Jorrit de Ruiter vertelt over de grote appel
Na een weekje trainen in Nederland na onze 4,5 week Azië / Australië trip gingen we zondag 14 juli weer het vliegtuig in richting New York, voor de eerste van de twee Noord-Amerika toernooien: de US en Canada Open.
Jij het nieuws, wij een tikkie!
New York is echter niet helemaal New York. Het toernooi pronkt met deze stad als de thuisbasis, maar in werkelijkheid wordt het evenement gehouden op Long Island, op een uur rijden van the Big Apple. De eerste dagen gebruiken we altijd om te trainen en om aan het tijdverschil te wennen. Dat laatste ging prima, het trainen niet echt aangezien ze met tape aangelegde badmintonbanen hadden geïmproviseerd op een indoor atletiek ondergrond. En dat voor een Grand Prix Gold toernooi in het Olympisch kwalificatiejaar. Hopelijk gaan de ogen van de BWF eens open en leggen ze een toernooiorganisatie in het vervolg een boete op vanwege zulke wantoestanden.
Het belangrijkste dan: de wedstrijden zelf. Na een redelijk eenvoudige eerste ronde winst, speelden we in de tweede ronde tegen een koppel uit Taipei. We verloren deze wedstrijd in de laatste 5 punten in de derde game. Volkomen onnodig en zeer teleurstellend, maar wel de realiteit.
Zoals te doen gebruikelijk is er geen tijd om in een teleurstelling te blijven hangen, de badminton rollercoaster staat namelijk nooit stil. Focus op de Canada Open in Calgary van de week erna. Nog even the Big Apple in geweest en genoten van deze bruisende metropool, nieuwe energie opgedaan om zondag weer door te reizen naar Calgary.
Op de Canada Open, een Grand Prix toernooi, hebben we het de afgelopen twee edities tot de finales geschopt. Dit jaar zijn we als vijfde geplaatst en plaatsen we ons via twee zwaarbevochten zeges op de wederom betonnen speelvloer (Hallo BWF!?) voor de kwartfinales. Hierin komen we uit tegen de nummers 1 van de plaatsingslijst Fuchs en Michels. Geen onbekenden, we speelden al twee keer eerder tegen ze en bovendien komen we ze in de Duitse Bundesliga geregeld tegen. Om eerlijk te zijn hadden we in deze wedstrijd op geen enkel vlak iets in te brengen en waren ze gewoon beter. Met 15 en 12 verloren we deze partij en zat het toernooi erop.
Lees de rest van dit artikel op de website van Jorrit de Ruiter.
QR-code voor dit artikel
Wat is een titel als je de kampioen niet kan uitdagen?
Dit zie je in (kick)bokswereld of welke andere vechtsport dan ook, wel gebeuren. Kijk bijvoorbeeld naar Rico Verhoeven.
7 januari 2026
Strijdlustig DKC pakt drie punten tegen koploper Duinwijck
Afgelopen weekend stond de laatste eredivisiewedstrijd van 2025 op het programma in Den Haag. DKC nam het in eigen huis op tegen…
21 december 2025
Badminton Nederland stelt Kim Nielsen aan als projectcoach
Badminton Nederland is trots om de aanstelling van de Deense topcoach Kim Nielsen als projectcoach per januari 2026 aan te…
11 december 2025
Smashing vecht zich naar waardevol gelijkspel tegen DKC
Zaterdag 29 november trok het Wijchense Smashing naar het verre Den Haag, waar nummer vier van de ranglijst, DKC wachtte. Een…
1 december 2025
Meer artikelen over north-america
- Wat is een titel als je de kampioen niet kan uitdagen? - Ron
- Strijdlustig DKC pakt drie punten tegen koploper Duinwijck - BC DKC
- Badminton Nederland stelt Kim Nielsen aan als projectcoach - Badminton Nederland
- Smashing vecht zich naar waardevol gelijkspel tegen DKC - BC Smashing
- Spannende strijd tegen Smashing - BC DKC
- Smashing pakt eerste overwinning tegen BCH - BC DKC
- Gelijkspel in Roosteren: DKC vecht zich naar 4-4 - BC DKC
- Smashing pakt twee punten tegen het altijd sterke Duinwijck - BC Smashing
- De Haagse Derby: DKC tegen koploper Drop Shot - BC DKC
- Smashing verovert punten in Amersfoort - BC Smashing




