Elitetraining is nagenoeg altijd complexe training gewoon omdat alles met elkaar samen hangt. Waar je in jeugdtraining nog enkele elementen uit het spel kan halen om die te trainen, is dat bij elitespelers totaal overbodig. Tenzij er echt een hele grote fout in het spel zit.
Om tot COE-training te komen moet je eerst begrijpen hoe Deense trainers werken. Er is een standaard manier van kijken en corrigeren: je analyseert van het racket naar de voet en je corrigeert van de voet naar het racket. In deze benaderingswijze ligt al de basis van COE-training, omdat de wijze waarop je het racket beweegt of gebruikt heel sterk samenhangt met de manier waarop je beweegt op de baan.
Als ik deze simpele manier van denken in Nederland bespreek met spelers, dan kijken ze je aan of ze water zien branden. Dit was dus ook het geval met Erik Meijs. Met de woorden "nog nooit van gehoord" begonnen we de tweeweekse stage in Vietnam. Ik heb over de COE-training een rapport van zes pagina's geschreven met tekst en uitleg aan de nationale coach over alleen die dingen die op Erik betrekking hadden. Als ik alles zou moeten beschrijven dan ben ik bang dat het een klein boekwerk zal worden waar alleen de die hards zich doorheen zullen worstelen.
Het waarom van dit artikel
Christ de Rooij van badmintonline.nl heeft me gevraagd wat meer in detail te vertellen over de manier waarop ik met Erik en Tobias in Vietnam heb gewerkt. Hij wil namelijk een nieuwe rubriek starten op zijn site waar er wat exclusiever wordt gewerkt met badmintonkennis.
Ik heb vaak geroepen dat ik vind dat alle Nederlandse singlespelers veel te laag bij het net werken. Het geeft een heel passief spel, waarbij de speler gaat proberen zonder fouten de shuttle rond te spelen. Waarom willen trainers dat graag zien, vraag je jezelf dan af. Het antwoord ligt ook hier in China, of Azië als je het wat meer algemeen wil houden. In Nederland kan je dat soort spel goed zien bij Jie dat is ook iemand die in alle eeuwigheid de shuttle rond kan spelen. Er zijn bijna geen andere wapens in het spel op een cross netdrop na. Wat de trainers in Nederland dus proberen is meer Chinees te worden dan de Chinezen en ik ben bang dat dit niet gaat lukken. We onderwaarderen daardoor totaal onze eigen sterke kanten. De Denen zijn daar al een tijdje achter en hebben dus wel veel voetenwerk over genomen uit Azië, maar zetten daarnaast hoog in op techniek, tactiek en het ontwapenen van de tegenstander.
In Vietnam was Erik erg onder de indruk van de snelheid van de spelers en de hardheid van de smash. Ik heb hem eerst eens een paar wedstrijden laten spelen tegen die jongens en ben daarna vragen gaan stellen.
Wat kunnen deze jongens nou echt heel erg goed? Smashen, zijn zijn ze goed in, was het antwoord. Geef ze dan geen smashkans, was mijn advies. Maar ja, Erik heeft jarenlang geleerd dat hij foutloos de shuttle moet rondspelen in een tempo waar zelfs een schildpad van in slaap valt. Probeer dan maar eens om zo te spelen dat je tegenstander - die al jaren 4 of 5 tandjes sneller werkt op de training - geen smashmogelijkheid krijgt.
Voorbeeld: hoog bij het net
Elke centimeter die je lager aan het net zit ontneemt je wapens en spelers uit Nederland hebben bijna alleen nog maar een hoge lob over of netdrops met pisboogjes. Er zit totaal geen gevaar in en heeft helemaal geen dreiging. Het is gewoon een verliezerssituatie als je ook maar iets wil in Azië.
Je zal risico moeten nemen. Door je tegenstander onder druk te zetten kan je het risico minimaliseren, maar met de shuttle foutloos rondspelen ga je het niet redden als talent. Ik hoef maar een voorbeeld te noemen en dat is Victor Axelsen. Die is zo lastig omdat hij juist heel hoog op het net zit en dwingend kan spelen. Daar hebben de spelers uit Azië moeite mee en ze geven helemaal niets om spelers die shuttles rondspelen op de baan: dat kunnen zij veel beter.
Hoog op het net zitten alleen is niet genoeg. Je moet je tegenstander ook nog eens de indruk geven dat je door strekking van de arm alsnog beperkt ben in je mogelijkheden. Hierover heb ik veel geleerd van de vechtsport, met name de 'one inch punch'. Het gaat er om zoveel mogelijk kracht te halen uit een minimale beweging. Alle lobs die ik Erik heb geleerd hadden deze techniek als uitgangspunt, het ziet er in vechtsport niet gevaarlijk uit, maar het is extreem krachtig en ook in badminton ziet het er zeer ontwapend uit maar dat is alleen maar schijn.
Het omzetten van de one inch punch naar een lob is zeer eenvoudig, omdat er bijna sprake is van dezelfde techniek. Strek je arm bijna maximaal uit, laat je racketblad nooit meer achterover vallen om kracht te zetten en maak alleen gebruik van een voorwaarts beweging die extreem kort is.
Als je het juist uitvoert, dan voel je het van de vloer in je benen en bovenlichaam. Erik had na een training spierpijn in zijn armen van deze minimale beweging (2 tot 3 cm). Door het zo laat uitvoeren van de beweging wordt het ook al een schijnbeweging. De tegenstander is genoodzaakt te wachten met reageren en wordt daardoor extreem gevoelig voor schijn.
Voorbeeld: uitgangspunt rackethoogte
De juiste hoogte aan het net is dus noodzaak als je een tegenstander wil ontwapenen. Het heeft ook belangrijke gevolgen voor de volgende slag. Als je kijkt naar het spel van Erik, dan zie je dat hij een voorkeur heeft voor zijn backhand (BH). Het laag aan het net zitten stimuleert dat nog eens extra. Als je je racket 10 cm hoger of lager hebt, dan is dat bepalend of je een BH of een around the head (ARH) gaat nemen in je volgende slag. Dat is te verklaren doordat je neurologisch reactie altijd die van de kortste weg is. Als je het racket op heuphoogte hebt, volgt deze sneller naar boven voor een ARH en als je hem op kniehoogte hebt, zal je de grond volgen naar een BH.
Laten we er even van uit gaan dat de rackethoogte goed is en Erik voor een ARH zal kiezen, dan zie je vaak dat de speler zijn hoofd al hoog naar achter beweegt terwijl de shuttle nog ver weg is. Je hersenen werken gewoon veel sneller dan dat jij je kan bewegen en die zijn al bezig met de slag die je straks gaat slaan. Je hoofd gaat als automatisch naar achter, waardoor je rug een kromming krijgt en je veel moeilijker naar de achterlijn beweegt.
