Beide spelers speelden een ontzettend hoog tempo en met name Eric haalde haast de onmogelijk ballen. Om te scoren moest er echt op de lijnen gespeeld worden en beide spelers waren echt aan elkaar gewaagd. Met zijn befaamde round the head cross court smashes scoorde Eric meerdere malen, ook aan het net was Eric zeer gehaaid. Echter zoals verwacht was Viktor Axelsen ook zo scherp als een mes en dit resulteerde in een hoogstaande partij badminton.
Eerlijk gezegd heb ik Eric in Nederland nog nooit zo goed zien spelen. Het was jammer dat Viktor Axelsen er zo op gebrand was om deze titel binnen te halen en speelde daardoor zeer gefocust en liet zich niet van de wijs brengen. Axelsen kwam op het eerste gamepoint, echter Pang haalde mooi bij, daarna kreeg Eric een gamepoint op 21-20, maar wist het niet te verzilveren door een wel zeer risicovol geslagen netbal van Viktor. Uiteindelijk werd het 24-22 voor de Deen.
In de tweede game leek het erop dat Eric zijn tactiek veranderd had. Hij ging hoog serveren in de hoop dat de Deen van de leg raakte, maar dit gebeurde zeker niet vandaag.
Ook van de vele hoge clears van Eric raakte de Deen niet onder de indruk. Het was duidelijk dat de vertragingstactiek op de Scandinaviër vandaag geen uitwerking had. Fysiek leek het erop dat de eerste game bij Eric zijn tol had geëist en van de motoriek van Axelsen kon je zien dat hij in de winning mood was.
Bij 12-10 voorsprong in de 2e game bouwde Viktor zijn voorsprong uit tot 16-10 en in zijn non verbale communicatie kon je zien dat het vertrouwen per punt toenam. Met een 'ík heb je te pakken mentaliteit' serveerde de Deen het bij een 18-12 tot 21-12 uit. De verwachte overwinningsschreeuw kon je in de gehele zaal horen en de Deen ging op zijn knieën en was zichtbaar blij met de voor hem o zo belangrijke overwinning op de Nederlander. Eric heeft een prachtige finale gespeeld en daar kan hij met trots op terugkijken. Tegen de voormalig wereldjeugdkampioen was vandaag geen kruid tegen gewassen!
