Helaas kreeg ik een flinke terugval voor de Dutch Open en heb ik 3 dagen op bed gelegen met pijnstillers. Deze werkten goed en ik kon zowaar de Dutch Open pijnvrij spelen. Maar een gebrek aan wedstrijdritme en niet één volle week training resulteerde in maar 1 echt goede set van Ruben en mij in de dubbel.
Mijn gevoel werd op twee manieren bevestigd. 1: Ik kan echt niet tegen mijn verlies, ik wilde meteen weer de baan op en het opnieuw proberen en keihard trainen. 2: mijn rug liet het mij toch niet helemaal toe.
Na overleg met de fysiotherapeut en sportarts toch besloten een MRI te laten maken, want dit waren geen normale rugpijnsymptomen meer. Daar lig je dan op een bedje, klaar om het monsterlijk grote MRI apparaat ingereden te worden.
De vriendelijke hulpverlener verteld dat de koptelefoon wordt opgedaan met een radio om het luide gebonk tegen te gaan. De vriendelijke man had mij ook kunnen vertellen dat door de koptelefoon kinderen voor kinderen klonk, want het luide gebonk kwam er nog steeds ruim bovenuit. Voor alles is een eerste keer, en zo ook de MRI voor mij. Stilliggen gedurende 15 minuten, zo energiek als ik altijd ben, zo rustig lag ik daar. Het stilliggen ging mij beter af dan gedacht, wel moest ik aan allemaal gekke scenario's denken zoals: wat als een meisje opeens zo'n spin ziet op 2 mm van haar hoofd vandaan. Ik denk niet dat die vriendelijke man nog zo vriendelijk is als ze daarom de noodknop indrukt. Bij mij ging gelukkig alles goed en kon ik naar huis, wachtend op de uitslag.
Lees de rest van dit artikel op de website van Robin Tabeling.
Reacties 4
Beterschap Robin!
Ja, inderdaad. Nog steeds lastig dat automatisch aanvullen. Tekst al gewijzigd.
pijnlijk = pijnvrij?
Beterschap, hopelijk weer snel pijnvrij spelend op oude niveau.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.