Het gevolg is dat je net iets te laat aan komt in een verkeerde positie ten opzichte van de shuttle. Door dit achterover hangen in het slagmoment moet je een compensatie hebben om je evenwicht te bewaren en dat doe je door je rechterbeen omhoog te doen in het landingsmoment. Als je dat doet, zal je veel dieper door moeten zakken op je linkerbeen in de landing met als gevolg dat je geen gebruik kan maken van de excentrische kracht en dus geen rapid deceleration techniek kunt toepassen. En omdat je rechterbeen veel langer in de lucht is dan het linker kan je ook niet starten met lopen. Je ben dus weer te laat voor de volgende slag.
Dit is typisch een COE-situatie waarin alles samenhangt met elkaar en je de dingen niet onafhankelijk van elkaar kan trainen. Ik zeg het verkeerd: het kan wel maar het heeft geen nut.
- 1. Ik zet Erik hoger aan het net;
- 2. hij moet een hogere racket recovery hebben;
- 3. nu is het meer eenvoudig om een ARH te spelen in plaats van een BH;
- 4. zijn hoofd moet niet naar achter vallen in de start naar de ARH toe;
- 5. nu is het mogelijk links en rechts bijna gelijktijdig aan de grond te krijgen;
- 6. hierdoor maakt hij gebruik van zijn excentrische kracht voor rapid deceleration;
- 7. hij heeft nu tijd gewonnen om weer hoog bij het net te kunnen zijn.
Het is maar een voorbeeld van COE-training en er zijn nog veel meer details waar we op letten dan dit eenvoudige lijstje van 7 punten aangeeft. Maar daar kom ik in een volgend artikel nog wel eens op terug, want anders belanden we in de boekenafdeling.
We blijven leren
Een ander ding wat erg opvalt bij Erik is zijn gewoonte om na een rally zijn racket parallel aan zijn arm omhoog te trekken. Dat is opzichzelfstaand niet verkeerd mits hij het alleen maar doet in situaties waarin de rally echt afgelopen is. Het viel me op dat hij het ook doet als hij erg onder druk staat en dénkt de shuttle niet te halen. Dit heeft dus grote gevolgen voor met name cross smash situaties op zijn FH kant. Hiermee werd iets heel onschuldigs als een rackethoudingsgewoonte iets waardoor hij belangrijke wedstrijden zou kunnen verliezen.
Iets wat je dan ook vaak ziet bij topspelers is dat ze altijd hun arm en racket zo ver mogelijk uitstrekken naar de shuttle. Het heeft voor mij een heel belangrijk voordeel ten opzichte van je racket dicht tegen je lichaam aan houden. Als trainer hebben we allemaal regelmatig gezien dat spelers een shuttle laten lopen die ze naar onze mening makkelijk hadden kunnen hebben. Het is optisch bedrog dat de speler doet geloven dat de shuttle onbereikbaar is. Het leren uitstrekken van de arm en het racket zorgt er voor dat dit optische bedrog veel minder voor komt.
Stuur je tegenstander
CEO-training is niet alleen maar de fouten uit een speler halen die daardoor het spel positief beïnvloeden. Het gaat er ook om events te laten gebeuren als gevolg van deze kettingreactie aan gebeurtenissen. Het is een tweede punt waarop ik bij Nederlandse spelers veel kritiek heb en dat is het gebrek aan schijnbewegingen in het spel.
Schijnbewegingen zijn een essentieel onderdeel van het scheppen van tijd en ruimte. Ik begrijp ook dat dit helemaal niet past in het soort spel dat Papendal voorstaat. Een speler die alleen maar tot doel heeft de shuttle rond te spelen zonder fouten te maken, neemt dan echt totaal de verkeerde tactiek door risicoslagen in het spel te brengen. Het niet trainen en gebruiken van schijnbewegingen is niet alleen saai maar ook 100% zeker succesloos om de top te halen. Ik ben dan ook van mening dat het niet trainen van schijnbewegingen aan de top er alles mee te maken heeft dat de trainers dit onderdeel gewoon heel slecht beheersen. Het niet voor kunnen doen en/of niet kunnen uitleggen. En stel je voor dat een speler het beter weet, dat kan echt niet.
In de wereldtop onderscheiden spelers zich minimaal van elkaar en met alleen aanvallen kom je er niet. Net zo goed als dat je niet alleen maar kunt verdedigen: je moet een complete speler zijn die kan schakelen tussen verschillende wapens en type spel. Ik zie Lin Dan en Taufik Hidayat in een wedstrijd schakelen tussen de aanval, de verdediging, rondspelen en uit balans halen. Ze spelen hoog en laag aan het net al naar gelang het tempo dat ze kiezen.
CEO-training zal dus ook voor een belangrijk deel samenhangen met de tactiek. Wellicht is een van de redenen dat er niet op deze manier wordt gewerkt in Papendal het feit dat er geen sterke tactiektrainers zijn. Het planmatig aanpakken van een wedstrijd is onbekend. En laten er nu geen spelers komen die me vertellen dat ik dat niet kan weten, omdat ik nooit op Papendal kom. Dat hoeft helemaal niet. Vanaf de tribune heb ik een van de trainers die ik aan het opleiden ben verteld wat er fout ging in de coaching op de Dutch Open. Na afloop van de wedstrijd heb ik de speler laten vertellen hoe de coaching was en dit bleek voor 95% overeen te komen met hetgeen ik had besproken met deze trainer.
Als de tactiekcoaching zwak is, dan kan je ook niet verwachten dat de COE-training op tactiekbasis iets is waar aandacht aan wordt besteed op Papendal. Het is mijn indruk dat Lotte waarschijnlijk de enige tactiekcoach is.
Met schijnbewegingen kan je de tegenstander ertoe bewegen zijn positieve COE om te buigen naar voor hem negatieve. Je kunt dit alleen maar doen door tijd weg te halen bij de tegenstander, waardoor hij minder perfect ten opzichte van de shuttle komt te staan en zijn wapenmogelijkheden dus afnemen. Schijnbewegingen is het gebruik maken van de optische illusie die je een tegenstander oplegt. Het spelen van het type lob dat ik eerder heb beschreven is ook een schijnbeweging. Alle goede schijnbewegingen hebben een minimale beweging en je kan dus stellen dat hoe minder de beweging is, hoe effectiever de schijnbeweging zal zijn. Elke beweging die ik Erik heb aangeleerd heeft niet meer dan 5 tot 10 minuten geduurd om eigengemaakt te kunnen worden. Als een beweging langer duurde, dan liet ik deze gelijk vallen, want die zal hij nooit gaan gebruiken.
Om een compensatie te maken voor het gebrek aan rotatie in de lob heb ik Erik een nieuwe grip aan geleerd. Het is alleen maar een verpakking van 3 mm, maar het is meer dan voldoende om de shuttlelijn te veranderen van passief naar aanvallend. Het gaat hier om de BH-kant aan het net met 3 mm tegen de klok in gedraaide grip met ook weer de one inch punch techniek. Op de HF-kant hebben we vooral gewerkt met een bovenhandse windows whiper lob. Alle technieken zijn er op gericht de tegenstander zijn smash te ontnemen.
