Willem was niet alleen een speler, maar op wat latere leeftijd ook een enthousiast scheidsrechter en lijnrechter.
Het was dan ook een heel moeilijk moment om, namens de Sectie Wedstrijd Functionarissen (SWF) , Willem te moeten vertellen dat zijn carrière als SR voorbij was. Er gold toen in de tachtiger en negentiger jaren een leeftijdsgrens. Willem en ik hebben wel een uur op Papendal gewandeld en hierover gepraat; hij begreep het wel, maar zijn gevoel ging hier niet in mee.
Zijn laatste optreden als SR was op het Nationaal Kampioenschap in onze sporthal de Blokhoeven in Nieuwegein. De toenmalige directeur van Badminton Nederland, Harry Maessen vond dat wij wel een risico namen om hem die finale te laten leiden. Harry had ook wel een punt: Willem kon soms heel emotioneel zijn. Hij speelde echter een schitterende Heren Enkel finale als scheidsrechter.
Velen kennen hem als lijnrechter; luid en duidelijk kon hij de zaal laten opschrikken om aan te geven dat de shuttle UIT was.
Zijn vrouw, Marjorie is een tegenpool van Willem; rustig, heel beheerst, heel onopvallend maar wel aanwezig. Jaren heeft zij bij de ingang van de sporthal gezeten als kassier voor het Nationaal Kampioenschap en de Dutch Open. Alles tot in de puntjes verzorgd, zonder veel ophef.
Zij heeft de taak moeten neerleggen omdat het minder goed ging met Willem. Hij kon niet meer in huis zijn. Lichamelijk wellicht nog sterk genoeg, maar geestelijk wilde het niet meer.
Wij misten zijn OUT's al heel wat jaren, maar nu het bericht van zijn overlijden binnenkwam herinner ik mij hem nog heel goed in zijn perfecte outfit als WF; blazerkostuum met stropdas. Hij was daar trots op.
Jos Esveld
Oud-voorzitter SWF
