben we een aandachtspunt voor de trainersopleiding. De enige keer dat voetenwerk tactisch niet belangrijk is, komt alleen voor bij rolstoelbadminton (en ik ben er zeker van dat Marcel hier zijn kanttekening bij zal zetten :-).
Nu ga ik het over een natuurwet hebben in de badminton: het lopen van bochten is altijd meer energiezuinig dan het lopen van hoeken. Het is door deze wet dat we de eerste stap met de shuttle meedoen. Het meest duidelijk is misschien wel in de longline clear. Je speelt de shuttle in een rechte lijn van je FH-kant in de ARH-kant van je tegenstander. Druk op je FH-kant is iets wat je ECHT niet wil. Het is de meest lastige situatie waar je in terecht kan komen. Dus ren je naar het midden van de baan om dan vervolgens te hopen dat je tegenstander zo dom is de open ruimte die je net heb geschapen niet te gebruiken en heel vriendelijk een cross te spelen vanuit zijn meest gevaarlijke hoek (de ARH).
Of denk je dat het beter zou zijn wanneer je longline zou oplopen met de shuttle mee, waardoor je de FH-hoek dichthoudt en een crossslag van je tegenstander afdwingt waardoor ZIJN FH-hoek open komt te liggen?
Longline oplopen en afbuigen naar de cross is energievriendelijk en tactisch juist. Het is eenvoudig uit te leggen aan kinderen, trainers hebben er meer moeite mee (vraag me niet waarom).
Je zult gemerkt hebben dat ik heel ironisch schrijf over deze situaties en de reden daarvoor is dat het niet nodig zou moeten zijn er over te schrijven. Het is zo verschrikkelijk logisch dat ik met de beste wil van de wereld niet kan begrijpen dat iemand dat niet inziet. Als je echt naar het midden van de baan wil rennen elke keer, dan mag dat ook nog van me. Als je dan maar naar het midden van het veld van de tegenstander speelt, dan heb ik er geen moeite mee, sterker nog dan krijg je applaus van me.
Natuurlijk kan ik nu ook alle andere hoeken gaan beschrijven in dit stukje maar ik ben geen schrijver a la Henri Vervoort. Ik hou van KISS-artikelen, dus zou het niet veel leuker zijn als dat in de reacties terug zou komen?
Reacties 27
Hoi Nick, Twee dagen geleden heb ik al een tweede stukje ingeleverd en daar word er op je vragen ingegaan. Ik verwacht dat het vandaag of morgen wel OL zal staan. Verder liggen er nog twee stukken klaar die ik ook de afgelopen dagen heb geschreven dus er komt nog lees stof genoeg.
Heb de reacties hieronder niet gelezen, maar ik mis heel erg de essentie van het langzaam naar de box lopen, iedereen op zijn/haar manier voetenwerk heeft (erg persoonlijk) en dat veel mensen argwanend zijn t.o.v. ander voetenwerk ( ik kreeg van 1 van mijn jeugdspelers te horen. Luister Nick:,, ik stap toch nooit met links uit (hij was rechts). ) goed om dit onderwerp aan te snijden Ron.
Nick
Was ik vergeten op te reageren : hoe mensen denken over mijn "anders zijn"
Naar mijn idee ben ik een trainer als alle andere trainers, dat mijn insteek 'anders' is weet ik ook zo net nog niet, immers is de insteek van alle trainers denk ik ( of zou moeten zijn) 'verbeteren' van je pupillen.
De manier waarop je dat doet is bepalend.
Mijn 'graadmeter' zijn mijn pupillen , niet alleen qua resultaten die ze behalen.
Onze sport heeft heeeeeell veeeellll mooie facetten.
1 van mijn 'rewards' is als de mensen die ik training geef binnen zijn vermogen het maximale uit zichzelf weet te halen, daar word ik blij van , dat kan ook een recreatief speler zijn.
Hahahaha Rene, in basis zijn mijn 'inzichten' over badminton sinds ik begonnen ben met training geven hetzelfde gebleven, met dien verstande dat ik met elke bijscholing mijn inzichten heb kunnen aanvullen/bijsturen, dat de beste leerschool de praktijk is (mits je ervoor openstaat)
Laten we er maar op houden dat het 'lot' of 'karma' me nu in de gelegenheid stelt wat 'intensiever' met badminton bezig te zijn ;)
Ik zie je morgen Rene, ik ben er het hele weekend.
