Ik ga daar best wel ver in, want voor de allerkleinste badmintonners op Oro heb ik een baan gemaakt die maar 440 x 220cm is en het net op 90 cm. Het bleek namelijk dat techniektraining met kinderen van 3 tot 6 jaar erg te lijden heeft onder de grootte van de baan. Alles moest altijd hard zijn voor deze kinderen om de shuttle zelfs maar over het net te krijgen. Zodra de spelers op deze kleine baan spelen moeten ze zich in houden om de shuttle niet uit te spelen en worden de technieken hetzelfde als wanneer je als volwassenen op een gewone baan staat te spelen.
Het gebruiken van de juiste 'zachte' techniek helpt de kinderen daarna veel beter om de shuttle weg te krijgen op een grote baan, juist omdat ze nu een veel betere techniek hebben.
De ontwikkeling van spelers gaat op dit moment van harde techniek in de loop der jaren naar zachte techniek, terwijl ik juist zou willen kiezen voor omgekeerd. Waar het harde slaan pas komt zodra de zachte techniek er in zit.
Ook het uitleggen van de regels en de eerste tactische training is veel eenvoudiger met zo'n kleine baan. De kinderen kunnen het einde van de baan zien en ze hebben overzicht op alle lijnen en vakken. Op een gewone baan kunnen deze kinderen het einde van de baan niet zien en het spel met de regels zijn dan ook helemaal niet duidelijk.
Maar niet alleen voor kleine kinderen pas ik de baan aan. Ook voor oudere jeugd en senioren breng ik veel aanpassingen in de training. Het afplakken van de baan heeft iedere trainer wel eens gedaan en hier op Oro heb ik zelfs een baan geplakt die op de ene helft 15 cm smaller en korter is door een extra lijn binnen de single baan aan te brengen. Als een speler regelmatig op deze baan speelt, zie je dat het aantal slagen die uit gaan veel minder wordt. Het is speciaal iets wanneer ik de techniek van de lob bijvoorbeeld ga veranderen waardoor spelers veel meer met vingerpower moeten gaan spelen of met rapid deceleration in de racketvoering. Er ontstaat zoveel meer kracht met deze technieken dat de speler zeer veel moeite heeft de shuttle binnen de baan te houden. Door het visuele richtpunt te verleggen wordt het iets eenvoudiger.
Ook het tegenovergestelde passen we toe. We maken de baan 25cm langer en verleggen het totale aanvalsgebied. Spelers hebben vaak moeite met het smashen vanuit het achterveld en door de aanval van buiten de baan in te zetten wordt het daarna binnen de baan veel eenvoudiger.
Voor het aan leren van tactiek maken we gebruik van kleurvlakken. Ik wil even kort uitleggen waar het om gaat, maar kom er in latere stukjes nog uitgebreid op terug, want het is een training voor tactiek die behoorlijk nieuw is en het afwerken van tactische oefeningen veel eenvoudiger maakt. Je kleurt een stukje van de baan in waar je wil dat crossslagen vanaf de achterlijn komen te liggen. De kleur geeft niet alleen de plaats aan waar je moet spelen maar geeft ook het type voetenwerk aan dat je daarbij moet gebruiken.
Bijvoorbeeld je kiest voor een aanval vanaf je ARH cross op de BH van je tegenstander. We werken met drie kleuren aan de kant van de tegenstander. Een groen gebied ligt zo'n meter achter de servicelijn. Geel ligt tussen de 20 en 60 cm achter de service lijn en rood voor de servicelijn. Voor het groene gebied kies je voor doorlopen naar het midden en je FH afdekken omdat de kans op een cross return vrij klein is. Het groene voetenwerk is dus doorgaand loopwerk voor een voortzetting van de aanval. Bij een aanval in het gele gebied loop je minder snel op en heb je zelfs een stop iets rechts van het midden. Omdat dit gebied uitnodigt voor een lob. In het rode gebied loop je snel op voorbij het midden en ben je er van bewust dat je tegenstander de mogelijkheid heeft een netdrop te spelen en daarmee de aanval over kan nemen als je te laat ben. Je zit ook iets dieper dan bij een aanval in het groene en gele gedeelte om zodoende snel naar voor te kunnen springen voor het hoog pakken van de netdrop of een voorspanning sprong te kunnen maken als er een lob wordt gespeeld.
Bij het kleur tactieksysteem zitten ook nog verschillende technieken met betrekking tot de slag en de positie van de bovenarm ten opzichte van het racket. Maar, zoals ik al zei, kom ik hier na de zomerkampen op Oro nog verder op terug.
Dan is er nog het verstellen van het net. In de training maak ik vaak gebruik van een net dat 10cm hoger is dan de normale hoogte. Op Oro gaat dit heel makkelijk omdat de palen van het net in de vloer verzonken zijn en ik ze dus gewoon minder diep zet. Het is een perfecte manier van zekerheidstraining en binnen een paar trainingen liggen de smash en drops perfect over het net wanneer je de palen weer door duwt naar de juiste hoogte.