COE in het voetenwerk
Als je ruimte wil laten op een baan, dan zal je ook je voetenwerk moeten aanpassen. Wanneer je hetzelfde voetenwerk gebruikt als wanneer je midden op de baan staat, dan verlies je deze ruimte aan hoogte aan het net. De meeste spelers gebruiken chasse vanuit het midden naar het net, maar dit is een voetenwerk met een laag zwaartepunt en dus heel erg defensief.
Het wegblijven uit het midden heeft dus een aantal voordelen: je kan de tegenstander dwingen in de hoek te spelen die je zelf heb opengelaten en als hij dit doet moet je niet langer chasse gebruiken maar met links voorlangs kruis gebruiken. Dit heeft als voordeel dat je een veel hoger zwaartepunt hebt en daardoor veel hoger bij het net uitkomt om vervolgens weer gebruik te kunnen maken van de bovenhandse lob techniek op de FH-kant of de verpakte grip op de BH-kant.
- 1. Blijf weg uit het midden en laat een hoek open;
- 2. het spel wordt nu meer voorspelbaar
- 3. pas het voetenwerk aan door niet langer gebruik te maken van chasse (FH);
- 4. je blijft nu hoog op het net zitten;
- 5. speel een bovenhandse lob;
- 6. op de BH maak je zoveel mogelijk gebruik van links uitstappen en verpakte grip;
- 7. in beide gevallen zorg je voor een hoge en snelle racket recovery als voorbereiding voor een snelle drive slagen uitwisseling.
Ook hier zijn er eindeloze variatiemogelijkheden naar de verschillende hoeken en vanuit het midden. Daar wil ik hier niet dieper op in gaan: het gaat er om dat je het idee ziet in het trainen van COE.
Ik heb de bondscoach verslag gedaan van mijn training in Vietnam inclusief alle motivatie van het hoe en waarom. Ik hoop voor Erik dat het enig begrip en aftrek zal hebben op Papendal, want ik heb die jongen zien groeien in de twee weken die ik met hem heb gehad. Hij had elke dag weer enorm plezier in de training ook al was het keihard en zwaar. In de wedstrijden die ik hem heb zien spelen heeft hij het respect van de spelers hier afgedwongen. Erik en ik weten 100% zeker dat we op de juiste weg zitten en met of zonder de bond gaan we verder in de ingeslagen weg. Gewoon omdat we geen tijd hebben: de klok tikt en hij loopt veel sneller dan we nu denken.
Ron Daniëls
Reacties 38
Zo nu en dan erger ik mij aan de soms wat ongenuanceerde uitingen van Ron jegens anderen, langzamerhand ben ik tot nieuwe inzichten gekomen.
Ik begin steeds meer paralellen te zien met een Messias, ik ga gewoon in die man geloven...
De gevestigde orde gelooft ook in hem, dat is het probleem nou juist.
Groet, Sander
Goed om te horen Stef. We zagen ook dat je het shirt heb kunnen geven. Bedankt daarvoor. Succes met het zitten op de houten bankjes en we zien elkaar vast wel ergens in een sporthal.
Ik vind het bijzonder om de hele Vietnamtrainingsstage van Erik weer in vogelvlucht voorbij te zien komen. Ik heb ook alle reacties proberen tot me te nemen. Ik ben in de gelukkige omstandigheid geweest het van nabij te mogen meemaken. Ik heb het eerder gezegd, ik heb al heel veel trainingen en wedstrijden gezien, maar zelden heb ik in zo'n korte tijd zoveel verschillende aspecten van deze fantastische sport voorbij zien komen. Ik kon er als toeschouwer maar geen genoeg van krijgen en heb er van genoten. Voor zover ik de dingen kan overzien raakt Ron de kern van hoe je met het spel moet omgaan. In toenemende mate ben ik er van overtuigd dat het vooral gaat om de combinatie van techniek en tactisch inzicht. Ik zie het als een continue schaakspel, waarbij het de kunst is om verder vooruit te denken dan de tegenstander. Op die manier wordt de tegenstander ontwapend en creeért de speler nieuwe mogelijkheden, en vooral tijd en ruimte. Tijd en ruimte zijn de centrale begrippen. Anticiperen, weten waar de shuttle gaat komen, soms net rust nemen en expres pas laat reageren. Kortom, grote variatie in mogelijkheden aanleren. Dat is wat Ron met Erik heeft gedaan. Ik heb Erik enorm zien opbloeien in de periode en vele nieuwe elementen zien ontdekken, waarvan hij het bestaan nog niet ontdekt had. We hebben hier duidelijk te maken met een andere kijk op het spel en een andere kijk op hoe je op de baan moet staan en vooral ook waar je op de baan moet staan dan wat ik tot nu gewend was om te zien. De elementen die Ron heeft beschreven waar hij bij Erik aandacht aan heeft besteed (hoog bij het net, rackethoogte, uitstrekken,schijnbewegingen), vormden tezamen een combinatie van nieuwe mogelijkheden, allemaal erop gericht om de controle en het overzicht bij de tegenstander weg te halen en hem in het ongewisse te laten wat er vervolgens zal gaan gebeuren.
Voor Erik is een nieuwe wereld open gegaan. Zaken waar hij nu verder mee gaat. De weg zal lang zijn, het zal met vallen en opstaan gaan, maar alleen door op deze manier met badminton bezig te zijn en continue te zoeken naar nieuwe mogelijkheden en variaties kan de top bereikt worden. Zoveel is mij wel duideljk geworden.
Ik hoop dat Erik de ruimte krijgt om dat pad verder af te gaan. We zullen zien wat het gaat brengen in de toekomst.
Emails, Ook bij mij zijn er 8 emails binnen gekomen ik wil dat niet op de site zetten want daar heb ik geen toestemming voor. Ik heb gevraagd het op de site te zetten maar alleen Nick Bus heeft dat ook gedaan, dat is jammer want ik vindt de dingen die er gezegt werden heel erg goed. Ron
Er komen ook via de e-mail reacties binnen op dit artikel van Ron: plaats ze alsjeblieft ook bij dit artikel of maak er een artikel(tje) van wat we apart kunnen plaatsen. Jullie feedback is van harte welkom!
