Een motie van wantrouwen: opnieuw

Jij het nieuws, wij een tikkie!

Dat is zo'n beetje de technisch directeur (TD) van Badminton Nederland (BNL) in een notendop.

Liegen, verdraaien, roddelen en in het geniep dingen in elkaar zetten om zijn eigen huid te redden. Dat is waar hij goed in is. En in een land waar niemand zijn nek durft uit te steken kom je daar vrij ver mee. Sterker nog: je verdient er een leuke boterham mee, want er is toch niemand die je tegen spreekt. Je wordt toch niet ontslagen als je niets laat zien.

Er zijn niet echt veel spelers met een sterk karakter of geweldig talent op dit moment binnen de nationale selectie. En het handjevol dat dit een beetje heeft, dat eet uit zijn hand. Letterlijk al het geld (en de budgetoverschrijding) gaat naar deze spelers. Daar hebben we voor de ontwikkeling van aankomend talent dus helemaal niks aan.

Jonge aankomende spelers zien het allemaal gebeuren en verlaten Papendal. Zeren het systeem de rug toe of willen er helemaal niet heen. Dit allemaal tot grote verbazing van de coaches en begeleiders, die zich afvragen hoe het toch kan dat er talentspelers zijn die niet in dit 'geweldige systeem' willen wonen en trainen.

Uit welingelichte kring en vanuit verschillende kanten heb ik vernomen dat de spelers op de eerste plaats niet mogen praten over wat er op Papendal wordt verteld. De TD heeft nog niet echt door dat veel spelers - die niet tot de twee dubbels behoren - het ook goed zat zijn en dus NIET hun mond houden. Zo zou de voorzitter en het nieuwe bestuur verkeerd hebben gerekend met betrekking tot de budgetoverschrijding en de spelers worden gerust gesteld dat het allemaal wel meevalt. Welk mes heb je in gedachte voor de rug van de voorzitter, meneer de TD? Gezien je verleden zal het wel geen aardappelschilmesje zijn.

Uit eigen ervaring weet ik dat hij er alles aan doet om spelers NIET in contact te laten komen met andere trainers, waarbij hij totaal idiote eisen niet uit de weg gaat. Zo mag je wel een keer trainen met een andere trainer, maar pas als hij stopt met schrijven op het internet over de situatie bij de Nationale selectie. De bondscoach moet precies weten wat je gaat doen op de training (op schrift en vooraf) en moet hij daar toestemming voor geven, of hij er nu iets van af weet of niet.

En ik ben niet de enige. Andere trainers hebben me dit ook al verteld en spelers komen met verhalen dat ze niet naar de clubtrainingen mogen. Het is weer een staaltje van situatiebeheersing van een machtsgestoorde persoon. Maak de spelers van je afhankelijk, spreek slecht over andere trainers. "Je moet op Papendal komen trainen, want dan kunnen we de fouten van de club en Academie er nog op tijd uithalen", hoor je van spelers en ouders.

Ieder normaal nadenkend persoon weet dat het zo niet werkt, zelfs in China zijn ze daar achter, maar hier is het de praktijk van elke dag. Als goede coach moet je spelers onafhankelijk maken, ze aan nieuwe situaties bloot stellen en verantwoordelijkheid bij brengen. Het werken op elke andere manier is niet meer van deze tijd. Het zou hetzelfde zijn als de voorzitter van BNL zijn beleid zou gaan aanpassen om hij iets heeft 'gehoord' op een tennis- of squashtoernooi ergens langs de Thames.

In Nederland zijn we zo gewend aan de rotzooi die de TD elke keer weer schopt dat de enige reactie als er weer wat gebeurd is van "Oh het valt wel mee deze keer." of "Goh, het is maar 80.000 euro..." Wie gaat er op de bondsvergadering nu eindelijk een einde maken aan deze praktijken? Gaat het van het nieuwe bestuur komen of heeft het echt nut dat er afgevaardigden zijn in dit systeem?

Ron Daniëls