Niet alleen zet ik het hele net omhoog maar ook laat ik het net scheef hangen met de juiste hoogte op de FH-kant en hoger op de BH-kant. Omdat je op je BH-kant aan het net de neiging heb de shuttle lager te nemen dan op de FH-kant (sommige spelers hebben dit andersom) maak ik het net aan de kant waar ze de shuttle te laag nemen iets hoger zodat het veel meer duidelijk wordt en de spelers op de lage kant hoger gaan zitten aan het net. Ik weet niet of trainers hier in Nederland testen mee doen, maar het is erg leuk om te kijken of je speler hoogteverschil heeft aan de BH- en/of FH-kant. Een verklaring voor dit gedrag is dat wanneer de speler voor zijn lichaam uit moet reiken naar de shuttle dit doet door te compenseren in hoogte ten opzichte van de afstand.
Ik hoop ook met dit schrijven weer een aantal nieuwe of andere gedachte over training te hebben aangedragen die clubtrainers kunnen gebruiken als hulpmiddel voor hun training. Ik lees in sommige reacties ook een aantal leuke voorbeelden en nodig dan ook iedereen uit door te denken over deze onderwerpen en de oefenstof met hulpmiddellen groter te maken voor andere trainers.
Reacties 8
Goeie zaak Ron.
Hallo Michael, De jongste speler die we op ORO hebben is net 3 jaar geworden, Huynh en ik hebben de leiding op de training en we hebben 10 ouders die bijna elke week helpen. Dit jaar gaan we met deze groep twee keer per week trainen :-)
Interessant. Er zijn meerdere clubs in het land die badminton voor kinderen onder ca. 8 jaar niet geschikt vinden en ze daarom ook niet accepteren als lid. Als argument wordt dan de fysieke ontwikkeling van het kind aangehaald. Heb altijd betwijfeld of hier enige bron van waarheid in schuilt. Los daarvan verliezen we hierdoor een flink potentieel aan sporters voor het badminton. De jongens zitten dan al lang op voetbal, de meisjes in de manege of op volleybal of hockey.
Ik weet het Ron, ik ben er nog mee bezig.
Hoi Marcel, je kent me nu wel denk ik. Als jullie hier naar toe komen dan sponsor ik heel jullie verblijf het kost je niets.
Ron we zijn nog steeds bezig met het inzamelen van geld. Het is moeilijk. Badminton is hier nog een sport, die in zijn kinderschoenen staat, al zit er wel verbetering in dit laatste jaar. Het is niet zoals Holland, rolstoel en hulpmiddelen krijgen van de gemeente, hier moet men gewoon alles zelf kopen, of gewoon kruipend door het leven gaan., bedelend langs de weg. Ik probeer van alles, maar je blijft toch de buitenlander, ik heb mijn visie over hoe ik denk dat het moet. Geld voor hulp wordt er wel gegeven, maar verdwijnt in de zakken van de verkeerde mensen, ik kijk nergens meer vanop.
Iedereen praat over hulp in vorm van geld, vooral als er anderen bij zijn, als je dan de sponsering rekening nummer opgeeft om de beloofde 100 euro te laten storten, krijg je vervolgens niets.
Ik vraag mij wel eens af, waar doe ik het voor, maar als ik de vooruitgang zie van mijn spelers, en dat ze blij met mij zijn, weet ik het weer.
Elk regio hier heeft zijn eigen bond, met 1 grote bond daarboven, vriendjespolitiek, maar ik weet dat dit overal gelijk is, dat hoef ik jou niet te vertellen.
Wereldkampioenschappen gaan door, er zullen veel problemen komen, die zijn er al.
OS spelen in Rio, ik heb mijn bedenkingen, denk niet dat het doorgaat hier, dat de spelers gewoon weer naar londen gaan.
Ik bemoei mij nergens meer mee, train de beste van Brazilie, en wil voor hun alles doen. De rest het zal mij een worst zijn. Ik denk dat privatiseren overal de enige optie is.
Hoi Marcel, ik had echt de hoop je deze zomer te zien op ORO met je spelers uit Rio. Over training van AB weet hoe ik denk, alles wat de staanders kunnen moet je met jullie ook trainen. Ik vergeet nooit de dag dat ik Multi Shuttle feeding met jullie ging doen en dat jullie dachten dat ik gek was. Ik heb veel geleerd om met jullie te werken en bewaar er zeer goede herinneringen aan. Ik hoor weer graag van je.
hoi Ron,
Weer grappig, ik pas deze techniek ook bij de rollers toe.
Ik laat ze enkelen op het hele veld, met als voorwaarde dat ze alleen een hoge drop of clear mogen geven, maar wel dat ze de lijnen moeten gaan zoeken.
Eerste reactie van de spelers was, waar slaat dat op, dat spelen we nooit.
Nu na een proces van enkele maanden, zie je hun slagvaardigheden, die nuttig zijn bij het enkelspel.
Ze kunnen nu bewegen met hun stoel en een slagvoorbereiding maken. Rollen met 1 arm, slagvoorbereing, en kijken naar de tegenstander.
Nu kunnen ze een drive slaan achterwaards, backhandslagen zijn met 50 procent verbeterd, en plaatsen gaat nu veel beter. In het dubbelspel komt dit ook alleen maar ten goede.
Zijn ze moe na een wedstrijd op een heel veld spelen, ja ze zijn kapot. Mogen ze daarna tegen mij dubbelen, win ik tenminste weer een keertje.
Verder lees ik maar weinig meer over het AB, het lijkt erop dat ze weer afzonderen van de rest
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.