Maar het voelt alsof ik nog altijd achtervolgd wordt door het verleden, die ene nare leraar. Het klinkt apart, maar telkens als ik over straat loop naar de supermarkt, fitness of gewoon een blokje om maak, zie ik in een flits mijn ex leraar lopen. Natuurlijk is het klinkklare onzin en kom ik er ook al snel achter dat die ex leraar van mij, een stuk lelijker was dan die persoon voor wie ik hem aanzag. Maar het feit is dat deze man mij een onplezierige paar jaar heeft bezorgd op school. Als ik ooit dement wordt, hoop ik dat ik die leraar als eerst vergeet.
Vorige week mailde een journalist van het Dagblad van het noorden mij, met de vraag of ik tijd had voor een interview die week. Ik moest goed in mijn agenda snuffelen of ik een gaatje kon vinden. Uiteindelijk heb ik terug gemaild dat ik dinsdag rond 14:00 uur tijd had. Mijn middagdutje moest maar even op zich laten wachten. Na een dik half uur aan de telefoon te hebben gesproken met de beste man. Beloofde hij mij dat die er een mooi stuk van zou maken. Zie hieronder het resultaat. Het stuk paste niet helemaal op de camera, vandaar de soms wat minder leesbare woorden. De kop luid: 'Rio loopt via Kopenhagen'.
Lees het hele verhaal op de website van Jordy Hilbink.
