Terwijl de campingbaas er even tussenuit is en zelf in het buitenland aan het genieten is van een heerlijke Chardonnay, wordt het campingterrein schoongeveegd door de knokploegen die echt knokken om het zinkende schip schoon te houden.
De gesprekken in de kantine worden in verschillende groepjes gevoerd en gaan natuurlijk niet alleen over de allesbepalende sport op de Badminton Nederland camping, maar ook en het meest over alle zaken er omheen. De kampleiding - die liever niet in de kantine komt maar zich wat op afstand zou willen houden - heeft het er vooral over hoe ze al die vervelende campingbezoekers het beste in bedwang kunnen houden en hoe ze zoveel mogelijk geld uit de gewone bezoeker kunnen halen en dat terwijl deze hooguit een paar keer een shuttle overslaat voor de tent en daarna gauw weer een heerlijk fris biertje pakt. De gewone kampeerder hoeft niet zo nodig naar de keurig aangelegde veldjes op de camping en al helemaal niet als de staanplaat prijs daardoor omhoog gaat.
De kinderen van de camping hangen natuurlijk graag rond op deze veldjes in de hoop dat als ze daar spelen de andere campingbezoekers naar ze kijken en misschien wel applaus geven als ze een mooie slag staan. Maar de kampleiding houdt streng toezicht op de regels rond de velden en wie zich niet aan de regels houdt, wordt van de camping afgegooid met het hele gezin; dit tot ongenoegen van de ouders van de enthousiast badmintonspelende kinderen.
De camping is in de loop der jaren in tweeën gedeeld. Je hebt de tentenafdeling van de mensen die nieuw zijn in het kamperen en vooral nog wat jonge kinderen hebben en je hebt de afdeling van de stacaravans, dat zijn de kampbewoners die al wat langer mee gaan en menen het alleenrecht te hebben op de camping. Zij zorgen ook een beetje voor het gezicht van de camping en worden door de kampleiding net voor iets meer aangezien dan die lastige tentenkampeerders.
De laatste jaren gaat het wat minder met de camping en buitenlandse kennis moet de camping weer op de kaart zetten. De buitenlanders brengen hun Scandinavische kennis mee maar begrijpen de campingleefstijl in Nederland niet zo goed en dus stelt de kampleiding er nog een paar aan onder het mom 'dan kunnen die jongens lekker hun eigen taal spreken en voelen ze zich niet zo eenzaam' en als er één schaap over het hek is volgen er meer. Uit de geschiedenis weten we hoe Vikingen zich gedragen op een camping zodra ze met een groep zijn en het is misschien wel nodig om er maar een leider met ervaring boven te zetten dus plaatst de camping nog maar weer een keer een advertentie terwijl ze al lang een nieuwe viking op het oog hadden.
Het tentenkamp zou het liefst moeten worden ontruimd, want met dit op vluchtelingenkamp lijkende gedeelte van de camping heeft de kampleiding liever niet te maken. Een enkeling binnen de leiding maakt bezwaar en moet tot de orde worden geroepen, want op de camping hebben ze behoefte aan mooi weer: alleen dan liggen de veldjes er mooi bij. Als het regent dan is het stil op de camping en ligt alles er verlaten bij. Terwijl er in de kantine verder wordt gepraat valt er meer en meer regen en sijpelen er enkele druppels door het waterdicht gewaande dak. Niet teveel aan doen, want morgen schijnt de zon weer en zo geldt ook in dit kamp: ieder het zijne.
Reacties 7
Wat een prachtig stuk Ron! Satire is de beste manier om een 'moeilijk' thema aan de orde te stellen. Heb genoten, was het niet dat t zo'n stormachtig gevoel bij mij teweeg brengt.
Je weet het Clemens je ben meer dan welkom mijn huis staat altijd open :-)
Ron
Hoi vriend, ik kom graag met mijn vrouw in juli( ? ) naar Oro, groet, Clemens
Verstuurd vanaf mijn iPad
Dat is goed om te horen Clemens want het ontlokken van een glimlach was zeker de bedoeling, het is ook lang niet de eerste keer dat ik iets degelijks heb geschreven, het kabouter dorp en de Unox worst waren stukjes in de zelfde stijl die de camping voorgingen. En we hebben nog steeds een afspraak staan voor een goede Chardonnay en een stevig gesprek :-) Groeten van mij en Huynh
Mooie proza Ron,wist niet dat je ook dat talent hebt, vooral doorgaan, want bij mij ontlokt het zeker wel een glimlach!
Ja Rene, het is zo triest dat je er maar beter om kan lachen. het hele gedoe deed me gewoon weer denken aan een camping in Brabant waar mijn ouders vroeger een grote vaste stacaravan hadden. Deze camping "fort Oranje" ja je verzint het niet zo was de naam echt, de camping liep vrij goed totdat criminelen de camping kochten en de zelfde camping in het nieuws kwam door allerlei praktijken die het dag licht niet konden verdragen. Op de ene of andere manier moest ik aan deze camping denken toen ik met badminton ouders sprak, maar ik ben ook bang dat de humor ervan niet begrepen word :-)
Hij is weer leuk Ron. Alleen zal de kampleiding hier de humor niet van inzien. Ze stoppen deze artikelen in een vertaalprogramma, dus ik denk dat ze de clou van dit verhaal zullen missen....
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.