De Nederlandse Eredivisie Badminton: hoe verder?

Jij het nieuws, wij een tikkie!

Een indicatie van de betrokkenheid van de eredivisieclubs bij hun eigen eredivisie? BC Amersfoort was wel aanwezig met Karin Residay en Wim Top.

Badminton Nederland gaf een persbericht uit over deze bijeenkomst te vinden op hier op badmintonline.nl.

Onder leiding van Theo Plasschaert, de welbekende sportverslaggever, werd er gebrainstormd over de eredivisie en passeerde een groot aantal zaken. Iedereen was het wel eens dat de eredivisie het paradepaardje moet zijn van badmintonnend Nederland en dat het een echte topliga moet zijn.

Maar de interpretatie van veel verenigingen ligt mijlenver uit elkaar: de een wil een professionele uniforme uitstraling, de andere wil het op zijn eigen manier. De ene club heeft meer financiële armslag dan de andere. Kortom allemaal verschillende clubbelangen.

Snel waren de aanwezigen het er over eens dat we de shirtreclameregels van Badminton Europe niet hoeven te volgen. Badminton Nederland kan zelf deze regels bepalen, dit in navolging van veel Europese landen. De LCW buigt zich nu over een voorstel tot uitbreiding van de shirtreclame bij nationale evenementen.

Ook de regel dat een Nederlandse speler niet in twee competities mag uitkomen wordt door onze nationale bond bepaald. In de landen waar deze regel niet bestaat, zou het voor een Nederlandse speler indien het in ons land wordt toegestaan om in meerder competities te spelen wel mogelijk zijn. Een voorbeeld: op dit moment spelen er Nederlandse spelers in de Engelse league en de Duitse competitie, Duitsland en Engeland staan dit toe.

Duidelijk is dat op dit moment de benadering van de uitvoering van de eredivisiewedstrijden bij alle clubs zeer verschillend is. Een aantal opties passeerde de besprekingen zoals een uniforme aankleding van de speelzaal, voor de naamsponsor zeer belangrijk, en voor publiek herkenbaar dat het om een eredivisiewedstrijd gaat.

En niet meer zoals nu dat er midden in een volle sporthal met andere competitiewedstrijden moet worden gezocht naar de eredivisiewedstrijd. Ook de presentatie van de teams moet altijd plaatsvinden en niet zoals nu worden weggelaten als er te weinig publiek is.

Ook het niveau van de spelers kwam uitgebreid ter sprake. De ene club denkt met de regionale spelers een optimale uitstraling te hebben en de andere denkt dat het met toppers en buitenlandse spelers tot een betere uitstraling komt voor publiek en pers. Kortom dit is en zal altijd de keuze van clubs blijven. Het bleek ook dat de meeste eredivisieclubs voor hun club meer waarde hechten aan de regionale pers en TV dan aan de landelijke pers en Studio Sport. Ook vinden de clubs dat de Badminton Nederland PR te eenzijdig en niet optimaal is.

Verder ter sprake kwam de wijze van opzet en de planning van de eredivisie. Uit een korte inventarisatie van Wim Top bij de huidige Nederlandse topspelers welke nu in de buitenlandse competities spelen, bleek dat de planning het grootste struikelblok is. Ook het niveau en de beloning belemmert dat de Nederlandse topspelers voor een Nederlandse club kiezen.

Ook de vorm van de eredivisie kwam aan de orde, wat gaan we spelen? Blijven we bij tien clubs, gaan we minder partijen spelen, dit in navolging van veel Europese competities. Andere vormen? Andere puntentelling (Engels League), spelers vervangen tijdens de dubbelwedstrijden? Rechtstreekse degradatie en promotie? Werken met licenties?

Hoe maken wij het attractiever en wagen wij de gok om een aantal veranderingen door te voeren? Het moet niet zo zijn dat er regelmatig met andere spelers wordt gespeeld, de teams en spelers moeten herkenbaar zijn en het publiek moet zich kunnen identificeren met de toppers, hun idolen.

Op dit moment is het zo dat er tijdens eredivisiewedstrijden spelers toernooien gaan spelen, clubs geven vaak noodgedwongen toestemming hiertoe onder het mom van als de play-off maar wordt gehaald. Een volkomen devaluatie van de competitie. Voorbeeld: in één speelronde gaan er een aantal spelers naar een toernooi in het buitenland, de spelers van de ene club zijn op tijd terug voor de wedstrijd en van andere clubs niet, er ontstaat dan een verkeerde afspiegeling van de sterkte van de eredivisie en topwedstrijden worden gedegradeerd tot een farce.

Hierop zit het publiek en de pers niet te wachten.

De eredivisie moet leven binnen de club, bij de jeugd en in de regio. Hieraan moeten we in eerste instantie aan werken. Geef de eredivisie de uitstraling die het moet hebben, ga eens kijken in de eredivisie van het korfbal, volleybal of ander zaalsporten. Hieruit kan veel inspiratie worden opgedaan om met de eredivisie aan de slag te gaan.

Uit de gehele discussie bleek dat wij de eredivisie belangrijk moeten maken en de toernooien en planningen van de nationale selecties in overeenstemming moeten brengen met het programma van de eredivisie. De LCW gaat zich nu buigen over een samenvatting van het besprokene, en met diverse voorstellen komen voor een volgend overleg met de eredivisieclubs.

Wim Top
manager BC Amersfoort