Badminton Nederland wil diploma's zien. Hiervoor zijn diverse cursussen die door heel het land gegeven worden. Er zijn verschillende niveaus, waardoor er voor één ieder iets te bereiken is. Mits er natuurlijk voldoende mensen zijn die de opleiding willen volgen.
SL2, SL3 en SL4 worden aangeboden door de bond. Sl2 is het laagste en zo kan je trapsgewijs, als je dat wil natuurlijk, omhoog. Maar is dat werkelijk wel zo. Of word je eigenlijk gewoon in de maling genomen als je een bepaald niveau wil krijgen? Er is voor beide iets te zeggen. Een bepaald niveau halen is vrij makkelijk. Je schrijft je in. Of je nu ervaring hebt of niet. Je moet aan competenties voldoen en als je deze voldoende hebt afgesloten, krijg je een diploma.
Er is alleen wel één groot probleem. Iedereen kan zich voor alles inschrijven. Dat wil zeggen dat je een geheel gemêleerd gezelschap krijgt. Er wordt dus geen selectie gehouden om de geschikte mensen ertussen uit te filteren. Iets wat echt niet kan. Het bevordert namelijk niks aan de opleiding. Het doet alleen de opleiding qua niveau kelderen tot een niveau waar sommige bij in slaap vallen. Een probleem waar heel simpel iets aan gedaan kan worden. Selecteren op kunde, ervaring en eventuele opleiding. Iemand met een sportopleiding heeft een heel andere achtergrond dan iemand die in de tuinbouw zit. Dit zal elke boer begrijpen, maar het is zo jammer dat het niet wordt toegepast.
Om even terug te komen op het inschrijven. Je kan je dus inschrijven voor SL3, terwijl je in principe niks hoeft te begrijpen over badminton. Best vreemd. In het onderwijs kan je ook niet van het vmbo zo richting het vwo. Je zal eerst de havo moeten doen. Waarom moeten beginnelingen niet eerst ervaring op doen en SL2 volgen? Dan is SL3 een meer volwaardige cursus, waarbij er meer op inhoud kan worden ingegaan, dan dat het nu vrij oppervlakkig blijft.
De andere kant van het verhaal is dat er wel degelijk mensen zijn die verstaan van zaken hebben. Deze mensen vinden elkaar vaak ook snel en willen graag de diepte in. Vaak doen zij dat al onbewust. Ook hebben zij een functie binnen een cursusgroep. De mindere goden trekken zich op aan hen. Een goed concept zou je zeggen, maar iedereen zou elkaar scherp moeten houden en niet maar een paar personen + docent die alles maar voorkauwen.
Het concept is oké, maar de waarde van je papiertje is er bijna niet. Ook blijf ik het vreemd vinden dat er mensen hun papiertje moeten omtoveren tot iets wat door BN goedgekeurd is. Als je dus in het buitenland iets doet, moet je het hier nogmaals doen of op een andere manier. De waarde verdwijnt hierdoor, omdat er geen enkele diploma meer een waarde krijgt. Ben je coacht in Kroatië en neem je die papieren mee, dan moet dat voldoende zijn. Een lijst van de behaalde resultaten van deze trainer/coach geeft een goede indruk. En over de indruk moet het gaan. Je kan nog zoveel papieren hebben. De lijst met ervaringen en resultaten zegt meer. Ook het zien van trainers van derden geeft een goede indicatie van hoe een trainer is. Ik zelf heb zoveel trainer gezien en gehad. Geloof me degene die het meeste interesse en passie in de sport hebben en proberen zichzelf te updaten zijn de beste die er zijn. Ze willen het beste in de spelers naar boven halen en cijferen zichzelf helemaal weg. Dit alles om het badmintonniveau omhoog te krijgen.
Reacties 10
Klopt, maar dit zijn slechts uitzonderingen. De meeste hebben dit niet.
Een papiertje is er toch om de eigen aantekeningen op te maken !!
BN vraagt diploma’s; er zijn hiervoor geen toelatingseisen…..
Inhoudelijk kritiek is : concrete cursusaanbod is erg basaal, deels minder relevant of voorkauwen, de diepgang is heel toevallig nl. m.n. vanuit de (ervarings) inbreng van (goede) medecursisten.
Ambitieuze deelnemers klagen over: teveel zwakke broeders, vooraf ontbreken selectie-eisen, de waardering zowel wat betreft de gestelde normen als van het papiertje is slecht. Andere waardevolle vormen van (bij)scholing worden niet erkend.
M.i. zijn er slechte en goede trainers wat betreft heel uiteenlopende aspecten zoals hun kwaliteiten m.b.t. hun methodiek, hun didactiek , hun (sociale) vaardigheden, sportvaardigheden, flexibiliteit e.d. Een juiste mix en het ontbreken van echt zwakke plekken kenmerkt een goede trainer. Daarbij weten nog wel wat te leren te hebben. Ieder zal hierin eigen werkpunten aantreffen en -dat is de essentie- naast een zekere basis (die getoetst of afgetekend kan worden) en motivatie of passie die uit de praktijk duidelijk zal zijn is het voldoen aan een zekere ondergrens wel duidelijk maar daarvoor behoeft niet voor ieder een zo’n globale basiscursus te worden opgelegd.
