Bij de turnbond gaat het totaal verkeerd, maar als je als opdracht- of werkgever geen overzicht hebt over wat je werknemers doen en geen contact hebt met de atleten wat er allemaal verkeerd gaat, wat zegt dat over het functioneren van de sportbonden?
Ik durf te stellen dat dit het geval is bij de meeste bonden. Er is sprake van machtsmisbruik en angstcultuur: andere meningen worden niet op prijs gesteld. Het NOC*NSF zou er goed aan doen zijn eigen rol te onderzoeken in deze manier van werken. Is een alleenrecht van een bond niet iets uit een ver en vervlogen verleden?
Hoeveel conflicten moeten er nog komen voordat sporten weer echt 'gezond' wordt?
Zelf kom ik voort uit de badmintonsport en wij hebben waarschijnlijk de meest nietszeggende bond uit de Nederlandse sportwereld. Ze zijn al eens door jullie uit het goede gezelschap gezet door slecht bestuur en wanbeleid en ook al zijn ze weer terug in jullie gezelschap is er niet veel veranderd. Je zou dus best kunnen spreken van een showproces en alleen een kleine tik op de vingers van jullie kant.
De sport in het algemeen is aan hervorming toe, zodat we ons weer kunnen ontwikkelen in plaats van de stilstand en achteruitgang die we nu mee maken. Stop het machtsmisbruik van de bonden en geef de sport terug aan de beoefenaars.
Vriendelijke groeten,
Ron Daniëls
Badminton Elite Coach