Je rede is toch gegrond. Je vindt dat minder leuk en dat lijkt me een zeer goede rede. Mijn voorkeur gaat nu naar jeugd, omdat ik dat gewoon leuker vind. Daar valt denk ik geen spelt tussen te krijgen. Soms vind ik het ook raar dat een trainer jeugd en senioren training geeft. Ik weet wel waardoor het komt. Het is lekker makkelijk en ik doe het zelf ook, maar wedstrijdgerichte jeugd is mijn passie op het moment. Daarom hoop ik ook op vervolg van het Denemarken avontuur voor die gasten. Het is gewoon geweldig hoe je hen vooruit ziet gaan. BTW dat stuk van mij zitten behoorlijk wat dingen in, maar dat snap ik ook. Alleen jij zegt er wat van toch vreemd dat niemand wat zegt? Racketposititie, slagkeuze en meer zijn niet echt correct. Raar toch Ronnie boy? Monique stemde volondig in met het bier tanken haha
Snelheid is tijd. Met snelheid kun je tijd creeeren en ontnemen. Of andersom het kan je ontnomen worden. Ik zal zodra ik kan een en ander eens bekijken op de site. Maar zonder te kijken weet ik zeker dat Lin Dan van te voren vrijwel altijd een goed idee heeft van wat Dicky zou moeten doen in die situatie, wat zeg maar de gangbare tactische technische keuze is. En welk alternatief er is. Doet dicky wat hij denkt, zal hij ontzettend snel bij de shuttle zijn en vervolgens dus dicky weer alle tijd ontnemen en in de situatie houden dat er maar weinig opties over blijven. Op het moment dat dicky dus afwijkt van de standaard wordt dit geregistreerd en hij zal een kleine correctie uitvoeren. Zowel fysiek om op de onverwachte slag te reageren, als mentaal waarin dit alternatief wordt onthouden zodat er in een volgende situatie op geanticipeerd kan worden. Als Lin Dan ook nog bekijkt waar dicky gevaarlijk is en waar niet, zal hij het spel zo opzetten dat hij weet wat er gaat gebeuren en dicky op Lins favoriete onderdelen te laten spelen.
Zonder de wedstrijd te zien kan ik me zo indenken dat Lin als sterk punt heeft dat hij veel beter en sneller beweegt, zowel door voetenwerktechnische punten, anticipatie, positioneel badminton als fysieke oorzaken. Dus als het spel sneller gaat zal het voor hem alleen maar makkelijker worden en dus eigenlijk langzamer spelen als het ware omdat hij vrij zeker weet wat er gaat gebeuren.
Maar dat is mijn mening op de eerste gedachte. Maar ik ga de video zeker zien.
Hallo Coach, Ik zeg ook niet dat het van jou is, ik vraag jou visie daarop dat is heel wat anders. Het is gewoon leuk om verschillende meningen te horen en hoe verschillende trainers om gaan met een gegeven on geacht het niveau waar je op werkt. Zoals je ziet krijg ik kritiek dat ik me alleen maar met top spelers bezig hou en dat ik de breedte vergeet, er dus dus genoeg ruimte om in het gat te springen voor andere trainers. Dat is ook wat Christ wil met deze site en speciaal dit onderdeel, dat trainers praten over training geven van hoog tot laag. Het is veel werk maar ik probeer ook aan iedereen die vragen heeft uitleg te geven zo goed en zo kwaad als ik kan. Groeten Ron
Hallo Coach Ron,..
Het is niet mijn visie, dit heb ik ook geleerd van zoals andere trainers het geleerd hebben,..
Ik zal in 2011 een stukje schrijven, van hoe en wat ik geleerd hebt en wat ik nog aan het leren ben,..
Groetjes,
The Coach
Hallo Coach, het zou leuk zijn als jij jou visie daarop eens gaf (the basic of all) schrijf een stukje en laat het op de site zetten. Ik zal er zeker een reaktie op schrijven. Vriendelijke groeten Ron
Henry,..
Excuus,..
Het moet zijn: www.badmintonfreak.com
Greets
The Coach
Henry,
Indrukwekkend uw stuk,..
Iedereen heeft het over ( de termen TIJD en RUIMTE ), en er wordt heel geschreven over techniek en voetwerk,..
Ik ben toch benieuwd of men over de term SNELHEID denkt,..
En als laatste de "THE BASIC" of all,.
Ik hoor nog niemand iets zeggen over de "THE BASIC",..
Check op www.badmintondvd.com de wedstrijd van : Lin Dan vs. Dicky
Lin Dan laat in deze wedstrijd eventjes heel veel andere dingen zien,..
The Coach
Mooi stuk, helaas door familieverplichtingen ontbreekt t me wat om er lang op in te gaan. Het is in ieder geval in badminton altijd zo dat alles wat je doet een consequentie heeft op zowel jezelf als je tegenstander. En bijna alles komt terug op de termen tijd en ruimte. Je wilt hier graag zelf veel van hebben, hoef je minder hard te lopen (mits met goed voetenwerk) om ideaal bij shuttles te komen, dit op zichzelf ontneemt alweer tijd aan je tegenstander en creeert ruimte om te kunnen gebruiken.
Een heel simpel voorbeeldje dat iedere badmintonner van hoog tot laag heeft meegemaakt: je bent nog hard bezig richting een centrum te komen terwijl de tegenstander al slaat, 9 van de 10 keer is dit einde oefening. Juist omdat je nog beweegt wat inhoudt dat je te weinig tijd hebt gehad om de ruimte in te nemen die je wilde. Dus zowel een slag in de ruiimte waar je aan het inlopen bent is erg gevaarlijk want je bent er klaarblijkelijk nog erg ver van af, maar een slag tegen je looprichting in is einde verhaal. Mocht je hem toch nog hebben dan is iedere tegenstander bezig wat muntgeld in de parkeermeter bij het net te gooien terwijl jou "noodoplossing" onderweg is naar precies dit punt.
Waarom komt de shuttle daar toch? omdat aan ons alle tijd was ontnomen om nog andere opties te hebben.
Daarom zie je soms op hoger niveau ook wel dat spelers vaak net even iets langer wachten dan het "zo snel mogelijk" iedere shuttle pakken> Dit zou moeten zijn: zo snel mogelijk de mogelijkheid hebben om te slaan, vaak doet men dit even net iets later om ruijmte te scheppen als ze dat nodig vinden. Soms gaathet ook gewoon zo snel mogelijk. Maar op topniveau zit daar vaak een heel bewuste keuze achter
groeten en snel schrijf ik meer
Hallo Nima, Ik kan je goed volgen en denk dus helemaal niet dat het zo'n gek idee is wat je voorondersteld maar in dit geval gaat het weldegelijk om de kracht in de korte beweging zelf. Ik kijk zelf heel veel naar de vechtsport als voorbeeld voor de badminton en haal daar meer uit dan op welke trainers bijscholing dan ook. Op discovery zijn ook een aantal programmas geweest over de wetenschap achter de kracht in de verschillende vechtsporten dat was echt een bron van inspiratie. Het is ook niet nieuw want top spelers doen het al, het is alleen nergens beschreven en het wordt ook niet uitgelegd. Deze manier van lob's spelen zijn gewoon schijnbeweging maar heel erg minimaal. De kracht komt uit een korte extention van de onder arm ten opzichte van de bovenarm, maar dan helemaal zonder enige terug naar achter gaande beweging. Ook hier is het weer heel erg belangrijk een harde bespanning te hebben (tussen de 12 en de 14 KG). Ron
Beste Ron,
Allereerst geweldig stuk, ik heb het een paar keer gelezen en ik sta te popelen om na de vakantie gelijk aan de slag te gaan, maar er zijn een paar punten waar ik wel meer van zou willen weten en begrijpen.
