Erik Meijs: 'Even balen, maar niet voor lang'

Bas, vol kattekwaad, kan zelf waarschijnlijk helemaal niet badmintonnen. Ik zelf ben een acrobaat. Erik, gewoon doorgaan waar je mee bezig bent.

Hoi Stef,
Je hoeft niet alles te verdedigen wat er hier geroepen wordt, het siert je overigens wel!
Ga zo door waar jullie mee bezig zijn! Ik volg de ontwikkelingen en hoop dat het leidt tot het behalen van jullie doelstellingen!

Groet,
Jeroen

Beste Bas, ik ben zeer benieuwd of je eigenlijk wel de verhalen gelezen hebt. Ik kan me niet herinneren dat Erik hoog van de toren aan het blazen is. Volgens mij doet Erik niets anders wat hij al enkele jaren doet, namelijk schrijven over zijn ervaringen, vrijwel wekelijks. Omdat hij dat leuk vindt. En in tegenstelling tot vele anderen schrijft hij ook een stuk als hij minder gepresteerd heeft dan verwacht of gehoopt. Het bijzondere is dat je dan in Nederland (in tegenstelling tot wat in andere landen gebeurt) meteen volledig wordt afgebrand. Dat zit blijkbaar in de cultuur van ons. Je hebt duidelijk geen flauw benul waar we mee bezig zijn, maar dat geeft verder niet. Dat is je vergeven. Doelen stellen is voor een topsporter volstrekt normaal lijkt mij. Kort achter elkaar 2 kwartfinales halen op challengetoernooien lijkt mij ook geen slechte prestatie, zeker wetende welke spelers er aan meedoen. Ik geloof niet dat we wederom moeten gaan vertellen hoe het toernooi is verlopen, dat wordt een herhaling van zetten en daar worden mensen alleen maar moe van. Geen idee ook waarom in Nederland mensen altijd negatief moeten doen. Alles wordt hier altijd lekker uitvergroot en mensen vinden het blijkbaar leuk om iemand eens lekker iets in te wrijven. Maar goed even goede vrienden Bas, nog een fijne vrijdagavond. Verheug me nu al op de volgende nietszeggende reactie.

Hoog vd toren blazen en slechte prestaties lijdt tot negatieve publiciteit. Vd andere kant zullen zijn sponsoren maar wat blij zijn met deze aandacht voor zijn persoontje

Gerard (en Stephan), volgens mij misgunt niemand iemand wat. Het overgrote deel van de reacties is doordesemd van respect en waardering voor de aanpak en de inzet.

Een nuchtere conclusie trekken over wat het gekozen pad tot nu toe heeft opgeleverd lijkt mij ook een onderdeel van het ontwikkelingstraject. Natuurlijk zien wij de mensen niet iedere dag en kennen we de ins en outs niet, maar het NK heeft ons wel een soort 'meetmoment' gegeven, en daar is uit gebleken dat de horde Van Daalen de Jel nog niet genomen is. Veel mensen vinden het interessant om zich af te vragen of deze horde misschien niet al genomen had moeten zijn, gezien het intensieve traject waarin het Team zich bevindt.

Aangezien alles vanuit het Team 'out in the open' wordt gecommuniceerd is het niet meer dan normaal dat er ook in het publieke domein over gesproken wordt. Volgens mij gebeurt dat heel respectvol.

Beste Erik en Stef,
Ik ken jullie persoonlijk helemaal niet maar ik zou werkelijk "schijt" hebben aan alle mensen die twijfelen aan het talent van Erik en of hij ooit de top haalt. Doe wat je zelf wilt en blijf er zeker in geloven. Ik heb in ieder geval diep recpect voor wat Erik wil bereiken en wat hij daarvoor over heeft. Maar het is helaas zo dat als je een ambitite in Nederland uitspreekt dat er altijd mensen zijn die je dat of niet gunnen of je hier op aan pakken. Succes met jullie traject.

Met verbazing lees ik alle reacties. Wie zijn wij om Erik te (ver)oordelen? Hij heeft een ambitie en werkt daar hard voor (op eigen kosten). Wij als buitenstaander kunnen wel wat vinden van de ambitie, en eerlijk, ook ik zie hem die doelstellingen nog niet halen, maar ik heb wel respect voor zijn doorzettingsvermogen. Hij stelt zich bovendien kwetsbaar op door regelmatig open en eerlijk te schrijven (andere spelers beginnen meestal met een variant van 'alweer een tijd geleden').

