Het probleem is dat er geen instantie is die controle uitoefent op de kwaliteit van de kamps of trainingen. Het zou een taak moeten zijn van de bond, maar die zit zelf in de hoek van de beunhazen en heeft weinig of geen belang bij het verhogen van de standaard. Bij elke verhoging denkbaar voldoet ze al niet meer aan de minimumeis die ze wel stelt aan anderen.
Van de bond hoeven we dus geen verbetering te verwachten van opleiding of training. Het is niet iets wat expliciet aan Nederland is voorbehouden, want ook in België hebben ze hetzelfde probleem. Als daar een geweldig kamp wordt opgezet met zeer hoge kwaliteit dan moet de VBL daar eerst twee of drie jaar over nadenken en hopen dat het vanzelf weer weg gaat voordat ze er ook meer iets over durft te zeggen.
Een goed kamp in België is dus een kamp dat niet wordt erkent door de bond. En als het kamp dan erkenning bij Nederland aanvraagt weet ons land natuurlijk ook niet hoe ze met de situatie moet omgaan. Shit, nu vragen ze in België sportasiel in Nederland terwijl onze eigen vluchtelingenkampen al helemaal vol zitten, denken ze bij de bond. En net als elke andere organisatie die de weg totaal kwijt is, doen ze wat je van zo'n organisatie mag verwachten en ook hun kenmerk is... NIETS.
Alles komt bij Badminton Nederland als een verrassing (zelfs het loon aan het eind van de maand). Dus je mag niet verwachten dat deze mensen zich ook met kwaliteitscontrole gaan bezig houden. Het bekende 25-augustus-overleg heeft voor veel vraagtekens gezorgd en nog meer onduidelijkheid dan dat er al was. Maar op één punt was iedereen het eens: de opleidingen zijn ver, heel ver onder het niveau dat je zou willen hebben.
Wat heeft de bond aan dat probleem gedaan? Juist ze hebben er hun kenmerk op los gelaten... NIETS. De persoon die de afgelopen jaren verantwoordelijk was voor de opleidingen die veel te slecht waren is nog steeds verantwoordelijk en het gaat vrolijk even slecht verder.
Dan is er het privéalternatief. Er zijn namelijk ook mensen die zelf trainingen aanbieden of kampen organiseren. Je hebt mensen die dat alleen doen en je hebt er die iets meer onzeker zijn en de hulp van anderen inroepen. Deze laatsten zijn herkenbaar aan het kruisje voor hun kamp terwijl de echte zelfstandigen een A omgeven door cirkels hebben als herkenningsteken. Dit is al een van de kwaliteitskenmerken waar je naar zou moeten kijken als je kiest voor een kamp.
Je moet als organisator van een kamp juist ook kunnen en durven zeggen tegen mensen dat je liever hebt dat ze NIET komen. Soms moet je kinderen tegen hun ouders beschermen en trainers tegen hun onkunde. Niet dat het helpt, want deze mensen hebben vaak een bord voor hun kop zo groot als de Berlijnse muur, maar ondanks dat is het goed voor de kwaliteit van het kamp ze te vragen NOOIT meer te komen. Het komt gelukkig niet zo vaak voor, maar als het gebeurt moet je ook niet bang zijn de kwaliteit te bewaken en in te grijpen. Iets wat Badminton Nederland niet kan, wil of durft.
Reacties 4
Ron,
Je hekelt constant de bond at ze onbekwaam zijn maar zou dan wel willen dat zij een kwaliteitslabel gaan geven aan badmintonkampen, is dat niet wat tegenstrijdig?
Hoe ga je bepalen welk kamp kwalitatief slechts, gemiddeld, goed, super is?
Aantal trainers? Nationaliteit van de trainers? Reputatie van de trainers?
Kwaliteit van de faciliteit? Kwaliteit van de deelnemers? Duur van kamp? Aantal trainingsuren? Verhouding techniek-tacktiek-fysiek training? Opvang na de training?
Er zijn zoveel verschillende factoren die belangrijk zijn voor een goed kamp, de ene al wat meer dan de andere.
Als je dan al die factoren gaat laten beoordelen door een kleine groep mensen (waarvan je op voorhand al aangeeft dat ze onbekwaam zijn), is de kans dan niet groot dat de beoordelingen ronduit belachelijk zullen zijn?
Ik kan me voorstellen dat een kamp van jou door jullie bond met de grond gelijk zou gemaakt worden, puur uit wraak alleen al.
Zelf heb ik 3 jaar een kamp georganiseerd in België dat kwalitatief hoog stond met 5 dagen training, 6 uur per dag, 2 buitenlandse trainers aangevuld met 3 Belgische trainers (waar Roel trouwens 1 keer ook aan mee gewerkt heeft).
Dit alles voor 210 euro voor de 5 dagen, slapen eten drinken shuttles allemaal inbegrepen.
Ik ben er met gestopt voor verschillende redenen maar hoofdreden was dat de kampen als paddestoelen uit de grond rijzen en dat is verre van ideaal.