Dan de essentie: een verschil in vraaggericht en aanbodsgericht. Men vraagt vanuit de praktijk iets anders dan waar men als BN mee aankomt Daarnaast zijn de behoeften of vragen uiteenlopend. Intervisie met andere gemotiveerde trainers in opleiding, begeleide intervisie rond thema's met een senior trainer met specifieke expertise en agogische kwaliteiten. Op basis van inventarisatie van vragen zoeken naar die trainers die hierop kunnen ingaan en waarop dan kan worden ingetekend. Recensies nadien zullen een goede voortgang kunnen stimuleren. Dat helpt mensen verder, de sport verder... Daarnaast cursussen vanuit andere opleidingen/bonden of uit het buitenland kunnen een stimulerende rol spelen. Laat het zich bewijzen en als het bijdraagt en er behoefte aan is: binnenhalen. Behoefte aan het ontwikkeling moet gestimuleerd worden; uitwisseling bevorderd en specifieke groepen (inclusief toelatingsvoorwaarden) die samen een traject willen doorlopen dat levert wat op !!
Voorgekauwde modulen voorgedragen aan te brede doelgroepen heilloos en demotiverend. Het remt af, kost motivatie en lijkt meer een machtsmiddel in handen van de bobo's.
•Het stellen van eisen moet inhoudelijk gefundeerd worden.
•Aan eisen voldoen betekent ook aftekenen of toetsing van en het hieraan voldoen kan nooit niet gekoppeld worden aan een
Hieruit blijkt o.m.
Als de bond vindt dat er een duidelijk eisen te stellen zijn aan het functioneren van een trainer dat dit getoetst of afgetekend moet worden.
•1. Vanuit de bond is te begrijpen dat er een basaal nlijkt mij goed dat er een basaal aanbod voor handen heeft waarvan ieder kan zeggen dat moet je wel minimaal weten of kunnen. (dit kan getoetst worden en afgesloten … ook door mensen die hiervoor geen cursus nodig hadden)
•2. Verder een verschil in vraaggericht en aanbodsgericht. Men vraagt kennelijk vanuit de praktijk iets anders dan waar men mee aankomt. Behoefte aan het ontwikkeling van cursussen waar wel behoefte aan is.
•Aanbod vrije markt men om vraagt.
•zal altijd betekenen dat men selectie-eisen zal stellen.
•Verder een systeem van een vrij aanbod: men kan een cursusaanbod aanbieden..
•eisen stelt qua
•
Maurits ik ben momenteel in eerste instantie niet van plan om SL3 te gaan doen. Gezien het feit dat ik als particulier 750 euro best veel vind. En dat het me dat momenteel niet waard lijkt. En op de lijst staan vind ik inderdaad niet zo belangrijk maar sommige verenigingen weer wel.
Maar ik ben wel van mening dat er ook geen consequenties op kunnen gaan staan. Want je kan moeilijk elke vereniging verplichten een gediplomeerde SL3 of SL4 trainer/trainster te hebben. En om een vrij simpele reden ook nog eens. Daar heeft niet elke vereniging het geld voor. Want zelfs voor een vereniging is dit een hoop geld.
Dat ben ik ook wel met je eens. Maar misschien moet je het eens aanvragen bij de NBB. Ik heb ook een scholing bezocht, anders dan de VBO. Deze is ook goedgekeurd.
Het lastige van het geheel is dat je licentie niet zoveel waard is. Als die verlopen is mag je gewoon training geven. In ieder geval staan er geen consequenties tegenover. Want is van de lijst af zijn zo erg? Als jij denkt op een andere manier meer te leren raad ik je aan die weg ook te bewandelen. Maar én - én is ook een optie. Tenminste, dat doe ik.
Beste Maurits,
"Zaanen, bijscholingen geldklopperij noemen is echt onzin. A zijn het gewoon hele leerzame bijscholingen. En B moet je er anders in staan. Je doet een bijscholing voor jezelf, om meer te leren. Niet omdat de NBB dat wil"
Ik snap dat jij dit zo ziet maar is het niet de Bond die zegt anders halen we je van de lijst af. En is je diploma niet meer geldig. Je MOET dus bijscholing doen anders neemt de bond je licentie af.
Oftewel de bond verplicht je wel degelijk tot bijscholing. Als ik meer wil leren kies ik daar zelf een pad voor. Maar ik durf te wedden dat als ik met een Fred van Wankum of een Ron Daniels mee zou kunnen lopen ik meer ervaring op doe dan bij een bijscholing. Echter wordt dit vast niet
erkent als bijscholing.
Let wel ik wil niet zeggen dat de bijscholing slecht is. Maar ik vind het wel een verplichting in plaats van een keuze. Laat de bond neerzetten wanneer de laatste bijscholing is geweest maar niet meteen schrappen. Wat is er namelijk anders aan de basis cursus geworden? Heb je die dan plots niet meer gedaan? Denk er eens over.