Zolang Erik en zijn team de verwachting hebben dat de doelstellingen te realiseren zijn wens ik hem heel veel succes. Hij kan zichzelf achteraf in iedere geval niet verwijten dat hij het niet geprobeerd heeft.

Beste Ron Damen, grappig weer die negatieve ondertoon. Maar wil best kort even ingaan op de ambities van Erik, hoewel ik eigenlijk vind dat er voor dit artikel nu langzaam wel genoeg aandacht is geweest. De stelling dat je op je 21e al uitontwikkeld bent is m.i. grote onzin. De herensingle is voortdurend in ontwikkeling en heeft een hoge moeilijkheidsgraad. Voor zover mij bekend (ik ben geen deskundige op dit vlak maar spreek wel heel veel trainers) ligt de top van een badmintonner op een stuk hogere leeftijd. Erik heeft wat dat betreft nog zeker een jaar of 4 tot 5 te gaan. En sowieso ben je volgens mij nooit uitontwikkeld. Waar jij de indruk vandaan haalt alsof de doelen van Erik ver weg en/of niet reëel zijn, mag Joost weten. Als zijn trainers en Erik zelf het maar weten. Maar ben natuurlijk niet te beroerd om daar iets over te zeggen. Op internationaal niveau: proberen de top te halen, dwz richting een top 20-positie: uiteraard een lange termijn doel. Daarmee dus ook in hoofdtoernooien komen van superseries. En als hij op enig moment de top 20 zou halen, dan betekent dat natuurlijk ook een grote kans op deelname aan de OS. Europees niveau: de Europese top halen de komende jaren (anders zou hij natuurlijk ook nooit een internationale toppositie kunnen halen. Als het gaat om EK's: eerst maar eens kwalificeren daarvoor en dan een kwartfinale of halve finale lijkt mij een mooie doelstelling op termijn. En dan verder afdalend: dat betekent natuurlijk dat hij de komende jaren in het challengecircuit op niveau kwart/halve finales zal moeten blijven komen om verder op de ranking te kunnen stijgen. En dan op nationaal niveau: wanneer de doelstelling de internationale top is, dan kun je uiteraard 1 en 1 optellen en weet je dus ook dat zijn doel op nationaal niveau een nummer 1 positie is. Doel dit jaar was het behalen van de finale. Dat is niet gelukt, maar er volgen denk ik nog een kans of 10 de komende jaren. We gaan het zien.
Ik hoop dat je begrijpt dat wanneer Erik zoveel in zichzelf investeert en alles heeft opgegeven voor het badminton hij zelf er in gelooft dat hij de mogelijkheden in zich heeft om de top ook te halen. Of dat ook daadwerkelijk lukt is nog maar de vraag. Dat hangt van zoveel factoren af (ook factoren die wij niet in de hand hebben) dat niemand daar een zinnige uitspraak over kan doen. Maar je kunt er van uitgaan dat wanneer hijzelf en de deskundige mensen om hem heen niet zouden geloven dat hij veel talent heeft hij allang gestopt zou zijn. Daarvoor zijn we realistisch genoeg en dat geldt zeker voor Erik zelf. Zolang we voldoende middelen bijeen kunnen brengen, Erik het leuk blijft vinden en er genoeg progressie is, gaan we vrolijk verder. Duidelijk genoeg zo?

We ziijn benieuwd naar wat Eriks doelstellingen eigenlijk zijn?
Op je 21e ben je toch al uitontwikkelt. Is het om de buitenlande stages te doen, vrienden maken en wat lekker te shutelen (waar zeker helemaal niks mis mee is,) of is er een ander doel zoals eens een 1/2 finale van een Superseries te halen (net als Koen en Ruud een keer knap hebben gedaan) of een 1/2 finale op een EK,, of een keer NK finale, ik noem maar wat? Op dit moment geeft het de indruk alsof "het" (wat dat ook zijn moge) allemaal ver weg en niet reeel is en Erik op zijn 45e mischien zich eens kwalificeerd voor de OS.

Ik vraag me af of Gayle haar nationale titel (het doel) zou inruilen voor een paar weken goed trainen (de weg er naartoe).

"Ik vind het leuk als er een discussie loskomt over badminton, maar over persoonlijke beslissingen moet volgens mij niet worden gesproken. Die personen in kwestie weten het toch beter dan ik."