De 1e dag met Andreas was zeker leerzaam & wederom herkenbaar :)
Hij heeft zeer bruikbare handgrepen aangegeven.
Ik ben benieuwd naar de dag van morgen waarin het niveau op top-niveau zal liggen.
Hoi Ron. Van ironie naar een stukje filosofie: Ja, ik ben best wel tevreden. Jij zei toen op Oro iets over een rugzak met stenen...Ik had niet de flauwe notie waar je het over had. Nu heb ik inmiddels zo'n rugzak zelf aangeschaft en er zitten al redelijk wat steentjes in :-) Ik laat ze je wel eens zien als we elkaar weer eens spreken.
Er zijn mensen die vinden dat je je mening maar beter voor je kunt houden in Nederland. Je moet altijd maar de politieke middenweg kiezen om iedereen vooral maar te vriend te houden. Dat zou betekenen dat jezelf steeds meer gaat opsluiten en het pad dat je volgt loopt iedere keer doodloopt. Ik wil niet een nietszeggende trainer zijn, mijn doel is om kinderen beter te maken en uiteindelijk zal dat de inspiratie zijn die je gaande houd, anders was jij ook al lang geleden gestopt. Nog minder dan 2 jaar te werken en ik hoop dat mijn pad op het goede moment op de juiste plaats uitkomt en daarom gaan we gewoon door. Ik geloof heel sterk in het lot en ik zie wel waar het naartoe leidt (soms ook lijdt....)
Ik ben ook heel benieuwd welke openbaring :-) Mike heeft gehad om nu opeens uit het donker te komen. Waar train je, hoe denken andere mensen over jouw "anderszijn" ? Let wel Mike, alles met een glimlach, geen aanval. Ik begrijp dat jij vandaag bij de VBO bijscholing bent. Jammer, ik had ook heel graag even met je gesproken, maar ik ben er morgen. Misschien woon je wel in de buurt? Schrijf eens een stukje over het hoe, wat en waar? Misschien aardig om een dagje naar Roel en het Badcoach kamp te komen. We zitten echt op trainers zoals jij te wachten.
Ron, ik kan niet wachten op je volgende stuk, want ik ben ook alweer bezig met een vervolg, Wie schrijft, die blijft....
Openbaring:veropenbaring, afspiegeling, bekendmaking, onthulling, openbaarmaking getuigenis, godsspraak, revelatie.
Het is maar zoals jij het interpreteert :-)
Even een paar dingen samen vatten over de reacties, op de alle eerste plaats zou ik willen zeggen dat er op dit stukje 5 personen zijn die met hun naam reageren dat zou een paar jaar terug NOOIT zijn gebeurd dat is dus al een hele vooruitgang. Het is ook enorm leuk dat het in een stukje is over techniek want dat pakt het tweede probleem aan namelijk het geen Henri aansnijd over trainers die niet uit hun stulp durven te komen.
We zijn allemaal nog steeds wel heel erg bang dat mensen de reacties zien als negatief want vele van de schrijvers starten met het zeggen "dit is helemaal niet negatief bedoeld hoor". Iets technisch bespreken is niet negatief en als je het moet vertellen dan geeft het al aan hoe gevoelig het ligt onder trainers om iets in twijfel te trekken.
Wat ook opvallend is dat het de trainers zijn die zeer regelmatig en gedurende een aantal jaar bij elkaar komen of met elkaar in contact zijn, deze trainers hebben een duidelijke mening en staan daar ook voor ongeacht de mogelijke kritiek.
Als ik kijk naar deze punten dan kan ik niet anders zeggen dat het geen me voor ogen stond 5 jaar terug met het schrijven van technische stukken en gewoon altijd mijn naam onder de stukken te zetten vruchten afwerpt want er is langzaam een cultuur omslag aan het ontstaan. Je ziet ook dat het samen komen van trainers op ORO zijn nut heeft, het geeft de broodnodige inspiratie voor de trainers om verder te komen vier van de vijf mensen die hier onder eigen naam schrijven zijn dan ook ORO gangers.
