Die moet je beleven, ervaren en voelen. Zo spelen we bij mijn eigen club op de vrijdagavond. Twee uur badmintonnen, en voor de echte doorzetters daarna nog vier uur nazitten. Heeft niets te maken met leuk om te zien, maar leuk om te beleven.
Zo zijn er tientallen clubs in Nederland, waar het plezier van het spelen en de gezelligheid van het borrelen veel belangrijker zijn dan resultaten, in welke divisie het eerste team speelt of welke toernooien er gewonnen worden. Heeft niets met beleid te maken. Heeft volgens mij veel meer met mensen te maken.
Mensen die de club levend houden
Kijk om je heen binnen je club en je zult zien dat er altijd mensen zijn die nieuwe leden opvangen, ze wegwijs maken en ze helpen met de eerste stappen op de baan. Je zult zien dat er mensen zijn die de gangmakers aan de stamtafel zijn, mensen die de club levend houden. Daarom is dit geen verhaal vol technische tips, maar een ode aan de vrijdagavond.
Dat heeft niet zo veel te maken met beleid, maar met één leuke avond in de week waarop je gezelligheid en sportiviteit combineert. Die ene avond waarop er niks belangrijker is dan die ene netbal waarmee je een partij wint die je morgen alweer vergeten bent. Dat is een ode aan de vrijdagavond, of welke andere avond van de week je ook maar de baan op gaat. En dat is badminton, voor tienduizenden Nederlanders elke week weer een leuk spel met een sportief randje en een geweldige reden om de deur uit te gaan.
Minder over topsport
Daarom zou het als er over badminton gepraat wordt minder over topsport moeten gaan. Sport moet je niet bekijken, dat moet je beleven. Want daar, in de sporthallen in Nederland, daar staan onze echte topsporters. Al die mensen die de liefde voor de sport verkiezen boven een avond op de bank. Met daana een biertje of een kop thee, en ondanks soms hoge leeftijd.
Daarom is dit een ode aan de vrijdagavond en aan alle recreatieve badmintonners van Nederland!
Reacties 1
Stukje naar mijn hart Jos, ik hoor de verkeerde mensen roepen dat we helden nodig hebben terwijl de echte helden op de klub's zitten. Er zit maar een handje vol mensen uit te kijken naar wat we toppers noemen in Holland, de meeste club leden weten niet wie het zijn en geven er geen fli....r om. We hebben een bond de de weg kwijt is en mensen die het voor het zeggen hebben weten van de hoed nog de rand. Dit jaar speel, werk en coach ik badminton voor 54 jaar, en elk jaar weer wordt ik meer en meer triest over de ontwikkeling in eigen land. Ik ben een van de gelukkige ik werk nu in Denemarken waar er nog wel een hoog niveau is, ik heb mijn eigen Academy dus ik hoef niet naar de onzin van een bond te luisteren, ik zit maanden per jaar in Azië voor als ik weer wil weten wat hard werken is. Nederland is verloren gebied als het om onze sport gaat, 6 jaar geleden ging de bond de trainers opleiding veranderen want DAAR moeten we het doen als we de club's willen behouden en er nog totaal niets, niet op papier en niet in de praktijk. Henri, Aad, Huynh en ik hebben 5 jaar geleden al een nieuwe opleiding geschreven die we nu al jaren met groot succes houden op Orø, het is niet moeilijk als je mensen met verstand van zaken aan het werk heb. Maardat maakt het gelijk ook zo verdomd moeilijk in Holland met mensen die er totaal geen verstand van hebben.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.