Marcel Smouter gaat verder met zijn carrière in Brazilië

Jij het nieuws, wij een tikkie!

Over Guatemala en de her classificaties, hoef ik weinig meer te vertellen. Dat heeft Ilse heel goed verwoord, en ik hoop voor haar dat het positief gaat uitpakken. Ik heb Ilse zien komen bij BC Arcade en samen met Roy Calbo vele trainingsuren verricht, om uiteindelijk alle titels te willen pakken.

Helaas is de wereldtitel niet gelukt, maar we zijn een goede tweede geworden. Mijn dank gaat ook uit naar Roy Calbo die vele uren tijd in ons gestoken heeft, ook Ron Daniëls heeft ons scherp kunnen zetten door ons in zijn eigen tijd trainingen te kunnen verzorgen waardoor Ilse en ik als enige van de wereld, een systeem hebben ontwikkeld dat uniek is. Buitenlandse coaches zijn hiervan onder de indruk, dat ze het ook willen gaan toepassen. Ze zullen dan bij Ron, Ilse of mij moeten aankloppen.

Mijn brons in de enkel op het WK was voor mij het hoogst haalbare, ondanks dat ik door vele kansloos gegeven werd heb ik deze toch weten te behalen. Elke avond had ik contact met Ron Daniëls over de chat, die op dat moment in Vietnam zat, hoe ik de specifieke spelers aan moest pakken, tegen Daniel Chan, China resulteerde dat in de kwartfinale in een prachtige overwinning, waardoor brons zeker was. Ron jij ook bedankt, en we houden contact in Brasil. Mijn bronzen plak, in de herendubbel, was ook mooi al zat er meer in. Onze bondscoach was er niet bij en heb het alleen moeten doen, die had andere dingen te doen!

Tijdens het WK ben ik geblesseerd geraakt (BNL nog bedankt voor jullie sympathie?), waardoor mijn besluit vast stond om te stoppen met het aangepast badminton, en mij verder toe te leggen op het coachen/trainen in Nederland van het AB. Ik heb vele goede bondscoaches en trainers mee gemaakt, Ben Massing, Frans Rademakers, Hans Oudijk, Roy Calbo en Ron Daniëls. En een mix van deze toptrainers, en de ervaring die ik heb internationaal, ook op basis van roltechniek, is het een totaalpakket geworden.

Ik heb een lang gesprek gehad met Ted van de Meer, in december van het vorig jaar, en gaf ook aan dat hoe het nu ging we niet veel spelers meer over zouden houden (lees nu op toernooi.nl, 30 ingeschreven spelers voor het NK), en heb mijn idee naar voren gebracht. Samen hadden we een route uitgestippeld die voor de bond, het AB, en mij het mooiste was. Januari zou ik verder wat horen, ik moest mijn SL3 gaan halen, wat de bond zou vergoeden. En ik heb nooit meer wat gehoord. SL3 diploma, voor het AB vind ik zelf teveel om te halen als je alleen wilt concentreren op het AB, dat zou voor deze tak ingekort moeten worden, omdat het een geheel andere toepassing is en niet gebaseerd is op rol en slag techniek.

Brazilie had mij gevraagd of ik daar de trainingen wilde verzorgen (hoezo diploma, die heb jij met je ervaring niet nodig), en mijn privéomstandigheden waren ook van dien aard, dat ik twee weken de sfeer daar geproefd heb, en besloten heb om mij daar te vestigen. Alles wat ik zelf gedaan heb qua sport om mijn doel te bereiken is daar aanwezig. Van krachttrainingen tot aan conditietrainingen aan toe, een uitdaging!

Een universiteit in Brazilie heeft mij onder hun hoede genomen, om mijn verdere lichamelijke problemen die ik heb na Guatemala proberen op te lossen, en na een paar behandelingen gaat het al zeker 20 procent beter, waardoor ik mij nu afvraag, of ik misschien ook nog een paar jaar wedstrijden ga spelen, na classificatie, zou ik misschien wel weer op topniveau kunnen komen, voor Nederland... misschien.

Adeus Holanda, desejamos-lhe bem