Ik heb jullie reacties ook nodig want als je achter de computer onderwerpen zit te bedenken voor nieuwe artikelen dan raak je lang niet altijd dat geen waar trainers en speler behoefte aan hebben. het stukje van Rene Sehr heeft me aan het werk gezet weer wat te gaan schrijven over voetenwerk, Mike Kost haalt een aantal punten naar vore die niet voldoende uit de verf komen in het geen ik schrijf en dus ga ik daar wat meer over nadenken. Daarom is het goed dat ook deze mensen stuken schrijven, ik zou zelf bijvoorbeeld graag wat meer van Rien de Korte zien hij komt met goede gedachte en ook via de mail hebben we wel eens discussies die ook erg goed zouden zijn als ze on line zouden komen.
Wat nog steeds een enorm gemis is dat je TOTAAL NOOIT iets hoort van trainers binnen de bond, dat zouden de voortouw nemers moeten zijn maar hullen zich in menig loze anonimiteit terwijl het juist hier zo eenvoudig zou zijn je als bond te profileren. Nog steeds ben ik de mening toegedaan dat het de plicht is van de betaalde krachten iets terug te geven aan ALLE leden die jaren lang al jou kosten betalen terwijl je nu je door de leden betaalde vergaarde kennis voor je zelf houdt .............foei.
Tot slot, Rene riep op tot discussie over het voetenwerk en ik ben benieuwd of je tevreden ben over de manier waarop het verloopt op dit moment, leid het tot nieuwe inzichten ten opzichten van de chassee bijvoorbeeld?
Voetenwerk is denkwerk, geen doel maar een middel. Alleen trainen op voetenwerk is niet zinvol, het voetenwerk staat den dienst van de volgende slag en begint bij de laatst geslagen slag. Afhankelijk van de eigen positie, de positie van de tegenstander en de kwaliteit van de slag bepalen het vervolg. Vervolgens komen er nog een hoop variabelen die het vervolg dicteren. Dit gaat heel erg lijken op een chaotisch proces. Dit is absoluut niet negatief bedoeld, dit sluit aan bij de chaostheorie. Een van de essenties van de chaostheorie is dat het eindresultaat onvoorspelbaar is. Dit lijkt dan ineens weer wel op een badmintonwedstrijd.
Zo vat ik t ook absoluut niet op... Niet eenvoudig was gericht op het feit dat veel trainers dat buitengewoon onplezierig vinden, liever niet zichzelf ter discussie stellen, terwijl het jezelf ter discussie stellen en dit van anderen, inclusief spelers, verwachten eigenlijk basis is.
Training geven is veronderstelde kennis overdragen in de betere gevallen....en ik herken het woord delen niet zozeer in wat ik in veel trainingen zie....natuurlijk zijn er enkele uitzonderingen, maar de definitie van het woord coaching houdt eigenlijk ook in dat het een tweezijdige ontmoeting is. Niet een eenrichting. De speler en coach dienen ontvankelijk te zijn. Maar nu dwaal ik af.
Het is in mijn ervaring als trainer niet eenvoudig collega trainers en spelers te vinden waarbij je makkelijk en vooral open over badminton kunt praten. Ten eerste ontbreekt bij vele de noodzakelijke basiskennis om de details ook te kunnen relateren aan t geheel, ten tweede merk ik dat velen liever de kat uit de boom kijken. Er ziin ook zeker andere voorbeelden in positieve zin. Maar vaak is het opzuigen van andermans kennis leuk, maar het levert weinig discussie op...en dat is vaak het leerzame...
Ik sluit mij ook graag aan!!
Waarom anoniem bestuurder ?
Vooropgesteld zeg ik niets over Ron, sommige onderwerpen en sommige inzichten zijn voor mij eeeuuuhhh logisch.
En je hebt gelijk bestuurder, lange tijd ben ik in de anonimiteit verbleven, wellicht wordt het tijd voor mij om mezelf uit te spreken over mijn inzichten in onze geweldige sport.
Ik denk dat ik dit weekend op het evaluatie formulier van de VBO dit voorstel voor een bijscholing ga noteren. :)
Niet eenvoudig ; ben ik het niet mee eens: Dagelijks delen wij als trainer onze kennis en ervaring, wij verwachten dat dit als 'waarheid' wordt aangenomen, wij verwachten van onze pupillen een bepaalde houding, hoe moeilijk kan het voor ons , als trainers, zijn om dezelfde houding aan te nemen.
Als je dit niet kan, er zijn trainingen voor :)
Een stapje verder gaan dan: altijd dingen opsteken en hopen dat het andersom ook zo is.
