Wat zijn we ook gek af en toe! Maar al deze gekte heeft er wel toe geleid dat ik een fantastisch seizoen heb gedraaid in de 1. Bundesliga. Want na gisteravond is nu ook de competitie in Duitsland afgelopen, met het behalen van ons doel: handhaving met TSV Trittau (als promovendus), in de 1. Bundesliga!
Het was wel even flink wennen aan het begin van het seizoen. Van een jaar met BC Amersfoort waar alles werd gewonnen en we de landstitel veroverden, naar de allereerste wedstrijd in Duitsland 5 uur rijden, om met een 6-0 pak slaag het hele eind weer terug te rijden…. Toch sprokkelden we in de eerste helft van de competitie een paar punten bij elkaar, tegen bijvoorbeeld regerend kampioen Berlijn en tegen de andere promovendus Dortelweill. In de belangrijke wedstrijden lieten we het als team toch te vaak liggen, en ik zelf heb ook flink moeten wennen aan het niveau. Nu klinkt dit raar, wennen aan een niveau, maar het is een wereld van verschil. De gehele entourage is anders met spelers van grote klasse (huidige en voormalige Europese kampioenen), en bij iedere thuiswedstrijd in Trittau was er minimaal 100 man publiek aanwezig. Met af en toe uitschieters tot meer dan 300. Een genot om voor te spelen, helemaal omdat in deze wedstrijden altijd de punten wel werden binnen gehaald!
Helaas stonden we tot februari nog op de 9e plek, wat een degradatie zou betekenen. Tot een belangrijke ommekeer tegen Refrath. Na een goede teamprestatie die winst opleverde hebben we de juiste weg gevonden en wisten we in de volgende 4 wedstrijden, maar liefst 6 punten te pakken. Dit betekent dat we geëindigd zijn op de 7e plek. Een uitstekend resultaat, zeker als blijkt dat de afgelopen jaren (!) de promovendus, altijd direct weer degradeerde.
Lees de rest van dit artikel op de website van Robin Tabeling.