Een kwaliteitslabel zou die paddestoelen inderdaad afremmen en subsidies voor de goed en super kampen zouden deze nog beter kunnen maken, blijft echter de vraag "wie gaat beslissen wat goed en wat niet goed is".
Naar mijn mening kunnen enkel de spelers zelf dat beslissen doch er kunnen wel enkele basisvereisten gesteld worden om tot een bepaalde categorie te mogen behoren.
Die basisvereisten zouden moeten opgesteld worden door de trainers/coaches van bijvoorbeeld de top 10 badmintonlanden uit West-Europa.
Denk dat je dan pas echt van een kwaliteitslabel kan spreken.
Beetje lang mijn bescheiden mening, sorry.
Nog veel succes gewenst.
Patrick
Het enige positieve is dat de muur in Berlijn steeds minder lang wordt, dus wordt hun bord voor hun kop ook steeds kleiner.... Er zou toch weer een stuk van de Berlijnse muur gesloopt worden?
Jammer dat het artikel twee verschillende onderwerpen aansnijdt (de kampen en opleiding). Maakt het lastiger om te reageren. De reactie van Boesbus sleept daar ook nog een keer de kwaliteit van toernooien bij. Ik wil me beperken tot de kampen.
We leven gelukkig in een vrij land. Waarom goedkeuring voor een badmintonkamp vragen aan BN? Een trainings/badmintonkamp bewijst zichzelf doordat zich in de loop van de jaren meer deelnemers melden. De klant is koning en is de uiteindelijke keurmeester. Het maakt daarbij niet uit hoeveel er specifiek badminton getraind wordt. Bij een recreatiekamp is dat mischien maar 2 uur per dag. Bij een wedstrijdgericht kamp misschien wel het dubbele (als de spelers dat aankunnen). Als de klant tevreden is, waar voor zijn geld gekregen denkt te hebben is het een kwalitatief goed kamp.
Zaak is dat je van te voren goed aangeeft wat een (jeugd)speler te wachten staat. Een wedstrijdspeler die 's morgens maar 2 uur op de baan staat en de rest van de dag zich bezig moet houden met koekhappen en een speurtocht komt niet aan zijn trekken. Een recreatieve jeugdspeler die het leuk vindt om op kamp te gaan waar ook badminton gespeeld wordt vindt zo'n kamp helemaal het einde. Kwestie van tevoren goede informatie geven over welk niveau er van je verwacht wordt, wat en hoeveel er getraind wordt, of je individueel of in een groep traint etc.
Ik moet zeggen dat de websites daar niet duidelijk in zijn. Bij Chemps geven ze wel aan dat er meer is dan sport alleen en dat je over dingen gaat nadenken, (Als ik wedstrijdspeler was zou ik nadenken hoe ik nog beter die shuttle bij mijn tegenstander op de grond kon krijgen) maar een weekplan zie ik niet zo snel.
Bij een andere site lees je dat je nog meer traint dan een topspeler. Ik denk dan, slecht geïnformeerd wat een topspeler in een week doet dus foute informatie.
Het wordt wel vervelend als je op eigen initiatief iets organiseert en het wordt door BN afgeschoten. Ik denk niet dat dat nu nog gebeurt maar het is me een keer overkomen dat ik (hééééééél lang geleden) een hal, jeugdherberg etc. had vastgelegd en ik door een bestuurslid van district Noord-Holland beticht werd van malafide praktijken omdat ik er wel 200gld. aan zou overhouden en deze praktijken de kop ingedrukt moesten worden. Ook toen al een aanmelding vanuit België!
Ik heb zijdelings het kamp van Oro via Internet bekeken. Ook hier is denk sprake van ontwikeling in de loop der jaren die nog steeds doorgaat om de kwaliteit te verhogen. Prima, houden zo.
Kwaliteitscontrole is al een tijdje een probleem bij BN. Ik zie dat in de kwaliteit van sommige toernooien die bij circuits van BN horen. Als je als werknemer niet functioneert, wordt je erop aan gesproken en mocht het dan nog niet goed gaan ontslagen. Bij circuittoernooien van BN is dit nooit het geval. Er wordt wel een kwaliteitsrapport ingevuld, maar of dit altijd zinnig is is een tweede. Sommige toernooien zijn gewoon kwalitatief zeer slecht en horen niet binnen de circuit van BN. Doen ze er iets aan? Natuurlijk niet! Gaat er iets gebeuren met deze toernooien in de komende seizoenen. Ik zeg ik denk het niet, maar ik bedoel eigenlijk natuurlijk niet! Wat je krijgt is een slecht imago als circuit als er een aantal toernooien slecht zijn. Echt handig is dat niet en het kan er zelfs voor zorgen dat ze niet meer komen.
Ik zeg: laat elke referee een x aantal spelers uitkiezen om het refereerapport invullen. Ben je een 7 of lager dan ben je niet goed genoeg. Anders mag je het nog een jaar proberen te verbeteren en is het erna niet goed dan moet je maar uit een circuit.
Ik hoop trouwens op wat reacties! Ik ben namelijk benieuwd hoe kinderen, senioren en ouders/supporters hierover denken?
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.