Of je het leuk vindt of niet, of je het 'nodig' vindt of niet, of je vindt dat het wel of niet zou moeten... Waarom zou het als discussietopic geen 'fair game' zijn?

Het gaat er - als ik de reacties lees - ook niet over DAT ze zijn gaan badmintonnen... Maar misschien wel dat ze voor een topsportcarriere gekozen hebben. Een deel van de buitenwereld vraagt zich af waar de groei en de prestaties blijven. Een legitieme en te verwachten vraag.

Erik en zijn begeleidingsteam (en zijn sponsors) bepalen linksom of rechtsom uiteindelijk 'samen' of er doorgegaan wordt of dat de stekker eruit gaat.

De weg die Eric heeft gekozen is absoluut niet de makkelijkste weg.
Alleen begrijp ik vaak niet met de vele blessure,s die ze krijgen,of de trainings opbouw en de vele toernooien die ze spelen wel goed op elkaar is afgstemd?
Een N.K. is een belangrijk toernooi,dan bouw je daar toch een schema omheen?
En als dat niet lukt,sla je het toernooi over.
Wel hoop ik altijd dat de personen die de weg van Eric kiezen ook een eerlijk advies krijgen naar het doel dat ze willen bereiken.
en dan bedoel ik daar de trainers mee,die deze personen begleiden.
Ik zie te vaak dat iedereen om een pers. die er helemaal voor gaat,al zien dat het er helaas niet in zit.
Daar bedoel ik niet Eric mee.
Volgens mij moet je bij jezelf een doel stellen tot een bepaalde leeftijd,en dan ook als het niet gelukt is op een andere manier verder gaan,door B.V.je studie goed af te maken.
een boterham verdienen zit er helaas niet in bij vele die voor top badminton kiezen

Je kan een hoop zeggen van Meijs en ik ben niet echt een fan van hem, maar als er één ding is wat je wel over hem kunt zeggen is dat ie keihard werkt.

Even voor de duidelijkheid dit is de andere Ron, ik vindt het helemaal niet nodig te reageren "you win some you loss some" Als team zou ik alleen maar kijken naar de goede Internationale resultaten en het NK is totaal niet belangrijk. Er zit goede progressie in en daar gaat het om, door gaan zo Erik.

Hahahah, ik heb nog nooit zoveel onzin gehoord als meneer zijlijner beschrijft. Ik citeer: "Maar zou de conclusie na een paar jaar Team Meijs en Team van der Valk niet gewoon kunnen zijn dat beide spelers een iets te grote broek hebben aangetrokken?"

Waarom zou meneer zijlijner hier een mening over hebben. Ik bedoel maar te zeggen, wat gaat hem het aan dat Kirsten en Erik een PRIVÉ- team hebben opgezet om ZELF te trainen. Dat is hetzelfde als ik een opleiding psychologie volg of als ik besluit om in Zuid-Zutphen te gaan wonen en dat dan andere mensen mij vertellen of dit wel een goede beslissing is geweest. HUH!!?? Wat gaat hun dat nou aan? Waar bemoeien zij zich mee? Dat is toch MIJN beslissing geweest, nietwaar. IK wilde het toch.

Ik vind het prima dat er gediscussiëerd wordt over het niveau van Erik of Kirsten. Zijn ze zou wel of niet beter geworden, bla bla bla. Dat hoort er allemaal bij. Maar over het feit dat er gediscussiëerd wordt over hun beslissing om te gaan badmintonnen, vind ik toch volkomen bizar.

Een ander citaat: "Zet je je maatschappelijk net zo hard in, dan zou je levens-cv er nog wel eens prachtig uit kunnen komen te zien." Wat??? Vertelt hij ze nou dat ze moeten stoppen met badmintonnen en een baan moeten zoeken? Waarom in godsnaam heeft hij hier een mening over? Waarom trekt hij de beslissing van bijv. Erik of Kirsten in twijfel? Ik weet heel goed dat zowel Kirsten als Erik er heel goed over hebben nagedacht wat ze willen in het leven en in het badminton. Ze hebben gekozen voor wat ze WILLEN, voor wat ze leuk vinden om te doen. Als ze hadden gekozen om voor arts te studeren omdat ze dat graag willen doen, dan had toch ook niemand daarover een mening gehad. Dan had daarover toch ook niemand gediscussiëerd.

