De Denmark Open is normaal gesproken in oktober en dan is het meestal herfstweer: grijs, winderig, regenachtig en fris. Nu is het totaal tegenovergesteld. Het is fantastisch weer; weer dat vraagt om buitenactiviteiten, zoals een strandwandeling. Hoe vaak zal het me overkomen dat ik een strandwandeling kan maken in deze omgeving met dit weer? Waarschijnlijk nooit meer. Dus is het weer een strandwandeling geworden. Langs de vloedlijn onder een strakblauwe lucht, en op de terugweg een heerlijk ijsje. Calorieën die lekkerder zijn dan de broodjes in de perskamer.
Het is dus alleen de avondsessie geworden. Er was eindelijk meer publiek dan de dagen ervoor. De Deense mannen speelden en die schijnen toch meer aantrekkingskracht te hebben dan de Deense dames. Maar dat kunnen we vanavond zien, want dan spelen de dames weer. Ik ben benieuwd of de hal dan net zo goed gevuld zal zijn als vandaag. De zaal zat overigens nog steeds niet helemaal vol.
Antonsen en de strijd tegen Taiwan
Er waren nu meer mensen op het festivalterrein voor de hal. De ondernemers daar draaiden eindelijk een iets betere omzet; de mensen zaten in de zon met hun eten en drinken. In de tent was het nog steeds veel te rustig, maar in de hal was het een stuk drukker. Voor het publiek is Anders Antonsen nu de vlaggendrager en steunpilaar van het Deense badminton. Hij speelde de openingswedstrijd tegen Chinees Taipei (Taiwan). De eerste game ging vrij snel naar Anders. Hij zette Chou Tien Chen aan het begin van de game vaak op het verkeerde been met schijnslagen. Chou kon niet inschatten waar de volgende shuttle zou komen en liep vaak achter de feiten aan.
De vaste dame achter de baan bij Chou Tien Chen lijkt nu zo lang op die plek te hebben gezeten dat ze inzicht begint te krijgen in het spel. Ze begint nu tegen Chou Tien Chen aan te praten tijdens de pauzes en hij lijkt te luisteren. De tips die ze aan het begin van de tweede game aan hem gaf, leken te werken. Of misschien haalde Anders iets te snel de druk van de wedstrijd. In ieder geval ging de tweede game naar Chou Tien Chen. In de derde game ging het lang gelijk op. Het was een lange wedstrijd en Anders begon hier en daar wat tijd te rekken, met name bij het klaarstaan voor de serviceontvangst. De scheidsrechter vond het op een gegeven moment te lang duren en gaf Chou Tien Chen de opdracht direct te serveren, terwijl Anders nog stond te mopperen tegen de arbitrage. Punt verloren, en in het vervolg stond Anders een stuk sneller klaar.
De unieke sfeer van de teamtoernooien
Ik schreef al eerder dat de Thomas- en Uber Cup een andere sfeer met zich meebrengen dan ieder ander toernooi. Na een gewone wedstrijd wordt er door de spelers veel enthousiaster gejuicht; er wordt naar het landenvlaggetje op de borst gewezen en overwinningsgebaren gemaakt naar de bank met teamgenoten. Dat was vandaag bij Anders niet anders. Omdat ze thuis spelen, wordt het publiek daar ook helemaal in meegenomen. Wat ook heel anders is, is dat de spelers - met name door hun teamgenoten - gesteund blijven worden met lawaai en aanmoedigingen, waarbij men zich niet stoort aan de wedstrijden op de andere banen. Volgens mij zat er ook iemand in het publiek die fan is van Chinees Taipei. Als er een pauze is op de baan waar zij spelen, hoor je door de zaal Aziatisch klinkende muziek en wordt er op een kleine gong geslagen. Ik heb niet de indruk dat de organisatie voor die muziek zorgt.
Bloedhygiëne en Deense dramatiek
De tweede single werd gespeeld door Magnus Johannesen. Het is een tijd geleden dat ik hem heb zien spelen; dat zal waarschijnlijk tijdens de Dutch Junior zijn geweest. Zijn ontwikkeling lijkt een beetje op die van Christo Popov. Ook zijn spel is veranderd; er is door de verschillende trainers flink geschaafd aan zijn techniek.
Op een gegeven moment haalde Magnus zijn hand open aan de vloer tijdens een duik om de shuttle nog te halen. Dan moet er gewerkt worden volgens het protocol voor bloedhygiëne. Er moet iemand komen om de wond te verbinden, die moet handschoenen aan. Er moet iemand komen om de bloeddruppels op de baan schoon te maken, die moet ook handschoenen aan. Omdat de wond niet snel stopte met bloeden, moest er nog iemand bij komen, uiteraard ook met handschoenen aan. Al met al duurt dat vrij lang en soms voelt het wat overdreven, al die handschoenen. Tussen de tweede en derde game moest er zelfs nog iemand terugkomen om die ene laatste druppel bloed van de baan te halen en de plek te ontsmetten.
Beide dubbels gingen vrij snel verloren voor de Denen. Alle singles duurden meer dan een uur. De laatste partij moest de beslissing brengen. Helaas voor de Denen benutte hun speler de matchpoints niet en werd de wedstrijd uiteindelijk met 3-2 verloren.
Verschillen op de banen
Op baan twee kregen de Zweden les van de Koreanen. De eerste game van de eerste herendubbel zal waarschijnlijk de kortste game van het toernooi worden. Binnen 10 minuten hadden de Koreanen de winst binnen met 21-3. Niet zo gek: de nummer 1 van de wereldranglijst tegen de nummer 104. De langste partij in die ontmoeting duurde 41 minuten.
Op baan drie speelde Engeland tegen Finland. Daar duurde de eerste wedstrijd het langst: de herensingel. Daarna gingen de partijen steeds sneller en duurde de laatste wedstrijd nog maar 22 minuten. Wel korter, maar niet per se beter. Kortere wedstrijden betekenen dus niet automatisch betere wedstrijden. Ik ben benieuwd of de eventuele nieuwe telling er inderdaad voor gaat zorgen dat kortere wedstrijden meer kwaliteit opleveren en of de aanval beter beloond zal worden, zoals ik al ergens gelezen heb. Ik heb al een tijdje weinig spelers uit Engeland gezien, wat jammer is. In het verleden hadden ze goede spelers en ze hebben een rijke traditie hoog te houden. Maar deze groep jonge spelers kan zich misschien wel weer gaan ontwikkelen naar de top van Europa. De wereldtop lijkt ver weg, maar dat geldt voor de meeste spelers uit Europa. Maar daar heb ik al eerder over geschreven.
Wat niet zo ver weg ligt, is de keuze voor de dagbesteding van vandaag. De keuze is eigenlijk dezelfde als de afgelopen dagen. Het weer is wederom fantastisch en vraagt om buitenactiviteiten, maar het programma in de hal is misschien wel net zo fantastisch. Wat de keuze wordt, leest u morgen weer hier.