De One Inch Punch, een kleine beweging met een enorme kracht. Ik ben altijd al enorm geïnteresseerd geweest in het Chinese cultuur en hun leefstijl en de Boeddha en alle monniken. Nou zullen er vast mensen zijn die dit heel gek vinden en het onzin vinden, maar klopt het dat de kracht van de one inch punch vooral komt doordat je simpelweg mentaal gelooft dat je die kracht kan geven... Dit klinkt heel gek voor velen, en ik zal het daarom wat beter uitleggen. Volgens Wetenschappelijk onderzoek gebruikt een mens normaal gesproken maar 20% van zijn maximale (hersen)kracht...(Dat zou dus betekenen dat we eigenlijk allemaal 5 keer zo sterk en snel zijn als we ons voordoen(dood sonde zou je niet denken :P)) Maar dit getal kan worden gemanipuleerd door hoe jij mentaal denkt. Vooral monniken en velen andere in het Aziatische cultuur worden hierin getraind. Hierdoor is het voor hun bijvoorbeeld mogelijk om een baksteen stuk te slaan met hun hoofd. Ik weet zeker dat iedereen weleens de beelden heeft gezien en kan begrijpen wat ik bedoel.
Nou was mijn vraag dus, komt de kracht van de one inch punch dus door dit mentale manier van denken en focussen op je doel, of is het meer een simpele zweep beweging, alsof je met een handdoek iemand probeert te klappen door middel van een snelle achterwaartse en voorwaartse beweging.
Verder vroeg ik me ook af hoe u over dit onderwerp denkt. Chinezen noemen het dus de Chi of Chakra in het lichaam. Nou ben ik zelf niet zo ethisch als nu lijkt in dit stuk, maar zijn er toch bepaalde dingen waar ik idd vaak voorbeelden heb zien aankomen. Een simpel spelletje op de middelbare school heeft heel veel mensen nog aan het denken gezet (Er ligt iemand op de grond of zit op een stoel, En jullie proberen hem/haar met z'n 3en of 4en op te tillen met alleen jullie 2 wijsvingers. Dat werkt niet in het begin, maar dan na een gek ritueel kan dat ineens heel makkelijk. Ik geef u hier 2 youtube videos waar u het zelf kunt ervaren, en je kunt het natuurlijk ook zelf uitproberen.
http://www.youtube.com/watc...
http://www.youtube.com/watc...
Je merkt dat de rituelen verschillen, bij de ene is het 3 rondjes maken, bij de andere is het om de beurt je linker hand en dan je rechterhand boven die van de ander plaatsen en weer in volgorde terug. Nou vroeg ik me vroeger altijd af hoe het kwam dat we ineens die kracht hadden na zo'n gek ritueeltje... Het antwoord was gewoon heel simpel... Puur omdat we geloofden dat het de 2e keer wel zou lukken konden we die kracht uit onze wijsvingers halen. Nou kun je onmogelijk een volledige wedstrijd met al je vermogen spelen, maar toch is dit iets waar we in een badminton wedstrijd veel profijt van kunnen hebben. En eigenlijk zijn we er onbewust al mee bezig. Als ik met 20 15 achtersta krijg ik het altijd weer voorelkaar toch 3 of 4 punten achter elkaar te pakken. Of bij sommige juist omgekeerd toch heb je ineens vaak een zware en spannende rally simpelweg omdat het de laatste punt is en je die wilt maken of niet wilt weg geven. Ik ben heel benieuwd naar de reacties en wat Ron vindt van dit stuk.
Groetjes,
Nima Chalebyani
Hoi bart, ik hoor wat je zegt en kan je ook volgen maar het probleem zit hem in je stelling dat het niet ALTIJD waar is. Het gaat mijn om de reaktie's die worden gemaakt in het onder bewustzijn, in Duitsland heb ik het genoegen gehad om een paar weken samen te werken met een zeer opmerkelijke coach uit het midden oosten, hij heeft als kind van een diplomaat zijn hele jeugd in Korea door gebracht en daar de opleiding van coach gedaan naast zijn arts opleiding. In Duitsland deed hij neurologische werk en ook als waren we het vaak niet eens over de vorm van training die we moesten doen heeft hij veel respect afgedwongen op het gebied van reakties in onze sport. Ik ben er dus 100% van overtuigd dat het geen ik beschrijf juist is. Maar als je argumenten heb tegen het geen ik vertel dan noem ik het ontwikkeling en wil ik er dus meer van weten. Ron
Ron,
Een interessant stuk en duidelijk geschreven! Hulde!
Ik was gisteravond al een reactie op jouw stuk aan het typen maar ben nog de juiste argumenten aan het opspeuren in een boek welke ik van de zomer in Maleisië heb gelezen.
Het gaat om de volgende opmerking: "Je neurologische reactie is altijd die van de kortste weg."
Dit is niet altijd juist. Het klinkt logisch dat je dit doet en vaak gebeurt het ook zo. Maar op sommige momenten weten je hersenen al dat je meer tijd hebt, ondanks een goede racketpositie, en speel je een BH ipv een ARH. Hoe komt dit? Vaak weet je niet eens dat je dit doet en realiseer je het pas achteraf als iemand het tegen je zegt of als je het op beelden terug ziet.
Dat niet altijd de kortste weg wordt gebruikt is het gevolg van jouw positie in het veld, de houding en positie van de tegenstander. Een neurologische reactie hoeft niet altijd de snelste/kortste te zijn.
Zoals ik hierboven al schrijf moet ik nog even op zoek naar een aantal voorbeelden welke ik het boek worden gebruikt maar hier heb ik nog geen tijd voor gehad.
Bart
Hoi Hans, ik ben je nog wat verschuldigd :-) we gaan dat een deze dagen invullen want ook Bart en Jerry zitten nog op me te wachten we gaan wat gezamelijks doen en daarna wat eten om wat bij te kletsen wat denk je daar van? Ron
> Ik weet zeker dat Christ je stukje graag op de site zou willen zetten.
No problem.
Bedankt voor het stuk Ron!
Zet me lekker aan het denken en er komen weer veel ideeën voor me eigen spel in me op!
Meestal als je BH pakt sta je met je rug naar de tegenstander, dus heb je ook nog eens geen overzicht...
Roel, Ik begrijp wat je bedoeld, het is misschien een goed idee om een COE trainings gedachte op papier tezetten zoals jij dat beleeft met jou spelers. Zoals je zegt klijkt het logisch en doe je het al op een aantal punten. Ik heb beschreven hoe ik het doe met iemand zoals Erik, geef jou idee daar eens over hoe jij het zou aan pakken voor de spelers die jij in gedachte heb. Het opschrijven van dingen maakt het niet alleen duidelijk voor je zelf omdat je echt moet gaan nadenken hoe je dingen doet op de baan met je spelers maar het is ook leerzaam voor andere. Ik weet zekker dat Christ je stukje graag op de site zou willen zetten. Het is trouwens goed om te zien dat je als trainer uit ons buurland mee doet aan deze gesprekken. Ron
Ron,
ik heb de video van de one inch punch, door omstandigheden die je wel kent, nog niet kunnen bekijken, en heb hier in mijn reactie daar dan ook eigenlijk geen rekening mee gehouden.