Henri, begrijp mij ajb goed, dit is geen kritiek op jou of je woorden.
Ook deze opmerking komt vaker voorbij net als -ik ben het niet met alles eens-. Ik vindt het heel aardig dat je commentaren schrijft die best wel goed zijn, maar vandaar tot het zelf neer zetten van een mening over een onderwerp is een groot verschil.
Het zou leuk zijn als je zelf ook wat zou schrijven wat voor jou herkenbaar is om te zien of het voor andere een openbaring is. Let wel het is geen kritiek maar ik vindt het wat gemakkelijk om zo iets te zeggen over iemand die heel erg productief is over letterlijk alle onderwerpen van onze sport.
Wanneer, waar ? Ik ben er zeker bij :)
het delen van kennis/ervaring en deze ook ter discussie stellen met andere trainers is niet eenvoudig. Het is een van de hoofd redenen om graag bij kampen van Ron en roel langs te gaan, niet dat weer t altijd eens zijn, maar je steekt altijd weer dingen op en je hoopt dat dat andersom ook zo is.
Dus mocht ik je deze zomer ergens ontmoeten, wellicht een goed idee om t zelf te gaan opzetten...
Rene, veel wat Ron schrijft en zegt is voor mij herkenbaar, niet zozeer een openbaring.
Hoi Ron,
ik ben bang dat het gebrek van inzicht bij de spelers , de spelers niet aan te rekenen is.
In beginsel zullen veel talenten dit inzicht hebben maaaarrrrrrr wordt er bij reguliere trainingen aan voorbij gegaan, er wordt niet op getraind. De speler verwaarloost dit talent en moet het met de door zijn trainer aangeleerde kunstjes doen, ik vrees ook op hoge niveau.
Om maar met een populaire term te smijten : Kanssssloooooosssss.
Mijn mening is dat inzicht en 'feeling' is te trainen. (hoewel ik nog geen bijscholing in 20 jaar heb voorbij zien komen).
Let wel: Dit is geen aanval op 'de trainers' maar een constatering dat we als trainers ook meer uit ons zelf moeten halen om ervoor te zorgen dat het talent van je speler(s) tot volle bloei kan komen.
Voor alle duidelijkheid: dit inzicht is van mij zelf , door niemand ingefluisterd.
Tip voor een bijscholing is wellicht een trainers vergadering op alle niveau's waarbij open wordt geluisterd naar elkaars ideeen en waar ideeen kunnen worden uitgewisseld.
Hoi Rene, Het eerste wat jeugd spelers moeten leren is hun trainer in twijfel trekken en als die zich niet kan verklaren is het een goede reden niet meer te luisteren en een andere club/trainer te vinden. Ik heb inmiddels nog drie artikels geschreven over voetenwerk de afgelopen twee dagen en ga die de komende week via deze site OL zetten. kijk uit naar je commentaar jongen.
Je hebt gelijk bestuurder, je moet Ron eerst een keer meemaken en een klein beetje doorheen WILLEN kijken....Maar zoals ik in mijn reactie ook aangeef, "het" zit verweven door onze hele nederlandse badmintongenen en het zal lastig zijn dit te doorbreken. Het kan anders, maar dan moet er gewoon iemand zijn die echt opstaat en al de andersdenkenden organiseert. Ik doel niet op een revolutie, maar er op het feit dat er een mogelijkheid moet worden geboden om iets nieuws op te starten en echt talenten te gaan klaarstomen.
Ron, ik ben het niet helemaal met je eens. Jij zegt dat er eigenlijk niet over geschreven zou moeten worden omdat het zo logisch is, maar jij weet als geen ander dat we in Nederland te maken hebben met een enorme overdosis aan ouderwets denken. Maar dat was ook misschien wel ironisch bedoeld?
Inderdaad is de meest knullige oefening het schaduwen. De standaard oefeningen, zelfs bij huidige "toptrainers" . En daar begint het pas. Je kunt bijna zeggen dat het inmiddels in de genen is ingenesteld en als andersdenkende trainer loop je constant tegen een muur aan. Een muur van onkunde en gewoon niet willen begrijpen.
