Denmark Open 2026: veteranen, een droomfinale en afscheid van een tijdperk

Er is al jaren een vaste groep Nederlanders die dit toernooi speelt. Dit jaar was die groep wat kleiner. Het WK en EK voor veteranen vielen dit jaar namelijk kort voor dit toernooi. Ze kunnen niet alles spelen en er moeten keuzes gemaakt worden.

De Nederlandse veteranen zijn op het WK en EK bijzonder succesvol geweest.

Het volgende WK voor veteranen staat gepland voor volgend jaar in Australië en valt dit keer direct ná de Denmark Open. Er gaan al verhalen rond dat veteranen het toernooi in Denemarken gaan opnemen in hun voorbereiding op dat WK.

Het toernooi in Denemarken staat vooral bekend om de gezelligheid. Daarnaast wordt er in poules gespeeld. Je weet dus dat je in ieder geval een aantal partijen speelt en niet de hele reis maakt voor slechts één wedstrijd.

Het toernooi is zo aantrekkelijk dat er dit jaar deelnemers waren uit heel veel landen. Er waren zelfs deelnemers uit Hongkong en Taiwan.

Gezelligheid boven alles

Hoewel de meeste deelnemers komen voor de gezelligheid, zijn er altijd een aantal spelers die iets fanatieker zijn.

Er zijn zestigplussers die over de grond rollen om toch nog die ene shuttle te halen. Er zijn vijftigplussers die een discussie over een in- of uitbal doorzetten tot aan de referee van het toernooi.

Maar het is vooral gezellig.

Veel van de spelers zijn opgegroeid zonder smartphone. Ze gebruiken die vooral om het toernooischema op te zoeken. Er wordt naast de baan veel gepraat en veel minder op een scherm gekeken. Herinneringen aan vroeger worden opgehaald en er wordt geïnformeerd hoe het nu met de ander gaat.

Twijfel tussen veteranen en topsport

In de kantine staat de televisie aan, met uiteraard de Denmark Open op het scherm.

Tijdens het nuttigen van een broodje zie ik het laatste gedeelte van de finale van het gemengd dubbel. Dat is duidelijk een ander niveau dan het toernooi waar ik op dat moment zit en ik begin toch te twijfelen of ik de juiste keuze heb gemaakt.

Ik besluit nog een paar wedstrijden bij de veteranen te kijken. Er worden interessante partijen gespeeld, maar de finale van het damesenkelspel bij de Denmark Open trekt toch te veel.

Ik besluit alsnog naar de andere hal te gaan om de finale live te bekijken en niet via de televisie in de kantine.

Een finale die alles heeft

In de hal verdwijn ik gewoon in de massa. De hal is volledig gevuld en niemand spreekt mij aan op mijn keuze van gisteren om de hal voortijdig te verlaten tijdens de wedstrijd van Anders Antonsen tegen Christo Popov.

De finale van het damesenkelspel gaat tussen An Se Young en Akane Yamaguchi.

Dit keer weet ik al snel dat ik de juiste keuze heb gemaakt.

Het is een fantastische finale. De wedstrijd brengt alles wat badminton mooi maakt. Het spel golft op en neer, het initiatief gaat van de ene speelster naar de andere speelster. Dan heeft de ene speelster de overhand, dan weer de andere.

Totdat An Se Young in de derde game zeven punten op rij maakt, is eigenlijk niet te voorspellen wie de wedstrijd gaat winnen.

Akane maakt op dat moment te veel fouten. Fouten die volgens mij vooral veroorzaakt worden door vermoeidheid. Daarna maakt ze nog wel een aantal goede punten, maar de achterstand komt ze niet meer te boven.

Van mij hadden ze allebei mogen winnen, maar in topsport kan er maar één de beste zijn.

Ik heb gekeken naar een uur en bijna twintig minuten fantastisch badminton en voor mensen die deze wedstrijd gemist hebben is dit mijn absolute terugkijktip van dit toernooi.

Een organisatie die heeft geleerd

De organisatie heeft geleerd van eerdere edities.

Tijdens het toernooi viel mij al op dat de partijen sneller op elkaar volgden. Waar vroeger een baan nog wel eens langere tijd leeg lag voordat de scheidsrechters en lijnrechters zich meldden voor de volgende partij, gebeurde dat dit jaar veel sneller.

Ook de prijsuitreiking verliep sneller dan vorig jaar.

De spelers lopen vrijwel direct van de baan naar het podium. Daar staan minder mensen klaar dan in voorgaande jaren om de prijzen uit te reiken en er waren slechts drie prinsessen aanwezig om de prijzen aan te reiken. Prinsessen uiteraard, want het blijft de stad van H.C. Andersen.

Niet alles hoeft sneller in het leven, maar dit soort plichtplegingen mogen van mij best wat efficiënter verlopen.

Opnieuw vroeg weg uit de hal

Hoewel ik na gisteren twijfelde aan mijn keuze om de hal voortijdig te verlaten, deed ik vandaag precies hetzelfde.

Ik verliet de hal opnieuw voordat het toernooi was afgelopen.

Met als motivatie: "Beter dan de damesfinale die we net gezien hebben, wordt het niet."

Daarnaast had ik nog een rit van anderhalf uur voor de boeg naar mijn vakantiehuisje.

Anders Antonsen tegen Alex Lanier

Op de autoradio was het Deense equivalent van Langs de Lijn te horen.

Voorafgaand aan de partij van Anders Antonsen ging het vooral over het feit dat hij de nieuwe nummer één van de wereldranglijst zou kunnen worden. Veel minder over de kans die hij had tegen Alex Lanier, de huidige wereldkampioen en nummer zeven van de wereld.

Anders staat zelf op nummer twee.

Persoonlijk vond ik dat Anders niet veel kans had. Alex Lanier heeft wat mij betreft dan ook terecht het toernooi gewonnen bij de herensingles.

Hij was de meest constante speler van de week, de beste speler van het toernooi en had geen psychologische oorlogsvoering of andere trucs nodig om zijn wedstrijden te winnen.

Het afscheid van Viktor Axelsen

Voor de wedstrijd tussen Anders Antonsen en Alex Lanier is officieel afscheid genomen van Viktor Axelsen.

Ik was aanwezig bij zijn eerste wedstrijd op de Denmark Open, bij zijn overwinning op de Denmark Open, bij zijn comeback op de Denmark Open en bij zijn laatste wedstrijd op de Denmark Open.

Ik weet eigenlijk niet of ik het erg vind dat ik zijn officiële afscheid gemist heb.

Ik denk dat ik hem liever spelend herinner dan in een pak.

Op naar 2027

Volgend jaar verandert de opzet van het toernooi.

Maar als deze editie een voorbode is voor wat ons volgend jaar te wachten staat, dan lijkt het mij een uitstekende keuze om opnieuw af te reizen naar Odense.

De kaartverkoop start op 4 maart 2027 om 12.00 uur via Ticketmaster Denemarken.

Wees gewaarschuwd: de passe-partouts voor deze editie waren bijzonder snel uitverkocht en ook de laatste dagen van het toernooi waren volledig uitverkocht.

Of ik er volgend jaar weer bij ben, leest u tegen die tijd dan mogelijk weer hier.