Wat ik bedoelde speelt zich misschien meer af op een niveau onder de topspelers... Als ik de visie van de COE naar hun projecteer zie je dat vele spelers door het snel uitvoeren fouten meenemen naar hun volgende slag. Fouten die er (deels) uit gaan vanaf dat er momenten van relatieve rust zijn.
Vandaar de hoge snelheid van uitvoeren nodig op de training. (dit is natuurlijk maar een gedeelte van de COE , maar wel dat gedeelte waar ik momenteel als trainer meest mee geconfronteerd wordt bij de spelers die ik onder mijn begeleiding heb.)
Ik bekijk vanavond de video en misschien zie ik het dan wel (meer). De documentaire van Bruce zal wel niet voor vanavond zijn :-)
Roel Van Heuckelom
Roel en Jerry,
Twee goede reacties waar je ook kan zien dat jullie het stuk goed hebben door gelezen maar zien jullie ook de verbinding naar bijvoorbeeld de one inch punch? Als ik lees dat Roel zich afvraagt hoe het zit bij een laag tempo en Jerry heeft het over COE in de tactiek dan hebben jullie de essentie van de one inch punch niet in zijn volle glorie begrepen.
Tempo is niet het zelfde als snelheid, lees de reacties over Tien Minh die speelt heel snel en verliest juist tegen Lin Dan omdat deze het tempo weg neemt. Wat hij dus doet is het wapen van Tien Minh weg halen, hoe doet hij dat wel heel eenvoudig door het wachten met de slag tot het laatste moment. Precies zoals in de one inch punch, dat maakt het tempo een tactiek om de snelheid weg te nemen en daarmee weer een COE die heel logisch in elkaar zit. Ik kan jullie een documentaire aan bevelen over hoe Bruce Lee de Wereld heeft veranderd door niets meer aan regels te binden als kan en alles mag, hij heeft hiermee niet alleen de vechtsport voor altijd veranderd maar ook andere sporten, dans en denken over beweging in het algemeen.
Ik heb Erik voor elke hoek een oplossing gegeven, dus voor een snelle lob heeft hij ook een schijnbeweging voor een netdrop zowel cross als recht door hij heeft een totaal onzichtbare long lijn lob als een cross. En deze vlakke lob's hebben nog een voordeel wat perfect is voor Erik, ze kunnen geen smash spelen maar wat ze wel kunnen doen is perfect voor Erik want ze spelen direct in zijn volgende wapen. Ik ga het niet vertellen maar zoek het uit op het internet en als hint kan ik je zeggen kijk naar de wapens van Victor Axelsen hiervan heb ik zwaar gebruik gemaakt toen ik tegen Victor moest coachen met Eric Pang en het werkte perfect. Ron Daniëls
Hey Ron,
Je visie, COE zoals het noemt, is eigenlijlk een zeer logische manier van benaderen. Ikzelf had het nog niet met zo veel woorden bekeken, maar ik merk nu dat er veel van je dingen al terugkomen in mijn eigen trainingen. Maar zoals gezegd, ik had ze er niet op deze manier bewust ingestoken, onbewust weet je wel dat een “fout” in de rally niet op zich staat, en vaak voortvloeit uit een eerder gemaakte, op dat moment nog niet (letterlijk) doorslaggevende fout.
Voorbeeld oefening dubbel:
FH aftikken, BH aftikken, ARH smash…
als je 1 van de shuttles niet kan terugslaan omdat je te laat bent komt dit omdat je vorige slag te lang was, je RR niet goed was… het heeft an sich weining met die slag zelf te maken die je mist maar met de vorige slagen.
het is natuurlijk maar een kleine COE- maar het zit er wel in.
Voorbeeld oefening single:
BH drop rechtdoor, schijncrossnetdrop, crossnetdrop terug
Belangrijk om niet onder druk te komen is dat je bij de netdrop BH op het moment van slaan al afduwt met je rechterbeen en niet je rechterbeen zet zoals veel gebeurd … tevens is het dan van belang om via die overstap linksvoor naar het net te bewegen om net hoog te kunnen inzetten en dus niet onder druk te komen. Dit is al iets meer die COE die je terugziet. Als je de BH netdrop slaagt op het moment dat je je rechtervoet pas zet, en dan met chasse naar voren gaat, zal je veelal de shuttle nog amper kunnen terugspelen, als dit al lukt. Als je afzet op moment van slaan, en via Links ovestapt naar voren win je veel tijd en kan je echt nog hoog inzetten aan het net …
Ok, het is tactisch mss niet de beste oplossing om op de crossnetdrop een cross netdrop terug te spelen maar beter een snelle lob rechtdoor, maar dat weten mijn spelers dat dat enkel maar is om de rally lopende te houden. Je kan dit oplossen door MSF te gaan doen en elke keer opnieuwe een shuttle in het spel te brengen als er dus een lob rechtdoor gespeeld wordt ipv de crossnetdrop. Maar ik doe hem voorlopig met 1 goede shuttle.
Later kan ik dan de Racketvoering hier nog verder in steken en de BH misschien eens vervangen door een ARH en dan komen we eigenlijk grotendeels op de COE zoals je ze in je artikel beschreven hebt met Erik.
Ik wil wel nog een kanttekening maken bij het COE trainen …
Deze theorie/visie van COE gaat pas op als er een hoog tempo is. Bij een lager tempo is dit minder van toepassing omdat je chain elke keer onderbroken wordt door momenten van relatieve rust.
En het idee achter deze COE is net dat je bij tijdsgebrek dikwijls 1 fout meesleurt in de ganse rally. Maar als je rust hebt kan je natuurlijk zelf deze ‘negatieve’ chain doorbreken.
Hey Ron,
Ik vind het een leuk artikel en een manier van kijken naar badminton die inderdaad heel nieuw is voor mij (hoewel ik wel trainers ken die het geen COE noemen, maar wel zoiets per 2-3 stappen uit kunnen leggen).
Het enige wat ik me afvraag gaat over die 'lob' die je Erik wilt laten spelen en de tegenstander geen kans geeft tot smashen. Hoe vlak wil je die eigenlijk spelen? zo vlak mogelijk? Net buiten de reach( of flight corridor?) van je tegenstander?
Want hier lijkt mij tactisch gezien ook een probleem te zitten: waarneer speel je deze lob?
Als je tegenstander een dropshot slaat vanuit het achterveld en je zit er zo hoog bij dat je dit kan (dus +- 15cm van de netrand) lijkt een netshot me veel efficienter, helemaal als je hem met een beetje schijn cross kan wegleggen. Een strakke lob speel je dan namelijk bijna op je tegenstander af: smashkans of niet, als hij hem voor z'n lichaam kan pakken zit je in de shit.
Als je het aan de andere kant hebt over een situatie dat je tegenstand van dichtbij een netshot slaat, kun je weer problemen hebben met de spin van de shuttle die de hoogte van je lob kan beinvloeden.