Ik vind het leuk als er een discussie loskomt over badminton, maar over persoonlijke beslissingen moet volgens mij niet worden gesproken. Die personen in kwestie weten het toch beter dan ik.

We dreigen allemaal te vergeten dat het doel niet altijd heilig is, maar de reis ernaartoe het feitelijke doel.

Eric heeft zijn eigen weg gekozen; in de besef dat het "the skool of hard knocks" zou zijn. We kunnen er allemaal wát van vinden, maar dat feit alleen verdient respect. Daarom voor Eric het mooiste gedicht ooit geschreven ( volgens Herr Vorragend). Succes en geniet van de reis!

Ithaka

Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka
wens dat de weg dan lang mag zijn,
vol avonturen, vol ervaringen.
De Kyklopen en de Laistrygonen,
de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen,
hen zul je niet ontmoeten op je weg
wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd
de emotie die je hart en lijf beroert.
De Kyklopen en de Laistrygonen,
de woedende Poseidon zul je niet treffen
wanneer je ze niet in eigen geest meedraagt,
wanneer je geest hun niet gestalte voor je geeft.

Wens dat de weg dan lang mag zijn.
Dat er veel zomermorgens zullen komen
waarop je, met grote vreugde en genot
zult binnenvaren in onbekende havens,
pleisteren in Phoenicische handelssteden
om daar aantrekkelijke dingen aan te schaffen
van parelmoer, koraal, barnsteen en ebbehout,
ook opwindende geurstoffen van alle soorten,
opwindende geurstoffen zoveel je krijgen kunt;
dat je talrijke steden in Egypte aan zult doen
om veel, heel veel te leren van de wijzen.

Houd Ithaka wel altijd in gedachten.
Daar aan te komen is je doel.
Maar overhaast je reis in geen geval.
't Is beter dat die vele jaren duurt,
zodat je als oude man pas bij het eiland
het anker uitwerpt, rijk aan wat je onderweg verwierf,
zonder te hopen dat Ithaka je rijkdom schenken zal.
Ithaka gaf je de mooie reis.
Was het er niet, dan was je nooit vertrokken,
verder heeft het je niets te bieden meer.

En vind je het er wat pover, Ithaka bedroog je niet.
Zo wijs geworden, met zoveel ervaring, zul je al
begrepen hebben wat Ithaka's beduiden.

K.P. Kavafis

Natuurlijk moeten we iedereen respectvol behandelen, blij zijn met communicatie en rekening houden met omstandigheden. Maar zou de conclusie na een paar jaar Team Meijs en Team van der Valk niet gewoon kunnen zijn dat beide spelers een iets te grote broek hebben aangetrokken?

Deze site biedt wellicht ook wel een iets te groot podium voor de verslagen van deze twee, waardoor het soms net lijkt alsof er heel wat aan de hand is. Uiteindelijk gaat het gewoon om twee nét iets getalenteerdere spelers dan gemiddeld, die bereid zijn om er 100% voor te gaan (waarbij je je wel eens af zou kunnen vragen of die 100% nog wel uit de speler zelf komt, of dat die inmiddels slachtoffer is geworden van de 'last' van de eigen entourage).

Je kunt alle mogelijke goede trainers aanstellen, 60 trainingsuren per week maken, een eigen app lanceren, buitenlandse trainingsstages houden, maar als je uiteindelijk op een NK wordt verslagen door spelers met een reguliere baan en 2 trainingsavonden, kun je je afvragen waar je ingeslagen pad je tot nu toe gebracht heeft. En waar dit pad je nog gaat brengen.

Ik denk dat niemand deze mensen iets misgunt, we hebben allemaal respect voor de serieuze aanpak, maar waar houdt het op? Het talent zit hem bij deze spelers in het doorzetten, het doelen stellen, het 100% erin vliegen. Er zijn zoveel andere gebieden waarop deze talenten buitengewoon bruikbaar zijn. Zet je je maatschappelijk net zo hard in, dan zou je levens-cv er nog wel eens prachtig uit kunnen komen te zien. Mooier dan '6-voudig kwartfinalist op het NK badminton'.

Slechts een mening. Uit betrokkenheid.

Hard work beats talent when talent doesn't work hard.

Ik hou er niet van op dit soort dingen te reageren, maar vond dat t toch even moest.

