Ron Daniëls: 'Als je niet in Azië kan spelen, dan heb je een probleem'

Je kan het heel leuk doen in Europa, maar als je niet in Azië kan spelen dan heb je een probleem. Van de vorige stage weten we al dat de reis en het verschil tussen Nederland en Azië ongeveer 4 dagen duurt voordat Erik er geen last meer van heeft.

We hebben twee dagen gehad voor rust en nu drie dagen van korte trainingen van 1 uur, die wel allemaal te maken hadden met de tactiek die we hier gaan spelen. Het is vooral belangrijk dat Erik herkent dat de tactiek in Azië niet hetzelfde is als thuis. Als we het ooit hebben gehad over het ontnemen van wapens dan geldt dat nu wel.

Gisteren hebben we nog wat wedstrijden gekeken en samen wat analyses gemaakt van wat je ziet op de baan. Daaruit maken we een korte lijst van wapens, waarvan we niet willen dat de tegenstander die gaat gebruiken.

Het is een goede manier van werken om dat samen te doen en dan vragen te stellen aan Erik over wat de oplossing is. Waar de schakelmomenten liggen, hoe de opbouw moet zijn en waar de versnellingen of vertragingen moeten zijn.

Gisteren hebben we de training ook aangepast aan hetgeen we in de hal hebben gezien en wat we besproken hadden. Niet één rally mag 'zomaar' gespeeld worden. Het begint al met de service die we zowel vanuit het linker- als rechterveld zo gaan spelen dat er een aantal mogelijkheden weg vallen. Maar ook met de serviceontvangst hebben we dezelfde tactiek in de training gebracht. Ik probeer de service zo te spelen dat Erik het moeilijk gaat krijgen om zijn tactiek uit te voeren. Niets is dodelijker voor de opbouw van een rally als er geen behoorlijke servicetactiek is neergezet.

De smash en snelheid zijn zonder meer de beste wapens van bijna alle tegenstander hier. Het zijn ook twee wapens waar we niet heel erg bezorgd over hoeven te zijn. Erik heeft zelf ook een hoge snelheid van bewegen op de baan en genoeg technische vaardigheid om de shuttle ook onder deze snelheid goed onder controle te houden. En de smash is een van de wapens die relatief eenvoudig is af te nemen van een tegenstander.

In de voorbereiding is aan alle dingen die ik belangrijk vind aandacht geschonken. Er zijn ook elementen waar ik geen invloed op heb. Ik had liever gezien dat we niet gelijk in het hoofdtoernooi zouden staan om rustig aan de hal te wennen en aan het spelen onder deze omstandigheden, en de luchtvochtigheid en temperatuur in de hal.

Naast het badmintongedeelte hebben ze hier ook de gewoonte dat er een openingsceremonie is, waar je als vertegenwoordiger van je land wordt verwacht aan mee te doen en de hal in moet lopen achter de nationale vlag. Ik vind dat helemaal niks en doe dus ook niet mee aan die onzin. Stef en Erik Meijs hebben het wel heel lang overwogen, maar toen duidelijk werd dat ook de Italianen ook niet gaan en het op een dom tijdstip is, waardoor we het avondeten tot heel laat moeten uitstellen, hebben ze besloten om niet te gaan. Het is een heel gedoe zo'n ceremonie in Vietnam. Ik heb er een paar meegemaakt toen ik daar bondscoach was en ik heb zelfs een keer een meisje flauw zien vallen omdat het lang duurt en het heet is. Ik vond het dus ook prima dat Erik niet ging.