Een laatste situatie die ik me kan indenken is wel zeer efficient: als je zelf een (al dan niet wat verdere) dropshot slaat en je tegenstander stopt deze af naar het net; deze kan die bijna niet spinnen omdat de shuttle ver van het net is. Als je dan een vlakke lob speelt ben haal je er zeker veel voordeel uit.
Je zou het bijna de Tactische Chain Of Events kunnen noemen, maar waarneer zie jij een speler zoiets gebruiken?
Wil je dat zo graag? Het is jouw visie op badminton. Niet die van iedereen. Gelukkig weet jij ook dat wij niet geheel op één lijn zitten, maar dat is meer i.v.m de speler(s) wij leuk/interessant vinden om te trainen. Ook ben ik het niet geheel met je eens dat backhand over het algemeen niet gevaarlijk is. Ligt eraan wat je ermee doet/kan. Je hoeft echt Taufik niet te zijn om een goed backhand als wapen te kunnen gebruiken. Ik denk ik zeker dat het niet altijd even praktisch is om ARH te spelen terwijl je backhand sneller kan zijn. Ligt overigens wel vaak aan de lengte van de speler of de snelheid van de shuttle. Ook de slag ervoor en waar je vandaan bent gekomen zijn belangrijk. Als je ernaar moet streken om de shuttle te pakken. Dan bedoel ik boemerang strekken. Dan val je toch echt naar buiten. Is snel onderscheppen in de baan van de shuttle of het in problemen brengen dan niet beter? Ik denk van wel.
Positie racket is ook iets waar ik veel misverstand in vind zitten. Je racket valt altijd aanvallend te houden. Ook als je verdedigd. Oké er is een geval waarbij het niet geldt. Als je met je reet naar achteren staat en je rug als een tafel. Dan nog valt er iets aan te doen. Afstoppen. Beetje slice geven. Klinkt vreemd, maar de shuttle begint dan een klein beetje te tollen. Even terug waar ik was. Je racket moet in alle gevallen (single) Voor je zijn. Het best is iets boven je pols en met ruimte van je lichaam. Hiermee ben je tot alles in staat. Aangezien je het spel soms/vaak kan lezen dan is je racket vanuit die positie snel naar de positie van je slag te krijgen. In sommige rackets lijkt wel lood te zitten. Kan heel handig zijn als je topzwaar wilt, maar dat is wel een hele reis voor je racket als je een clear moet spelen. Daardoor mis je tijd voor jezelf en geef je dus tijd aan je opponent.
Over voetenwerk kan ik weinig zeggen, maar wel dat iedereen moet uitvinden wat voor hem of haar geschikt is. Als je een dame bent of een heer maakt veel verschil. Hetzelfde geldt voor lang/klein en groot/smal. Iedereen loopt op z'n eigen manier en er zijn veel dingen die de revue passeren. Wel kan ik een voorbeeld noemen dat ook trainers versteld staan van wat nou beter is. Het voorbeeld gaat om het omtikken van shuttles die op de singlelijn staan. 5 naast elkaar aan iedere zijde. Een groep gaat doen wat ze moeten doen en doen elke keer op hun basis een splitstep en stappenuit en tikken de shuttle om. Niks nieuws zou je zeggen. Is dit in werkelijkheid wel sneller. Zeker als je er snel moet zijn om een shuttle te retourneren? Er was er inderdaad 1 die iets anders deed en verreweg het snelst was. Zijn eerste shuttle deed hij vanuit zijn basis. logisch want daar start je. Erna stapte hij niet terug naar zijn basis, wat de andere wel deden, maar draaide hij ter plekke om vervolgens naar de andere kant te stappen. Het keren had hij dus al gedaan. Wat de andere in 2 keer deden deed hij met één simpele beweging. Hij bleef het doen en niemand kon aan hem tippen. Leuk zal je wel denk na dit voorbeeld, maar het geeft aan dat er echt meerdere manieren van lopen zijn. Het mooie van dit voorbeeld is ook dat je extreem je basis kan aanpassen. Dit moet je wel doen als je een rustig lopende beweging in de richting van je basis aan het maken bent. Degene die nog gaat zeggen dat er op de middellijn een basis is, moet even Gade, Lee, Chong, Dan of Baun bekijken. Die lopen weleens over het midden heen maar daar is het vaak wel mee gezegd.
Techniek is iets wat erg onderschat wordt. Maar het begint al bij het begin. Denk hierbij aan grip. Ik mag wel zeggen dat ik al mijn partijen op techniek win. Ik kan niet beter. Alleen ontbreekt het bij vele wel aan wat je met techniek kan doen. techniek betekent in mijn ogen niet, de slag goed slaan. Nee, het gaat erom dat je je tegenstander d.m.v. techniek alles kan laten opdringen wat jij wil. Denk hierbij aan een goed gecamoufleerde clear. Het had net zo goed iets anders kunnen zijn. Dat moet de gedachte van je rivaal zijn. En als het in orde is dan zal je ook altijd je tegenstander een stap voor zijn. kapslagen/spin/slice zie ik erg weinig. Of als ik ze zie ,zijn ze weinig tot niet effectief. Voor de oudere onder ons. Marcel Boertje die weet volgens mij soms zelfs niet eens waar hij heen slaat, maar effectief is het zeker. Laatst zag ik een jong meisje, Nikki Hoseinnia, die even liet zien hoe je ten volste op techniek iemand helemaal kansloos laat. Degene die verloor weet het ook, maar ze moest er gelukkig om lachen. Leg iemand jouw wil op. Klinkt niet alleen fijn. Het is ook fijn als iemand altijd achter de feiten aanloopt.
Wat net niet echt benoemt werd was de 2de slag. Na de service dus. Verschilt natuurlijk ook per persoon hoe je de shuttle krijgt, maar soms slaan ze maar iets. Althans zo lijkt het. Ga je voor scoren of ga je voor effect. Er blijkt uit niks dat je bij de tweede slag het meest scoort. Misschien via het net, maar geloof me het gebeurd niet. Korte service wordt vaak al weggespeeld en de hoge service is vaak een schitterde clear waar echt niks in zit. Come on. Waarom altijd dat? Kan niemand iets anders of zijn mensen vergeten om na te denken? Als je iets wil zal je iets moeten afdwingen. Als je dat kreng hopeloos omhoog kegelt, dan is alles weg. Tenzij je overbuur niet kan badmintonnen natuurlijk. Gaan we even niet vanuit. Maar ook het terugbrengen van een netdrop in het midden lijkt helemaal van de kaart. Waarom? Bang dat de shuttle te hoog gaat! Gewoon nooit geprobeerd! De shuttle moet altijd langs je omhoog of komt weinig subtiel kort terug. Altijd fijn. Vanuit achteruit geldt het iets minder, want een clear zonder poespas kan erg goed zijn. laten we dat voorop stellen. Sla hem dan wel met meer snelheid en vlakheid. Zo zijn er meer problemen aan de overkant en je hebt toch tijd zat. Maar lichte smashes om iemand van zijn spot (basis) af te halen en te verrassen of gekapte drops zie je zelden. Terwijl dit de slagen zijn om af te wisselen. Zie techniek.