In groepstrainingen is het heel lastig om het echt goed aan te passen. je kunt ze wel ritme en enige rust bijbrengen, maar echt gericht trainen wordt lastig. We zitten hier dus duidelijk in een dilemma. Als je bezig bent met spelers en je legt het uit dan vinden ze het inderdaad logisch, maar...ook de kinderen zijn meestal niet gewend zelf na te denken en doen nog veel te vaak wat de trainer zegt. Bij een andere training die ze vervolgens volgen, vallen ze weer gewoon terug in hun oude patroon, want de trainer zegt dat het moet. Ook dat is er moeilijk uit te halen, want er is nog steeds heel ontzag voor de trainers..en waag het vooral niet ze tegen te spreken. Er zijn er nog plenty van!!
Hetgeen ik al eerder aangaf gaat voetenwerk nauw samen met het proberen een ritme aan te brengen in het bewegen en het bewegen te combineren met adenhaling en en techniek. Ik ben voor mijzelf dus eigenlijk steeds bezig als een soort dirigent, maar wel voor een 1 mansorkest. Ik vind dat ook het leukste om te doen, want alleen zo kan je echt dingen veranderen....
En voor Mike Kost: ga naar Oro, want dat zal een openbaring zijn.
Als ik de bevlogenheid lees waarmee deze artikelen worden geschreven dan vindt ik het nog steeds jammer en teleurstellend dat zo iemand niet welkom is bij BN. Met zo'n uitgesproken persoon hadden we waarschijnlijk al veel meer aanzien gehad en nog veel meer resultaten. Naast de kennis die hij al jaren lang aan het licht brengt en wil delen heb ik ook het genoegen gehad hem in zijn eerste vergadering als afgevaardigde gezien. Hoorbaar nerveus maar duidelijk aanwezig en met goede argumenten. Ik was bepaald geen fan van deze meneer maar heb inmiddels wel een heel deel respect gekregen. We hebben zulke mensen nodig terwijl er heel veel andere uit mogen.
Hoi Mike, Het stapje waar je het over heb zijn recovery stappen, ook dit is weer een verkeerd woord want recovery stappen in het achterveld zouden anders moeten heten Aad van Zeijl kwam pas met een goed woord maar het is me even ontschoten. Recovery step training doen we heel veel in alle hoeken ik kan je verwijzen naar een filmpje op Youtube dat ik in het stuk dat vanavond of morgen op de site komt heb gezet.
Wat je trouwens ook heel goed kan zien in jou Youtube filmpje is de rust en het zeer hoog zitten (noem het maar gewoon rechtop staan). Ik denk dat dit filmpje heel goed laat zien waarom we dit in Nederland niet kunnen trainen, het inzicht is er gewoon niet bij de spelers en geen idee over de aanpak bij trainers. Zoals gezegd kom ik vanavond met een eerste voorzichtige aanzet tot voetenwerk training voor Nederlands niveau.
En Mike ik stel geen eisen aan iemand die reageert op deze site, ik hou alleen van een discussie op niveau en voor onzin uitkramende dingen heb ik geen tijd vandaar dat ik soms wat hard ben tegen mensen die met wartaal komen wat kant nog wal raakt. Deze reacties zijn wel leuk en ik hoop dat je door zet om naar ORO te komen je zult er veel van op steken, neem de tijd om dit weekend met Andreas te praten ik heb hem van je voornemen op de hoogte gesteld.
komt t' ie dan Ron.... ;)
Kijken naar toppers -> reverse engineering
Het zijn de, zeer kleine (cm-werk in voetenstand), details die 't 'm doen in het voetenwerk.
voorbeeld:
https://www.youtube.com/wat...
2 voorbeelden van de vele details die mij opvallen.
1) tussen 8:40 en 8:41 : op het eerste gezicht chassee-pas, maar wat doet LCW met z'n rechtervoet voor dat hij uitstapt. (correctie-pasje van een aantal cm).
Ook 'sleept' hij subtiel tijdens zijn loopwerk om kontakt te houden met de grond
2) tussen 8:57 en 8:58: LCW sleep rechterbeen(voet), kontakt met de grond daarmee, wat m in staat stelt (gewichtsverdeling) zijn linkervoet op de vierkante cm te draaien in zijn looprichting, wat zijn snelheid ten goede komt.
Die details zijn zeker goed te trainen, mits in de juiste vorm aangeboden en bruikbaar als het past binnen de fysieke en motorische mogelijkheden van een speler. (en in de juiste vorm aangeboden.)
Wat we onze 'talenten' leren is reaktief voetenwerk.