Foutenmarge: mee eens, maar daar heb ik t met Erik zelf ook verschillende keren over gehad, en dat is juist een reden waarom hij t laatste kwartaal veel beter presteert internationaal gezien en in duitsland: minder unforced. Ik heb daarover trouwens een stukje geschreven op deze site, want het is een veel voorkomend probleem. Het is echter een heel complex probleem, omdat alle factoren in badminton erbij om de hoek komen kijken.

Altijd wat? Tsja, als je veel hard traint heb je vaak pijntjes, en als je te veel achter elkaar hebt, heeft dat invloed op je training en opbouw en dus weer op je prestaties. Logisch.

NK: niet gezien, dennis is een goede badmintonner die ik graag (via video in mijn geval) zie spelen. Erik heeft meer mogelijkheden normaal gesproken, maar dennis heeft verdiend gewonnen. Dat is sport. Je moet wel weten waarom je verliest...de een om mentale redenen, de ander om fysieke motieven, soms kom je tactisch tekort enz. ALS je verliest is de ander beter op dat moment, punt. Het is geen voetbal. Erik geeft dat ook duidelijk aan, maar niet enkel hij.

Ik hou niet van dit soort discussies omdat je nogal snel negatieve connotaties meegeeft aan spelers. Zeg je Erik heeft gelijk dan is dat negatief voor dennis die verdiend gewonnen heeft, zeg je t andersom idem.

Voor wat betreft de vergelijking met taufik, leggen we ook even de trainingsuren ernaast. De steun. Natuurlijk het uitzonderlijke talent (LCW had niet zo'n erelijst op zn 22ste....en dat is een van de allerbeste spelers allertijde...)...

Veel plezier met de discussie, er zitten goede punten tussen, maar ook generalisaties. Laten we echter vooral blij zijn dat er een speler is die na vrijwel ieder toernooi communiceert, ik lees t graat en je houdt de mensen toch betrokken blijkt ook nu uit de reacties :)

Al die trainingsarbeid, competitie spelen in Duitsland, spelen van toernooien, reizen maar vooral alles zelf uitzoeken en en ook veel veel Euro´s in stoppen maakt jou ongeacht je prestaties in mijn ogen een topper. Het woord topper is immers relatief, de prestaties komen wel een keer. Succes verder met je badminton carrière.

Beste Ron, voor mij mag je best wat toelichting geven. Kan mij niet herinneren dat wij ooit zelf of iemand rondom Erik Meijs heeft aangegeven dat hij een wereldtopper in wording is. Hoogstens dat hij graag een wereldtopper wil worden... En overigens heeft volgens mij ook niemand beweerd, zeker wij niet, dat Erik zich ooit zou kunnen meten met een wereldtopper als Taufik. Kortom, waarom dit lijstje hier wordt geplaatst ontgaat mij eerlijk gezegd volkomen. Erik is er volledig van doordrongen dat hij eerst de Europese toppers zal moeten verslaan en vervolgens nog 50 Aziaten voorbij zal moeten gaan, voordat hij de top echt gaat benaderen. Kortom, een onzin vergelijking dus. Een mooie lijst overigens, een jaar later werd hij Olympisch kampioen...

Dit is overigens de internationale prijzenlijst van Taufik toen hij 22 jaar was:

Winner 2003 Indonesia Open
Runner-up 2002 Badminton Asia Championships
Winner 2002 Asian Games
Winner 2002 Chinese Taipei Open
Winner 2002 Indonesia Open
Winner 2001 Singapore Open
Winner 2000 Indonesia Open
Winner 2000 Badminton Asia Championships
Runner-up 2000 All England Open
Winner 2000 Malaysia Open
Winner 1999 SEA Games
Runner-up 1999 Singapore Open
Winner 1999 Indonesia Open
Runner-up 1999 All England Open
Winner 1998 Brunei Open

Meer toelichting is niet nodig.

Overigens, voor de goede orde, de foto die bij dit artikel is niet de foto die wij hebben aangeleverd bij badmintonline, maar door de redacteur erbij gezet. Niks mis mee verder en vanuit journalistiek oogpunt een slimme zet waardoor het verhaal natuurlijk net even een geheel ander lading krijgt...Een soort van calimero-effect spreekt eruit....

