Ik zeg: "Okay, ik zal het volgend jaar weer proberen." Het is jammer dat ik haar stem niet even kan horen met de mededeling dat ze op dit moment niet aan de telefoon kan komen, maar dat ik een boodschap kan inspreken en ze me daarna zo snel mogelijk terug zal bellen.
Mijn moeder is in het werkelijke leven dood. Ze is er alleen nog in mijn gedachten en zoals nu blijkt in mijn telefoon waar haar nummer nog steeds staat. Ook als ik in mijn e-mails zoek, vind ik al haar oude berichten met vaak de verontschuldiging dat het weer niet goed ging om me een bericht te sturen. Alle andere kinderen kwamen altijd en elke week langs maar ik zat altijd in het buitenland en dus moest ze zich inleven in de computerwereld om met haar oudste zoon in contact te kunnen treden. Mijn broers en zussen hebben geen e-mails van mijn moeder want die woonden niet zo ver weg, dus het computertijdperk heeft me een voordeel gegeven van het iets tastbaars te hebben van mijn moeder.
Als mijn moeder en ik samen waren, dan was het altijd voor een paar dagen of een week en dan voor 24 uur per dag. Ook mijn moeder sliep niet veel dus zaten we vaak al heel vroeg aan de thee en hebben vele gesprekken gevoerd over van alles. Ik ben dan ook begonnen deze gesprekken op video op te nemen, tot ergernis van mijn broers en zussen. "Denk je dat ze snel dood gaat of zo?", was hun opmerking.
Nee, dat dacht ik niet maar ik wilde mijn moeder bij me hebben als ik er niet was zondag om even naar haar te kunnen kijken en luisteren als ik daar behoefte aan had. Ik ben heel heel heel erg blij dat ik dat heb gedaan, op de stoel waar ik zit als ik stukken schrijf op Oro zat ik ook toen ik met mijn moeder deze gesprekken had en ik hoef de video maar aan te zetten terwijl ik op mijn stoel zit en dan zit mijn moeder weer tegenover me. Dat is een fijne gedachte dat ze zelfs nu dat ze dood is niet meer dan een klik op mijn computer weg is. Okay. ze zegt wel erg vaak hetzelfde maar wie kent dat niet van zijn vader of moeder die ouder aan het worden is.
Moeders, ik hou enorm veel van je en op je verjaardag is dat moeilijk om mee om te gaan. Ik beloof je dat ik je volgend jaar weer proberen te bellen.
Ron
Reacties 12
Ik heb weer een flink aantal reacties gehad op dit stukje over mijn moeder, de meeste gingen over het feit dat het nummer van een geliefde die weg viel nog steeds in de telefoon stond en dat ze het niet over hun hart konden verkrijgen om het te verwijderen. Bijna alle reacties zijn positief en hebben het over herkenbaarheid, ze vinden dat in dit schrijven het gevoel goed word verwoord. Ik moet zeggen dat ik meer onder de indruk ben van de reacties die hierover worden gegeven dan in vele van de technische stukken die ik schrijf.
Hey Ron,
ik heb het geluk gehad je moeder te kennen, we hebben zelfs een paar keer samen gegeten,
zowel bij u thuis als bij haar thuis...
ik weet ook wat je moeder voor je betekent, ...
sterkte en ik spreek je snel weer
Roel
RESPECT!
Volledig mee eens. Sterkte Ron!
Respect voor jouw artikel Ron. Sterkte.
Hallo Ron, goed om nu eens wat van de mens Daniels in plaats van de criticus Daniels te lezen. En zelfs als er boven staat 'even geen badminton vandaag' dan gaat het toch tussen de regels door over badminton. Iedereen die het gemis van een overleden ouder heeft moeten verwerken voelt denk ik met je mee. Mooi stukje.
Je merk aan veel dingen dat de mensen niet meer zo snel reageren op de site, dat is aan de ene kant jammer maar aan de andere kant heeft het ook zijn voordelen. Ik heb vandaag een aantal emails gehad van bekende die het heel erg herkenbaar vinden dat een telefoon nummer in je mobieltje van een geliefde die er niet meer is blijft staan en dat het emoties oproept.
Iedereen bedankt voor de reacties, Ron
Ron schrijft tientallen artikelen per jaar over badminton. Dit - ene - artikel gaat niet over badminton. Ron heeft met zijn activiteit wat mij betreft de positie verworven om ook weleens niet-badmintongerelateerde stukken aan te bieden. Ik heb als redacteur bewust ervoor gekozen om het artikel te plaatsen. Net als dat ik er geen problemen mee heb om in de BadmintonInfo te lezen over het reisbureau Jacco Arends en zijn kamergenoot Jelle. Er is meer in het leven dan badminton(inhoudelijke stukken), daar is op badmintonline - gelukkig - ook ruimte voor.
dat ben ik op zich wel met je eens:
zowel het ontroerende als de misfit hier...
Omdat het ontroerend is, heb ik er geen last van dan dit de plaats niet is, maar ben wel benieuwd waarom Christ t geplaatst heeft.
Verder sluit ik me helemaal bij Peter aan
Hi Ron, mooi geschreven. Koester de mooie herinneringen.
Jammer dat je er zo over denkt maar het was iets wat me gisteren bezig hield toen ik bezig was met het schrijven van een technisch materiaal verslag, en het maakt niet zoveel uit wat ik schrijf kritiek komt er toch wel.
Allemaal heel ontroerend etc, maar het slaat nergens op om dit te posten op een badmintonforum.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.