In dit stuk zitten goede en minder goede stukken. Dat is ook niet zo vreemd, want het is niet zo makkelijk als dat het van buiten lijkt. En voorop gesteld, ik ken de opleiding van verschillende kanten. Ben zelf cursist geweest, heb stagiaires begeleidt, ben sinds kort opleidingsdocent en ik heb ook bij de NBB gewerkt.
Waar men zich vaak in vergist is dat de diepte in gaan geen basis is voor training geven. Zoals Jan ook al schrijft komt er veel meer kijken bij training geven. Het verbaast mij niet dat er mensen zonder badmintonervaring met zeer goede cijfers slagen voor hun examen. Zij hebben namelijk begrepen waar het training geven over gaat; hoe je iets uitlegd, hoe je groepen neerzet en wanneer je welke tip moet geven.
Echter, dat het fijn is om met gelijkgestemden aan de slag te gaan kan ik me ook wel voorstellen. Dat kan ik me ook wel herinneren uit mijn tijd. Echter, veel 'top'spelers uit die opleiding hebben het als trainer nooit waar gemaakt. Wat is een hoog speelniveau dan waard? Blijkbaar gaat het dan toch om andere dingen. Maar a la, gedifferentieerde groepen heeft wel voordelen. Maar zou dat met een gedifferentieerde cursusdag niet ook kunnen? Andere opdrachten, andere technieken, andere verwachtingen? Volgens mij wel.
De vraag waarom er toernooien georganiseerd moeten worden is tevens een terechte vraag. Aan de ene kant is het onzin, het is inderdaad zijn werk niet. De NBB ziet dat ook wel in. Echter, het ministerie schrijft voor welke onderdelen getoetst moeten worden. Dus heel veel kan je er niet veranderen, lijkt het voorlopig. Waar je je echter niet in moet vergissen is dat er legio trainers zijn die wél toernooien organiseren op hun vereniging. Dat zijn echter verenigingsmensen, en geen broodtrainers. Soms betreft het een pepernoten-toernooi, soms gaat het om de clubkampioenschappen. Dus echt nutteloos is het ook niet.
Zaanen, bijscholingen geldklopperij noemen is echt onzin. A zijn het gewoon hele leerzame bijscholingen. En B moet je er anders in staan. Je doet een bijscholing voor jezelf, om meer te leren. Niet omdat de NBB dat wil.
Nick,
Het is niet of de bond waarde hecht aan een papiertje naar mijn mening maar of een vereniging dat doet. neem Ciraar Slaats die heeft opleidings niveau A toch hecht Van Zundert Velo daar geen enkele waarde aan en coacht en traint hij hun eredivisie. Top Ciraar ga zo door. Als de vereniging waarde hecht aan papiertjes ga je 750 euro uitgeven voor een papiertje. en daarna voor de bijscholing nog anders vervalt het papiertje.
Als particulier vind ik 750 euro best wel veel geld om 11 lessen te horen hoe het zou moeten in de basis. Ik koop wel een paar goeie boeken en praat veel met andere trainers. De vereniging waar ik training geef hecht geen waarde aan het papiertje en dat scheelt.
Als particulier daarna nog opfris cursussen doen en ik neem aan dat die ook niet gratis zijn is gewoon geldklopperij naar mijn idee.
Tuurlijk is SL3 en SL2 een goeie basis maar het organiseren van een toernooi wat 1 van de proeven van bekwaamheid is, Wordt je daar een betere trainer/ coach van? Die hoort dan toch achter de baan te zitten?
Waarom komt het dan in beide opleidingen terug?
Een goede trainer komt vanzelf boven drijven. Een vereniging zal toch wel meer willen weten van een kandidaat-trainer als het gegeven of hij wel zijn papiertje heeft. Een SL3 is niets anders als een basis; daarnaast beschikt een goede trainer over een volle rugzak met extra's. Hierbij dient men te denken aan zaken als: het gespeeld hebben op niveau, didactische vaardigheden, communicatieve vaardigheden. Een goede trainer bezit deze eigenschappen. Ook ik ken trainers, die op het hoogste niveau gespeeld hebben, maar niet in staat zijn hun kennis over te dragen. En dan heb je er ook geen mallemoer aan............
Leuk stuk en zeer herkenbaar. In mijn SL3 opleiding waren er veel mensen die met alle respect heel weinig nivo en kennis van badminton hadden en puur zoals je schrijft een papiertje willen halen. Ik ben zelf altijd zeer veel bezig met nieuwe zaken uit te proberen en heb ook in de divisie gespeeld, een collega van mij heeft nooit competitie gespeeld en kan zelf ook niets voordoen, maar hij wist met hele hoge cijfers te slagen voor de sl3. In mijn ogen volslagen belachelijk.
Feit is wel dat de cursus leuk gemaakt wordt door je mede cursisten en hun nivo.
Hi Nick, goed stuk! Ik heb mijn SL3 cursus gedaan met spelers vanminimaal 2de divisie en deze was inhoudelijk een stuk scherper dan andere groepen aldus de cursusleider en de examinatoren. Helaas blijft het papiertje wel hetzelfde.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.