Ik kan nog wel even door blijven gaan, maar vind het de verantwoordelijkheid van de trainers om dit te doen. Vernieuwing is niet het goede woord. Er is denk ik geen woord voor, maar effectiviteit per speler, is het beste wat ik nu kan bedenken en daar hoort dan vernieuwing bij. En dat moet een speler samen met trainer/coach ondervinden. Niet voor iedere speler gelden dezelfde regels. Sterker nog, hoe meer je je ermee bemoeit hoe beter. Alleen eerst zien, proberen en dan opnemen voor de speler. Samen moet men die weg bewandelen en niet als een individu. Check proftennisser Roger Federer. Uniek in zijn soort. Erna kwam er toch echt nog een fonomeen Rafael Nadal. Er komt altijd een volgende, als je maar origineel bent.
Bus
Ik heb het filmpje gekeken en ik denk dat je het niet helemaal begrijpt. Hij komt niet in de moeilijkheden omdat hij ARH pakt ipv BH. Hij komt in de moeilijkheden omdat ie heel graag smasht juist omdat dat in dit geval kan. Juist doordat Tien Minh ARH pakt bied dat hem ook de mogelijkheid om aan te vallen. Ik zie zelfs Taufik niet zo vaak het risico te nemen om met z'n backhand een smash te spelen, dat zou ie met z'n ARH wel vaker kunnen doen. Al moet ik zeggen dat het niet slim is om bij Lee Chung Wei alleen maar druk te zetten. Het valt me trouwens ook weer op dat Tien Minh het vaak ook opgeeft als ie de bal nog kan hebben. Vooral in het begin van het filmpje.
Zie BTW 5:23 ;) Mooi voorbeeld waarom je veel meer kan met je ARH dan BH
Het is niet zo dat de BH helemaal moet worden vergeten maar het is ne eenmaal geen wapen waar je punten mee maakt, Henrie Vervoort heeft er een goed stukje over geschreven op de site van Piet "Pull slag". Een BH is een slag die je gebruikt om uit de problemen tekomen (in dat geval) en om weer terug in de rally te komen. Ook Erik heeft een uitstekende BH en hij kan er ook nog punten mee maken maar toch is het niet iets waar hij al te veel mee moet werken. Tien Minhs zijn spel is opgebouwd rond om het zosnel mogelijk spelen de ARH past daar natuurlijk goed in maar tegen spelers als Lin Dan en Taufik komt hij veel te kort. Ik heb in Vietnam 6 weken lang elke dag met zijn trainer in de hal gewerkt (op dit moment heeft hij een trainer uit Indonesia) we hebben ook samen zitten kijken naar de Asian games waar hij werdt weg gespeeld door Lin Dan. Je ziet dus ook gewoon dat het relatief eenvoudige spel ook simpel wordt weg gezet.
http://www.youtube.com/watc...
Hier een stukje waarin Tien Minh alles ARH pakt! Je ziet zelfs wanneer hij in de problemen is nog steeds probeert aan te vallen met de ARH! Natuurlijk oerdom tegen LCW want de diagonaal is ontzettend lang! Het gaat erom dat Tien Minh zoveel meer moet lopen en werken omdat hij alles ARH pakt, daardoor een zwakke FHhoek ontstaat, maar dat komt daardat hij geen backhand heeft! Tien Minh die zijn ARH's in zijn broekzak houd bestaat niet.....
Hey Dennis. Heb je toevallig een YouTube-linkje voor ons met daarin Tien Minhs ARH's? Ik bekeek net een MSF tegen Lee Chong Wei, maar daar hield Tien z'n ARH's grotendeels in z'n broekzak.
Beste Ron, toevallig is mijn bijnaam Taufik!! Maar dat even ter zijde.....het is allemaal prachtig dat de ARH toegepast moet worden op topniveau, maar word de backhand in vele gevallen dan niet verwaarloosd? Het beste voorbeeld hiervan is Tien Minh die vrijwel alles ARH pakt! Hierdoor komt juist vaak de forehandkant open te liggen omdat hij juist teveel op de ARH leunt?
Hallo Dennis, Er is niets verkeerd met een BH alleen op top niveau is het geen echt wapen (tenzij je Taufik ben), de ARH is bij vere het meest gevaarlijke wapen op top niveau, de FH is lang niet zo dodelijk en vrij eenvoudig uit te spelen. Dus het belang van de ARH is enorm. Daar kijk ik naar Erik zou nooit een top speler kunnen worden als hij de BH blijft spelen. Ik ga er nog wel eens een speciaal stuk over schrijven denk ik want het verdiend meer uitleg. Groeten Ron
Een erg boeiend stuk!! Toch vind ik het altijd jammer als er word geschreven over de BH en de ARH!! Met de BH kan je ook zoveel mooie dingen doen maar toch willen bijna alle trainers de ARH toegepast zien worden. Ik zeg niet dat je alles BH moet pakken maar waarom heeft ARH de voorkeur?
Hallo Luc, op de BH kant gebruiken te veel spelers ALTIJD het rechter been om over te stappen terwijl het in heel veel gevallen gewoon niet nodig is. Je stapt alleen over als de shuttle echt in de hoek komt, in alle andere gevallen maak je gebruik van je linker been zodat je het overzicht bewaard en dus tijd en ruimte schept. Je zou gewoon in al je training moeten proberen ALLES in dit perspectief te zetten alles moet voldoen aan het scheppen van ruimte en tijd. Maar kom op jongens er zitten ook zwake dingen in dit verhaal....... wie haald ze er uit???? Ron
Een stuk waar nog meer achter ligt. Dat van zijn racket weet ik btw zelfs. Dat doet hij al sinds ik hem ken. Wel grappig dat er wat aan gedaan wordt. Ik ben benieuwd naar meer, maar dat komt vast nog wel. Dat van die ARH slag is bij heel veel mensen een probleem. De oplossing lijkt simpeler dan het is. Je wil het vast wel voordoen bij mij in januari. Of is het het idee van volume en kracht, want dan zit het heel erg tussen mij en de meeste hun oren.
Bus
Ron,
Erg interessant om je stuk zo te lezen.
Heb nog wel een vraagje over 1 vd punten bij voetenwerk: Bij punt 6 stel je uit te stappen met links naar de BH. Bedoel je dan dat de eerste pas naar de BH hoek met links is of dat er aan het net uitgekomen wordt met het linkerbeen?
Ron,
Mooi stuk,..
Ik ben benieuwd naar de "THE BASIC" of all,..
Er staan mooie aanwijzingen in over trainingmethodes,..en U besteedt erg veel tijd aan techniek,..
Ik ben benieuwd naar uw nieuwe service (de nieuwe backhandservice).
De vernieuwde versie van de Sidek Service,..
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.