Namelijk een gemengddubbel uit Engeland (waar ze na Kenneth Jonassen opnieuw een Deense trainer aangesteld hebben). Je gaat je afvragen hoe dat dan komt. Een van de eerste antwoorden die mij dan te binnenschiet is dat het verschil gemaakt wordt in de training. Gelukkig was ik na de Denmark Open nog een week op vakantie in Denemarken en waren er voldoende clubs in de omgeving om naar een training te gaan kijken en met de trainers te gaan praten. Na wat zoeken op internet had ik al snel een club in de buurt van mijn vakantiehuisje gevonden.
Ik ben binnen gestapt bij de jeugdtraining. Een mooie hal, alleen voor badminton gebouwd. 6 banen, 12 spelers en een trainer. Wat direct opvalt is het niveau van de spelers. Het is een stuk hoger dan bij de doorsnee club in Nederland die ik ken. De spelers weten wat ze moeten doen in de oefening en doen dat nauwgezet. In Nederland worden de kantjes er nogal eens afgelopen als de trainer niet kijkt. Hier duidelijk niet. Er wordt een multi-shuttle oefening gedraaid. De spelers zijn geconcentreerd bezig. De trainer hoeft niet te roepen om de spelers te laten doen wat hij wil.
In Nederland willen we elkaar nog wel eens 'helpen' door de shuttles niet te moeilijk aan te geven en het de 'werker' wat makkelijker te maken. Hier gebeurt dat niet. Als het accent ligt op het technische gedeelte van de training worden de shuttles zo goed aangegeven dat de partner zich helemaal kan richten op het goed uitvoeren van de slag. Als het accent daarna verschuift naar het fysieke en tactische gedeelte van de oefening worden de shuttles zodanig gespeeld dat fouten in de tactiek worden afgestraft en de partner zijn uiterste best moet doen om alle shuttles te halen. Dat alles resulteert in een training met een hoge intensiteit en een hoge effectiviteit.
Ook de trainer weet wat hij wil. Dat merk je als hij de spelers, daar waar nodig is, corrigeert. Hij wil dat zijn spelers op een bepaalde wijze spelen. Alle aspecten van die speelwijze komen terug in zijn oefeningen en in zijn correcties van de spelers. Hij heeft al een beeld hoe hij zijn spelers wil laten spelen als ze straks bij de senioren spelen. Hij geeft ze nu al de handvaten die ze daar voor nodig hebben, handvaten voor wat betreft techniek en tactiek. Als je hem bezig ziet dan hoef je eigenlijk al niet meer te vragen wanneer voor hem een lange termijn planning begint. De jongste speler in zijn trainingsgroep is eerste jaars onder 13.
In de loop van de week heb ik nog een aantal jeugdtrainingen gezien. Het blijkt geen toevalstreffer te zijn, de eerste training die ik gezien heb. Op alle jeugdtrainingen die ik zie herhaalt zich het beeld van de eerste training. Trainers die bezig zijn met een lange termijn planning en een duidelijk beeld hebben van wat ze willen. Ook het beeld van gedisciplineerde spelers herhaalt zich.
Voor mij wordt in deze trainingen al de kern van het Deense succes gelegd. Van jongs af aan wordt er serieus en gericht getraind op alle aspecten die de spelers nodig hebben als ze later op een hoger niveau gaan spelen en trainen. En dan heb ik niet alleen over het technisch en tactisch gedeelte van de sport, maar ook over manier hoe ze over hun sport denken en hoe ze hun sport benaderen. Is het alleen maar gezellig of wil ik wat bereiken in mijn sport. En als ik dat wil wat moet daar allemaal voor doen.
Je merkt ook de onderlinge competitiedrang die Rene Sehr ook al noemde. Niet alleen in de wedstrijdjes, maar in alles. Ze willen alle slagen beheersen die hun vriendje, vriendinnetje, tegenstander, clubgenoot, trainer ook beheersen. Ze willen niet verliezen in wat voor spelletje dan ook. Al is het een estafette of een spelletje hooghouden van de shuttle. De trainers spelen daar op in. Ze weten hoe ze mee moeten omgaan en op in spelen. Dat vraagt kennis van en over jonge spelers. Dat vraagt om een gerichte trainersopleiding. Die lijken ze te hebben in Denemarken. Nu heeft de Nederlandse badmintonbond een Deense supervisor. Dan kan het nooit lang meer duren voordat de kennis naar Nederland komt. Toch?