Ook zo het gebruik van de fit-lights (WC ?) op Oro.
(daarmee gaan we het nooit redden tegen de wereldtop)
Een (badminton) looptalent heeft deze details reeds in zijn repertoire (wellicht nog in ruwe vorm).
Daarmee bijna inherent samenhangend het 'gevoel' voor de shuttles (lees: lezen van het spel vd tegenstander)
Het is aan de 'zogenaamde' top-trainer/scout dit te herkennen en verder te ontwikkelen.
Deze reaktie voldoet dacht ik wel aan de RD-eis : wees kritisch, wees geen kuddedier.
Ik zie je reaktie tegemoet RD.
Mike
Hoi Jeroen, Het lopen van bochten in plaats van hoeken houdt altijd in dat je probeert direct in de lijn van de shuttle vlucht te komen, dat is ook een manier om de shuttle te kunnen onderscheppen. Als je de service naar het midden slaat dan blijf je min of meer op de zelfde positie staan, je beweegt ook hier met de shuttle mee dus als je naar de zijlijn slaat in je service dan schuif je ook direct op en laat dat wat mij betreft duidelijk zien aan de tegenstander in de hoop dat hij een cross slaat die zijn FH hoek open laat. Doet hij dat niet dan ben je met een kleine stap of sprong in de positie de shuttle in zijn vlucht te onderscheppen. Ben je zo onverstandig geweest in het midden te blijven staan na je zijlijn service dan heb je nog het alternatief om een twee benen sprong te doen direct naar de zijlijn en vervolgens een wissel op sprong om een cross aanval te openen. Ik kom ook hier nog op terug in vervolg stukjes die ik aan het schrijven ben over het voetenwerk.
Ron,
Ook ik begrijp het dit keer in 1 keer wat je bedoeld, waar ik alleen mee zit in je beschrijving is het startpunt. Je begint je verhaal vanuit een FH clear. Volgens mij gebeurd er ook iets met een badmintonner voordat hij/ zij een clear kan gaan slaan, hij/ zij moet ter plaatse komen om de clear te slaan. Hoe loop je naar de FH(in dit geval) na je service? Doe je dan eerst een stap onzij om vervolgens in een min of meer recht vorm achter uit te lopen( al dan niet chasse :)) zodat je na je slag ook je eerste pas recht uit terug kan maken om de hoek afgedekt te houden of, vertrek je na je service in een schuine lijn naar je FH?
Een van de eerste keren dat ik een technisch stuk begrijp, dus van mij mag je vaker ironisch schrijven Ron!
Vanuit achterveld eerste stap meelopen met de shuttle. Check. Ik ga het proberen.
Hoe kan dat nou Henri kort en bondig ha ha ha. Inderdaad een leuk voorbeeld wat we veel gebruiken
Helemaal mee eens....je kunt het eventueel op de baan zonder shuttle doen, als je de spelers een soort rally laat spelen, ze moeten roepen welke slag ze spelen, en daar tactisch mee omgaan. Je begint bijvoorbeeld zonder smash, want bij het roepen van een slag is het lastig informatie te geven over de lengte van de slag. Na een aantal keren dit voetenwerk gedaan te hebben met eventuele correcties, ga je rallies spelen MET shuttle, maar verplicht je het tempo relatief laag te houden en vooral op ritme in het bewegen te letten. Enkel bij slechte slagen krijgt de ander het recht te gaan versnellen, maar dan moet t binnen drie slagen klaar zijn. Zo niet wint de ander het punt. Zo krijg je ook tempowisselingen in je spel en voetenwerk, in plaats van constant hectisch bewegen en iedere slag rammen...
Dit is een voorbeeldje. Er zijn heel veel mogelijke oefeningen met shuttle te doen waarbij je bewust ritme lager houdt om meer aandacht aan voetenwerk en techniek en tactiek te geven. Voorwaarde is wel veel feedback en spelers actief betrekken hierin, zelf rallies laten becommentarieren gelijk erna. Dit helpt de bewustwording over keuzes....keuzes = tactiek.
Een goede clear gaat zelden vol aangevallen worden, niet in wedstrijden en niet in deze oefening, dus kunnen spelers makkelijker leren hoger te zitten in hun bewegen en meer gaan anticiperen in het voetenwerk.
Leuk voor trainers vind ik zelf altijd..
KISS genoeg? :)
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.