Henk Staats wacht op het Deltaplan van Ted van der Meer

Jij het nieuws, wij een tikkie!

Als ik de bezoekersaantallen van het NK en het EK vergelijk met het aantal bezoekers van de play-offwedstrijden van BV Almere tegen Van Zundert Velo en vervolgens de finale van BC Amersfoort tegen van Zundert Velo, dan valt de vergelijking toch echt heel duidelijk uit in het voordeel van deze eredivisiewedstrijden.

Wellicht is één en ander aanleiding voor de beleidsmakers in Nieuwegein, of moet ik zeggen Papendal, want als ik de berichten op badmintonline.nl moet geloven maakt Papendal de dienst uit, om nu toch eens de eredivisie niet langer als ondergeschikt te beschouwen aan de buitenlandse toernooien. De eredivisie verdient op zijn minst nevengeschikt te zijn aan de buitenlandse toernooien, maar in feite zou het bovengeschikt moeten zijn, als je alleen al op de bezoekersaantallen afgaat. Als dat niet gebeurt, dan heeft het geen enkele zin om werkgroepen en commissies in het leven te roepen om naar de competitieopzet van onder meer de eredivisie te kijken.

Dat in het leven roepen heeft sowieso weinig zin, want de voorstellen die een werkgroep recent gedaan heeft zijn in de ijskast beland, omdat BNL zelf met een voorstel gaat komen. Eerlijk gezegd hou ik mijn hart vast en nogmaals het heeft allemaal geen zin als de eredivisie niet de hoogst mogelijk prioriteit krijgt om het Nederlandse badminton weer op de kaart te zetten. Zo'n 25 jaar mismanagement heeft onze bond bijna gedecimeerd. In de economie spreken we van een recessie als twee kwartalen op een rij het consumentenvertrouwen daalt. Waar moeten we in badmintonland dan wel niet van spreken. Al decennia lang schrijven we rode cijfers in meer dan één opzicht en we hebben dus een Deltaplan nodig om deze depressie te boven te komen.

Dat vereist wel leiderschap en ik vraag mij af of we dit kunnen verwachten van de huidige beleidsmakers in Nieuwegein, zeker na de Estlanduitzendingen en het ultimatum van de Yonex-spelers op het EK. Stel dat de spelers vinden dat zij het gelijk aan hun zijde zouden hebben, dan nog kan en mag een organisatie dit niet accepteren. Aan de verkiezingscampagne mankeerde niets, maar nu wachten we al maanden op een Deltaplan om het tij te keren.

En een Deltaplan is nog eufemistisch uitgedrukt. Het klinkt een stuk vriendelijker dan de draconische maatregelen die feitelijk getroffen moeten worden. Alleen dan is de badmintonsport wellicht nog te redden in Nederland.

Wellicht is Papendal de bond in meer dan één opzicht volkomen boven het hoofd gegroeid en is er sprake van een staat binnen de staat.

Een forse stap terug zou ik zeggen met Papendal of misschien zelfs afschaffen de komende jaren. Pep de academies op, kom tweemaal per jaar een week bij elkaar met de spelers van de academies en test de talenten. Geef twee talenten per jaar een sportbeurs en laat ze de badmintonwereld intrekken en dan kunnen ze zich waarmaken. Verleng de beurs desnoods met 12 maanden en dan moeten de talenten zich kunnen handhaven op Europees en wereldniveau. Ik denk dat we tienduizenden euro's per jaar besparen.

Laat de academies vrij om badmintonsponsors aan te trekken. Dan krijgen we wellicht de Carlton-academie, de Yonex-academie, de Victor-academie en de RSL-academie. Stel trainers aan die in meer dan één opzicht van alle smetten vrij zijn en ga de concurrentie onderling aan. De besparingen per jaar kunnen we gebruiken om de financiële continuïteit van BNL veilig te stellen. Bovendien legt BNL dan niet al zijn eieren in een Yonex-mandje. En we moeten zo snel mogelijk af van het Yonexcontract. Het is een splijtzwam gebleken voor het Nederlandse badminton.

Geef grote prioriteit aan de eredivisie, want alleen al op basis van de toeschouwers bij de play-offs en de finale is dat gerechtvaardigd. Kom met een pakket aan maatregelen om clubs in de eredivisie te ondersteunen op vele fronten. Benader als bond de regionale en lokale omroepen om de badmintonsport in de programma's te krijgen! Laten we met een stap terug beginnen om de badmintonorganisatie vooral bottom-up opnieuw op te bouwen en niet langer de zaak topdown vanuit Papendal beschouwen. Dat heeft ons de laatste decennia beslist niet verder geholpen.