Reacties 4
Net nog gesproken met een moeder van een Nederlands toptalent (jeugd). Ze had eindelijk eens lekker getraind. let wel, "eindelijk eens lekker getraind". Niet met de spelers in de selectie en niet met een trainer. Nee, gewoon met een paar clubgenoten. Eindelijk eens lekker getraind. Ik word dan zo verschrikkelijk bedroefd, wetende dat dit dus een indivuele onderneming was, ipv dat je structureel met goede trainingen bezig bent verzorgd door BNL, zo 3-4 keer per week!!. Nou ja, het is Nederland, dus 1 x per week een goede training zou al zeer goed zijn. Hoe verk(*&^%en we onze talenten. In filmpjes op internet zie je dat de deense toptalenten gefeed worden door Jan Jogensen, Peter Gade, miss Pedersen en andere deense toppers. De toppers leren de jeugd te trainen en dan op de manier zoals Aad beschrijft. Ik weet het niet, maar doen we dit in Nederland ook? Toppers, reageer hier eens op. Hoe vaak, wanneer, hoe?? Licht ons een in?
Net nog gesproken met een moeder van een Nederlands toptalent (jeugd). Ze had eindelijk eens lekker getaind. let wel, "eindelijk eens lekker getraind". Niet met de spelers in de selectie en niet met een trainer. Nee, gewoon met een paar clubgenoten. Eindelijk eens lekker getraind. Ik word dan zo verschrikkelijk bedroefd, wetende dat dit dus een indivuele onderneming was, ipv dat je structureel met goede trainingen bezig bent verzorgd door BNL, zo 3-4 keer per week!!. Nou ja, het is Nederland, dus 1 x per week een goede training zou al zeer goed zijn. Hoe verk(*&^%en we onze talenten. In filmpjes op internet zie je dat de deense toptalenten gefeed worden door Jan Jogensen, Peter Gade, miss Pedersen en andere deense toppers. De toppers leren de jeugd te trainen en dan op de manier zoals Aad beschrijft. Ik weet het niet, maar doen we dit in Nederland ook? Toppers, reageer hier eens op. Hoe vaak, wanneer, hoe?? Licht ons een in?
Het beeld wat je schetst komt overeen met de ervaring die ik had toen ik het eerste jaar op Oro was. We hebben toen een aantal Deense clubs bezocht. Daar waar onze spelers voor de galleryplay gingen, gingen de Deense spelers gewoon door. Ook na de training bleven er diverse jonge spelers nog wat langer om nog wat te oefenen op corestability of om met de trainer te praten over badminton. Te veel spelers op de banen betekende niet dat de spelers die "over" waren gingen uitrusten en kletsen, nee zonder dat een trainer dat hoefde te zeggen werd er agility of corestability geoefend.
Toen ik voor 25 jaar terug naar Denemarken vertrok, was Aad mee om te helpen verhuizen en om het huis te schilderen. We kende elkaar toen al zo'n 15 jaar en hadden samen dubbel gespeeld en waren bezig met jeugd training en begeleiding. Sinds ik vertrokken ben uit Nederland heeft Aad geen jaar over geslagen om naar Denemarken te komen in zijn vakanties, heeft hij Deens geleerd en de Deense trainers opleiding gedaan. Hij heeft het zelfde probleem als dat ik heb, er wordt door het overgrote deel van dit kikkerlandje niet begrepen waar we het over hebben.Henri Vervoort heett een Deense trainers opleiding gedaan en komt dus op voorhand niet in aanmerking voor werk in Holland. En zo blijven de beste trainers van eigen kom af gewoon aan de kant staan en hebben ze alleen in het buitenland succes, als dat ten minsten niet door BNL om zeep word geholpen want ook daar was onze bond erg goed in om de trainers die niet bij de nationale werkte of er kritiek op hadden in het buitenland in een kwaad daglicht te stellen.
Wat we hier ook schrijven en of het nu van Aad, Rene, Roel, Rien, Henri of mezelf komt BNL sluit er gewoon haar ogen voor en gaat vrolijk verder met slechte trainers opleidingen en wanhopig topsport beleid. Het feit dat Denemarken ver vooruit loopt en dat al meer dan 50 jaar doet zegt ze niets, en de supervisor ............... ook die gaat er niets aan veranderen en hij gaat echt niet met deze groep in discussie, hij zou wel gek zijn want deze weten ook hoe het er in zijn land aan toegaat en dat hij geen onzin moet verkopen in ons land.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.