Toch weer een apart gevoel van binnen als ik de onderstaande reacties lees. Wat Erik namelijk doet is gewoon open en bloot beschrijven hoe het is verlopen en wat daarbij een rol speelde. Zoals hij dat altijd doet. We hebben zelfs nog goed overwogen of we nu wel of niet zouden schrijven dat de blessure aan zijn knie hem nog parten speelde. Vervolgens tot de conclusie gekomen dat je toch gewoon eerlijk moet kunnen beschrijven hoe het is verlopen, maar met in ons achterhoofd dat er ongetwijfeld toch mensen zouden zijn die het verkeerd/anders zouden uitleggen en die er negatief op zouden gaan reageren. En we zijn op onze wenken bediend! Vinden we dat erg, zit Erik daarmee? Nee helemaal niet, want hij is aan niemand verantwoording verschuldigd, maar vindt het gewoon leuk en belangrijk dat hij schrijft over zijn wedstrijden. En als mensen daarop reageren is dat ieders vrije keuze. Erik heeft de afgelopen maanden bewezen (en dan alleen aan zichzelf, want dat is voldoende) dat hij inmiddels goed kan meekomen tegen Europese toppers. Je komt niet zomaar in kwartfinales van challenge-toernooien. En natuurlijk schept dat verwachtingen, zeker niet in de minste plaats bij Erik, maar dan nog kan het anders lopen dan je hoopt en verwacht. Tot een aantal dagen voor de NK was het nog onduidelijk of Erik wel zou spelen. Voor een piektoernooi kies je uiteraard een specifieke voorbereiding. Die viel in het water. Wederom, geen excuus, maar simpelweg de feiten. Er is ook geen sprake van dat Erik voor de underdog positie kiest of 'calimero' wil zijn. Als je het stukje goed leest wordt gewoon een analyse gegeven hoe zo'n wedstrijd verloopt. Op toernooien altijd wat? Onzin natuurlijk. Zoals elke topsporter heb je gedurende een jaar altijd wel kleine dipjes of kleinere blessures. Deze kwam toevallig wel heel slecht uit. In Zweden heeft hij niet door overbelasting of blessuregevoeligheid iets opgelopen, maar had hij simpelweg dikke pech doordat hij uitgleed en uiterst ongelukkig terecht kwam. Dennis was tijdens de NK heel goed op dreef. Dat Erik internationale toernooien speelt, daar goed scoort en Dennis alleen op nationaal niveau speelt en veel minder traint zegt niets over het niveau van beide spelers tov van elkaar. Dat hangt van zoveel factoren af, de vorm van de dag, etc etc. Op papier had Erik van Dennis moeten winnen. Maar feit is dat Dennis uitstekend op dreef was en Erik een slechte dag had. Dat is het verhaal, niet meer en niet minder. En verder mag natuurlijk iedereen blijven denken wat hij of zij wil. En blijft Erik gewoon stukjes schrijven over zijn ervaringen en hoe hij dingen beleeft. En daar mag iedereen dan weer op reageren.... Tot een volgende keer maar weer.

@Mark, ja maar Erik is een wereldtopper in wording..weet je nog?

Als potentiele wereldtopper moet je van Dennis winnen lijkt mij...

Ik moet zeggen dat ik mezelf op een vergelijkbare gedachte betrapte toen ik het las...
Als Erik van een niet-wereldtopper verliest, geeft ie credits aan zn tegenstander, maar de blijft de ja-maar-er-was-wel-een-goede-reden-waarom-ik-verloor-want-ik-was-niet-fit-en-had-nog-ergens-last-van bij mij hangen.
Ik denk dat Erik heel open en eerlijk zn stukjes schrijft en dat er dus zeker wel altijd een kern van waarheid inzit, maar inmiddels valt t me iig wel op...
Ik sluit me ook bij de 1e zin van Frank aan trouwens

Ho Ho Ho. Ook Nick Fransman liep zich stuk op Dennis!

Laat ik dit nog even duidelijk maken: ik gun het Erik ook enorm!
Ik moet alleen wel bij elk stuk van Erik aan Calimero denken.........

Nog even die ' foutenmarge' wat is dat toch? Concentratie..? Zenuwen..?

Of heeft Frank beetje gelijk, hoop het niet, want ik gun het je enorm!

Ik heb de wedstrijd eens goed bekeken vanaf tribune tegen Dennis.

Oke het was dan niet je beste wedstrijd, zag wel dat je knokte, maar.....die ' foutenmarge' ...kun je daar nou niet eens wat mee doen...!?

Het zit weer een keer 'niet mee' bij Erik.... Zou het niet kunnen dat hij gewoon net niet goed genoeg is?! Altijd lekker in vorm maar op toernooien is er altijd wat...